Tibetan
ཡུམ་གྱིས་དུག་བཏང་ནས་གཤེགས། དེ་ནས་གཅུང་ཁྲི་ལྡེ་བཙན་པོ་ལོ་བཞི་པ་རྒྱལ་སྲིད་གཏད་པས་སད་ན་ལེགས་གྲགས། དེས་སྐར་ཆུང་རྒྱལ་སྡེའི་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས། ཆོས་ཀྱི་སྲོལ་ཆེར་མཛད། དེ་ལ་སྲས་ལྔ། ཁྲི་རལ། གཙང་མ། ཁྲི་དར་མ། ལྷ་རྗེ་ལྷུན་གྲུབ། ཁྲི་ཆེན། དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པ་རལ་པ་ཅན་དགུང་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་པར་ཆབ་སྲིད་བཟུང་། ཕོ་བྲང་འོ་འཇང་དོ་བཞེངས། རྒྱ་ལ་དམག་དྲངས་ཏེ་བཅོམ་ཞིང་སླར་རྒྱ་དང་དུམ་བྱས་ནས་ལྷ་སར་རྡོ་རིང་བཙུགས། དེ་ནས་དགུང་ལོ་སོ་དྲུག་པ་ལྕགས་མོ་བྱ་ལ་བློན་པོས་བཀྲོངས་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གླང་དར་མ་བཞག དེ་ནར་སོན་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པ་ཆེར་བྱས། དེ་ནས་རིངས་ཤིག་ན་ལྷ་ལུང་དཔལ་གྱི་རྡོ་རྗེས་རྒྱལ་པོ་སྡིག་ཏོ་ཅན་དེ་ལྷ་སའི་རྡོ་རིང་གི་ཡི་གེ་ཀློགས་པར་ཡོད་པས་དེར་བསྒྲལ། རྒྱལ་པོ་དེ་ཡི་བཙུན་མོ་ཆུང་མ་ལ་སྲས་གཅིག་བྱུང་བ་མཚན་མོ་མར་མེའི་འོད་ཀྱིས་བསྲུང་བས་འོད་བསྲུང་དུ་གྲགས། ཆེན་མ་ལ་ཁྱེའུ་སྐྱེས་མ་ཐག་སོ་ཅན་ཞིག་བྱུང་བ་ཡུམ་བརྟན་གྲགས། གནམ་ལྡེ་འོད་བསྲུང་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་པར་གཤེགས་ཤིང་། དེ་ཡི་མ་སྲས་ཉིས་ཁྲི་བཀྲ་ཤིས་བརྩེགས་དང་། ཁྲི་ཉི་མ་མགོན་ཡིན་ལ། ཉི་མ་མགོན་མངའ་རིས་སུ་གཤེགས་ཏེ། དེ་ལ་སྲས་གསུམ། ཆེ་བ་རིག་པ་མགོན་མར་ཡུལ་གྱི་བདག་པོ་དང་། འབྲིང་བ་བཀྲ་ཤིས་མགོན་སྤུ་རོང་གི་བདག་པོ། ཆུང་བ་ལྡེ་གཙུག་མགོན་ཞང་ཞུང་གི་བདག་པོར་གྱུར། ཆུང་བ་ལ་སྲས་དྲང་སྲོང་དང་འཁོར་ལོ་ལྡེ་གཉིས་སྟེ་མགྱོགས་མིང་དུ་སྲོང་ཁོ་རེར་གྲགས་སོང་ངེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ། མཚན་ཡེ་ཤེས་འོད་དེ། དེ་ཡི་ཁྱིའུ་བློ་རྣོ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་རྒྱ་གར་དུ་བཏང་བ་ལ་བཅོ་བརྒྱད་ཚད་པས་ཤི་ཞིང་གཉིས་བོད་དུ་ལོག་པ་ལ་ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་དང་ལོ་ཆུང་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་བསྟན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་པར་བྱུང་། གཞན་ཡང་པཎྜི་ཏ་མང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཤིང་། མདོ་སྔགས་ཅི་རིགས་པ་བསྒྱུར། ཁྱད་པར་ཡོ་ག་དང་གསང་འདུས་རྩལ་དུ་བཏོན། པཎྜི་ཏ་སྨྲྀ་ཏི་ཡང་བལ་པོ་བརྒྱུད་བོད་ནས་མདོ་ཁམས་སུ་གཤེགས་པ་འདི་སྐབས་ཡིན་པར་སྣང་། གཅུང་ཁོ་རེའི་སྲས་ལྷ་ལྡེ། དེ་ལ་སྲས་གསུམ་འོད་ལྡེ་དང་། ཕོ་བྲང་ཞི་བ་འོད། བཙུན་པ་བྱང་ཆུབ་འོད་སྟེ་བྱང་ཆུབ་འོད་ཀྱི་འབད་པས་ཇོ་བོ་རྗེ་བོད་དུ་སྤྱན་དྲངས་པས་བཀའ་དྲིན་ཤིན་ཏུ་ཆེ། བསྟན་པ་ཕྱི་དར་མདོ་ཁམས་ནས་བྱུང་བ་ནི་སྔར་གླང་དར་གྱིས་བསྟན་པ་བསྣུབ་པའི་སྐབས་སུ་གཙང་གཡོ་རྨ་གསུམ་གྱིས་གླེགས་བམ་ཇི་སྙེད་པ་བསྣམས་ཏེ་ཁམས་སུ་བྲོས་ཏེ་བཞུགས་པ་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་པ་དམུ་ཟི་རབ་གསལ་ཞེས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་མཚན་དགེ་བ་རབ་གསལ་བཏགས། ཤེས་རབ་ཆེ་བས་ཕྱིས་བླ་ཆེན་པོ་དགོངས་པ་རབ་གསལ་དུ་གྲགས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ལོ་ཕྱི་མར་སྔར་གྱི་མཁན་སློབ་དང་རྒྱ་ནག་ཧ་ཤང་གིས་ཁ་བསྐང་བྱས་ཏེ་བསྙེན་པར་རྫོགས། བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་ལྔ་ལོན་པ་ན་དབུས་གཙང་གི་སྡེ་མི་བཅུ་མདོ་ཁམས་སུ་བྱོན་ནས་གཙང་པ་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་བཀའ་དྲིན་ཞུས་པར་བླ་ཆེན་པོར་ཞུས་ཞིག་པ་བསྩལ་བས་ཁོང་རྣམས་བླ་ཆེན་པོ་ལ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་བསྒྲུབ། ཁོང་རྣམས་བོད་དུ་ཡོང་ནས་ཀླུ་མེས་སོགས་དབུས་མི་ལྔ་ཡི་དབུས་སུ་གནས་གཞི་ཐ་དད་རྩིགས་ཤིང་། ལ་སྟན་སོགས་གཙང་པ་ལྔ་ཡི་གཙང་དུ་གནས་གཞི་ཐ་དད་བཟུང་སྟེ་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱའི་བསྟན་པ་ལ་རྒྱས་པར་བྱས་སོ། ། འོན་ཀྱང་བླ་ཆེན་པོའི་མཁན་བརྒྱུད་དང་དབུས་གཙང་མི་བཅུའི་སྡོམ་པ་བླང་བའི་མཁན་པོ་ལོ་རྒྱུས་མི་མཐུན་པ་ཡོད་འདུག་ལ། དེ་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་འབྱུང་སྟེ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མཁན་པོ་བོ་དྷེ་ས་ཏྭའི་མཁན་བུ་རྦ་རཏྣ། དེས་ལྷ་ལུང་རྣལ་འབྱོར་དབྱངས། དེས་བླ་ཆེན་པོ་དགོངས་གསལ་དེས་ས་གོང་ཡེ་ཤེས་གཡུང་དྲུང་། དེས་གྲུམ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན། དེས་ཀླུ་མེ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། བཀའ་ཆེམས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། མཁན་པོ་བོ་དྷེ་ས་ཏྭའི་སློབ་མ་ད་ན་ཤི་ལ་དང་། ཛི་ན་མི་ཏྲས་བྱས་ནས་རྦ་རཏྣ་དེས་གཡོག་དགེ་འབྱུང་། དེས་བླ་ཆེན་དགོངས་པ་གསལ། དེས་སྒྲོལ་མཉྫུ་ཤྲཱི། དེས་གྲུམ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན། དེའི་ཀླུ་མེས་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། རིག་རལ་ན་རེ། བླ་ཆེན་པོའམ་མཁན་བུ་གྲུམ་ལ་དབུས་གཙང་གི་མི་བཅུའི་སྡོམ་པ་བླང་ཟེར་བ་རྣམས་བརྟག་དགོས་སོ། །ཡང་གཡོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཁ་ཅིག་ཛི་ན་མི་ཏྲའི་མཁན་བརྒྱུད་བླང་འདོད་ཁ་ཅིག་ཞི་བ་འཚོའི་མཁན་བརྒྱུད་དུ་འཆད་པས་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དབུས་གཙང་དུ་བསྟན་པ་མེད་པ་ལོ་བདུན་ཅུ་བྱུང་ནས་དབུས་གཙང་གི་མི་བཅུས་བསྟན་པ་བཙུགས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་བཅུ་དབུས་སུ་བྱོན་ཙ་ན་རྒན་མོ་ཞིག་ན་རེ་ང་ལོ་དྲུག་ལོན་པ་ན་བཙུན་པ་མཐོང་ཟེར། ཅི་ཙམ་ལོན་བྲིས་པས་ལོ་བདུན་ཅུ་དོན་དྲུག་ལོན་ཟེར་བས་སོ་ཞེས་ཟེར་ལ། ཁ་ཅིག་ལོ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སོང་ཟེར། ཞེས་བུ་སྟོན་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་ཕྱི་དར་ཆུ་བྱ་ལོ་ལ་འདོད་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་གསུང་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་བུ་སྟོན་ཁ་ཆེའི་མཛད་པ
Chinese
王母下毒而逝。之后，将王位传给年仅四岁的弟弟赤德赞布，被称为萨纳莱。他建造了噶琼杰代的寺庙，大力弘扬佛法。他有五个儿子：赤热、藏玛、赤达玛、拉杰伦珠、赤坚。其中，大菩萨的化身热巴巾在十八岁时掌握政权，建造了沃江多宫殿。他向汉地发动战争并征服，之后与汉地和解，在拉萨竖立石碑。之后，在三十六岁时，铁女鸡年（藏历），被大臣杀害，将王位传给朗达玛。朗达玛长大后，对佛教造成了极大的损害。之后不久，拉隆贝吉多吉在拉萨石碑前杀死了正在阅读碑文的罪恶之王。国王的小妃子生了一个儿子，晚上用酥油灯的光芒保护他，因此被称为沃松。大妃子生下一个刚出生就有牙齿的男孩，名叫云丹。南德沃松在六十三岁时去世。他的母亲和儿子是尼赤扎西孜和赤尼玛衮。尼玛衮前往阿里（Ngari），他有三个儿子：大儿子日巴衮是玛域（Maryul）的统治者，二儿子扎西衮是普兰（Purang）的统治者，小儿子德祖衮成为象雄（Zhangzhung）的统治者。小儿子有两个儿子：真松和廓洛德，他们的昵称是松科热。松科热出家后，法号为益西沃。他派出了二十一个聪明的孩子去印度，其中十八人死于热病，两人返回西藏，即大译师仁钦桑波和小译师列贝协饶，他们对佛教做出了极大的贡献。此外，他还迎请了许多班智达，翻译了各种显密经典，特别是瑜伽和密集金刚。班智达斯弥底也是通过尼泊尔从西藏前往多康（Dokham）的，这似乎就是当时的背景。弟弟科热的儿子是拉德，他有三个儿子：沃德、沃塘西瓦沃、僧人绛曲沃。由于绛曲沃的努力，阿底峡尊者被迎请到西藏，恩德极大。佛教后弘期从多康开始，是因为之前朗达玛摧毁佛教的时候
English
The queen mother passed away by poisoning. Then, the throne was entrusted to his younger brother, Tri De Tsanpo, at the age of four, who was known as Sadna Leg. He built the Tsuklakang of Karchung Gyalde and greatly promoted the Dharma. He had five sons: Tri Ral, Tsangma, Tri Darma, Lhaje Lhundrup, and Tri Chen. Among them, Ralpa Chen, an emanation of the great Bodhisattva, took power at the age of eighteen, and built the Ohjang Do Palace. He waged war against China and conquered it, and then reconciled with China and erected a stone pillar in Lhasa. Then, at the age of thirty-six, in the Iron Female Bird year (Tibetan calendar), he was assassinated by ministers, and Langdarma was placed on the throne. When Langdarma grew up, he caused great harm to the Buddha's teachings. After a while, Lhalung Pelgyi Dorje killed the sinful king who was reading the inscription on the Lhasa stone pillar. The king's minor consort gave birth to a son who was protected by the light of a butter lamp at night, so he was called Wosung. The senior consort gave birth to a boy with teeth as soon as he was born, named Yumten. Namde Wosung passed away at the age of sixty-three. His mother and son were Nyichi Tashi Tsek and Tri Nyima Gon. Nyima Gon went to Ngari, and he had three sons: the eldest, Rigpa Gon, was the ruler of Maryul; the middle one, Tashi Gon, was the ruler of Purang; and the youngest, De Tsug Gon, became the ruler of Zhangzhung. The youngest had two sons, Drangsong and Khorlo De, whose nickname was Songkhore. Songkhore became a monk and was named Yeshe O. He sent twenty-one clever boys to India, eighteen of whom died of fever, and two returned to Tibet, namely the great translator Rinchen Zangpo and the young translator Lekpai Sherab, who were of great benefit to the Dharma. In addition, he invited many Panditas and translated various Sutras and Tantras, especially Yoga and Guhyasamaja. Pandita Smriti also went from Tibet to Dokham via Nepal, which seems to be the context of that time. The son of the younger brother Khore was Lhade, who had three sons: Wode, Wotang Shiwawo, and the monk Jangchub O. Due to the efforts of Jangchub O, Jowo Je was invited to Tibet, which was of great kindness. The later dissemination of Buddhism originated from Dokham because when Langdarma destroyed Buddhism earlier
Chinese
卫藏的约、热、玛三个人带着许多经卷逃到康区居住，萨巴·穆孜·饶赛（Sa pa dmu zi rab gsal）因为倾慕而依止修行，出家后取名为格瓦·饶赛（dGe ba rab gsal）。因为智慧广大，后来被称为拉钦波·贡巴饶赛（Bla chen po dgongs pa rab gsal）。出家的第二年，由之前的堪布、阿阇黎和汉地和尚补足人数，受了比丘戒。受比丘戒后五年，卫藏的十个人来到多康，请求从藏巴处获得受比丘戒的恩德，拉钦波赐予了请求。他们从拉钦波处获得了比丘的物品。他们回到西藏后，克鲁梅（Klu mes）等卫地的五个人在卫地各自建立住所，拉丹（La stan）等藏地的五个人在藏地各自建立住所，从而使释迦牟尼佛的教法得以弘扬。 然而，关于拉钦波的堪布传承和卫藏十人受戒的堪布，历史记载有所不同。具体如下：有些人说，堪布是菩提萨埵的堪布之子热巴拉特纳（rBa ratna），然后是拉隆·纳觉扬（Lha lung rnal 'byor dbyangs），然后是拉钦波·贡赛（Bla chen po dgongs gsal），然后是萨贡·耶谢雍仲（Sa gong ye shes gyung drung），然后是竹·耶谢嘉灿（grum ye shes rgyal mtshan），然后是克鲁梅等等。 另一些《卡钦》（bKa' chems）的文字记载说：堪布菩提萨埵的弟子达纳希拉（Dana shila）和吉纳弥扎（Jina mitra）之后是热巴拉特纳，然后是约·格炯（gYog dge 'byung），然后是拉钦·贡巴赛（Bla chen dgongs pa gsal），然后是卓玛·曼殊室利（sgrol many+dzu shr+I），然后是竹·耶谢嘉灿，然后是克鲁梅。 瑞拉（Rig ral）说：拉钦波或者堪布之子竹从卫藏十人处受戒的说法需要考察。 还有，约等人，有些人想接受吉纳弥扎的堪布传承，有些人则说是寂护的堪布传承，因此需要考察。 这样，卫藏没有佛法长达七十年，然后由卫藏的十个人建立了佛法。当这十个人去卫地时，一个老妇人说，我六岁时见过僧人。问她多大年纪了，她说七十六岁了。有些人说已经过去了一百零八年。 布敦大师说，佛法后弘时期始于水鸟年，这也是一个论据。 这是布敦·卡钦（Bu ston kha che）的著作。
English
The three individuals, Yu, Tsang, and Yo, from U-Tsang, carrying numerous scriptures, fled to Kham and resided there. Sapa Muzi Rabsal, inspired by devotion, practiced diligently. Upon ordination, he was given the name Gewa Rabsal. Due to his great wisdom, he later became known as Lachenpo Gongpa Rabsal. In the year following his ordination, the previous Khenpo, Acharya, and Chinese Heshang completed the quorum, and he received full ordination. Five years after receiving full ordination, ten individuals from U-Tsang traveled to Do-Kham, requesting the kindness of receiving full ordination from Tsangpa. Lachenpo granted their request, and they obtained the requisites of a Bhikshu from Lachenpo. Upon returning to Tibet, Klu-me and the five individuals from U established separate residences in U, while La-stan and the five individuals from Tsang established separate residences in Tsang, thereby flourishing the teachings of Buddha Shakyamuni. However, there are discrepancies in the historical accounts regarding the Khenpo lineage of Lachenpo and the Khenpo from whom the ten individuals of U-Tsang received their vows. Some say that the Khenpo was Rba Ratna, the son of Khenpo Bodhisattva, followed by Lhalung Nalyor Yang, then Lachenpo Gongsal, then Sagong Yeshe Yungdrung, then Drum Yeshe Gyaltsen, and then Klu-me, and so on. Some texts of the Kachem state that after Dana Shila and Jina Mitra, disciples of Khenpo Bodhisattva, came Rba Ratna, then Yog Gejung, then Lachen Gongpasal, then Drol Many+dzu shr+I, then Drum Yeshe Gyaltsen, and then Klu-me. Rigral says that the claim that Lachenpo or the Khenpo's son Drum received vows from the ten individuals of U-Tsang needs to be investigated. Furthermore, some want to accept the Khenpo lineage of Jina Mitra for Yu and others, while others explain it as the Khenpo lineage of Shantarakshita, so it should be investigated. Thus, the teachings were absent in U-Tsang for seventy years, and then the ten individuals from U-Tsang established the teachings. When the ten individuals went to U, an old woman said that she had seen monks when she was six years old. When asked how old she was, she said she was seventy-six years old. Some say that one hundred and eight years had passed. Buton the Great said that the later spread of the teachings began in the Water Bird year, which is also an argument. This is the work of Buton Kache.
Tibetan
འི་ཆོས་འབྱུང་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས་རིག་པ་འཛིན་པས་ཉེ་བར་བཏུས་པའོ། །སརྦ་མངྒ་ལཾ། བུ་སྟོན་ཁ་ཆེས་མཛད་པའི་ཆོས་འབྱུང་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། རིག་པ་འཛིན་པ་ཚེ་དབང་ནོར་བུས་ཉེ་བར་བཏུས་པ།
Chinese
从教法史珍宝藏中，持明者所略集。萨瓦芒嘎拉姆（藏文：སརྦ་མངྒ་ལཾ།，梵文天城体：सर्व मङ्गलम्，梵文罗马拟音：sarva maṅgalam，汉语字面意思：一切吉祥！）。 布敦·卡切所著的教法史珍宝藏中，持明者策旺诺布所略集。
English
An abridgement by a Vidyadhara from the Jewel Treasury of Dharma History. Sarva Mangalam! Abridged by Vidyadhara Tsewang Norbu from the Jewel Treasury of Dharma History composed by Buton Kache.