Tibetan
བུ་སྟོན་ཁ་ཆེས་མཛད་པའི་ཆོས་འབྱུང་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། རིག་པ་འཛིན་པ་ཚེ་དབང་ནོར་བུས་ཉེ་བར་བཏུས་པ། བུ་སྟོན་ཁ་ཆེས་མཛད་པའི་ཆོས་འབྱུང་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། རིག་པ་འཛིན་པ་ཚེ་དབང་ནོར་བུས་ཉེ་བར་བཏུས་པ། ༄༅། །བུ་སྟོན་ཁ་ཆེས་མཛད་པའི་ཆོས་འབྱུང་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། རིག་པ་འཛིན་པ་ཚེ་དབང་ནོར་བུས་ཉེ་བར་བཏུས་པ་བཞུགས་སོ། ། ༈ ཨོཾ་སྭཱསྟི། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་མཁས་པའི་ཁྱུ་མཆོག་བུ་སྟོན་རིན་ཆེན་གྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་རབས་ཇི་ལྟར་བཞེད་ནི་དེས་མཛད་པའི་ཆོས་འབྱུང་གསུང་རབ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས་འབྱུང་བ། མདོར་བསྡུ་ན། རྒྱ་གར་གྱི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོའམ་གསལ་རྒྱལ་འཆར་བྱེད་གང་རིམ་ཞིག་གི་སྲས་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བོད་ཡུལ་ལྷ་རིའི་ཡོལ་བའི་ཁར་བྱུང་སྟེ་བཙན་ཐང་སྒོ་བཞིར་བྱོན་པ་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཉན་ཁྲི་བཙན་པོར་གྱུར་ལ། དེ་ནས་རིམ་པར་གནམ་ལ་ཁྲི་བདུན་གྲགས་པ་བྱུང་ཞིང་། ཁྲི་བདུན་གྱི་ཐ་མ་སྲིབ་གྲི་བཙན་པོའི་སྐབས་གདོན་བོན་གཤེན་ཚ་མི་བོ་ཆེ་ཞེས་པ་བྱུང་། དེ་ནས་བར་གྱི་ལྟང་ཅིག་པ་ཡི་ལེགས་དྲུག དེ་ནས་ལྡེ་བརྒྱད་དང་བཙན་བཞི་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉའ་ཁྲི་བཙན་པོ་ནས་རྒྱལ་རབས་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་པོ་ཉི་ཤུའི་རང་ཆབ་སྲིད་བོན་གྱིས་སྐྱོང་བར་གྲགས་སོ། །དེའི་མཐར་གསང་བའི་བདག་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཐོ་ཐོ་རི་གཉན་བཙན་བྱོན། དེ་ཡི་དགོང་ལོ་དྲུག་ཅུ་བར་ཕོ་བྲང་ཡུམ་བུ་བླ་སྒང་གི་རྩེ་ན་བཞུགས་པར་ནམ་མཁའ་ནས་ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པ་དང་སྤང་ཀོང་ཕྱག་རྒྱའི་གླེགས་བམ་གསེར་གྱི་མཆོད་རྟེན་རྣམས་བབས་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབུ་དེ་ནས་བརྙེས། དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་གཉན་པོ་གསང་བར་བཏགས་ཤིང་མཆོད་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་དགུང་ལོ་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཐུབ། དེ་ནས་རྒྱལ་རབས་བཞི་པ་གནམ་རི་སྲོང་བཙན་དང་དེ་ཡི་བཙུན་མོ་འབྲི་བཟའ་ཐོད་དཀར་ལ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དབུ་ལ་འོད་དཔག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བཞུགས་པའི་རྒྱལ་བུ་གཅིག་མེ་མོ་གླང་གི་ལོ་ལ་འཁྲུངས་ཏེ་མཚན་ལ། ཁྲི་སྲོང་བཙན་བཏགས་དགུང་ལོ་བཅུ་གཉིས་སར་རྒྱལ་ཐབས་མཛད་དེ་མཐའ་ཡི་རྒྱལ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་འདུས་པས་སྐྱེས་འབུལ་གྱི་འཕྲིན་ཡིག་བཀླགས། དེས་བོད་ལ་ཡི་གེ་དགོས་པར་གཟིགས་ཏེ་ཐོན་མི་སཾ་བྷོ་ཊ་རྒྱ་གར་དུ་བཏང་ནས་པཎྜི་ཏ་ལྷ་རིག་སེང་གེ་ལ་སྒྲ་བསླབ་སྟེ་བོད་ཀྱི་སྐད་དང་བསྟུན་པའི་དབྱངས་གས
Chinese
布敦·卡切所著的《教法源流宝藏论》中，由持明者才旺诺布略作整理。 布敦·卡切所著的《教法源流宝藏论》中，由持明者才旺诺布略作整理。 ༄༅། །布敦·卡切所著的《教法源流宝藏论》中，由持明者才旺诺布略作整理。 ༈ 嗡 斯瓦斯谛。（藏文：ཨོཾ་སྭཱསྟི།，梵文天城体：ओṃ स्वस्ति，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：嗡，吉祥！）。 佛教法之精通者，布敦仁钦珠之口中，关于藏族之王统是如何认定的呢？这出自他所著的《教法源流圣教宝藏论》。简而言之，印度国王具身心或明王显现中的一位王子，在西藏拉日沃巴（地名）出现，到达赞塘四门，成为了西藏国王聂赤赞普。此后，依次出现了七位在天上被称为“墀”的国王。七墀的最后一位是希布赤赞布时期，出现了名为“顿本贤擦米沃切”的人。之后是中间的六位“朗吉巴”。然后是八位“德”和四位“赞”，从聂赤赞普到他们，已经过去了二十六代国王，据说其中二十位国王的政权由本教管理。最后，出现了受到秘密主加持的国王妥妥日年赞。在他六十岁时，居住在雍布拉康的顶端时，从天空降下了《扎玛托巴》和《邦孔恰嘉》的经卷以及金塔，从此开启了神圣的佛法。国王将此命名为“年波桑瓦”，并通过供养的加持活到了一百二十岁。之后，第四代国王囊日松赞和他的王妃赤扎托嘎生下了一位王子，他是圣观世音菩萨的化身，头上明显地住着无量光佛，出生于火牛年，取名为赤松赞。十二岁时登基，所有边境的小国都归顺了他，并阅读了进贡的文书。他认为西藏需要文字，于是派遣吞米·桑布扎前往印度，向班智达拉热辛给学习语音学，从而创造了符合藏语语音的
English
From the Precious Treasury of Dharma History Composed by Buton Kache, Compiled by Rigpa 'dzin pa Tshe dbang nor bu. From the Precious Treasury of Dharma History Composed by Buton Kache, Compiled by Rigpa 'dzin pa Tshe dbang nor bu. ༄༅། །From the Precious Treasury of Dharma History Composed by Buton Kache, Compiled by Rigpa 'dzin pa Tshe dbang nor bu. ། ༈ Om Svasti. From the mouth of Buton Rinchen Drup, the supreme scholar of the Buddha's teachings, how is the Tibetan royal lineage regarded? This comes from his composed "Precious Treasury of Dharma History Teachings." In brief, a son of an Indian king, either embodied or an emanation of a clear king, appeared in the Tibetan region of Lhari Wolkha, went to Tsangtang four gates, and became the Tibetan king Nyatri Tsenpo. After that, seven kings known as "Tri" in the sky appeared in succession. At the time of the last of the seven Tris, Sribtri Tsenpo, a person named "Dönbon Gshen Tsa Miwo Che" appeared. Then there were the six "Ltang Jigpa" in between. Then there were the eight "De" and the four "Tsen," from Nyatri Tsenpo to them, twenty-six generations of kings have passed, and it is said that the government of twenty of those kings was administered by Bon. Finally, King Thothori Nyantsen, blessed by the Lord of Secrets, appeared. When he was sixty years old, while residing at the top of Yumbu Lhakang Palace, the Zamatog scripture, the Pang Kong Chagya scripture, and golden stupas fell from the sky, and from then on, the beginning of the sacred Dharma was found. The king named it "Nyenpo Sangwa," and through the blessings of offerings, he lived to be one hundred and twenty years old. After that, the fourth king, Namri Songtsen, and his queen, Driza Thökar, had a son who was an emanation of the noble Avalokiteśvara, with Amitabha visibly residing on his head, born in the year of the Fire Ox, and named Trisong Tsen. At the age of twelve, he ascended the throne, and all the small border countries submitted to him, and he read the letters of tribute. He saw that Tibet needed writing, so he sent Thönmi Sambhota to India to study phonetics with Pandit Lha Rig Senge, thus creating sounds that conformed to the Tibetan language.
Tibetan
ལ་སུམ་ཅུ་གཟུགས་ཁ་ཆེའི་ཡི་གེ་ལ་དཔེ་བླངས་ཏེ་ལྷ་སའི་སྐུ་མཁར་དམར་རུར་བཀོད་ཅིང་དེ་ཡི་ཆ་རྐྱེན་སྒྲ་ཡི་བསྟན་བཅོས་བརྒྱད་མཛད། དེར་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ལོ་བཞི་ཡི་བར་མཚམས་བཅད་དེ་སྒྲ་ལ་སྦྱངས་བའི་ཚུལ་མཛད་དེ་མདོ་ཟ་མ་ཏོག་དང་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་རྣམས་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར། དེ་ཚེ་བོད་འབངས་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གཤེ་བ་གསན་ནས་མི་དགེ་བ་ལས་ལྡོག་པའི་དགེ་བཅུའི་ཁྲིམས་བཅོས་པས་མཚན་ལ། སྲོང་བཙན་སྒམ་པོར་གྲགས། དེ་ནས་རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་ནས་ཙནྡན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་ལས་རང་བྱུང་དུ་བྱོན་པའི་སྤྱན་རས་གཟིགས་བཅུ་གཅིག་ཞལ་སྤྲུལ་པས་སྤྱན་དྲངས་བལ་པོའི་རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་གོ་ཆའི་སྲས་མོ་ཁབ་ཏུ་བཞེས་པས་དེས་ལྷ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ། བྱམས་པ། ཙན་དན་གྱི་སྒྲོལ་མ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས། རྒྱ་ཡི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་བཙན་པོ་ཞེས་ཐང་གི་རྒྱལ་རབས་གཉིས་པའི་སྲས་མོ་ཀོང་ཇོ་ཁབ་ཏུ་བཞེས་ཏེ་དེས་འཕྲུལ་སྣང་གི་ཇོ་བོ་གདན་དྲངས་སོ། །དེ་ནས་ཁྲི་བཙུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་འདོད་ཀྱང་བཞེངས་སུ་མ་བཏུབ་པར་བོད་ཀྱི་ས་གཞི་སྲིན་མོ་གན་རྐྱལ་དུ་འགྱེལ་བ་འདི་གནས་དགོས་པར་གཟིགས་ནས་དཔུང་པ་གཡས་པ་ཀ་ཚལ། གཡོན་པ་ཁྲ་འབྲུག ཀོང་པ་གཡས་པ་གཙང་འབྲམ། གཡོན་པ་གྲཾ་པ་རྒྱང་སྟེ་གཙུག་ལག་ཁང་བཞི། གྲུ་མོ་གཡས་ལ་ཀོང་པོ་བུ་ཆུ། གཡོན་ལ་ལྷོ་བྲག་ཁོ་མཐིང་། སྤུས་མོ་གཡས་ལ་ཀ་བྲག གཡོན་ལ་པྲ་བདུན་རྩེ་སྟེ་མཐའ་འདུལ་བཞི། ལག་མཐིལ་གཡས་ལ་བྱང་འཚལ་གྱི་རླུང་གནོན། གཡོན་ལ་ཁམས་ཀྱི་འདན་ཀློང་ཐང་སྒྲོན་མ། རྐང་མཐིལ་གཡས་ལ་མང་ཡུལ་བྱམས་སྤྲིན། གཡོན་ལ་མོན་ཡུལ་བུམ་ཐང་། སྤ་གྲོ་སྐྱེར་ཆུ་ལ་སོགས་པ་གཙུག་ལག་ཁང་མང་པོ་བཞེང་ནས་གདོད་འོ་ཐང་མཚོ་ལ་རྡོ་མཁར་རྩིགས། ཤིང་གིས་ཕུབ། ཀླུའི་འདམ་པས་ཞ་ལ་བྱས་ཏེ་ར་ལ་ས་བཀལ་ནས་བཏབ་སྟེ་ལྷ་སའི་གཙུག་ལག་ཁང་ར་ས་འཕྲུལ་སྣང་བཞེངས། བློ་འབུར་བྱང་མར་བཟོ་རྒྱུ་སྤུང་བ་ལ་རང་བྱོན་དུ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བཅུ་གཅིག་ཞལ་བཞུགས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་རྒྱ་ནག་རི་བོ་རྩེ་ལྔ། བྱོན་ནས་ལྷ་ཁང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཞེངས་སོ། །རྒྱ་མོ་ཀོང་ཇོས་ར་མོ་ཆེའི་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས། དེའི་ཚེ་རྒྱ་གར་གྱི་སློབ་དཔོན་ཀུ་མ་ར་དང་། བྲམ་ཟེ་ཤམ་ཀ་ར་དང་། བལ་པོ་སློབ་དཔོན་ཤཱི་ལ་མཉྫུ་དང་། རྒྱ་ནག་གི་སློབ་དཔོན་ཧ་ཤང་མ་ཧཱ་དེ་ཚེ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ཐོན་མོ་སཾ་བྷོ་ཊ་དང་། དེའི་མཆན་བུའི་དྷརྨ་ཀོ་ཤ་དང་། ལྷ་ལུང་རྡོ་རྗེ་དཔལ་རྣ
Chinese
以三十字体为范本，参考了克什米尔文字，在拉萨的红山上建造了宫殿，并为此创作了八部音韵学著作。国王也因此闭关四年，学习音韵学，并将《匝玛托经》和《宝云经》翻译成藏语。当时，藏族百姓听闻国王的训诫，从而避免了不善行，奉行十善法，因此得名松赞干布。之后，迎请了从印度东方旃檀蛇心木中自然显现的十一面观音像，迎娶了尼泊尔国王光铠之女，她带来了神像不动金刚，弥勒佛，以及旃檀度母。迎娶了汉地国王狮子胜王的唐朝第二代君主的女儿文成公主，她带来了觉卧佛像。之后，虽然想建造赤尊公主的寺庙，但未能建成，国王观察到西藏的地面像仰卧的女魔，必须镇压，于是右肩建卡蔡寺，左肩建昌珠寺，康区右边建昌昂寺，左边建扎央寺，共四座寺庙。右肘建工布布曲寺，左肘建洛扎科唐寺，右膝建卡扎寺，左膝建扎堆孜寺，共四座镇边寺庙。右手掌建江扎的隆能寺，左手掌建康区的丹隆塘仲玛寺，右脚掌建芒域江禅寺，左脚掌建门隅布姆塘寺，以及在帕卓的凯曲寺等众多寺庙，最初在沃塘湖上建造石砌城堡，用木头覆盖，用龙的泥土涂抹，然后堆土夯实，建造了拉萨的拉萨大昭寺。据说，在北方山坡上建造的布达拉宫里，供奉着自然显现的十一面大悲观音像。之后，国王前往汉地的五台山，建造了一百零八座寺庙。汉族公主文成公主建造了小昭寺。当时，有印度的学师鸠摩罗，婆罗门香迦罗，尼泊尔学师希拉曼殊，汉地的学师和尚摩诃提婆，译师吞米桑布扎，以及他的弟子达玛郭夏，拉隆多吉白等人。
English
Based on the thirty letters, modeled after the Kashmiri script, a palace was built on Marru (Red Hill) in Lhasa, and eight treatises on phonology were composed for it. The king also secluded himself for four years to study phonology, and translated the *Za ma tog Sutra* and the *Cloud of Jewels Sutra* into Tibetan. At that time, the Tibetan subjects heard the king's admonitions and turned away from non-virtuous deeds, upholding the ten virtuous actions, hence his name Songtsen Gampo. After that, the eleven-faced Avalokiteśvara image that arose naturally from the sandalwood serpent's heartwood in eastern India was invited, and the daughter of the Nepalese king Odzer Gocha was taken as a consort, and she brought the deities Akshobhya Vajra, Maitreya, and the Sandalwood Tara. The daughter of the second Tang dynasty emperor, Princess Wencheng, was taken as a consort by the Chinese king Singe Tsenpo, and she brought the Jowo image of the Jokhang Temple. After that, although they wanted to build a temple for Princess Tritsun, it could not be built. The king observed that the land of Tibet was like a supine ogress and needed to be subdued, so he built the Katshal Temple on the right shoulder, the Tradruk Temple on the left shoulder, the Tsang Dram Temple on the right hip, and the Grampa Gyang Temple on the left hip, for a total of four temples. The Kongpo Buchu Temple was built on the right elbow, the Lhodrak Khoting Temple on the left elbow, the Kaja Temple on the right knee, and the Tradun Tse Temple on the left knee, for a total of four border-taming temples. The Jangtsel Lungnon Temple was built on the right palm, the Kham Danlong Tangdronma Temple on the left palm, the Mangyul Jangchem Temple on the right sole, and the Mon Bumthang Temple on the left sole, as well as many temples such as the Kyichu Temple in Paro. Initially, a stone castle was built on Lake Othang, covered with wood, plastered with dragon clay, and then earth was piled and rammed to build the Rasa Trulnang Temple in Lhasa. It is said that the naturally arisen eleven-faced Mahakarunika image resides in the Potala Palace, which was built on the northern slope. After that, the king went to Mount Wutai in China and built one hundred and eight temples. The Chinese Princess Wencheng built the Ramoche Temple. At that time, there were the Indian teacher Kumarara, the Brahmin Shamkara, the Nepalese teacher Shila Manju, the Chinese teacher Heshang Mahadeva, the translator Thonmi Sambhota, his disciple Dharma Kosha, and Lhalung Dorje Pal, among others.