Tibetan
དགོས་པའི་ཞལ་ཏ་འབའ་ཞིག་གནང་། དེ་ནས་ཡང་དར་བསྟན་པའི་ཉི་མ་སླར་ཡང་འཆར་བ་ལ་ཕྱོགས་པའི་སྐབས། སྐྱབས་རྗེ་གཟན་དཀར་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྫོགས་སྤྲུལ་པདྨ་སྐལ་བཟང་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་གསུང་གིས་ཆེད་སྐུལ་ལྟར། རྫོགས་ཆེན་ཤྲཱི་སེང་བོད་ཡིག་སློབ་གྲྭ་ཆེན་མོར་ཕེབས་ཏེ་མི་ཕམ་མཁས་འཇུག་སོགས་མདོ་སྔགས་རིག་གནས་དང་བཅས་པའི་འཆད་ཁྲིད་རྒྱ་ཆེན་གནང་སྟེ། བོད་ཀྱི་བཅུ་ཕྲག་རིག་གཞུང་སྣུམ་ཟད་ཀྱི་མར་མེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་འཆི་གསོས་ཀྱི་སྨན་མཆོག་བསྩལ་ཏེ་སྲོག་གི་རྒྱུན་མཐུད་པས་མཁས་པའི་གྲགས་པ་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་རྒྱས། ཁམས་ཕྱོགས་ཀྱི་རྙིང་མའི་མ་དགོན་ཆེན་མོ་ཞེ་རྫོགས་གཉིས་སུ་སྔ་ཕྱིར་ལན་མང་ཕེབས་ཏེ། འདུལ་བ་གཞི་གསུམ་གྱི་ཕྱག་བཞེས་ཉམས་པ་སོར་ཆུད་གནང་ཞིང་ཐུན་མིན་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་མང་པོ་འཆད་སྤེལ་གྱིས་བསྟན་པ་ཡང་དར་གྱི་མེ་རོ་དངོས་སུ་བསླངས། ཕྱི་ལོ་༡༩༨༧བོད་རབ་བྱུང་བཅུ་བདུན་མེ་ཡོས་གསར་ཚེས་ལོར་སྔ་འགྱུར་བསྟན་པའི་མཛེས་རྒྱན་ཟླ་རྒྱུད་ཨ་རིག་ཆོས་གྲྭ་ངེས་དོན་བཤད་སྒྲུབ་དར་རྒྱས་གླིང་གསར་དུ་བཏབ། དེར་གདན་སའི་མཐིལ་མཛད་དེ་བཀའ་རྙིང་གཉིས་ཀྱིས་གཙོས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སློབ་ཚོགས་མང་དུ་འདུས་པ་ལ། མདོ་སྔགས་རིག་པའི་གནས་མཐའ་དག་གི་གདམས་ཁྲིད་ལེགས་པར་བསྩལ་ཞིང་བསྟན་འགྲོའི་དོན་སྒྲུབ་ནུས་པའི་ཞལ་སློབ་མང་ཐོས་ཚུལ་ལྡན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མང་པོ་བསྐྱེད་བསྲིངས། སྐྱེ་རྒུ་དང་ནང་ཆེན་མཚོ་སྔོན་པོའི་ཕྱོགས་སོགས་ས་གནས་དུ་མའི་བཀའ་རྙིང་གི་དགོན་སྡེ་མང་པོར་ཕེབས་ཏེ་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་སྡེ་མང་པོ་གསར་འཛུགས་མཛད། ཕྱི་ལོ་༡༩༩༦མེ་བྱི་ལོར་སྔ་འགྱུར་བསྟན་པའི་སྲོག་ཤིང་སྐྱབས་རྗེ་གྲུབ་དབང་པད་མ་ནོར་བུ་སོགས་སྔ་འགྱུར་རྙིང་མའི་བླ་ཆེན་མང་པོས་བསྐུལ་བ་ལྟར། འཕགས་ཡུལ་གྱི་རྙིང་མའི་དགོན་ཆེན་རྣམས་སུ་ཕེབས་ནས། སྔ་འགྱུར་རྙིང་མའི་གྲུབ་མཐའི་ཟབ་གནད་ཁོལ་བྱུང་དམིགས་བསལ་མང་པོ་དང་། མདོ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བཀའ་ཆོས་གནང་བས་སྔ་འགྱུར་རྙིང་མའི་སྐྱེས་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་གཙོས་གདུལ་བྱ་མང་པོ་རྗེས་སུ་བཟུང་། ཕྱིའི་རྒྱལ་ཁབ་མང་པོར་ཕེབས་ཏེ་གདུལ་བྱ་རང་རང་དང་འཚམས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་མཐའ་ཡས་པས་སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ཀྱི་དལ་འབྱོར་དོན་ཡོད་པར་མཛད། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་གནས་རྡོ་རྗེ་གདན་དང་། དེ་བཞིན་རི་བོ་མ་ལ་ཡ་དང་མཚོ་པད་མ་ཅན་སོགས་སུ་གནས་གཟིགས་ལ་ཕེབས་ཏེ་དད་མོས
Chinese
仅仅给予需要的教诲。之后，在新兴的佛法之日再次升起之际，应嘉怎噶仁波切和佐钦珠古白玛嘎桑两位的恳切请求，前往佐钦熙日森藏文大学，对米庞贤入等显密文化进行了广泛的讲授，对于西藏的十种文化如同油尽灯灭般的情况，赐予了起死回生的妙药，延续了生命的命脉，贤者的名声传遍四方。多次前往康区宁玛派的母寺谢钦和佐钦，恢复了已经衰败的持守三律仪的传统，并通过讲授和传播许多独特的显密佛法，真正地燃起了佛法复兴的火苗。1987年（藏历第十七绕迥火兔年）新年之际，新建了宁玛派的庄严——阿瑞格寺确登谢珠达杰林。在那里作为寺院的基础，聚集了包括噶当派和宁玛派在内的各方学子，圆满地传授了显密一切学科的诀窍，培养和发展了许多能够成办佛法和众生之事的具足多闻和戒律的圣士。前往果洛和囊谦青海湖等地许多地区的噶当派和宁玛派寺院，新建了许多闻思修的场所。1996年火鼠年，应宁玛派的命脉嘉瓦贝玛诺布等宁玛派众多大德的邀请，前往印度的宁玛派大寺，对宁玛派的甚深精要和特殊的窍诀，以及不可思议的显密佛法进行了传授，以宁玛派大德为首的众多弟子都得到了摄受。前往许多国外，以无量适合各自根器的佛法甘露，使众生的暇满人生变得有意义。前往我们导师证悟成佛之地金刚座，以及玛拉雅山和莲花湖等地进行朝圣，生起信心。
English
He only gave the necessary instructions. Then, when the sun of the revived Dharma was about to rise again, at the earnest request of Kyabje Dzaṅkar Rinpoche and Dzogchen Tulku Pema Kalzang, he went to Dzogchen Shri Sing Tibetan University and gave extensive teachings on Mipham's Khenjuk and other Sutra, Tantra, and cultural subjects. To the ten Tibetan cultures that had become like a lamp with exhausted oil, he bestowed the supreme medicine of resurrection, continuing the lifeline of life, and the fame of the wise spread in all directions. He went to the great Nyingma mother monasteries of Shechen and Dzogchen in Kham many times, restoring the tradition of upholding the three vows that had declined, and by teaching and propagating many unique Sutra and Tantra Dharma practices, he truly ignited the spark of the revival of the Dharma. In 1987 (the Fire Rabbit year of the seventeenth Rabjung of the Tibetan calendar), he newly established the Arig Monastery Ngedon Shedrub Dargyeling, the adornment of the early translation teachings. There, as the foundation of the monastery, many students from all sides, including the Kagyu and Nyingma schools, gathered. He perfectly bestowed the instructions on all aspects of Sutra, Tantra, and knowledge, and cultivated and developed many holy beings with great learning and discipline who were able to accomplish the benefit of the Dharma and beings. He went to many Kagyu and Nyingma monasteries in many areas such as Golok and Nangchen Qinghai Lake, and newly established many places of study and practice. In 1996, the Fire Rat year, at the invitation of many great Nyingma masters such as Kyabje Drubwang Pema Norbu, the lifeline of the early translation teachings, he went to the great Nyingma monasteries in India and taught the profound essence and special key points of the Nyingma school, as well as the inconceivable Sutra and Tantra Dharma practices. Many disciples, led by the great Nyingma masters, were accepted. He went to many foreign countries and made the leisure and endowment of beings meaningful with the immeasurable nectar of Dharma that suited each individual. He went on pilgrimage to Vajrasana, the place where our teacher attained enlightenment, as well as Mount Malaya and Lotus Lake, and generated faith.
Tibetan
་འདྲེན་པའི་གནས་བསྟོད་ཁྱད་འཕགས་ཅི་རིགས་ཐོལ་བྱུང་དུ་བརྩམས་པར་མཛད། སླར་ཡང་བོད་རབ་གནས་ས་སྟག་ལོར་གདན་ས་སྔ་འགྱུར་ཨ་རིག་ཆོས་གྲྭར་ཕྱིར་ཕེབས་ནས། ཕྱི་ལོ་༡༩༩༩ས་མོ་ཡོས་ཀྱི་ལོར་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབང་དང་རྒྱུད་བཤད་སོགས་ཆོས་འཁོར་མང་པོ་བསྐོར་བར་མཛད། སྤྱིར་མཁན་ཆེན་བླ་མ་ཁོང་གི་སྐུ་ཚེ་གང་བོར་སོ་སོར་ཐར་བའི་བསླབ་གཞི་ཕྲ་མོའི་གནང་བཀག་ཅུང་ཟད་ལའང་ལྷོད་ཡེངས་སུ་མི་གཏོང་བར་ཆོས་བཞིན་འདུལ་བ་བཞིན་ཕྱག་ལེན་དུ་བསྟར་ཞིང་། འཆང་བར་འོས་པའི་ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟེན་ཕྱག་དཔེ་འགའ་ཞིག་ལས། ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཀུན་སྤང་བྱ་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པས་དུས་འདའ། གཏོ་ཡས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་ཕྲ་མོ་ཚུན་ཆད་ནས་ཐེག་རྩེ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་བོའི་བར་ཐུན་མོང་ཐུན་མིན་གྱི་རིག་གཞུང་ཀུན་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་བློ་གྲོས་རྙེད་པས་ལྔ་རིག་སྨྲ་བའི་པཎ་ཆེན་གྱི་མཚན་སྙན་ཡོངས་སུ་འབར། རྒྱལ་བསྟན་རིན་པོ་ཆེ་འབའ་ཞིག་ཐུགས་ལ་བཅངས་ནས་འཆད་ཉན་དང་སྒོམ་སྒྲུབ་ཁོ་ན་གནང་བ་ལས་ཆགས་སྡང་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་ཕྱག་ལས་ཤིག་བཙལ་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མངའ། གང་ཟག་མཆོག་དམན་ཀུན་ལ་དད་པ་དང་དག་སྣང་། ཉེ་ཁོར་གྱི་སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཡན་བྱམས་བརྩེས་སྐྱོང་བས་སྐུ་ཚེ་གང་བོར་ཐུགས་ཁྲོ་བཞེས་མ་མྱོང་བའི་ངོ་མཚར་གྱི་མཛད་པ་བྱང་སེམས་སྤྱོད་འཇུག་ཆེན་མོ་དང་ཞུ་དག་ཕེར་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། ཐུགས་རྒྱུད་ཞི་དུལ་དང་ལྡན་པས་རྟག་ཏུ་དམན་ས་འབའ་ཞིག་བཟུང་ནས་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་སྦས་ཤིང་། དགེ་འདུན་པའི་སྤྱི་རྒྱུ་ལ་འཛེམ་བག་སོགས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ནས་ཕྱག་ལེན་གནང་བས། བཀའ་གདམས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་དག་གི་རྣམ་ཐར་སྒྲ་ཅི་བཞིན་པར་སྐྱོང་བ་སོགས་སྒྲོ་བཏགས་དང་འུར་བསྟོད་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ངོ་མཚར་བའི་མཛད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས། སྐུ་ཚེའི་མཇུག་ལ་སྣང་སྤྱོད་གང་ལའང་རྩིས་གདབ་མེད་པ། དྲན་པ་རང་ཟད། འགྱུ་བ་རང་དག སྣང་བཞི་མཐར་སོན། ཆོས་ཟད་བློ་འདས་ཀྱི་ས་མངོན་དུ་མཛད་པ་ཡིན། དགུང་གྲངས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་པར་རྒྱ་ནག་ཁྲིན་ཏུར་བཞུགས་སྐབས་དགུན་ཐ་མའི་ཚེས་བདུན་གྱི་ཉིན་གློ་བུར་དུ་སང་ཉིན་ཐོན་ན་རབ། དེ་མིན་ཡང་གནངས་ཉིན་ཕན་མི་འགྱང་བར་བསམ་ཡས་མཆིམས་ཕུ་དང་གངས་རི་ཐོད་དཀར་གང་རུང་ལ་ཐོན་དགོས་གསུངས། མདུན་འཁོར་རྣམས་ནས་རེ་ཞིག་རང་དགོན་གྱི་གདན་སར་ཕེབས་པར་ནན
Chinese
还创作了各种各样的引导文和赞颂文。后来，在藏历土虎年（），他返回阿日格寺。1999年土兔年，他传授了吉祥时轮金刚灌顶和续部讲解等众多法轮。总的来说，堪布喇嘛他一生中，对于别解脱戒的细微之处，也丝毫没有放松，如法如律地奉行。除了适合持有的三件法衣和作为智慧之所依的几部经书外，没有任何其他财物，以舍弃一切的苦行者的行为度日。从最微小的朵益的修行，直到顶乘金刚藏，对于一切共同和不共同的文化，都获得了无畏的智慧，因此五明博通的大班智达的美名广为流传。他心中只想着珍贵的佛法，只是讲经闻法和禅修，即使寻找，也找不到他有贪嗔痴等世间八法的行为。对于所有高低贵贱的人都持有信心和净观。慈爱地守护着周围的微小生命，一生中从未动怒，他的神奇行为就像是对菩萨行论的伟大阐释。由于内心平和调顺，总是处于谦下的位置，隐藏着一切内外秘密的功德。对于僧众的公共财产非常谨慎，奉行因果取舍的细微之处。因此，他如实地守护着噶当派大善知识们的传记，并非只是夸张和吹捧，而是以不可思议的神奇行为而存在。晚年，对于任何显现和享用都不执着，念头自然消尽，流动自然停止，四相达到究竟，证得了法尽意绝之地。七十一岁时，在中国成都居住期间，在冬季末尾的第七天，突然说：“明天走最好，否则后天也必须去桑耶青朴（Samye Chimpu）或冈日托嘎（Gangri Thökar）。”随从们劝请他暂时返回自己的寺院。
English
He also composed various kinds of guiding texts and praises spontaneously. Later, in the Tibetan Earth Tiger year ( ), he returned to Arig Monastery. In the Earth Rabbit year of 1999, he bestowed many Dharma wheels such as the Kalachakra initiation and tantra explanations. In general, throughout his life, Khenchen Lama, even to the slightest precepts of individual liberation, he did not slacken in the slightest, practicing according to the Dharma and discipline. Apart from the three Dharma robes suitable for holding and a few scriptures as the basis of wisdom, he had no other possessions, spending his days as a renunciate ascetic. From the smallest practice of Töye up to the supreme Vajra Essence, he gained fearless wisdom in all common and uncommon cultures, so the fame of the great Paṇḍita who speaks on the five sciences spread widely. He only cherished the precious Buddha's teachings in his heart, only engaging in teaching, listening, and meditation, and even if one were to search, one could not find him engaging in the eight worldly concerns of attachment and aversion. He held faith and pure perception towards all people, high and low. He lovingly protected even the smallest creatures around him, and never became angry in his entire life. His miraculous actions were like a great commentary on the Bodhisattva's conduct. Because his mind was peaceful and subdued, he always held a humble position, hiding all inner and outer secret qualities. He was very cautious about the public property of the Sangha, practicing even the subtle aspects of cause and effect. Therefore, he guarded the biographies of the great Kadampa spiritual friends as they were, not just exaggerating or praising, but existing as the embodiment of inconceivable miraculous actions. In his later years, he had no attachment to any appearances or enjoyments, his thoughts naturally ceased, his movements naturally stopped, the four appearances reached their end, and he manifested the state of the exhaustion of Dharma and the transcendence of mind. At the age of seventy-one, while residing in Chengdu, China, on the seventh day of the last winter month, he suddenly said, "It would be best to leave tomorrow, otherwise no later than the day after tomorrow, I must go to Samye Chimpu or Gangri Thökar." The attendants urged him to return to his own monastery for a while.