Tibetan
ས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གདོད་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ལ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པ་རང་བྱུང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དོན་དམ་པ་དེ་ནིསེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་ཀྱང་། སོ་སྐྱེ་དང་ཉན་རང་བྱང་སེམས་གསར་ཞུགས་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་དད་ཅིང་མོས་ལ། ཡིད་ཆེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞིང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ་ཡིན་ཀྱང་མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་སྙིང་པོ་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་དང་། སྟོང་མི་སྟོང་གི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཁམས་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་འདི་ལ་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་དྲི་མ་སྔར་ ཡོད་བསལ་བར་བྱ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་ཅི་ཡང་མེད་དེ། གདོད་མ་ནས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཡོན་ཏན་སྔར་མེད་གཞག་པར་བྱ་བའང་ཅུང་ཟད་མེད་དེ། སྟོབས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བལྟས་ཤིང་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་གོམས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་ནས་སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཡང་མཐོང་ལམ་དུ་མཐོང་སྤང་གི་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། སྒོམ་ལམ་དུ་སྒོམ་སྤང་གི་དྲི་མ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དུ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་ལས་རྣམ་ པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གི་ཁམས་སྟོང་གི། །རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྟོང་མ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། བསལ་བཞག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་མཐའ་བྲལ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་དེ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྟེ་འབྲལ་རུང་བ་དང་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དག་གིས་ཁམས་དེ་སྟོང་པས་ཡོད་པ་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་ལ། ཁམས་དེ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་འབྲལ་རུང་དུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བླ་ན་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་སྟོབས་སོགས་ཀྱིས་ཁམས་དེ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པས་ན་མེད་པ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཡོད་མེད་གཉིས་ཡིན་གྱི་མཐའ་ལས་ཀྱང་གྲོལ་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དགག་པའི་གཉིས་མ་ཡིན་གྱི་མཐའ་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བས་མཐའ་གཉིས་སམ་མུ་བཞི་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཚུལ་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །རྩ་བའི་བཞི་པ་ཁམས་བསྟན་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། དྲིས་ལན་གྱི་མདོར་བསྟན། དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དྲི་བ་དང་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་བཞིན་དེ་དང་དེར། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་པ་ཞེས། །གསུངས་ནས་ཡང་འདིར་རྒྱལ་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ། །སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འགྲེལ་པའི་མཚམས་སྦྱར་དུ། གལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ས་ལ་གནས་པ་འཕགས་པའི་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཅིང་ཁམས་འདི་བལྟ་བར་དཀའ་བ་དེས་ན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་པ་འདིས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། ཞེས་ཁོང་ནས་བསླང་བའི་དྲི་བ་དང་། ཚིག་ཟིན་གྱི་དྲི་བ་ནི། དཔེར་ན། སྣང་ཡང་མི་བདེན་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྤྲིན་པ་དང་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ། བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེར་ཤེས་པར་བྱ་བ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ཡང་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པའོ། ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ནས། སླར་བཀའི་ཐ་མ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ ངེས་པའི་གསུང་རབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་འདིར་རྒྱལ་བ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བདེན་པ་གསུངས་པ་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་གསུངས། སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་གསུང་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང་། །ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཅག་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་
Chinese
这是土鸡年（）。太阳的轮廓光芒四射，没有眼睛的人是看不见的。如是说，本来就自然成就，不是由因缘所生的自生佛的心髓，真实的意义是，虽然一切众生都有，但是凡夫、声闻缘觉、新入道的菩萨们依靠相信的教证而信奉，仅仅依靠相信，就能以总体的形式领悟，而不是像那样直接见到和领悟。例如，太阳的轮廓虽然光芒四射，但是没有眼睛的人是看不见的。第五，显示心髓本身分为二：本体和空与非空的道理。第一是：此中什么也不需遣除，没有什么需要安立，以真如观真如，见真如则解脱。如是说，自性清净的界，善逝藏，对于这心髓，作为自性存在的垢染，以前存在的需要去除的，一切烦恼的过患什么也没有，因为本来就远离一切的客尘垢染是此的自性。同样的，完全清净的功德，以前没有的需要安立的也丝毫没有，因为力量等真实的功德，本来就自然成就，没有分别的法性是此的自性。这样，远离二边，真实的法界，如是性，以有境的真实智慧，以真实的智慧直接观察并安住，从串习极度增长，真实法性如是之义直接见到的智慧逐渐生起，从而获得从所断的客尘垢染中解脱，也就是在见道时从见道所断的垢染中解脱，在修道时从修道所断的垢染中解脱，在究竟道时从二障以及习气全部解脱。 第二是：具有分别的体性，空的是客尘的界，具有无分别的体性，不空的是无上法的。如是说，远离去除和安立的心之实相是离边的，因为界和
English
This is the Earth-Bird year (). The sun's disc blazes with light, but those without eyes cannot see it. It is said that the essence of the self-born Buddhas, which is naturally accomplished from the beginning and not created by conditions, is the ultimate meaning. Although all sentient beings possess it, ordinary beings, Shravakas, Pratyekabuddhas, and newly entered Bodhisattvas rely on trustworthy teachings to believe and admire it. Through belief alone, they can understand it in a general way, but they do not directly see and realize it as it is. For example, although the sun's disc blazes with light, those without eyes cannot see it. Fifth, the essence itself is shown in two parts: the nature and the principle of emptiness and non-emptiness. The first is: "In this, there is nothing to be removed, nothing to be established. Look at reality with reality, and seeing reality, one is liberated." It is said that for this essence of the self-nature pure realm, the Sugata-garbha, there is no fault of afflictions to be removed as an inherent impurity of the realm, because its nature is to be free from all adventitious impurities from the beginning. Similarly, there is nothing to be established as a previously non-existent quality of complete purification, because the qualities of ultimate reality, such as strength, are naturally accomplished from the beginning, and the undifferentiated Dharma-nature is its nature. Thus, the true Dharmadhatu, the Suchness that is free from the two extremes, is directly seen and meditated upon by the wisdom of ultimate reality, the object-possessor. From the extreme increase of familiarity, the wisdom that directly sees the meaning of the true Dharma-nature gradually arises, and liberation is attained from the removable adventitious impurities. That is, in the Path of Seeing, liberation from the impurities to be abandoned by seeing; in the Path of Meditation, liberation from the impurities to be abandoned by meditation; and in the Ultimate Path, complete liberation from all two obscurations along with their habitual tendencies. Secondly: "The characteristic of having distinctions is that the realm of adventitious defilements is empty. The characteristic of having no distinctions is that the unsurpassed Dharma is not empty." It is said that the reality of the mind, free from removal and establishment, is free from extremes, because the realm and
Chinese
是区分，具有可分离性的特征，由于暂时的污垢而使该界空，因此远离了有边。该界与区分不具有可分离性的特征，由于无上的功德法，如力量等，该界不是空，因此远离了无边。由于相互矛盾，也从有无二元的边解脱。正因为如此，也从否定它的非二元边解脱，因此这种从二边或四边中解脱出来的空性，才是没有颠倒的如实之理。根本第四品，讲述界性的必要性，分为两部分：以问答方式简要说明，详细解释其意义。第一部分分为两部分：提问和回答。第一部分是：如云如梦如幻，于此于彼，所知一切皆为空。如是说后，又于此处，诸佛对有情，说有如来藏，为何如是说？如是说。在注释的开头连接处说：如果这样，那么安住在无有染污的究竟地上的圣者们的境界也不是，并且这个界难以见到，那么从凡夫俗子开始讲述这个界有什么用呢？这是从内部提出的问题。文字上的问题是：例如，显现却不真实且无自性的云、梦和幻觉一样。在中间的经典中，宣说无相的经部，如广中略三部般若经等，于此于彼，所知之法，从色法到一切种智之间的一切法，虽然显现，但一切都空且无自性。如是广说之后，再次在最后的经典中，真实确定的圣教，如来藏经等非常多，在此，诸佛圆满正等觉宣说真谛者，对一切有情说有如来藏，法界自性清净且光明，从原始以来就任运成就，为何如是说？前后矛盾，不应该这样说，不是吗？第二部分是：为了消除怯懦、轻蔑劣等有情，以及执持非正见、诽谤正法，我等五种过患。
English
It is distinction, characterized by separability, and because that realm is empty of temporary defilements, it is free from the extreme of existence. That realm and distinction are characterized by inseparability, and because that realm is not empty of the qualities of unsurpassed virtues, such as powers, it is free from the extreme of non-existence. Because they are mutually contradictory, it is also liberated from the extreme of being both existent and non-existent. Precisely because of this, it is also liberated from the extreme of negating it as non-dual, so this emptiness that is liberated from the two extremes or the four extremes is the undeluded true nature. The fourth root chapter, explaining the necessity of the realm, is divided into two parts: briefly explaining the question and answer, and explaining its meaning in detail. The first part is divided into two parts: the question and the answer. The first part is: Like clouds, dreams, and illusions, here and there, all knowable things are empty in every way. Having said that, why do the Buddhas say here again to sentient beings that there is the Tathagatagarbha? So it is said. In the connecting passage of the commentary, it says: If that is the case, then the realm that is not even the object of the noble ones who abide on the ultimate ground of non-attachment and is difficult to see, then what is the use of teaching this realm starting from ordinary people? This is the question raised from within. The question in the text is: For example, like clouds, dreams, and illusions that appear but are not true and have no self-nature. In the intermediate sutras, the sutras that teach non-characteristics, such as the extensive, medium, and concise Prajnaparamita Sutras, here and there, all knowable things, from form to omniscience, although they appear, are all empty and without self-nature. Having said this extensively, again in the final sutras, the definitive teachings, such as the Tathagatagarbha Sutra and many others, here, the Buddhas, the perfectly enlightened ones who speak the truth, say to all sentient beings that there is the Tathagatagarbha, the Dharmadhatu, which is naturally pure and luminous, and spontaneously accomplished from the beginning, why do they say that? Is it not contradictory to say earlier and later? The second part is: In order to eliminate cowardice, contempt for inferior sentient beings, and holding wrong views, slandering the right Dharma, we have these five faults.