Tibetan
གའ་ཞིག་དོན་ལ་ཤར་ཡང་ཁར་འདོན་མ་ཤེས་པ་ཡོད་པས་སློབ་ཀྱིན་ཡང་དྲི། དེའི་སྐབས་སུ་བཅོས་མ་དང་གོ་ཡུལ་ཡིན་ན་ཚིག་དེ་ཟུང་མི་ཐུབ་པས་འགྱུར་གྱིན་ཡོང༌། དངོས་ཡིན་ན་ཡིན་མིན་གང་ཡིན་ཀྱང་ང་ལ་འདི་འདྲ་བྱུང་ཟེར་ཡོང༌། ལེགས་པར་དྲིས་གང་སྐྱེས་རིམ་ནས་བདར་ཤ་བཅད་དེ་ངོ་སྤྲོད་པ་མ་གཏོགས་ཨེ་སྐྱེས་ཆ་མེད་པར་ངོ་སྤྲོད་ཐམས་ཅད་བཏབ་ན་དྲེད་པོ་ཆོས་རྒྱུས་ཅན་ཞིག་ཡོང༌། ཕྱིས་གཞན་གྱི་སྒོམ་འདེབས་པ་ཚུན་ལའང་གནོད་དོ། །འདི་ན་གནས་ལུགས་ཀྱི་མཚང་ཡོད་པས་རིག་པ་གཞུངས་ནས་ཉམས་ཤིག་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་བསྒོས་ལ་བཏང་ངོ༌། །ཆོས་ཐུན་ཞེ་ལྔ་པའོ།། ༈ །།ཡང་རྟོག་མེད་དུ་བལྟས་པའི་དུས་དེར་གནས་པ་དེ་ཀ་མིན་པ་ཅི་ཡང་མི་འདུག་ཟེར་ན། ལྷག་མཐོང་མ་ཤར་བས་ད་དུང་ཞག་འགའ་བསྲིང་ཞིང་བལྟར་འཇུག ༈ །ཡང་ཅི་ཡང་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཅང་མེད་དུ་འདུག་ཟེར་ན། ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་མཐོང་ཡང་མཐའ་དག་མ་མཐོང་བས་ད་དུང་མ་ཡེངས་པའི་སྒོ་ནས་ཐག་ཆོད་ལ་སྟོང་རྐྱང་ཞིག་འདུག་གམ་སྟོང་ལུགས་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་བལྟར་འཇུག །ངོས་བཟུང་མེད་པའི་ཤེས་པ་གསལ་ཧྲིག་གེ་རྗེན་ནེ་བ་ལ་མ་མཐོང་བའི་མཐོང་རྒྱུ་འདི་འདྲ་སྙམ་རྒྱུ་ཡང་མེད། །འདི་ཡིན་སྨྲ་ཡང་མི་ཤེས་པ་ལ་ཐག་ཆོད་པ་ཞིག་འདུག་ཟེར་བ་དང༌། སེམས་འདི་གནས་པ་སྟོང་པའི་ངང་དུ་གནས་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་གསལ་ལེ་སིང་ངེ་བ་རང་གིས་མྱོང་རྒྱུ་ཡོད་པ་ལ་ཁ་ལ་འདོན་མ་ཐུབ་པ་ཞིག་གདའ་ཟེར་ན། གཅུར་གྱིན་དྲིས་པས་གོ་ཡུལ་ཡིན་ན་གྲུལ་མི་ཐུབ། མྱོང་བ་ཡིན་ན་མི་འགྱུར་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་ཏེ་གནས་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་ཡིན་ནོ།། ༈ །།ཡང་གར་སྐྱེ་གར་འགགས་སེམས་ངོས་བཟུང་ནས་ཚོལ་དུ་བཅུག་པའི་དུས་དེར་ཅལ་ཅོལ་བཤད་བྱུང་ན་མ་ཤེས་པའི་རྟགས་ཡིན།། ༈ །།སྐྱེ་རྒྱུ་འགག་རྒྱུ་གང་ཡང་མི་འདུག་ཟེར་ན་དེ་ཀའི་དུས་སུ་དེ་སྐད་སྙམ་པ་རེ་བྱུང་ངམ་དྲི། དེ་བྱུང་ཟེར་ན། དེ་སྐད་སྙམ་པ་དེ་ག་རང་ལ་བལྟར་འཇུག །འདི་འདྲ་ཞིག་འདུག་སྙམ་རྒྱུའམ་མེད་པ་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཤེས་རྒྱུ་ཞིག་ཀྱང་འདུག་ཟེར་ན། རྟོག་མེད་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་ཡིན་པས་དེ་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད། ༈ །རྟོག་པ་ལ་བལྟར་འཇུག་པའི་དུས་དེར་སྐྱེ་འགག་མེད་ཅིང་སྟོང་ཉིད་དུ་འདུག་ཟེར་སྙན་སྙན་པོ་ལབ་ན་རྫུན་ཡིན། རྟོག་པ་དེ་ལ་བལྟས་པས་རྗེས་མེད་དུ་ཤིག་ཤིག་འགྲོ་ཡིན་འདུག་ཟེར་ན་ཅུང་ཟད་ཤར་བ་ཡིན། ༈ །རྟོག་པ་ཤར་ཚད་ངོས་གཟུང་མེད་པར་འཆར་གྱིན་འདུག་ཟེར་ན། དེ་དུས་ངོས་གཟུང་མི་འདུག་སྙམ་པ་ཡོང་མི་ཡོང་དྲི། ཡོང་ཟེར་ན་གོ་ཡུལ་ཡིན། འདི་སྙམ་པ་མེད་བཞིན་དུ་གལ་མེད་འཛིན་མེད་དུ་ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ་འགྲོ་ཡིན་འདུག་ཟེར་ན། རྟོག་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་ཡིན། དེ་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད། ༈ །ཡང་དབང་པོ་སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་བལྟར་བཅུག་པའི་དུས་སུ་ཡུལ་དེ་ཕ་གིར་ལམ་མེར་འདུག་ཟེར་ན། དེར་ལམ་མེར་འདུག་སྙམ་རྒྱུའི་སྐད་དེ་བ་ཞིག་འདུག་གམ་མི་འདུག་དྲི། འདུག་ཟེར་ན་དེ་སྐད་སྙམ་པ་དེ་བལྟར་གཞུག །དེ་སྙམ་པ་མེད་པ་ལ་ཡུལ་དེ་ཡང་མ་འགགས་པ་ཐལ་ལེ་བ། དེར་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་དེའང་འཛིན་མེད་གལ་མེད་དུ་ཤིག་གེ་བ། དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུའང་མེད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་དེ་སྐད་སྙམ་པའང་མེད་པ་ཞིག་འདུག་ཟེར་ན། སྣང་བ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་ཡིན། དེ་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད། ༈ །འདི་དག་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་འཚོལ་བའི་ཐབས་ཏེ་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་བ་བྱ་བ་སྟེ། རང་རིག་པ་བྱ་བའང༌། བལྟས་པས་སེམས་ངོ་མཐོང་བ་དེ་རང་རིག་པ་ཡིན་ཅིང༌། རང་རིག་བའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། དེའང་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་མ་བལྟས་ན་སེམས་ངོ་མི་མཐོང༌། དེ་མ་མཐོང་ན་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ངོ་མི་ཤེས། དེ་མ་ཤེས་ན་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་སེམས་ལ་ལྟ་བ་གལ་ཆེའོ། ༈ །དེའང་ཁོ་རང་ལ་མཐོང་ལུགས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་གོ་ཡུལ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་ཁེལ་ངེས་ཀྱིས་ནས་ཁྱེར་ཤོག་བྱས་ལ་བསྒོམ་དུ་གཞུག ༈ །དེ་ལ་དྲིས་པས་སེམས་བདེ་གསལ་བའམ། དྭངས་གསལ་ལེ་བའམ། ཐལ་ལེ་བ་གཏིང་ཕ་གི་ནས་ཡིད་ཆེས་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་ངག་ཏུ་བརྗོད་མི་ཤེས་པ་ཞིག་འདུག །དེ་ལ་བལྟས་པས་ངོས་གཟུང་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞིག་འདུག་ཟེར་ན་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མི་ཡོང་བ་འདུག་ཟེར་ན་གོ་ཡུལ་ཡིན་པས་གོ་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཉམས་མྱོང་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་འཕྲོད་པ་ཞིག་དགོས་པས་གཞན་གྱི་གཞིག་འགྲེལ་མང་པོ་མ་བྱེད་པར་ངས་བསྟན་པ་བཞིན་སྒོམ་ལ་ཤོག་བྱས་ཏེ་ཉམས་རྟོགས་གོང་བཞིན་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་སྒོམ་དུ་གཞུག་ཅིང་སྐྱེས་ནས་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱའོ། །ངོ་སྤྲོད་པ་འདིའི་སྦྲུལ་ཤད་ཡོང་པ་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོན་དགོས་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་དང་བསྟུན་ནས་ངོ་བོ་ནི་གོང་གི་དོན་ཚན་གང་དང་མཐུན་ཀྱང་དེ་ལྟར་ངོ་སྤྲོད་ཅིང་ངོ་འཕྲོད་པའི་རྟགས་ཡིན། ཆོ
Chinese
有些事情实际上已经显现，但却不知道如何表达，所以一边学习一边提问。那时，如果是虚假的或者理解上的偏差，就无法抓住那个词，因此会改变。如果是真实的，无论对错，都会说“我这里发生了这样的事情”。好好地询问，从产生之处开始进行辨别，然后进行介绍，如果不对是否产生进行辨别，就全部进行介绍，就会成为一个油滑的、懂些佛法的人。以后甚至会对他人修行造成损害。这里存在着道理上的缺陷，所以命令他从经论中拿出一个诀窍来。第四十五次佛法开示。 又，如果说在观看无念的时候，除了那个状态之外什么也没有，那就是胜观没有生起，所以还要延长几天，让他继续观看。 又，如果说处于一种什么也无法识别的空无状态，那就是只看到了一方面，没有看到全部，所以还要以不散乱的方式，让他确定，是处于纯粹的空性状态，还是处于什么样的空性状态，让他继续观看。在无法识别的、明晃晃、赤裸裸的觉知中，连“这是未曾见过的景象”的想法也没有。如果说在连“这是什么”都不知道的情况下，却有一种确定的感觉，或者说，心处于空性状态，有一种无法识别的、清明澄澈的感受，自己能够体验到，却无法用语言表达，那就反复追问，如果是理解上的偏差，就无法抓住。如果是亲身体验，就不会改变，好好地确定，安住于此，那就是胜观生起了。 又，如果在被要求识别和寻找心从哪里产生、在哪里止灭的时候，胡说八道，那就是不明白的迹象。 又，如果说没有什么产生，没有什么止灭，那就问他，在那时是否产生过“是这样”的想法。如果他说产生了，那就让他观看那个“是这样”的想法本身。如果说在有或没有“是这样”的想法的情况下，也有一种知道没有生灭的觉知，那就是无念中生起了胜观，因此将它介绍为觉性与空性双运的法身。 又，如果在被要求观看念头的时候，甜言蜜语地说没有生灭，处于空性之中，那就是谎言。如果说观看念头，念头就会无影无踪地消失，那就是稍微生起了一点胜观。 又，如果说念头一生起，就会在没有识别的情况下显现，那就是
English
If something actually manifests but one doesn't know how to express it, then ask while teaching. At that time, if it's artificial or a misunderstanding, one can't grasp the word, so it will change. If it's real, whether it's right or wrong, one will say, "This kind of thing happened to me." Ask well, and introduce it by distinguishing from where it arises. If you don't distinguish whether it arises or not and introduce everything, you'll become a slick person with some Dharma knowledge. Later, it will even harm others' meditation. There's a flaw in the principle here, so order him to bring a key point from the scriptures and send him away. The forty-fifth Dharma talk. Furthermore, if one says that when looking at non-thought, there's nothing other than that state, then it means higher seeing hasn't arisen, so extend it for a few more days and have him continue to look. Furthermore, if one says that one is in a state of emptiness where nothing can be identified, then it means one has only seen one aspect and hasn't seen everything. So, without distraction, have him determine whether it's a state of pure emptiness or what kind of emptiness it is, and have him continue to look. In the clear, naked awareness where nothing can be identified, there's not even the thought of "This is something unseen." If one says that there's a certainty even though one doesn't know what it is, or that the mind remains in a state of emptiness, and there's a clear, vivid feeling that one can experience oneself but can't express in words, then ask repeatedly. If it's a misunderstanding, one can't grasp it. If it's an experience, it won't change. Having properly determined it and abiding in it means higher seeing has arisen. Furthermore, if one babbles when asked to identify and search for where the mind arises and where it ceases, it's a sign of not understanding. Furthermore, if one says there's nothing that arises and nothing that ceases, then ask if the thought "It's like this" arose at that time. If he says it did, then have him look at that very thought of "It's like this." If one says that with or without the thought of "It's like this," there's also a knowing that there's no arising or ceasing, then it means higher seeing has arisen in non-thought, so introduce it as the Dharmakaya, the union of awareness and emptiness. Furthermore, if one sweetly says that there's no arising or ceasing and that one is in emptiness when asked to look at thoughts, it's a lie. If one says that by looking at the thought, it disappears without a trace, then it means a little higher seeing has arisen. Furthermore, if one says that as soon as a thought arises, it appears without identification, then that
Chinese
问：是否会产生“没有抓住任何东西”的想法？如果说“有”，那就是理解的范畴。如果说，在没有这种想法的情况下，以一种无所谓、不执著的方式，在没有抓住任何东西的情况下，显现和解脱同时发生，那就是在念头上生起了胜观。这被介绍为明空双运法身。 再次，当允许观看五根的对境，如色等时，如果说“对境在那里清晰地存在”，那么要问：在那里清晰地存在，是否有“清晰地存在”这样的声音？如果说“有”，那就去观看那个“有”的声音。如果没有那个想法，而对境也没有停止，而是坦然地存在，并且在那里，观看的心也以一种不执著、无所谓的方式松弛下来，如果说这两者似乎没有差别，并且也没有“清晰地存在”这样的想法，那就是在显现上生起了胜观。这被介绍为显空双运法身。 这些是在止观的基础上，寻找胜观智慧的方法，也就是观看禅修的自性，也就是所谓的自证。通过观看而见到心性，那就是自证。自证的智慧大乐本身就是大手印。而且，如果不观看禅修的自性，就见不到心性。如果见不到心性，就无法认识自证的智慧。如果无法认识自证的智慧，就无法证悟胜观的智慧大乐，因此观看心非常重要。 同样，他自己是如何产生见解的，不要仅仅停留在理解的层面，而要让他真正地融入自相续，然后让他禅修。 问他：心是安乐而明晰，还是清澈而明亮，还是坦然，从深处有一种可以信赖的东西，但却无法用语言表达？如果说，观看它时，似乎没有任何可以抓住的东西，那就是认识了。如果说，无法专注于一境，那就是理解的范畴，因此需要一种超越理解，真正融入自相续的体验。不要做太多的其他解释，按照我所教导的方式去禅修，直到如上的体验和证悟生起，生起之后再去介绍。介绍时，这些像蛇的斑纹一样出现的各种方式，并非一定要全部展示，而是要根据呈现的方式，只要其自性与上述的任何一个要点相符，就那样介绍，那就是认识的标志。 结束。
English
Ask: Will the thought "I am not grasping anything" arise? If they say "yes," that is within the realm of understanding. If they say that without such a thought, in a nonchalant, non-clinging way, without grasping anything, appearance and liberation occur simultaneously, then vipashyana has arisen in their thoughts. This is introduced as the dharmakaya of luminosity and emptiness united. Again, when allowing the five sense faculties to perceive objects such as forms, if they say, "The object is clearly present over there," then ask: Is there a sound of "clearly present" there, or not? If they say "yes," then look at that sound of "yes." If there is no such thought, and the object is also not obstructed, but is open, and the mind that is looking is also relaxed in a non-clinging, nonchalant way, if they say that these two seem to be without difference, and there is no thought of "clearly present," then vipashyana has arisen in appearance. This is introduced as the dharmakaya of appearance and emptiness united. These are methods for seeking the wisdom of vipashyana on the basis of shamatha, which is to look at the nature of meditation, which is called self-awareness. Seeing the nature of mind through looking is self-awareness. The great bliss of the wisdom of self-awareness itself is mahamudra. Moreover, if you do not look at the nature of meditation, you will not see the nature of mind. If you do not see that, you will not recognize the wisdom of self-awareness. If you do not recognize that, you will not be able to realize the great bliss of the wisdom of vipashyana, therefore looking at the mind is very important. Also, how the vision arose for them, do not just stay at the level of understanding, but make sure it is definitely integrated into their mindstream, and then have them meditate. Ask them: Is the mind blissful and clear? Or clear and bright? Or open, with something trustworthy from deep within, but which cannot be expressed in words? If they say that when looking at it, there seems to be nothing to grasp, then they have recognized it. If they say that they cannot come to one-pointedness, that is within the realm of understanding, therefore an experience that transcends understanding and truly integrates into the mindstream is needed. Do not do too many other explanations, but meditate as I have taught, until the above experiences and realizations arise, and after they arise, then introduce it. When introducing it, it is not necessary to show all of these ways that appear like the stripes of a snake, but according to the way it appears, introduce it in accordance with whichever of the above points its nature corresponds to, and that is the sign of recognition. Finished.
Tibetan
ས་ཐུན་ཞེ་དྲུག་པའོ།། ༈ །། དངོས་གཞི་ལ་འཇུག་པ་བྱེད་པ་ལས། ལྷག་མཐོང་།
Chinese
第四十六座。 正行入座，观。
English
The forty-sixth session. Entering the main practice, Vipassanā (Insight Meditation).