Tibetan
དངོས་གཞི་ལ་འཇུག་པ་བྱེད་པ་ལས། ལྷག་མཐོང་། དངོས་གཞི་ལ་འཇུག་པ་བྱེད་པ་ལས། ལྷག་མཐོང་། གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ལ། གནས་ལུགས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་བ། གཞི་རྩ་གཅད་པ། རིག་སྟོང་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ངོ་སྤྲོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་འགྲོ་རགས་པ་མདོར་བསྡུས་པ་བྱས་ལ། ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་བརྗེད་ཙམ་བྱ། ཐོག་མར་སེམས་རང་ལུགས་སུ་ལྷོད་ཀྱི་གློད་ནས་འཇོག་ལུགས་ནི་གསལ་དངས་མདངས་དང་ལྡན་པ་ཉི་མ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུར་བཞག །བྱུང་ཚོར་སེམས་སུ་ཤེས་པ་ཆུ་དང་རླབས་ལྟ་བུར་བཞག་གསལ་ཆ་ཡོད་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་བུ་ཆུང་གིས་ལྷ་ཁང་མཐོང་བ་ལྟ་བུར་བཞག །དེའི་ངང་ནས་རང་གི་སེམས་གནས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཅི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་གནས། ཁ་དོག་ཅི་ལྟ་བུ། གཟུགས་དབྱིབས་རྣམ་པ་ཅི་ལྟ་བུ། དངོས་པོར་འདུག་གམ་དངོས་མེད་དུ་འདུག །དང་པོ་གང་ནས་བྱུང༌། །ད་ལྟ་གར་གནས། ཐ་མ་གར་འགག །རང་གི་ལུས་ལ་འདུག་གམ་མིང་དང་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དང་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་སུ་འདྲའི་རྣམ་པར་གནས་གཞིག་ཅིང་དཔྱོད་ལ་ཁ་དོག་དབྱིབས་ངོ་བོ་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་རྙེད་ན་ལེགས་ཀྱི། གལ་ཏེ་མ་རྙེད་ན་སྒྱིད་ལུག་པར་མི་བྱ་ཞིང་ཡང་ཡང་འབད་པ་ཆེན་པོས་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་ཐུན་བཞི་བཅུ་པ། དམིགས་པ་སོ་གསུམ་པའོ།། ༈ །།དེ་ལ་གནས་པའི་ངང་ནས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག་དྲིས་ལ། གནས་པ་ཙམ་ལས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་འདྲ་ཡིན་ཤེས་རྒྱུ་མི་འདུག་ཟེར་ན། འོ་ན་ཤེས་པ་དེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཤེས་པ་ཚོམ་མུན་ནེ་བ་ཞིག་འདུག་གམ། གསལ་ཧྲིག་གེ་བ་ལ་རྗེན་ནེ་བ་ཞིག་འདུག་དྲིས་པས། རྟིང་མ་ལྟར་འདུག་ཟེར་ན་སེམས་ངོ་མཐོང་བ་ཡིན། སྔ་མ་ལྟར་འདུག་ཟེར་ན་སླར་སྐྱོང་འཇུག །ཡང་ལས་ཀྱི་གནས་པའི་དུས་དང་ད་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག་དྲིས་པས་སྔར་གྱི་སེམས་གནས་པ་དེ་ཤེས་པ་འབོལ་ལེ་ཤིག་གི་སྣང་བ་བཀྲག་མེད་དུ་བུན་ལོང་གི་སོང་ཞིང་དེ་ལ་ལྷོད་ཆགས་པ་སྔར་གྱི་རྩོལ་བ་ལྟ་བུ་དང་བྲལ་བ་ཡུལ་གྱི་སྤུ་རིས་ཆེར་མི་ཕྱེད་ཅིང་རིག་པའི་ངོ་བོ་མི་མཐོང་བར་གནས་པ་འཐུག་པོ་ཤེས་པ་དོང་དུ་བཅུག་པ་ལྟ་བུའམ། སྦྲང་མ་གར་སྦྱིན་ལ་འབྱར་བ་ལྟ་བུ་རིག་པ་མི་གསལ་བའི་ངང་དུ་གནས་པ་ཞིག་འདུག་ལ། ད་ལན་སེམས་གནས་པ་དེ་གསལ་དངས་སིང་ངེ་བ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་ཞིག་འདུག་ཟེར་ན། སེམས་ངོ་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་བ་ཡིན། དེ་སྔར་དང་ཁྱད་མི་འདུག་ཟེར་ན། དེས་ཉོན་མོངས་པའི་མགོ་གནོན་ནུས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་དགོས་པས་ད་དུང་ནན་ཏན་སྐྱེད་ལ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་ཉམས་སུ་ལོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ། ཡང་གནས་པ་བཙལ་བསམ་རྙེད་ན་སེམས་དེ་འཕྲོར་བཅུག་སྟེ། སེམས་ཟེར་བའི་མི་དྲན་དགུ་དྲན་མི་འགྱུ་དགུ་འགྱུ་འཕྲོ་བ་འདི་ཉིད་ཁ་དོག་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འཕྲོ། དབྱིབས་ཅི་ལྟ་བུ། ངོ་བོ་ཅི་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འཕྲོ། མིག་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ལ་འདུག་གམ་དབང་པོ་ལྔའི་ཡུལ་སྐྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་རྣམས་ལ་འདུག །འོན་ཏེ་རང་གི་མགོ་ནས་རྐང་མཐིལ་ཡན་གྱི་དབང་པོ་དང་དོན་སྙིང་དང་ཡན་ལག་དང་ལུས་མདངས་སྐྲ་དང་པགས་པའི་མཐར་སོན་པའི་བར་རམ། ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྱུང་བ་ལྔ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་སོགས་གང་འདྲའི་ཚུལ་དུ་འཕྲོ། སེམས་དེའི་ངོ་བོ་ཡོད་པའམ་མེད་པའམ་གཉིས་ཀའམ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་གང་འདྲའི་ཚུལ་དུ་འཕྲོ་ཞིང་གནས་ཞེས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད་དོ། །ཆོས་ཐུན་ཞེ་གཅིག་པ། དམིག་པ་སོ་བཞི་པའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་གཞི་རྩ་བཅད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་ན་སླར་ཡང་སྔར་བཞིན་སེམས་དེ་ཀ་ནན་གྱིས་ལེགས་པར་བཙལ། དེ་ལྟར་བཙལ་བའི་ཚེ་མ་རྙེད་ན་འཚོལ་མཁན་དེ་ཀའང་ཇི་ལྟར་འདུག །སྔར་རང་ལུགས་སུ་གློད་པའི་སེམས་དེ་དང་ད་བརྟག་དཔྱད་བྱས་པའི་སེམས་དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཇི་ཙམ་འདུག །སེམས་དེའི་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ཇི་ལྟར་འདུག་ལེགས་པར་བརྟག་ནས་བཙལ་པར་བྱའོ། །ཡང་སེམས་འགྱུར་བཅུག་ལ་གཅིག་སྐྱེས་གཉིས་སྐྱེས་ངོས་བཟུང་གནས་མཁན་དང་འགྱུ་མཁན་གཅིག་མི་གཅིག་འདྲི། དེ་གཉིས་གཅིག་ཟེར་ན་གཅིག་པར་ངོ་སྤྲད། དཔེ་བཟའ་མི་གཉིས་ལ་བུ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་མའི་རྩར་ཡོད་ན་ཕའི་རྩར་མི་ཡོད་ཕའི་རྩར་ཡོད་ན་མའི་རྩར་མི་ཡོད་འཕྲིན་ཕར་སྐྱེལ་ཚུར་སྐྱེལ་བྱེད་པ་བཞིན་སེམས་དེའང་གནས་ཙ་ན་མི་འགྱུ་འགྱུ་ཙ་ན་མི་གནས། གནས་འགྱུ་བྱེད་མཁན་སེམས་གཅིག་པུ་དེ་རང་ཡིན་པས་གནས་འགྱུ་གཅིག་པར་ངོ་སྤྲད། འགའ་ཞིག་སེམས་ངོ་མཐོང་ཡང་བརྗོད་མི་ཤེས་ཆོས་སྐད་མི་ཐོན་པ་ཡོང་བས་ཉམས་མྱོང་གི་མཚམས་ཕྱེད་པར་བརྟགས་ཤིང་དྲི་དགོས། འགའ་ཞིག་ལ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་ཆོས་སྐད་མ་འཛོལ་བར་སྨྲ་ཤེས་པ་ཡོང་བས་དེ་ལ་ཆོས་སྐད་བཀར་ཞིང་ལེགས་པར་གཅུན་པས་གོ་བའི་ཆོས་སྐད་དེས་ཚོ་མི་ཐུབ་པར་ཟུར་དུ་རྒྱངས་ཀྱིས་ཐོན་ནས་ཡོང༌། དེ་རྣམས་ལ་རང་གི་ཉམས་མྱོང་གིས་ཚོད་ཟིན་པར་བྱས་ནས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ལེགས་པར་ཁྲིད་དགོས། ཆོས་ཐུན་ཞེ་གཉིས་པ། དམིགས་པ་སོ་ལྔ་པའོ།། ༈ །།གཞན་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་གཞི་རྩ་བཅད་དགོས་ཤིང༌། བཅུ་གཅིག་ནི། ཡོང་སུ་འཚོལ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། །སོ་སོར་བརྟག་པ། ཞིབ་མོར་དཔྱོད་པ། ཞི་གནས། ལྷག་མཐོང༌། ཟུང་འབྲེལ། གསལ་བ། མི་རྟོག་པ། བཏང་སྙོམས། རྒྱུན་མི་འཆད་པ། ཡེངས་པ་མེད་པའི་རབ་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཡོད་མེད་རང་གི་ངོ་བོ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེས་རང་གི་སེམས་རྒྱུད་ལ་འབྲེང་ཆགས་སུ་བཙལ་བའོ། གཉིས་པ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སོགས་དང་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གཞི་རྟེན་སོགས་རྩད་བཅད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། འཚོལ་པོ་དང་འཚོལ་མཁན་ལ་སོགས་པ་རིམ་པས་མཐར་ཐུག་པར་བཙལ་བའོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཚོལ་བརྟག་དཔྱད་པས་དང་པོར་རང་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་ཤིང་དེ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གནས་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའང་སྔ་མ་ལྟར་བཙལ་བས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། དེ་དག་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའོ། །བདུན་པ་ནི། གལ་ཏེ་བྱིང་ཞིང་རྨུགས་པར་གྱུར་ན་རྒོད་པའི་རྒྱུ་ཡིད་ལ་བྱ་ཞིང་སེམས་གཟེངས་བསྟོད་པའོ། །བརྒྱད་པ་ནི། འཕྲོ་རྒོད་དུ་གྱུར་ན་ཞི་བར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དགུ་པ་ནི། བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་ཆོལ་བརྟག་དཔྱད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །བཅུ་པ་ནི། དེ་ལྟའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ཉེ་བར་བསྒྲིམས་ཏེ་རྣམ་གཡེང་གིས་གླགས་མི་རྙེད་པར་བྱ་བའོ། །དེའང་གོ་བ་དང་དོན་སྤྱི་ཙམ་ལ་ཞེན་པས་ནི་དོན་མི་འགྲུབ་པས་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་དགོས་ཤིང༌། ཉམས་ལེན་དངོས་དང་ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུའང་རང་གི་སེམས་ལ་བརྟག་གཞིག་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བར་སེམས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་འགྲོ་ཚུལ་འདུག་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་ཡེངས་པ་མེད་པར་བསྒྲིམ་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐུན་ཞེ་གསུམ་པ། དམིགས་པ་སོ་དྲུག་པའོ།། ༈ །།གསུམ་པ་རིག་སྟོང་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། གང་ཟག་གི་བློའི་རིམ་པས་འཆར་ཚུལ་མི་འདྲ་སྟེ། ཅིག་ཅར་བ་ནི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་སྔོན་བསགས་ཆེ་སྒྲིབ་པ་ཆུང་བས་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཙམ་མམ་ཆོས་ཐོས་ཙམ་མམ་བརྡ་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་སྒོམ་སྟབས་བཅོམ་ནས་ཅི་ཡིན་ཆ་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་གོང་མ་གསུམ་གང་རུང་གི་རྟོགས་པ་འོག་མའི་ཉམས་ཡར་ལྡན་ཚང་བ་དང་བཅས་དུས་གཅིག་ལ་ཤར་ཡོང༌། ཐོད་རྒལ་བ་ནི
Chinese
進入正行之時，勝觀。 進入正行之時，勝觀。 第二、勝觀方面：觀察實相心之自性，斬斷根本，於覺性空性中定解而作介紹。第一方面：先行粗略地作簡略，對於止觀之所緣境也不要忘失。首先，將心放鬆自在地安住之方式是，如明亮清澈且具光彩的無雲晴空一般安住。所生之感受於心中了知，如水與波浪一般安住，具有明分卻無執著，如幼童見到寺廟一般安住。於此狀態中，自己的心安住，其自性以何種方式安住？顏色如何？形狀相貌如何？是實有還是非實有？首先從何處生？現在何處住？最後何處滅？安住在自己的身體上，還是名言、內外之事物以及六道眾生，以何種相貌安住，審視且觀察，若能找到顏色、形狀、自性是如此這般，則甚佳。若未能找到，則不要灰心，應當再三以極大之精勤來觀察。第四十次法會，第三十三個所緣境。 ༈ །།於彼安住之狀態中，詢問心之自性是如何安住的？回答說僅是安住而已，無法知曉心之自性是這般。那麼，詢問道，那個覺性是不作授記之覺性，是昏暗不明的嗎？還是明亮清晰且赤裸的？回答說是後者，則為見到心性。回答說是前者，則再次令其修持。又問道，先前業之安住與現在有何差別？回答說，先前的安住，是覺性鬆弛之顯現，黯淡無光地昏沉，並且耽著於此，遠離先前的精勤，對於外境之細微差別無法分辨，並且不見覺性之自性，安住於厚重、覺性如入洞穴一般，或者如蜜蜂沾黏於花蜜一般，安住於覺性不明顯之狀態。而這次安住，是明亮清澈澄淨，並且是遠離能所之安住。若如此回答，則為稍微見到心性。若回答說與先前沒有差別，則僅能壓制煩惱而已，對於成就菩提
English
When engaging in the actual practice, Vipassana. When engaging in the actual practice, Vipassana. Secondly, regarding Vipassana: Observing the nature of the mind of reality, cutting off the root, and introducing it by establishing it in the emptiness of awareness. Firstly: Briefly summarize the preliminary practices, and do not forget the objects of Shamatha. Initially, the method of relaxing and settling the mind in its natural state is to settle it like a clear, bright, and radiant sun free from clouds. Knowing the arising feelings in the mind, settle it like water and waves, having clarity but without clinging, settle it like a young child seeing a temple. In this state, how does your mind abide, what is the nature of its abiding? What color is it? What is its shape and form? Is it substantial or non-substantial? Where did it first come from? Where does it abide now? Where will it ultimately cease? Does it abide in your body, or in names, inner and outer objects, and the six realms of beings? Examine and contemplate what form it takes. It is good if you can find the color, shape, and nature to be such and such. If you cannot find it, do not be discouraged, but repeatedly observe with great effort. Fortieth Dharma session, thirty-third object of focus. ༈ །། In that state of abiding, ask what the nature of the mind is like. If they say that they only abide and cannot know what the nature of the mind is like, then ask, "Is that awareness an unpredicted awareness, a dark and obscure one? Or is it a clear, bright, and naked one?" If they say it is like the latter, then they have seen the nature of the mind. If they say it is like the former, then have them cultivate it again. Also, ask what the difference is between the previous state of karma and now. If they say that the previous state of mind was a dull appearance of awareness, dimmed and obscured, and they were attached to it, devoid of the previous effort, unable to distinguish the subtle details of objects, and not seeing the nature of awareness, abiding thickly, like awareness put into a hole, or like a bee stuck to honey, abiding in a state where awareness is not clear. But this time, the mind is abiding clearly, purely, and distinctly, free from grasping. If they say so, then they have seen a glimpse of the nature of the mind. If they say there is no difference from before, then it can only suppress afflictions, but not for accomplishing enlightenment.
Chinese
因此告诫说，为了在相续中生起胜观的智慧，还要精进修持，直到生起为止。又，如果想要寻找安住，就让心放松。这个被称为“心”的东西，一会儿想起这个，一会儿想起那个，一会儿不流动，一会儿又流动，这样散乱的心，是以什么样的颜色散乱的？是什么样的形状？是以什么样的体性散乱的？是安住在眼识的对境上，还是安住在五根的对境，头发、气味、味道、触觉上？或者，是从自己的头顶到脚底的根、意、肢体、身光、头发和皮肤的尽头之间？还是外面的五大、六道众生等，是以什么样的形式散乱的？那个心的体性是有，还是没有，还是二者都有，还是二者都不是，是以什么样的形式散乱和安住的呢？要仔细地观察。第四十一个法会，第三十四个观修。 第二，断除根本：像这样寻找的时候，如果没有找到，就再次像以前一样，努力地寻找那个心。像这样寻找的时候，如果没有找到，那么寻找者又是如何安住的呢？以前任其自然的心，和现在进行观察的心，有什么区别呢？那个心的生处、住处、灭处是如何的呢？要好好地观察之后再寻找。 再让心变化，辨认一生二生，询问安住者和流动者是一个还是不是一个。如果说二者是一个，就确认是一个。比如，一对夫妇有一个孩子，孩子在母亲身边时，就不在父亲身边，在父亲身边时，就不在母亲身边，像这样传递信息一样，心也是安住的时候不流动，流动的时候不安住。安住和流动的主体是同一个心，所以要确认安住和流动是一个。有些人虽然见到了心的本性，却说不出来，说不出佛法术语，这是因为对体验的理解不透彻，需要进行观察和提问。有些人虽然没有在相续中生起体验，却能毫不含糊地说出佛法术语，对于这些人，要区分佛法术语，好好地约束，因为理解上的佛法术语无法满足，会远远地偏离。对于这些人，要用自己的体验来衡量，用善巧方便好好地引导。第四十二个法会，第三十五个观修。 另外，十一种作意
English
Therefore, it is advised that in order to generate the wisdom of insight in the continuum, one should diligently practice until it arises. Also, if you want to find the abiding, let the mind relax. This thing called "mind," sometimes thinking of this, sometimes thinking of that, sometimes not flowing, sometimes flowing, this scattered mind, in what kind of color does it scatter? What kind of shape? In what kind of nature does it scatter? Does it abide in the object of eye consciousness, or does it abide in the objects of the five senses, hair, smell, taste, touch? Or, is it from the crown of one's head to the soles of one's feet, between the senses, mind, limbs, body radiance, hair, and the end of the skin? Or, the outer five elements, the six realms of beings, etc., in what form does it scatter? Is the nature of that mind existent, or non-existent, or both, or neither, in what form does it scatter and abide? Examine it carefully. The forty-first Dharma assembly, the thirty-fourth contemplation. Second, cutting off the root: When searching like this, if you don't find it, then again, as before, diligently search for that mind. When searching like this, if you don't find it, then how does the searcher abide? What is the difference between the mind that was previously left to its own devices and the mind that is now being examined? How are the place of origin, the place of dwelling, and the place of cessation of that mind? After careful observation, search for it. Again, let the mind change, identify one birth and two births, and ask whether the abider and the mover are one or not one. If they say the two are one, then confirm that they are one. For example, if a couple has one child, when the child is with the mother, they are not with the father, and when they are with the father, they are not with the mother, just like sending messages back and forth, the mind also does not move when it abides, and does not abide when it moves. The subject of abiding and moving is the same mind, so it must be confirmed that abiding and moving are one. Some people, although they have seen the nature of the mind, cannot express it, cannot speak Buddhist terminology, because their understanding of the experience is not thorough, and they need to be observed and questioned. Some people, although they have not generated experience in their continuum, can speak Buddhist terminology without confusion, for these people, the Buddhist terminology must be distinguished and well restrained, because the Buddhist terminology of understanding cannot be satisfied, and will come out far away. For these people, measure them with your own experience, and guide them well with skillful means. The forty-second Dharma assembly, the thirty-fifth contemplation. Furthermore, the eleven kinds of attention