Tibetan
གཤེགས་པའི་གཟུགས་སྐུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སུ་ཞིག་གིས་བརྗོད་པར་ནུས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མཐོང༌། །དེ་ལྟར་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་འདས། །བདག་ཏུ་འཛིན་པས་འཁོར་བ་ཏེ། །སོ་སོར་རིག་ན་དེ་ཉིད་ནི། །འདོད་ཆགས་ཟད་ན་མྱ་ངན་ལས། །ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཟད་པ་དང༌། །དེ་དག་དགག་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྐྱབས་ཉིད་དོ། །ཤེས་དང་མི་ཤེས་པ་དག་ལས། །ལུས་འདི་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་དེ། །རང་གི་རྣམ་པར་རྟོགས་པས་བཅིང༌། །བདག་ཉིད་ཤེས་ན་གྲོལ་བར་གྱུར། །འགྲོ་མིན་འོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཉོན་མོངས་གསོབ་གྱུར་འདི་ཉིད་ལ། །མཐོང་བ་དང་ནི་མ་མཐོང་བ། །བྱང་ཆུབ་རིང་མིན་ཉེ་བ་མིན། །ཞེས་དང་ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་བཞུགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བྱེད་པ་སྟེ། །སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོང་བའོ། །སེམས་ཉིད་ང་ཡི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སེམས་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །སེམས་ཉིད་ང་ཡི་ལུས་ཡིན་ཏེ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཀྱི་མཐོང་བའོ། །སེམས་ཉིད་ང་ཡི་བྱང་ཆུབ་སྟེ། །སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་རྟོག་སྟེ་སེམས་ཆོས་སྐུར་སོང་ན་དེའི་ལུས་ལ་མཚན་དཔེ་སོགས་ཡོད་མེད་ལ་མ་ལྟོས་ཏེ། གཟུགས་སྐུར་འཇོག་བྱེད་མཚན་དཔེ་སོགས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར།ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་ལུས་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་སར་ཐུགས་འོད་གསལ་དོན་དམ་བདེན་པའི་རྟེན་གྱི་སྐུ་སྒྱུ་ལུས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བཞག་ནས་རྒྱལ་པོ་ཨིནྟྲ་བྷཱུ་ཏི་ལུས་རྟེན་དེ་ཉིད་ལ་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ན་ལུས་དེ་ཉིད་གཟུགས་སྐུར་འཇོག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དང་མཐུན་པར་དཔལ་ཤ་ཝ་རིའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་སློབ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པ་ན། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྔོན་པའི་འཁོར་བའི་ལུས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་བཞིན་པར་སྲིད་ཞི་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་བརྙེས་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར། པར་ཕུ་བས། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པ་དང༌། །རང་ལུས་གཟུགས་སྐུར་ཤེས་གྱུར་ནས། །འཁོར་བའི་དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དུས་དེར་ཟག་བཅས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཁམས་གསུམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག་དངོས་པོ་བ་སྤང་བྱར་མ་གྲུབ་ཅིང༌། ཟག་མེད་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་པའི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་བ་ཆེད་དུ་བསྒྲུབ་བྱར་མ་གྲུབ་ཅིང༌། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རེ་དོགས་ཀྱི་སྙེམས་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པ་ནི་བློ་བྲལ་གྱི་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་ནི་སེམས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། བློ་བྲལ་གྱི་ངེས་ཤེས་དང༌། ངེས་པ་བློ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པ་གཉིས་བརྗོད་ཚུལ་མ་གཏོགས་དོན་གྱི་འཇུག་པ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ངེས་པ་ལས་གཞན་དུ་གཡོ་བའི་སྐབས་མི་སྲིད་པའི་ཐ་ཚིག་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ངེས་པའི་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ལ་འཇོག་གི་ཆོས་རྣམས་ལ་བློ་བྲལ་གྱི་ཁོང་དུ་ཆུབ་པ་ལ་ངེས་པ་བཞག་ཏུ་མེད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་ངེས་པ་ཉི་ཚེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཙམ་གྱི་ངེས་པ་ནི་དོན་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་ཟད་དེ། ཡུལ་དངོས་པོ་བ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་བར་རྟོགས་པའི་ངེས་པར་བྱས་པའི་བློ་ཡིན་པས་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་ཆོས་ནི་འགའ་ཡང་མི་སྲིད་ན་དེར་རྟོགས་པའི་ངེས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལས་མ་ངེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་ངེས་པ་ནི་ངེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟའི་ངེས་པ་དེ་བློ་དང་ཇི་ལྟར་བྲལ་ན། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་སྐྱེ་མེད་ཡིན་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་སྙམ་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་ངེས་ཤེས་ཕྱོགས་རེ་བའི་རྩ་བ་དང་ཡང་བྲལ་བའོ། །དེ་ཡང་མ་ངེས་ན་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཡང་བརྗོད་དོ། །བློ་དང་མ་བྲལ་བ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་དེ་ཉིད་ཤེས་བྱར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་ཞིང་དེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བློ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མངོན་དུ་མ་གྱུར་ན་ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་བ་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སྙམ་དུ་སེམས་པ་དང་མ་བྲལ་ན་རྣམ་རྟོག་ཡུལ་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྙམ་སེམས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ནན་གྱིས་ངེས་པ་བློ་དང་བྲལ་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། བློ་དང་བྲལ་ན་གང་ལ་ངེས་པའི་ངེས་པ་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ངེས་པ
Chinese
谁能说逝者的色身不存在呢？在《法界赞》中也说：心性显现为二，如此怎能超越世间？执着于我则轮回，若能分别觉知，贪欲止息即解脱，嗔恨愚痴止息时，断除彼等即是佛，是众有情之救护。从知与无知中，一切皆在此身中，因自之分别而束缚，若知自性则得解脱。非去亦非来，于此烦恼寂灭处，可见与不可见，菩提非远亦非近。又如《现在佛现证经》中说：心能成佛，亦由心而见，心即吾之佛，心即如来，心即吾之身，见佛即见心，心即吾之菩提，心即无自性。如是，若分别念即心已成法身，则不论其身有无相好等，因能安立色身者并非相好等。佛之色身乃安立于佛之意之所依，如云：法身乃诸佛之身。如于无学双运位，意之光明，胜义谛之所依身，幻身世俗谛，安立彼为佛之色身，如国王因扎菩提以彼身依而修双运身时，彼身即安立为色身。与之相似，吉祥夏瓦热于获得大手印无学胜成就时，色身乃安住于猎人之轮回身之所依界中，如是获得解脱轮回寂灭之不住涅槃。如帕普瓦云：瑜伽自在者，知分别念为法身，知自身为色身，从而于轮回界中解脱。彼时，有漏之心与心所生之三界分别念之
English
Who can say that the departed one's form body does not exist? In the 'Praise of the Dharmadhatu,' it is also said: 'The nature of mind appears as two; how can one transcend the world in this way? Attachment to self is samsara; if one can separately recognize it, when desire ceases, there is liberation; when hatred and ignorance cease, eliminating them is Buddhahood itself, the refuge of all sentient beings. From knowing and not knowing, everything is in this very body; bound by one's own discriminations, if one knows oneself, one becomes liberated. It is neither going nor coming; in this very place where afflictions are pacified, what is seen and not seen, enlightenment is neither far nor near.' And also, from the sutra 'The Manifest Presence of the Buddha Now': 'The mind makes the Buddha; it is also seen by the mind itself. The mind is my Buddha; the mind is the Thus-Gone One. The mind is my body; seeing the Buddha is seeing the mind. The mind is my enlightenment; the mind is without inherent existence.' Thus, if conceptual thought, that is, the mind, becomes the Dharmakaya, then regardless of whether its body has marks and signs or not, because what establishes the form body is not marks and signs, etc. The form body of the Buddha is established upon the very basis of the Buddha's mind, as it is said: 'The Dharmakaya is the body of the Victorious Ones.' For example, in the state of non-learning union, the mind's luminosity, the body that is the basis of ultimate truth, the illusory body, the conventional truth, that is established as the form body of the Buddha, such as when King Indrabhuti, relying on that body, practices the union body, that body is established as the form body. Similarly, when the glorious Shavaripa attained the supreme accomplishment of the non-learning Mahamudra, the form body remains abiding in the very realm of the basis of the hunter's samsaric body, thus attaining the non-abiding Nirvana that is completely liberated from samsara and peace. As Parphuwa said: 'Yogis, masters of power, knowing conceptual thought as the Dharmakaya, knowing their own body as the form body, thereby become liberated in the realm of samsara.' At that time, the contaminated mind and the conceptual thoughts of the three realms arising from the mind,
Chinese
认为实事物可以被抛弃是不成立的。无漏见修无学圣者的等持，不分别的智慧，认为实事物是专门要证实的，是不成立的。 远离断定和怀疑的骄慢，是指生起离思维的定解，心就是心的自性。离思维的定解和定解离思维，这两个词只是表达方式不同，意义的范畴是一样的。因为不可能有从定解中动摇的情况。有些人认为定解是把声音和意义混淆的分别念，对于诸法离思维的领悟，是不能安立为定解的。 这只是从暂时的定解的角度来说的。仅仅是那样的定解，实际上是完全没有确定的。因为境是实事物，以有境的方式认为是实事物的定解，由于没有一个是成立的实事物，所以在那里认识的定解本身就是错乱的，还有什么不确定的呢？ 因此，如实确定法性的意义才是定解。那样的定解如何能离思维呢？当法性远离戏论的意义，各自成为自证智的显现时，生不起，是离戏论，这样的想法，也远离了思维分别念的定解片面追求的根本。 如果不确定，就不可能是证悟。也说明了定解的差别。 如果不离思维，就与所取和能取在一起，那么法本身就变成了所知。如果那样，法性胜义谛也就不能成为所知了。因为那远离了能知和所知的一切戏论，并且超离了它的境，所以说是离思维。 如果没有显现，那就是闻思的见解，具有总相的行相，所以不是那样，所以说是法性显现。 如果不离念头，就会变成以分别念为对境，所以说是离念头。 如果强烈地认为定解离思维是不合理的，因为如果离思维，就无法安立对什么的定解，如果这样想，那么有法，世俗的法是确定的
English
It is not established that conceptualized real entities can be abandoned. The samadhi of the noble ones, free from outflows, of the path of seeing and meditation, the non-conceptual wisdom, it is not established that real entities are specifically to be proven. To be free from the arrogance of hope and doubt regarding affirmation and negation, means that the arising of certainty free from thought is the nature of mind. Certainty free from thought and certainty free from thought, these two are the same in meaning, only the way of expressing them is different. Because there is no possibility of wavering from certainty. Some people consider certainty to be the conceptualization of confusing sound and meaning, and for the realization of phenomena free from thought, certainty cannot be established. This is from the perspective of temporary certainty. Only that kind of certainty is ultimately uncertain. Because the object is a real entity, and the mind that cognizes it as a real entity is a conceptualization, since there is no such thing as an established real entity, the certainty of cognizing it is itself a delusion, so what is uncertain about it? Therefore, certainty is the certainty of the meaning of the nature of reality as it is. How can such certainty be free from thought? When the meaning of the nature of reality, free from elaboration, becomes manifest in the self-cognizing wisdom, the thought of being unborn and free from elaboration is also free from the root of one-sided pursuit of the certainty of conceptual thought. If it is uncertain, it cannot be realization. The distinction of what is called certainty is also explained. If it is not free from thought, then it is with the grasped and the grasper, and that phenomenon itself becomes knowable. If that is the case, then the ultimate truth of the nature of reality cannot be knowable. Because it is devoid of all the elaborations of the knower and the known, and it transcends its object, it is said to be free from thought. If it is not manifest, then it is the view of hearing and thinking, which has the aspect of general meaning, so it is not so, so it is said that the nature of reality is manifest. If it is not free from thinking, then it will become an object of conceptualization, so it is said to be free from thinking. If you strongly insist that certainty free from thought is unreasonable, because if it is free from thought, it is impossible to establish certainty about what is certain, if you think like that, then the subject, the conventional phenomenon is certain.