Tibetan
༡༠༠ ༡༠༠ ཡང་ངོ་བོ་ག་དར་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ངོ་བོ་དེ་ག་ཡིན་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ཐབས་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོགས་པ་ཡིན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རང་གི་དེ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡང་མི་དགོས་ཏེ། ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རེས་གནས་རེས་མི་གནས། རེས་འཕེལ་རེས་འགྲིབ་པ་གང་དུའང་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འགའ་ཞིག་ངོ་བོ་ཤར་ནས་བསོད་ནམས་བསགས་ནས་ངོ་བོ་སྒོམ་ན་ངོ་བོ་གསལ་དུ་འགྲོ་བར་འདུག་ཟེར་ཏེ་ངས་ནི་ངོ་བོ་ཤར་ནས་བསོད་ནམས་བསགས་ཀྱང་ངོ་བོ་གསལ་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཚོར་བར་འདྲ་བ་ཞིག་བྱུང༌། ངོ་བོ་ཤར་ན་དེ་ཉིད་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་དངོས་སུ་རྟོགས་ཕུལ་ཆེས་པ་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཞར་ལ་རྫོགས་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་གང་དུ་ཡོད་པའི་བསོད་ནམས་འབྱུང་བ་དེར་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་འབྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱང་དེའི་ངང་དུ་ཡོད་པ་དང་འདྲ་བ་ལྟ་བུའོ། །ངོ་བོ་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་དག་ན་སྤང་བྱ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་ཟད། རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་ཕྱིན། ངོ་བོ་ཤར་སྒོམ་གྱིས་སྡིག་པ་བཤགས་པས་སྡིག་པ་རྩ་བ་ནས་དག་པས་ངོ་བོའི་དབྱིངས་སམ་གུང་ལ་སྡིག་སྒྲིབ་ཀྱི་ཆ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པས་ངོ་བོ་སྒོམ་པ་གཅིག་པུས་ཆོག་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མགོན་པོ་འབྲི་ཁུང་པས། མཉམ་གཞག་ལས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང༌། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོའི་རྟོགས་པ་འདི་ཉིད་ཤར་ནས་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐྱབས་འགྲོ་སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ། སྙིང་རྗེ་འཆར་བ་ན་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ན་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད། དམ་ཚིག་སྐྱོང་བ་ན་ཡེ་སྲུང་གི་དམ་ཚིག་ཡིན་པས། ངོ་བོ་འདི་ཤར་ན་སྐྱབས་སེམས་སྡོམ་དམ་ཐམས་ཅད་ལས་ཉམས་པ་མེད། ངོ་བོ་མ་ཤར་ན་སྐྱབས་སེམས་སྡོམ་དམ་སོགས་ཕྱོགས་རེ་བ་ལ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་སྐད་བྱས་ཀྱང་ནམ་ཕུགས་ཉམས་འགྲོ་བས་བསླུ་རྫུན་གྱི་མགོ་སྐོར་འདྲ་ཞིག་ལས་མི་འབྱུང༌། ངོ་བོ་ཤར་ན་བསླུ་བ་མེད་པར་བདེན་པས་དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱབས་སེམས་སོགས་ཀྱང་བདེན་པ་མཐར་སྐྱེལ་དུ་རྫོགས་འགྲོ་བ་ཡིན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་རང་ངོ་རིག་པ་དང་མ་རིག་པའི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་བྱ་བ་ངོ་བོ་ལས་རང་ཚོ་ཐུབ་པར་གཞན་དུ་མ་གྲུབ། ངོ་བོ་དེ
Chinese
１００ １００ 再者，从自性如何生起？为了使智慧资粮显现，积累福德资粮等等。智慧资粮的自性，不需要任何新生的因，也不需要任何住留和增长的因。因为它的自性不会有时住留有时不住留，有时增长有时减损。有些人说，自性显现后，积累福德，修习自性，自性就会变得清晰。但我感觉，自性显现后，即使积累福德，自性也不会变得清晰。自性显现时，如果专注于自性，智慧资粮就能真实地证悟自性，达到极致，所有的福德资粮也会自然而然地圆满。就像转轮王的福德在哪里，大臣、珍宝等珍宝出现的福德也都在那里一样。仅仅修习自性就能清净所有的罪障，所有应断之物都会彻底断除，所有证悟都会达到圆满。通过自性显现和修习来忏悔罪业，罪业会从根本上清净，因此在自性的法界或虚空中，连罪障的丝毫也见不到，所以仅仅修习自性就足够了。因此，贡巴·智钦（འབྲི་ཁུང་པ།）说：“从禅定中生起所有的功德。” 自性的证悟显现后，皈依时就是皈依自性，守护戒律时就是守护无漏的戒律，生起慈悲心时就是无缘的慈悲心，发起菩提心时就是胜义菩提心，守护誓言时就是耶喜雍仲的誓言。因此，自性显现时，皈依、发心、戒律、誓言都不会违犯。如果自性没有显现，即使口头上说皈依、发心、戒律、誓言等各方面都达到了极致，但最终还是会违犯，只会变成虚假的欺骗。自性显现时，不会有欺骗，因为它是真实的，所以凭借它的力量，皈依、发心等也会达到真实的究竟圆满。阿赖耶识和自性的区别，也只是在于是否证悟自性。所谓的阿赖耶识，不能脱离自性而独立存在。自性它……
English
100 100 Furthermore, how does the essence arise? In order to manifest the accumulation of wisdom, one accumulates the accumulation of merit, etc. The essence of the accumulation of wisdom does not require any new causes for arising, nor does it require any causes for abiding or increasing. Because its essence does not sometimes abide and sometimes not abide, sometimes increase and sometimes decrease. Some say that after the essence arises, accumulating merit and meditating on the essence will make the essence clearer. But I feel that even if I accumulate merit after the essence arises, the essence does not become clearer. When the essence arises, if one focuses on the essence itself, the accumulation of wisdom will truly realize the essence, reaching the ultimate, and all the accumulations of merit will naturally be perfected. Just as wherever the wheel-turning king's merit is, the merit of the ministers, jewels, etc., also arises there. By merely meditating on the essence, all sins and obscurations are purified, and all that should be abandoned is completely exhausted. All realizations are brought to perfection. By confessing sins through the arising and meditation of the essence, sins are purified from the root, so that not even a trace of sin and obscuration is seen in the essence's realm or space. Therefore, it is said that meditating on the essence alone is sufficient. For that very reason, Gonpo Drigungpa said, "From meditative equipoise, all qualities arise." When this realization of the essence arises and one takes refuge, it is taking refuge in the nature of reality. When one keeps vows, it is keeping uncontaminated vows. When compassion arises, it is objectless compassion. When one generates bodhicitta, it is ultimate bodhicitta. When one keeps samaya, it is the samaya of Yeshe Yungdrung. Therefore, when the essence arises, there is no violation of refuge, bodhicitta, vows, or samaya. If the essence has not arisen, even if one claims that refuge, bodhicitta, vows, and samaya are perfected in each aspect, they will eventually be violated, and it will only be a deceptive trick. When the essence arises, there is no deception because it is true. Therefore, by its power, refuge, bodhicitta, etc., will also be perfected to the ultimate truth. The difference between the alaya-consciousness and the essence is only the difference between recognizing one's own essence and not recognizing it. The so-called alaya-consciousness cannot exist independently of the essence. The essence it...
Tibetan
་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ལུང་མ་བསྟན་རང་ག་བར་སྒྲིབ་པའི་རྣམ་རིག་དམིགས་རྣམ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་མིན་པའི་རྨོངས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་སྟེ་དེས་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་དུ་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་ངོ༌། །ངོ་བོ་འདི་ཉིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡེ་རེ་བའི་ཆ་ཞི་གནས། རིག་པ་གྱུང་གྱུ་བའི་ཆ་དེ་ལྷག་མཐོང་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ལ་འཆར་སྒོ་ཅི་ཡང་འབྱུང་བས། ངོ་བོ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདི་ལྟར་འཆར་བྱ་བའི་ངེས་བཟུང་མེད། ངོ་བོ་སྒོམ་པས་བར་དོའི་སྐྱེ་སྲིད་དག་ནས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་སངས་མ་རྒྱས་ན་གཙང་མ་རིས་ཀྱི་འཕགས་པའི་གནས་སུ་སྐྱེས་ནས། སངས་རྒྱས་དང་བླ་མའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་རྒྱུད་བསྐུལ་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན། དེ་ལས་འགྲོ་ས་མེད་གསུངས་སོ། །ངོ་བོ་རྟོགས་པ་དེ་བར་དོར་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་དག་ཙ་ན་ལུས་རིག་པ་དང་བྲལ་དུས་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དེར་ཆོས་སྐུར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་རིག་པ་འོག་མིན་དུ་འགྲོ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རིག་པ་ལུས་ལས་འདས་ཏེ་སྲིད་རྩེ་ལས་བརྒལ་བའི་འོག་མིན་གྱི་གནས་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་སོང་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་མིན། དེ་ཉིད་དུ་བློ་བྱས་རྫུན་པའི་སྒྲིབ་གཡོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་གཞི་དེ་ལ་འོག་མིན་ཟེར་བ་ཡིན། ངོ་བོའི་རིག་པ་གཟུགས་ཅན་མིན་པས་ཡར་མར་སོགས་ཀྱི་གནས་ལ་བགྲོད་པའི་འགྲོ་འདུག་མེད། དེ་ཉིད་ལ་ལྡང་འཇུག་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པས་མཉམ་རྗེས་མི་འབྱུང༌། ངོ་བོ་དེ་ཉིད་གང་དུ་ཤར་བ་དེར་མཁའ་མཉམ་གྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དེ་གསལ་བ་ལས། ངོ་བོ་དེ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གན་དུ་སོང་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་མིན་ངོ་བོ་ཤར་ཕྱིན་རྣམ་རྟོག་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བས་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཐོག་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པས་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་གསུངས། ངོ་བོ་ཤར་ཡང་ད་དུང་མཐར་མ་ཕྱིན་པས་རྟོག་པ་ཅུང་ཟད་འགྱུར་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིད་བྱེད་གཡོ་བའི་རླུང་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་བྱ་བ་ཡིན་པས་བདེན་རྟོག་ནུས་མེད་དུ་སོང་བ་དེས་དགེ་མི་དགེའི་ལས་བསགས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལས་སུ་སོང་བས་འཁོར་བའི་བདེ་སྡུག་གི་འབྲས་བུ་གང་ཡང་འབྱིན་མི་ནུས་གསུངས། དེས་ན་རྟོགས་ལྡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་དགེ་མི་དགེ་ལྟར་སྣང་བ་ཅི་སྤྱད་ཀྱང་གཞན་དོན་གྱི་དགེ་བ་རླབས་ཆེན་དུ་འགྱུར་བ་ལས་རང་དོན་གྱི་འཁོར་བའི་བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པས
Chinese
对于自性未被开示，以及被无明遮蔽，这种无明并非是专注于单一目标的分别念，而是阿赖耶识，它使轮回的一切法毫无根据地迷乱，并依赖于因缘而生起。此自性一心专注于耶惹（藏文）之部分是寂止，觉性摇曳之部分是胜观，因此自性会生起各种显现，但对于自性，没有必须如此显现的定见。修习自性，能从中有之生处解脱而证得菩提。如果未能成佛，则会转生于清净刹土的圣者之地，通过佛和上师的事业来策励自相续，从而证得菩提。除此之外，别无他处可去，如是说。证悟自性，在中阴轮回的生处，当身体与觉性分离时，自性本身就在那里以法身成佛，或者觉性前往密严刹土而成佛吗？觉性并非脱离身体，前往超越有顶天的密严刹土而成佛。在那里，所有虚假的造作和遮蔽都已脱离，那无垢的法身觉性之基，就被称为密严。自性的觉性并非有形之物，因此没有前往上下等处的行止。对于自性，没有升起和融入的分别，因此不会产生止观。自性在何处显现，那里就显现与虚空等同的一切所知，并非自性前往一切所知之处，以遍知的方式证得菩提，自性显现后，无论生起何种分别念，都会在自性本身的基上解脱，因此通过各种分别念一心修习，会自然解脱，如是说。即使自性显现，但尚未达到究竟，即使念头稍微改变，那也是意念摇动的风和自性本身的念头，因此虚假的念头变得无效，即使积累善与非善之业，也变成了如幻之业，因此无法产生轮回的苦乐之果，如是说。因此，证悟的瑜伽士无论行持何种看似善与非善的行为，都会转变为利益他人的巨大善行，而不会成为自利轮回苦乐之因。
English
For the self-nature that has not been revealed, and is obscured by ignorance, this ignorance is not a discriminating mind focused on a single object, but rather the Alaya consciousness, which causes all the dharmas of samsara to be confused without basis, and arises in dependence on conditions. This very nature, the part that is single-mindedly 'ye re' (Tibetan) is quiescence, and the part that is the flickering of awareness is insight, so various appearances arise in the nature, but for the nature, there is no fixed view that it must appear in this way. By practicing the nature, one can be liberated from the birth of the bardo and attain enlightenment. If one does not attain Buddhahood, one will be reborn in the land of the noble ones in a pure realm, and through the activity of the Buddhas and Lamas, one will be urged to attain enlightenment. There is nowhere else to go, it is said. The realization of the nature, in the place of birth in the bardo of samsara, when the body and awareness separate, does the nature itself become enlightened there as the Dharmakaya, or does the awareness go to Akanishta and become enlightened? Awareness does not leave the body and go to Akanishta, a place beyond the peak of existence, to become enlightened. There, all false fabrications and obscurations have been removed, and that stainless basis of the Dharmakaya awareness is called Akanishta. The awareness of the nature is not a physical thing, so there is no going and coming to places such as up and down. For the nature, there is no separation of rising and merging, so there is no generation of shamatha and vipashyana. Wherever the nature appears, there all knowable things equal to space appear, it is not that the nature goes to all knowable things and attains enlightenment in the manner of omniscience. After the nature has appeared, no matter what kind of discriminating thoughts arise, they will be liberated on the basis of the nature itself, so by practicing single-mindedly through various discriminating thoughts, one will be naturally liberated, it is said. Even if the nature has appeared, but has not yet reached the end, even if the thoughts change slightly, that is the wind of the moving mind and the thought of the nature itself, so false thoughts become ineffective, and even if one accumulates virtuous and non-virtuous actions, they become like illusory actions, so they cannot produce the fruit of samsaric happiness and suffering, it is said. Therefore, whatever actions a realized yogi engages in that appear to be virtuous or non-virtuous, they will be transformed into great virtuous deeds that benefit others, and will not become a cause of samsaric happiness and suffering for oneself.