Tibetan
ག་པ་ཁོ་ན་མང་བས། དེ་ལྟ་བུའི་དབང་དུ་མ་སོང་བ་ལམ་གྱི་སྲོག་ཏུ་གསུངས་སོ། །ཚེ་ཕྱི་མ་ཕན་གྱི་འདུན་མ་མ་གཏོགས་ཚེ་འདིའི་བདེ་འབྱོར་དུག་འདྲེས་ཀྱི་ཟས་ལྟ་བུ་འདི་ལ་ཆགས་ན་གཏན་བདེ་རླག་པར་བྱེད་པས། འདི་ལ་ཆགས་བྱའི་གནས་མེད་ཀྱང་ཐོག་མེད་ནས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བར་འཁྲུལ་པའི་འཁྲུལ་དབང་གིས་གཏན་བདེའི་མིག་རྒྱ་མ་ཆོད་པར་ཚེ་འདིའི་འདོད་ཡོན་སོགས་འཁོར་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་ནས། ཚེ་འདིའི་འདོད་ཡོན་གྱི་མཐུན་རྐྱེན་ཙམ་སྦྱོར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་ཁྱིམ་བདག་སོགས་ཀྱི་སྐྱབས་འཚོལ་ནས་དེའི་དྲིན་གྱིས་འཚོ་བ་དང༌། ཕ་མ་གཉེན་དང་སྣག་མཚམས་སོགས་ཀྱི་དར་རྒྱས་ལས་རང་གི་ཚེ་ཐུང་འདིའི་རྣམ་གཡེང་དུ་འབྱིད་ཐབས་དང་རྒས་ཁའི་བུབ་རྟེན་གྱི་ཕྱིར་དུ་ནམ་བཞག་གཏན་འདུན་གལ་ཆུང་དུ་སྐྱུར་ནས་མི་དགེ་བའི་ལས་ཁམ་པོ་ཆེ་སོགས་པར་འགྱུར་བས། སྡིག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་ཀྱི་གནས་མལ་བཟའ་གོས་ས་གཞི་མཁར་སོགས་སྦྱོར་བའི་ཕ་མ་གཉེན་རི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་གྲོགས་སྡེ་ཚན་སོགས་དང་འབྲེལ་བཅད་དེ། རང་གི་ལུས་འཚོ་ཙམ་གྱི་ལྟོ་གོས་ནི། བསོད་སྙོམས་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱ་རིགས་ཏེ། འཁོར་བའི་འདོད་ཡོན་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཐོག་མེད་ནས་མ་མྱོང་བྱ་བ་མེད་པ་ཅིག་མྱོང་ཡང་དེས་ཚིམ་ནས་འདི་དང་གཏན་གྱི་བདེ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཁར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་མེད་མྱོང་བ་འདི་འདོད་ཡོན་གྱི་བདེ་བ་འདི་ཉིད་ལ་ཆགས་པའི་ལས་འབའ་ཞིག་གིས་བྱས་པའི་ཕྱིར། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདེ་བ་ནི་དམྱལ་མེ་འབུམ་འགྱུར་ལས་ཀྱང་ཆེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་འདོད་བདེ་འདི་སྙིང་ལ་བརྣགས་པ་ནི་བདུད་མ་རུང་བའི་སྡེ་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་བདག་གི་སྙིང་ལ་ཞུགས་ནས་སྨྱོ་བ་ལས་ཆེར་སྨྱོ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཚེ་འདིའི་བདེ་འབྱོར་སྙན་གྲགས་ཀྱིས་རང་གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པར་འདོད་ནས་དེའི་ཕན་བདེའི་གཞི་མངའ་ཞབས་ས་གཞི་ཁང་མཁར་ནོར་རྫས་གྲྭ་སློབ་གནས་གཞི་གཙུག་ལག་ཁང་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་སྡེ་སོགས་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདུ་འཛི་སྔར་ཡོད་གང་འཕེལ་དང་སྔར་མེད་གཞི་ནས་སྒྲུབ་པ་སོགས་ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་སྙན་པ་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་ལ་རྟོགས་དཔྱོད་མ་བཏང་ན། འཕྲལ་ཡེངས་རྟེན་དང་རང་ཉམས་དགའ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་འཕྲལ་ཕུགས་གཉིས་ཀར་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་བསྐྱེད་ཅིང༌། དེའི་ཆེད་དུ་སྡིག་སྡུག་གཏམ་གསུམ་ལ་མ་འཛེམས་པར་འབད་པ་ཅི་ཙམ་གྱི་ཇེ་ཆེར་ཡི་མུག་སྐྱེ་བའི་ལས་ངན་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་རྐང་པའི་གདོས་ཐག་ཡིན་པས་བཙན་ཐབས་སུ་ཆོད་པར་གྱིས་ཤིག དེ་ཡང་བཤད་ཉན་སོགས་ཀྱི་གཞན་རྒྱུད་དགེ་བར་བསྒྱུར་བ་དང་བསོད་པ་ལ་རང་གི་རྒྱུད་དགེ་བ་ཟང་ཡག་ཏུ་སོང་ན་ཤ་ཐང་དུ་ཆེས་ཆེར་འབད་པས་རང་གི་སྙན་གྲགས་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱི་གཞན་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་བ་སྐད་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་སོགས་མི་ལྕོགས་མི་འགྲུབ་བཞིན་ངལ་བ་དུ་མས་སྒྲུབ་མི་དགོས་པར། རང་དང་འབྲེལ་ཏོ་ཅོག་གི་གདུལ་བྱ་གཞན་རྣམས་ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་བྱ་བ་ལ་མི་འཇུག་མི་སྲིད་དེ། བདག་ཉིད་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ལས་བྱར་མེད་ན་རང་དང་སྐལ་མཉམ་ལྷན་ཅིག་འདུས་པ་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གིས་བསྡུ་བའི་འབྲེལ་པར་གྱུར་ཚད་ཀྱང་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པ་ལས་ལོང་མེད་པ་ཞིག་འབྱུང་ལ། དེ་ལ་ཚོགས་པ་ཆོས་པ་ཆོས་བཞིན་དུ་སྐྱོང་ཞེས་རྣམ་པར་བཞག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟའི་བྱ་བ་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་མི་ནུས་པའི་སྐལ་ལྡན་ལ་དགེ་འདུན་དུ་འཇོག་ཅིང༌། དེ་ལྟའི་དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་པ་ཞིག་ཡོད་ན་དེའི་འཚོ་རྐྱེན་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་སྒྲུབ་པས་ཆེད་དུ་རང་གི་རྨོ་རྐོ་སོ་ནམ་ཚོང་ཁེ་བུན་སྐྱིད་དང་དཀོན་མཆོག་མཆོད་རྫས་ཀྱི་དཀོར་རྙེད་བཀུར་གྱི་ཆེད་དུ། རྒྱལ་པོ་སོགས་ལ་སྟེར་ནས་རྙེད་པས་རྙེད་ཚོལ་དང་ཐོབ་ཀྱི་འཇལ་བ་སོགས་ལས་ངན་པས་དགེ་འདུན་གྱི་འཚོ་བ་སྒྲུབ་མི་དགོས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ལོག་པའི་འཚོ་བ་སྤངས་ནས་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བས་འཚོ་བའི་དགེ་འདུན་དག་གི་མཆོད་པའི་ཞིང་གི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རྟེན་དང་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དད་པ་ཐོབ་པའི་ཚངས་སོགས་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་མིའི་ནོར་བུའི་རིན་ཐང་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལས་གྲུབ་པ་བཞེངས་ནས། དགེ་འདུན་དགེ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྩལ་བ་ལྷ་སའི་ཇོ་བོ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལྟའི་དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་དེ་བསོད་ནམས་དུ་མའི་ལས་ལས་གྲུབ་ཅིང་སླར་ཡང་དགེ་ཚོགས་དཔག་མེད་ཀྱི་གཞི་བྱེད་པས་རྟེན་དེ་ལ་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་སློབ་མར་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་འཇུག་ཕུལ་ཀྱང་ཆེ་བས་རྟེན་དེ་རྟེན་གཞན་ལས་ཕྲིན་ལས་ཀྱང་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡང་དགེ་འདུན་དེ་ལྟའི་མཆོད་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་ཚོགས་པ་ལ་འབད་མེད་དུ་རང་བྱོན་གྱི་མ་ག
Chinese
因为贪图享乐太多，所以不被那种想法所左右，是（正）道的命脉所在。如果不是为了来世的利益，而是贪恋今生的安乐富裕，如同掺杂毒药的食物，就会失去永恒的安乐。虽然没有贪恋它的理由，但由于无始以来错把轮回的痛苦当成快乐的错觉，以至于没有断绝永恒安乐的希望，贪恋今生的欲望等轮回的安乐。为了仅仅提供今生欲望的顺缘，寻求国王和施主等的庇护，依靠他们的恩惠生活，以及为了父母亲戚和侍从等的兴盛，把自己的短暂一生消磨在散乱之中，为了年老时的依靠，把预先设定的长远打算看得无关紧要而抛弃，从而造作巨大的不善业等。因此，断绝所有罪恶的基础，即今生安乐的住所，如衣食住行、土地房屋等，以及提供这些的父母亲戚、国王、僧人和世俗朋友等的关系。自己仅仅为了维持生存的衣食，应该满足于粗茶淡饭。因为轮回的欲望之乐，从无始以来没有不曾体验过的，即使体验过也不能满足，而且在没有成就今生和永恒安乐的基础上，体验无边轮回的痛苦，这仅仅是贪恋欲望之乐的行为所致。因此，欲望的快乐比地狱之火还要痛苦百倍，是痛苦的极致，所以把欲望之乐放在心上，就如同无边无际的恶魔进入自己的内心，比疯狂还要疯狂。因此，如果认为今生的安乐富裕和名声能利益自己和他人，那么对于作为利益安乐的基础的领地、土地、房屋、财产、僧侣、学生、住所、寺庙、闻思修的团体等，无论是在原有的基础上发展，还是从无到有地建立，如果不加以辨别思考就去做这些追求今生安乐名声的事情，虽然表面上看起来是暂时的依靠和自我满足，但实际上无论从长远来看都会带来痛苦和不悦。并且，为了这些而不顾及罪恶、痛苦和恶语，无论怎样努力
English
Because there is too much attachment to pleasure, not being swayed by such thoughts is said to be the lifeblood of the (right) path. If one is attached to the comforts and wealth of this life, which are like food mixed with poison, rather than aspiring for the benefit of the next life, one will lose eternal happiness. Although there is no reason to be attached to it, due to the delusion of mistaking the suffering of samsara for happiness since beginningless time, one does not sever the hope for eternal happiness, and becomes attached to the pleasures of samsara such as the desires of this life. In order to merely provide favorable conditions for the desires of this life, one seeks the protection of kings and patrons, living on their favor, and in order to promote the prosperity of parents, relatives, and attendants, one wastes one's short life in distraction, and abandons long-term plans made in advance for the sake of support in old age, considering them unimportant, thereby engaging in great non-virtuous deeds and so on. Therefore, sever the connection with the basis of all sins, which is the abode of happiness in this life, such as food, clothing, shelter, land, houses, etc., and the parents, relatives, kings, monks, and worldly friends who provide these things. One should be content with just enough food and clothing to sustain one's body, with meager alms. Because there is no pleasure of samsaric desires that has not been experienced since beginningless time, even if one has experienced it, one is not satisfied, and in addition to not achieving happiness in this life and eternal happiness, experiencing endless suffering in samsara is caused solely by the act of being attached to the pleasure of desires. Therefore, the pleasure of desirable qualities is a hundred million times more painful than the fires of hell, and is the ultimate basis of suffering, so cherishing the pleasure of desires in one's heart is like countless hordes of evil demons entering one's heart, becoming more insane than madness. Therefore, if one thinks that the comforts, wealth, and fame of this life can benefit oneself and others, then without discernment or reflection, one engages in activities to pursue the happiness and fame of this life, such as developing existing religious and worldly affairs or establishing new ones from scratch, such as the basis of benefit and happiness, territory, land, houses, property, monks, students, residences, temples, and groups for study, contemplation, and meditation. Although it may seem like a temporary refuge and self-satisfaction, in reality it will bring suffering and displeasure in both the short and long term. And, in order to achieve these, one strives without regard for sin, suffering, and harsh words, no matter how much.
Chinese
因此，对于日益增长的厌倦，这是通往恶业显现增上生和决定胜道的脚镣，务必强制斩断。也就是，将讲闻等他人相续转为善，以及对于福德，如果自己的相续善变得更好，就不要过于努力地为了自己的名声等，将讲修等他人之善与之结合，无需以诸多辛劳来成办无法完成的语言僧团和寺庙等。自己和所有相关的所化机自然而然地会进入闻思修的行业。如果自己没有从显现增上生和决定胜的修行中解脱出来，那么与自己有缘，一同聚集，通过世俗和佛法来摄受的，也会除了成办善根之外别无选择。因此，将此安立为如法守护僧团。成办如此事业，对于有不被魔障所能阻碍的福分者，安立为僧团。如果存在如此具足功德的僧团，那么其生计由帝释天等天人以及世间来成办，因此无需为了自己的耕作、经商、盈利、借贷、娱乐，以及供养三宝的财物、利养恭敬，而施予国王等来获取，无需通过恶业来成办僧团的生计，如追逐利养和衡量所得等。并且，舍弃如此邪命，以清净的生计为生的僧团，是应供之田，其三宝所依和寺庙等，也由对三宝获得不退转信心的梵天等，以无法估量的人天珍宝所造，然后为了僧众的善行和福德而布施，如拉萨的觉卧佛像。如此的三宝所依，由诸多福德之业所成，并且再次成为无量功德之基，因此对于此所依，即使供奉诸佛菩萨和弟子等的智慧加持，也显得微不足道，因此此所依比其他所依的事业更为广大。并且，如此的僧团，作为应供之田，仅仅是聚集了佛陀加持的因，也会毫不费力地自然而然地
English
Therefore, for the increasing weariness, which is the fetter on the path to manifest higher realms and definite goodness due to negative karma, it is imperative to forcefully sever it. That is, transforming the minds of others through teachings and listening, and regarding merit, if one's own mind becomes better, one should not strive excessively to combine teachings, practice, and other virtues for the sake of one's own reputation, etc. There is no need to accomplish language sanghas and monasteries, etc., which are impossible to complete, with much effort. All those to be tamed who are connected to oneself will naturally and forcefully enter into the activities of hearing, thinking, and meditating. If one is not liberated from the practice of manifest higher realms and definite goodness, then those who are connected to oneself, gathered together, and supported by worldly and spiritual means, will have no choice but to accomplish the root of virtue. Therefore, this is established as protecting the sangha according to the Dharma. For those who have the fortune not to be obstructed by demonic obstacles in accomplishing such activities, they are established as the sangha. If such a sangha possessing qualities exists, then its livelihood is accomplished by Indra and other gods, as well as the world. Therefore, there is no need to give to kings, etc., in order to obtain one's own cultivation, business, profit, loans, entertainment, and offerings to the Three Jewels, gains, and respect. There is no need to accomplish the sangha's livelihood through negative karma, such as chasing after gains and measuring what is obtained. Furthermore, having abandoned such wrong livelihood, the sangha that lives by pure livelihood is the field of offering. The supports of the Three Jewels and monasteries, etc., are also made of immeasurable human and divine jewels by Brahma and others who have obtained irreversible faith in the Three Jewels, and then donated for the sake of the sangha's virtue and merit, such as the Jowo statue in Lhasa. Such a support of the Three Jewels is made of many meritorious deeds and again becomes the basis of immeasurable merit. Therefore, even if the wisdom blessings of all the Buddhas, Bodhisattvas, and disciples are offered to this support, it seems insignificant. Therefore, the activities of this support are more extensive than other supports. Furthermore, such a sangha, as a field of offering, merely gathering the cause of the Buddha's blessings, will effortlessly and naturally