Tibetan
༨༢ ༨༢ དེ་ཡང་ཆོས་སྐུ་དངོས་སུ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར་ན། རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་རྣམ་ཐར་ལས་འདི་ལྟར་འབྱུང་སྟེ། འོལ་ཀའི་དགེ་ལུང་དུ་ཕྱགས་ཕེབས། དེར་ལོ་གསུམ་བཞུགས་དེ་གོང་གཉལ་གྱི་སེ་བ་ལུང་དུ་ལོ་དྲུག་བསྒོམས། དེར་བཟའ་ཆེ་བར་བྱུང༌། སྒོམ་པ་ལ་ཡང་བཟའ་དགོས་པར་འདུག་དེར་སེམས་ཀྱིས་ངོ་ཨེན་ཙམ་མཐོང༌། སྤྱིར་ཁོ་བོ་ལ་སྒོམ་སྐྱེས་དཀའ་བར་བྱུང༌། རྨི་ལམ་བཟང་པོ་གཅིག་རྨིས་ནས་ད་གཟོད་སྐྱེས་པ་ཡིན་གསུང༌། རྨི་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་རྨིས་ཞུས་པས། གསེར་བརྐོས་པས་གཞོང་པ་གང་རྙེད། འདི་ལ་བརྒྱད་སྟོང་པ་གཅིག་འབྲི་དགོས་བྱས་པ་རྨིས། དེ་ནས་ཆེར་མ་ལོན་པར་ངེས་ཤེས་ཤིག་སྐྱེས། དང་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་པ་ཞིག་བྱུང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་ཨེན་རེ་ཙམ་མ་གཏོགས་སྒོམ་པ་ནི་གཏུམ་མོ་ཁོ་ན་བསྒོམས་པས། དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འདུག་རྟོག་པ་གློ་བུར་བར་འདུག དེ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུག་སྙམ་པ་ཞིག་ནང་ནས་རང་ཤུགས་ཀྱིས་བྱུང༌། དེ་ནས་ཅི་ཞིག་ན་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་དང་འཕྲད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་བྱུང༌། རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཡེར་གྱི་མཐོང༌། སྔར་གྱི་སྒོམ་དེ་དང་མི་འདྲ་བར་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བ་བྱུང་སྟེ། སྔར་གྱི་ཆོས་ཀུན་དང་བླ་མའི་མགུར་ཀུན་བཀྲ་ལམ་གྱི་བྱུང༌། རེས་ནི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཝལ་ཝལ། རེས་འགའ་ནི་ཨ་ཐང་ངེ་བ་ལྟ་བུ་ཡང་བྱུང༌། རེས་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་པུར་སོང༌། དེས་ན་ཐམས་ཅད་སྒོམ་དུ་སོང་བས་སྒོམ་རྒྱུ་གཞན་དུ་མི་འདུག སྒོམ་མཁན་དང་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་མ་རྙེད། སྔར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་མྱོང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱི་ཤུལ་དུ་སོང༌། རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རྟེན་མེད་དུ་སོང་ནས་སྣང་བ་ལ་བློ་བཏང་མི་དགོས་པ་བྱུང༌། རེས་ནི་སྟོང་པ། རེས་ནི་སྒྱུ་མ། རེས་ནི་འོད་གསལ་དུ་ཤར་བས་སྣང་བ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་བྱ་མ་དགོས། རེས་ནི་ཉམས་ལ་རྒྱང་རྒྱང་སོང་སྙམ་བྱེད་དོ། །དེ་ཉམས་རང་མིན་པར་འདུག རྟོགས་པ་བརྟན་དུ་སོང་བ་ལས་བོགས་འདོན་རྒྱུ་ཆེར་མི་གདའ། སྔར་ནི་རྟོག་པ་བན་བུན་བྱུང་ཙ་ན་མེད་ན་དགའ་སྙམ་པ་བྱུང་བ་ལ། ད་ནི་རྟོག་པ་འོད་གསལ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་ནས། ད་གང་གིའང་མི་གནོད་སྙམ་པ་བྱུང༌། དེ་ཕྱིན་ཆད་འོད་གསལ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང༌། དུས་ད་ལྟ་ཡན་ཆད་དུ་ཉིན་མཚན་རྒྱུན་ཆད་མེད། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཤི་མ་ཤི་དང་བར་དོ་མེད་སྙམ་པ་ཞིག་བྱུང༌། སྔོན་ཙ་ན་བཟླས་པ་མང་པོ་བྱས་ཀྱང་འདྲེ་གདོན་གྱིས་གནོད། ད་ལྟ་བཟླས་པ་རྡོག་གཅིག
Chinese
８２ ８２ 那么，究竟如何才能亲眼见到法身呢？ 噶当巴大师的传记中是这样记载的：他前往奥尔卡的格隆。在那里住了三年，之后前往贡聂的色瓦隆，在那里禅修了六年。在那里，食物变得很充足。看来禅修也需要食物，在那里，他稍微看到了心性。总的来说，我很难生起禅修的体验。做了一个好梦之后，才真正生起了体验，他是这么说的。当被问及做了什么样的梦时，他说：梦见找到了一个装满金子的盆子，并且需要用它来书写一部《八千颂般若经》。在那之后不久，生起了一种定解。首先，所有佛法都成为了心中的知识。除了与生俱生的结合稍微有一点之外，禅修就只是修习拙火瑜伽。这样一来，所有的禅修似乎都变成了分别念，分别念是突然出现的。所有这些都存在于心中，这是从内心自然而然产生的。在那之后，知识的本质就像遇到了一个老朋友。觉性清楚地看到了自己的本质。与之前的禅修不同，现在感到非常轻松和清晰。以前所有的佛法和上师的歌诀都变得清晰明了。有时，显现像幻觉一样闪烁不定。有时，又像空旷无物一样。有时，知识完全融入了自己的本质之中。因此，一切都变成了禅修，没有其他的禅修对象。没有找到禅修者和禅修的本质。以前闻思修过的所有佛法都变成了外壳。觉性的本质变得无所依赖，因此不需要执着于显现。有时是空性，有时是幻觉，有时是光明显现，因此不需要对显现进行分别和判断。有时感觉体验消失得无影无踪。但那并不是真正的体验。由于证悟变得稳固，因此没有太多需要提升的。以前，当产生混乱的分别念时，会希望它们消失，但现在，分别念已经完全变成了光明，因此觉得它们不会造成任何伤害。从那以后，一切都变成了纯粹的光明。直到现在，日夜都没有间断。瑜伽士会觉得没有死亡和中阴。以前念诵了很多咒语，但仍然会受到鬼神的伤害。现在念诵一个咒语就足够了。
English
82 82 So, how does one actually see the Dharmakaya? The biography of Lord Gampopa states the following: He went to Gelung in Olka. He stayed there for three years, and then meditated for six years in Sewa Lung in Gongnyal. There, food became plentiful. It seems that meditation also requires food. There, he slightly saw the face of the mind. In general, it was difficult for me to generate meditation experiences. Only after having a good dream did I actually generate them, he said. When asked what kind of dream he had, he said: I dreamed that I found a basin full of gold, and that I had to write an Eight Thousand Verse Prajnaparamita with it. Soon after that, a definite understanding arose. First, all the teachings became knowledge within the mind. Apart from a little of coemergent union, I only meditated on Tummo. In that way, all meditation seemed to be conceptual thought, and conceptual thought was sudden. It all seemed to be in the mind, and it arose spontaneously from within. After that, the nature of knowledge was like meeting an old friend. Awareness clearly saw its own nature. Unlike the previous meditation, it felt very light and clear. All the previous teachings and songs of the lama became clear. Sometimes, appearances flickered like illusions. Sometimes, it was like being in a vast open space. Sometimes, knowledge went into its own nature alone. Therefore, everything became meditation, and there was no other object of meditation. The meditator and the nature of meditation were not found. All the teachings that had been heard, thought about, and meditated upon became outer shells. The nature of awareness became without support, so there was no need to rely on appearances. Sometimes it was emptiness, sometimes illusion, sometimes clear light arose, so there was no need to analyze appearances. Sometimes it felt like the experience had gone far away. But that was not the real experience. Since realization had become stable, there was not much to improve. Before, when confused thoughts arose, I wished they would disappear, but now, thoughts have become pure clear light, so I feel that they do not cause any harm. Since then, everything has become pure clear light. Until now, day and night, it has been continuous. The yogi feels that there is no death or bardo. Before, I recited many mantras, but I was still harmed by spirits. Now, reciting one mantra is enough.