Tibetan
་ཏན་འདི་འདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བསྟན་པ་ན་བདག་ལ་འདུན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཅི་ཙམ་འདུན་པ་དེ་ཙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་རང་གི་ཡོན་ཏན་གཞན་ལ་སྟོན་པ་སོགས་འབྱུང་སྲིད་ལ། དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུའི་བདུད་བྱ་བ་གྲྭ་སློབ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་ཟང་ཟིང་འུར་ཚིལ་གྱིས་འབྱུང༌། དེ་ཐམས་ཅད་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་དམ་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ཤ་སྟག་ལ་བཀོད་ནུས་པ་བྱུང་ན་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་སྨིན་གྲོལ་དུ་སོང་སྟེ་ལྷའི་བུའི་བདུད་རང་གི་དབང་དུ་ཚུར་འདུས་ནས། བསག་སྦྱང་ལ་བོགས་ཆེར་ཐོན་འགྲོ་ཡང་དེ་ལྟར་མིན་པའི་རྙེད་བཀུར་གྱི་ཟང་ཟིང་དེ་ལ་མི་གཙང་བ་ལ་སྦྲང་བུ་འཁོར་བ་ལྟར་ཚེ་འདི་དོན་གཉེར་དུ་མ་འདུས་ན་ཆགས་སྡང་གི་ལས་བསགས་ན་བདག་ཉིད་དུ་མ་ཟད་རང་ལ་འདུས་པ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་འདུས་ཉིད་འདུས། ཐ་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་དུད་འགྲོ་ཚུན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སྡིག་པ་ཆེན་པོའི་འདམ་དུ་བྱིང་ནས་ངན་སོང་ངན་འགྲོའི་གནས་འོག་ནས་འོག་ཏུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མངོན་ཤེས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅི་བྱུང་བ་རང་གིས་གསང་ཞིང་སྦེད་དེ་རང་རྒྱུད་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་གཤའ་མ་སྐྱེས་ནས། རྙེད་བཀུར་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་ཀྱི་ཆགས་སྡང་རྣམ་པར་དག་སྟེ། དེའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་མཐུས་རང་ལ་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་རྙེད་བཀུར་ཟང་ཟིང་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་ཀྱི་ཆགས་སྡང་སོགས་ཀྱི་ལས་ངན་དྲུངས་ནས་འབྱིན་པའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ལ་འགོད་པའི་གྲུབ་པ་ཐོབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ལྷའི་བུའི་བདུད་ཚར་གཅོད་ནུས་པ་ན། མངོན་ཤེས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ཆེད་དུ་གསང་ནས་སྒྲུབ་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱ་མི་དགོས་པས་གདུལ་བྱ་འདུལ་བ་དུས་ལ་བབ་མ་བབ་རང་གི་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་རྩལ་དང་སློབ་མའི་དད་ཤེས་བརྩོན་པའི་སྐལ་བ་ལ་བརྟགས་ནས་རང་གཞན་གྱི་ཚོགས་གོང་འཕེལ་གྱི་ཉམས་ལེན་ལ་འབད་པར་བྱའོ། ། ༧༩
Chinese
如果将这些（功德）向所化众生宣说，他们就会对我生起贪恋。心想：他们对我生起多大的贪恋，我就要将他们安置在菩提道上。这样一来，就可能会出现向他人炫耀自己的功德等情况。那时，名为天子魔的事物，就会以僧众弟子的世间八法之喧嚣杂乱而出现。如果能够将这一切都安置在毫无杂染的清净佛法修持上，那么自他二者的相续就会成熟解脱，天子魔也会被收摄于自己的掌控之下。积累净障就能迅速增上。如果不是这样，而是沉溺于名闻利养的喧嚣杂染中，就像苍蝇围绕在不净物上一样，今生就无法聚集起有意义的事业，反而会积累起贪嗔之业，不仅会伤害自己，还会伤害与自己有关联的人，并且还会不断地聚集。甚至连依附于他们的畜生，也会沉溺于罪恶的泥潭中，堕入恶趣恶道的境地，越来越向下沉沦。因此，无论生起什么样的神通等功德，都要自己保密隐藏，直到自己的相续中生起真正的大手印证悟。依靠名闻利养等，使自赞毁他的贪嗔完全清净。凭借这种缘起的威力，所有与自己有关联的人，都能从名闻利养的杂染中，拔出自赞毁他的贪嗔等恶业，从而获得证悟，登上大士的果位，获得成就。当能够摧伏世间八法和天子魔时，就不需要特意隐藏神通等功德，而要精进修持。因此，要观察所化众生是否到了调伏的时机，根据自己的修证功力和弟子的信心智慧精进的福分，努力增上自他的功德资粮。
English
If these (merits) are proclaimed to those to be tamed, they will become attached to me. Thinking, 'However much they become attached to me, I must place them on the path to enlightenment,' there may arise situations such as showing off one's own merits to others. At that time, something called the 'son of the gods' demon' will appear with the clamor and chaos of the eight worldly concerns of the Sangha and disciples. If all of that can be placed entirely on the practice of pure Dharma without defilement, then the continuums of both oneself and others will ripen into liberation, and the demon of the son of the gods will be gathered back under one's own control. Accumulation and purification will then increase rapidly. If it is not like that, but one is immersed in the clamor and chaos of fame and gain, like flies swarming around impure things, then one will not be able to gather meaningful activities in this life, but will instead accumulate the karma of attachment and aversion, harming not only oneself but also those connected to oneself, and will continue to accumulate. Even the animals that depend on them will sink into the mire of great sins, falling into the states of evil destinies and evil paths, sinking lower and lower. Therefore, whatever qualities such as clairvoyance arise, one should keep them secret and hidden, until genuine Mahamudra realization arises in one's own continuum. Relying on fame and gain, attachment and aversion of self-praise and disparagement of others are completely purified. Through the power of this dependent arising, all those connected to oneself can be freed from the defilement of fame and gain, uprooting the evil karma of self-praise and disparagement of others, thereby attaining realization, ascending to the state of a great being, and attaining accomplishment. When one is able to subdue the eight worldly concerns and the demon of the son of the gods, there is no need to deliberately hide qualities such as clairvoyance, but one must diligently practice. Therefore, one must observe whether the time for taming the beings to be tamed has arrived, and according to one's own power of practice and realization, and the disciples' faith, wisdom, and diligence, strive to increase the accumulation of merit for oneself and others.