Tibetan
འདོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ། འདོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ། འདོན་པ་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག ཅེས་ཏེ། རྣམ་གཞག་བསྒྲགས་པ་ནི། དེ་ལས། ཞེས་སོགས་ཏེ། རྩོད་པ་ཕྱིར་བཅོས་དེ་ཉིད་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། ལས་ཀྱི་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་དང༌། འཁོར་ལོའི་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ལ། ལས་ཀྱི་རྩོད་པ་དང༌། དབྱེན་གྱི་ལྷག་མའི་སྐབས་སུ་བཤད་ལ། དེ་ཉིད་ཞི་བྱེད་ལ། རྒྱུ་སྤོང་བ་ནི། དགེ་འདུན་དབྱེ་ནུས་པའི་དགེ་སློང་ལ་ལྟུང་བ་མི་གླེང༌། ནན་ཏུར་དང༌། སྒོ་གྱུར་དང༌། ངན་པའི་གྲངས་སུ་མི་གཞུག དེས་ཚུལ་ལྟུང་བ་གླེང་ན་རང་ལ་ལྟུང་བ་མེད་ཀྱང་མི་བཟློག་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ནི། དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ལྟ་ལ་མཆོག་འཛིན་དང༌། གཞན་ལྟ་ལ་སྡང་བ་སྤངས། ཞི་བྱེད་དངོས་ནི། (༦༣ན) དགེ་འདུན་གྱི་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བཟོད་པ་སྦྱིན་ནས། དེ་ནས་དགེ་འདུན་ལ་མཐུན་པ་སྦྱིན་པར་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱིས་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་མཐུན་པ་བྱིན། དེ་ནས་དགེ་འདུན་མཐུན་པའི་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། དགེ་འདུན་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་མཐུན་པའི་གསོ་སྦྱོང་བྱས་ཏེ་དགེ་འདུན་རྣམས་ཐུགས་དབྱེར་མེད་དུ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་གྱི་རྩོད་པ་དང་ཞི་བྱེད་ནི། གོང་དུ་ལྷག་མའི་དབྱེན་གྱི་སྐབས་སུ་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྩོད་པ་ཞེས་པ་ནི། སྐབས་འདི་ཉིད་ཀྱི་བཤད་བྱ་དངོས་ཏེ། དེ་ལ་རྩོད་པ་དང་ཞི་བྱེད་གཉིས་ལས། རྩོད་པའི་རྒྱུ་ནི་ནང་ན་ཡོད་པ་ནི་བདག་འཛིན་དང་ཉོན་མོངས་པ། ཕྱི་རོལ་གནས་པ་དང༌། དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གདམས་ངག་སྤོང་བ། ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ། ལས་ལ་མི་མཐུན་པ་དང་བཞིའོ། །རྩོད་པའི་ངོ་བོ་ནི། ཕན་ཚུལ་མི་མཐུན་པར་སྨྲས་པའི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་སེམས་གཞོལ་བའི་སེམས་མཁོན་འཛིན་གྱི་བློ་དང༌། བློ་དེས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་ལུས་ངག་གི་རིག་བྱེད་དོ། །རྩོད་པ་ལ་དབྱེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཡོད་མེད་ལྟ་བུ་རྩོད་ནས་ཚིག་འཁོན་འཛིན་དང་བཅས་པ་འགྱེད་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ། ལྟུང་བ་གླེང་ནས་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལ་གདམས་ངག་བཞག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚིག་རྩུབ་འཁོན་འཛིན་མི་བསྡམ་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ། ལྟུང་བ་བྱུང་ནས་ཚིག་རྩུབ་འཁོན་འཛིན་ལྟུང་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པ། རྩོད་པ་དེ་གསུམ་གྱི་དབང་གིས་(༦༣བ) གསོ་སྦྱོང་སོགས་ལས་ལ་མཐུན་པ་མ་བྱི
Chinese
所有仪轨的结尾。 所有仪轨的结尾。 仪轨的结尾是：诸位具寿！ 如此这般。 宣说仪轨是：从那以后，等等。 如果稍微解释一下平息争端的方法，那就是平息业的争端，平息法轮的争端，以及平息除此之外的争端。 第一种，业的争端，在剩余的争端中已经说过。 平息它的方法是：放弃原因，对于能够分裂僧团的比丘，不谈论其堕罪，不强迫，不排斥，不列入恶人之列。 如果他谈论如法的堕罪，即使自己没有堕罪也不阻止，采取对治的方法是：依靠四种沙门之法，放弃执着自己的观点为最殊胜，以及憎恨其他观点。 实际的平息方法是：（63a） 通过僧团的四羯磨给予宽恕，然后祈请给予僧团和谐，僧团通过四羯磨给予和谐。 然后祈请给予僧团和谐的布萨，僧团通过四羯磨进行和谐的布萨，从而使僧团的心意没有分别。 第二种，法轮分裂的争端和平息方法，在前面剩余分裂的时候，通过意义就能了解。 第三种，除此之外的争端，是此时此刻要讲的实际内容。 其中，争端和平息两种，争端的原因是，内在的是我执和烦恼，外在的是，对事物的如实性进行颠倒的论证，舍弃教言，伴随堕罪，以及四种不和合的行为。 争端的体性是：对于互相不和合的言语之后，心倾向于怀恨在心的心，以及由这种心所引发的身语行为。 争端的分类是：例如，争论蕴是否有我，为了争辩而怀恨在心，因此而引起的争端；谈论堕罪之后，对于不悦意的教诲，依靠它而引起的粗暴言语，为了不压制怀恨在心而引起的争端；发生堕罪之后，粗暴言语怀恨在心，为了堕落而引起的争端。 由于这三种争端（63b） 不给予布萨等羯磨的和合。
English
The conclusion of all rituals. The conclusion of all rituals. The conclusion of the ritual is: Venerable ones! Thus and so. The proclamation of the procedure is: From then on, etc. If we explain a little about the method of pacifying disputes, it is pacifying disputes of karma, pacifying disputes of the wheel, and pacifying disputes other than that. First, disputes of karma, which have been discussed in the context of remaining disputes. The method of pacifying it is: abandoning the cause, not discussing the offenses of a monk who can divide the sangha, not forcing, not excluding, not including in the number of evil people. If he talks about a proper offense, even if he himself has no offense, he does not prevent it, and the antidote is to rely on the four Dharma of a Shramana, abandoning the attachment to one's own view as the most supreme, and hating other views. The actual method of pacification is: (63a) By giving forgiveness through the four karmas of the sangha, and then requesting to give harmony to the sangha, the sangha gives harmony through the four karmas. Then requesting to give the Uposatha of harmony to the sangha, the sangha performs the Uposatha of harmony through the four karmas, thereby making the minds of the sangha without separation. Second, the dispute of the wheel of division and the method of pacification, in the previous remaining division, can be understood through the meaning. Third, the dispute other than that is the actual content to be discussed at this moment. Among them, there are two types of disputes and pacification. The cause of the dispute is that the inner is self-grasping and afflictions, and the outer is the reversed proof of the reality of things, abandoning instructions, accompanied by offenses, and four kinds of discordant behaviors. The nature of the dispute is: after the words of mutual discord, the mind inclines to the mind of harboring resentment, and the physical and verbal actions caused by this mind. The classification of disputes is: for example, arguing whether there is self in the aggregates, arguing for the sake of arguing and harboring resentment, hence the dispute; after talking about offenses, for the unpleasant teachings, relying on it and causing harsh words, the dispute caused by not suppressing harboring resentment; after the occurrence of offenses, harsh words harbor resentment, the dispute caused by falling. Due to these three disputes (63b) Not giving the harmony of Uposatha and other karmas.
Tibetan
ན་པ་ལ་བརྟེན་ཚིག་རྩུབ་འཁོན་འཛིན་དང་བཅས་པ་བྱ་ཕྱིར་གྱི་རྩོད་པའོ། །གཉིས་པ་ཞི་བྱེད་ལ། རྩོད་པ་ངང་གིས་ཞི་བ་དང༌། ཞི་བྱེད་ཀྱིས་ཞི་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྩོད་པ་པོ་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དང༌། ནད་ཀྱིས་རྒྱུན་རིང་དུ་བཏབ་པ་དང༌། བསླབ་པ་ཕུལ་ནས་ཁྱིམ་པར་བབས་པ་དང༌། བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཤེས་རབ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞི་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་རྩོད་པ་དང་པོ་ཞི་བྱེད་ལ། མངོན་སུམ་དང༌། གང་མང་གི་ཞི་བྱེད་གཉིས་ལ། དང་པོ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་དང་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྩོད་པའི་ཚེ། ཕྱིས་ལུང་རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་བློ་མཐུན་པ་ལྟ་བུར་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཞི་ན་དཔང་པོ་འཐད་སྒྲུབ་ཀྱི་གཟུ་བོས་དང༌། དེས་མ་ཞི་ན་རྩོད་པ་རྒྱུས་ཡོད་པའི་དགེ་འདུན་གྱིས་དང༌། དེས་མ་ཞི་ན་ལུང་རིགས་ལ་མཁས་པའི་དགེ་སློང་བཞི་ཡན་ཆད་གསོལ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐོས་པའི་གསལ་བས་དང༌། དེ་མ་ཞི་ན་དེས་གསོལ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་གསལ་བའི་གསལ་བས་དང༌། དེས་མ་ཞི་ན་གནས་བརྟན་དང་བཅས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་རྩོད་པ་ཕུལ་ཏེ་དེས་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེས་མ་ཞི་ན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཚད་མར་གྱུར་པས་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེས་མ་ཞི་ན་སུས་ཀྱང་བཀའ་ལས་འདའ་བར་མི་ནུས་པའི་གནས་བརྟན་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ལ་རྩོད་པ་ཕུལ་ཏེ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་བརྒྱད་ཀྱི་ཞི་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེས་མ་ནུས་ན་ཚུལ་ཤིང་(༦༤ན) བྲིམས་ཏེ་གང་མང་བའི་ཕྱོགས་ལ་དག་པ་བྱིན་ཏེའོ། །རྩོད་པ་གཉིས་པ་ལ། ལྟུང་བ་དྲན་པས་འདུལ་བ་སྦྱིན་པ་དང༌། མ་མྱོས་པའི་འདུལ་བ་སྦྱིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྟུང་བ་གླེང་ནས་གསལ་པོར་མི་དྲན་པ་ལ་ལྟུང་བ་བྱུང་མ་བྱུང་དྲན་དུ་བཅུག་ནས་མ་བྱུང་བར་ངེས་ན་དག་པར་བྱིན་བྱུང་བར་ངེས་ན་ཕྱིར་བཅོས་ཏེ་གདམས་ངག་བྱིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་མ་སྨྱོས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ལྟུང་བ་བྱུང་མ་བྱུང་དྲན་དུ་བཅུག་ནས་སྔར་བཞིན་བྱེད་པའོ། །རྩོད་པ་གསུམ་པ་ཞི་བྱེད་ལ། ལྟུང་བ་ངོ་ཤེས་པ་དང༌། མི་ཤེས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། གང་ཟག་ཁ་ཡར་བ་དང་འབྲེལ་པ་དང༌། དགེ་འདུན་མཐའ་དག་དང་འབྲེལ་པ་ལས། དང་པོ་ནི། ལྟུང་པ་གླེང་བྱེད་ལ་ཁས་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། རྩྭ་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་ཏེ་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་བཅོས་ཡུལ་ངེས་མེད་ལ་ཟིང་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་ཕན་ཚུན་འདུད་པའོ། །གཉིས་པ་ངོ་མི
Chinese
这是由于依赖（对方的）过失，为了进行粗暴的言语和怀恨在心的争论。第二，关于平息争论的方法，有争论自然平息和通过平息者来平息两种。第一种是，争论者去世，或者因疾病长期缠身，或者交还戒律后还俗，或者由于证悟了无我，智慧和菩提心在相续中生起的威力而平息，就像这些情况一样。第二种，关于平息第一种争论的方法，有现量平息和多数人平息两种。第一种是，当辩论双方就存在与否进行争论时，后来依靠教证和理证达成共识，就像这样，辩论双方通过现量来平息争论。如果辩论双方无法依靠自身力量平息争论，那么就依靠证人、立论者的仲裁，如果这样还不能平息，那么就依靠了解争论来龙去脉的僧团，如果这样还不能平息，那么就依靠精通教证和理证的四位以上的比丘，通过两次羯磨任命的清净者，如果这样还不能平息，那么就依靠他通过两次羯磨任命的清净僧侣的清净者，如果这样还不能平息，那么就向包括长老在内的僧团提出争论，由他们来平息，如果这样还不能平息，那么就依靠精通三藏且成为量士夫的人来平息，如果这样还不能平息，那么就向谁也无法违背其教令、具有威力的长老提出争论，由他来平息，这就是八种现量平息。第二种是，如果这些都无法做到，那么就分发筹码(６４ན)，给予多数方清净。关于第二种争论，有通过忆念堕罪来给予调伏，以及给予未疯狂的调伏。第一种是，谈论堕罪后，对于不清楚记得的人，让他们回忆是否犯了堕罪，如果确定没有犯，就给予清净，如果确定犯了，就进行补救，给予教诲。第二种是，在心智没有疯狂的情况下，让他们回忆是否犯了堕罪，然后像以前一样处理。关于平息第三种争论，有认识堕罪和不认识堕罪两种。第一种，有与个人相关的，以及与整个僧团相关的。第一种是，通过承认谈论堕罪的方式。第二种，通过像铺草一样的方式，即对辩论双方的补救对象不确定，进行混淆，然后双方互相礼拜。
English
This is the dispute for the sake of harsh words and grudges based on (the other party's) faults. Second, regarding the method of pacifying disputes, there are two types: disputes that are pacified naturally and disputes that are pacified through pacifiers. The first is when the disputant dies, or is afflicted by a long-term illness, or returns the precepts and becomes a householder, or is pacified by the power of wisdom and bodhicitta arising in the mind-stream upon realizing selflessness, like these situations. Second, regarding the method of pacifying the first dispute, there are two types: pacification through direct perception and pacification by the majority. The first is when the two debaters argue about existence or non-existence, and later reach a consensus based on scripture and reasoning, like this, the two debaters pacify the dispute through direct perception. If the two debaters cannot pacify the dispute on their own, then rely on the arbitration of witnesses and proponents, and if that cannot pacify it, then rely on the sangha who know the ins and outs of the dispute, and if that cannot pacify it, then rely on four or more monks who are proficient in scripture and reasoning, through the pure one appointed by two karmas, and if that cannot pacify it, then rely on the pure one of the pure monks appointed by him through two karmas, and if that cannot pacify it, then present the dispute to the sangha including the elders, and let them pacify it, and if that cannot pacify it, then rely on the one who is proficient in the three pitakas and has become a reliable person to pacify it, and if that cannot pacify it, then present the dispute to the powerful elder who no one can disobey his commands, and let him pacify it, these are the eight types of pacification through direct perception. The second is, if these cannot be done, then distribute the lots (64n), and give purity to the majority side. Regarding the second dispute, there is giving discipline by remembering the downfall, and giving discipline to the un-maddened. The first is, after discussing the downfall, for those who do not clearly remember, let them recall whether they have committed the downfall, and if it is determined that they have not committed it, then give purity, and if it is determined that they have committed it, then remedy it and give instructions. The second is, in a state where the mind is not maddened, let them recall whether they have committed the downfall, and then deal with it as before. Regarding pacifying the third dispute, there are two types: recognizing the downfall and not recognizing the downfall. The first has to do with the individual, and with the entire sangha. The first is through admitting to discussing the downfall. The second is through a method like spreading grass, that is, confusing the objects of remedy for the two debaters who are uncertain, and then both sides prostrate to each other.