Tibetan
་པ་ཞིག་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་མ་དཔྱད་གྲགས་ངོའི་རྗེས་བརྗོད་ཐུན་མོང་བ་ཞིག་སྟེ་གཉིས་ཀའང་གདུལ་བྱའི་ངོར་བརྗོད་པའམ་འདོན་པར་བྱེད་དེ། དང་པོ་ལྟར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དང༌། སྤྲོས་པ་དང༌། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་ཉེ་བར་ཞི་བ་དེ་ལ། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་གོམས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་མངོན་གྱུར་ས་བོན་བག་ཆགས་བག་ཉལ་ཐ་སྙད་དུའང་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དུས་དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་རྟོགས་པ་དང༌། ལོག་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་ལུགས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་ཚུལ་གཉིས་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལས་རྟོགས་པ་གོང་དུ་(༣༦༠ན) བོགས་དབྱུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ལ་དེ་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་དང་བློ་ནི་ཡོད་ལ། དེ་ལྟའི་མཁྱེན་པ་བརྙེས་པ་དེས་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་མཁྱེན་རིག་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་གཞན་གྲགས་བརྗོད་པ་པས་ཀྱང་མི་འདོད་ལ། དེ་ལྟར་ཡང་དགོས་པའི་དབང་གིས་རྗེས་རྗོད་བྱེད་དེ། ཕྱི་ནང་གི་རྟོག་གེ་དང༌། རང་རྒྱུད་པ་དག་གི་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ལོག་རྟོག་འགོག་པ་ན་ཐ་སྙད་དུ་དེ་ཙམ་ལས་གཞན་སྨྲ་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། དབུ་མ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤིག་ནི་ཡོད་མེད་གང་དུའང་བརྗོད་བྱར་མ་དམིགས་ལ། དཔྱད་ན་གཞན་ལུགས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་མཁྱེན་ཚུལ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མི་འགྲུབ་པས་འགོག་པའི་སྐབས་འདིར་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་མཁྱེན་ཚུལ་ཐ་སྙད་དུ་མ་དཔྱད་པར་བརྗོད་པའི་རྗེས་ཟློས་སུ་བྱས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ལས་གཞན་དུ་སྨྲ་ཐབས་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་རྫས་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བདག་མེད་གཉིས་དང༌། ཇི་སྙེད་པ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་དེ་སྙེད་ཀྱི་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་སོགས་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བ་ན་དེར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེར་ཐམས་ཅད་མ
Chinese
一个，以及与世俗谛缘起相违背而说的未经观察的随他名称的共同说法，这二者都是就所化众生的角度来说或提出的。第一种情况是，对于如来的一切法的实相，以及所有的戏论和相，本来就寂灭的那个状态，像那样反复串习，以至于对于一切法，戏论的相、现行、种子、习气、潜伏、名言也寂灭的那个时刻，就说是证得了圆满正等觉和菩提的智慧。因为在那里，对于一切所知，已经断除了不了解、邪解和怀疑；并且一切法的如是和智慧的证悟方式，二者无二无别，无法区分；而且从那之上，证悟无法再增上。这样，佛具有那样的智慧和心，证得那样的智慧，通过能知、所知、知的方式等三轮，知、智、识，是与所知缘起相符的说法，其他的宗派论者也不认可。但那样也是由于需要而随说，当内外道的论者和自续派等遮止全知者了知的方式的邪分别时，名言中除了那样说之外，没有其他说法的方式。中观自宗不共的全知智慧，无论有无，都无法指定为所说之境。如果观察，其他宗派的所知了知的方式，在二谛中都无法成立，所以在遮止的场合，对于与所知缘起相符的说法，只是在名言中未经观察而说的随声附和，除此之外，没有找到其他的说法方式。第二种情况是，从色到一切种智之间的有漏无漏、有为无为的所知事物，在自性和假立的体性上成立，对于如所有性二无我和如所有性二谛的法，以及那么多法的体性差别等，从遮蔽的障碍中解脱出来时，就说在那里一切法现证菩提，或者说证得了全知智慧。在那里，一切
English
and a common statement of unexamined fame that speaks contrary to worldly conventional dependent origination. Both of these are spoken or presented from the perspective of those to be tamed. In the first case, regarding the reality of all the Buddha's teachings, and all elaborations and signs, which are primordially pacified, by repeatedly familiarizing oneself with them in that way, to the point where the signs of elaboration, manifestation, seeds, habits, dormancy, and even terms are pacified for all phenomena, at that very moment, it is said that one has attained perfect complete enlightenment and the wisdom of bodhi. Because there, regarding all objects of knowledge, ignorance, misapprehension, and all doubts have been abandoned; and the suchness of all phenomena and the way of realization of wisdom are non-dual and inseparable; and from that, realization cannot be further increased. Thus, the Buddha possesses such wisdom and mind, and having attained such knowledge, knowing, intelligence, and consciousness through the three spheres of knower, known, and knowing, etc., is a statement in accordance with the dependent origination of knowable objects, which is not accepted even by other proponents. However, even so, it is followed out of necessity. When internal and external logicians and Svatantrikas, etc., refute the misconceptions about the way the omniscient knows, there is no other way to speak in conventional terms other than that. The uncommon omniscient wisdom of the Madhyamaka Svātantrika is not designated as an object of expression in either existence or non-existence. If examined, the way of knowing objects of knowledge of other systems is not established in either of the two truths, so in the context of refutation, the way of knowing that speaks in accordance with the dependent origination of knowable objects is merely repeated in conventional terms without examination, and no other way of speaking has been found. In the second case, when one is liberated from the obscurations that obscure the nature of things from form to omniscience, including contaminated and uncontaminated, conditioned and unconditioned objects of knowledge, which are established as entities of substance and imputation, as well as the suchness of the two selflessnesses and the suchness of the two truths, and the distinctions of the nature of so many phenomena, it is said that all phenomena are manifestly enlightened there, or that omniscient wisdom is attained. There, all
Tibetan
ཁྱེན་པ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་མ་རིག་པའི་གཉིད་སངས་ཤིང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བློ་རྒྱས་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་(༣༦༠བ) པའི་ཕྱིར་ཞེས་རང་གི་སྡེ་པ་ལ་གྲགས་ཤིང༌། དེའང་རྣམ་རྫུན་པ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡོད་པ་མིན་ཀྱང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་མཁྱེན་པར་འདོད་པ་དང༌། རང་རྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པའི་རྟོག་མེད་དང་རྟོག་པའི་མཁྱེན་པ་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལྟར་བདེན་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་ཞེན་དང་བྲལ་ཞིང༌། དེ་ལྟར་སྣང་ཞེན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པར་ཡང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་པ་དང་སྒྲིབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་རང་རྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དང་དེ་རིག་པའི་མཁྱེན་པ་འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བཞག་པའི་ཡུལ་ཙམ་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་བྱ་བ་ཙམ་ཞིག་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་ཅིང༌། དེའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཡང་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུ་གྲུབ་ཅེས་དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་གཉིས་ཀར་མི་འགྲུབ་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་དད་པར་ཡོད་ལ། དེར་ཡོད་ཀྱང་མཁྱེན་པ་དེ་ལ་ནི་གཅིག་ཐ་དད་གང་གི་འང་སྣང་ཞེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བཞག་པ་མིན་ཏེ། བཞག་ན་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཤེས་བྱ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྟེན་འབྲེལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་སྨྲ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་བརྗོད་པ་དེ་དག་རེ་ཞིག་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་སླད་དུ་དེ་དག་གི་རྗེས་ཟློས་ཀྱང་བྱེད་དེ། ཕྱི་རོལ་(༣༦༡ན) པ་དང༌། རང་སྡེ་བྱེ་སྨྲ་སོགས་ཀྱི་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་མཁྱེན་ཚུལ་ལ་ལོག་རྟོག་བཀག་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་མཁྱེན་དུ་སྒྲུབ་པ་ན་དེ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཞན་གྲགས་བརྗོད་པ་ན་ཚུལ་དེ་ལ་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ལོག་ལྟ་ཆེས་ཆེ་བ་དག་དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་བོ་ཞེས་འཇིགས་ནས་ཟབ་མོའི་དོན་འདི་འདོར་བར་འགྱུར་བས་ཟབ་མོའི་གནས་འདིར་གཞུག་ཆེད་དེ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབུ་མ་པ་ར
Chinese
为了使能遮蔽智慧的无明之睡眠苏醒，以及使通达一切所知的智慧增长的二资粮之作用圆满（360b），所以在自己的宗派中是著名的。而且，名言者并不认为存在着境与有境各异的智慧，而是认为无二之智慧自身了知自身。有些自续派的论师认为，存在着声义混杂的分别念，以及缘三轮的无分别和分别的智慧。虽然如此存在，但因为远离了如彼执取和能执般真实的戏论，以及能取所取的显现执着。并且，因为也了悟到如是显现执着的诸分皆是错乱的缘故，全知智慧也不会变成错乱和障碍。又有些自续派的论师认为，哪里会有声义混杂的分别念呢？虽然没有境与有境以及了知彼之智慧，缘三轮的分别念和无分别的意识，但在名言中，只是对由事物自性所安立的境等一切，以全知智慧所知之境的少分而作名言。并且，若在胜义中观察彼之境与有境，则二者皆不成立，但在名言中是各异存在的。在那里存在着，但对于彼智慧而言，并非以一异任何一方的显现执着之门而安立为境与有境，因为若如是安立，则全知智慧便不会远离一与异之戏论。因此，为了暂时随顺那些说与所知世间世俗谛缘起如实之语不相符的说法，也随同他们复述。为了遮止外道（361a）和自宗毗婆沙师等对全知之知的错解，而在名言中成立一切智智为全知，除此之外，若说与所知缘起相符的世间共称，则以颠倒的智慧对彼理则产生极大的邪见，并畏惧说“如是则对一切事物皆作诽谤”，而舍弃此甚深之义，为了引入此甚深之处，除了如是说之外别无他法。中观派啊！
English
It is famous in its own school that the function of the two accumulations that awaken the sleep of ignorance that obscures knowledge and increase the intelligence that comprehends all objects of knowledge is completely fulfilled (360b). Moreover, the nominalists do not think that there is a knowledge of different objects and subjects, but that the non-dual wisdom itself knows itself. Some Svatantrika masters believe that there are conceptualizations that mix sound and meaning, and non-conceptual and conceptual knowledge that focuses on the three circles. Although this is the case, it is free from the appearance of grasping and grasping, along with the elaboration of truth as it is grasped and grasped. Moreover, because it also realizes that all aspects of such appearance and attachment are confused, omniscient wisdom will not become confused and obscured. Again, some Svatantrika masters think, where would there be a conceptualization that mixes sound and meaning? Although there is no object and subject, and the knowledge of knowing them, the conceptual thought and non-conceptual consciousness that focus on the three circles, in name only, all the objects and so on established by the nature of things are named as the object of knowledge known by the omniscient wisdom. Moreover, if one examines the object and subject of that in the ultimate sense, neither of them is established, but they exist differently in name. It exists there, but for that wisdom, it is not established as an object and subject through the door of appearance and attachment of either one or different, because if it is established as such, the omniscient wisdom will not be separated from the elaboration of one and different. Therefore, in order to temporarily follow those who say that the dependent origination of the knowable world and conventional truth does not conform to the words, they also repeat them. In order to prevent the wrong understanding of the knowledge of omniscience by outsiders (361a) and the Vaibhashikas of their own school, etc., in name, the omniscient wisdom is established as omniscience, and other than that, if one speaks of the common name of the world that conforms to the dependent origination of the knowable, then with inverted wisdom, one will have great wrong views on that principle, and fear that "if so, one will slander all things", and abandon this profound meaning. In order to introduce this profound place, there is no other way than to say so. Madhyamikas!