Tibetan
་པ་དང༌། དེ་ཤེས་བྱ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཞིབ་ཆར་སྨྲ་བ་(༡༢༩ན) དེ་དག་གིས་ཐལ་རང་གི་ལུགས་བཟང་པོ་རྒྱང་རིང་ནས་དོར་བར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་རང་གི་གཞུང་ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་གཉིས་གང་ལས་བརྩམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མི་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་ལྟར་འབྱུང་ན་ལུགས་དེ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཡིན་པར་རྒྱ་ཆེར་དགག་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་དགག་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་ན། དོན་དམ་པར་བདེན་པར་ཡོད་དམ་རྫུན་པར་ཡོད། གཉིས་པ་ལྟར་ན། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་འགལ། དང་པོ་ལྟར་ན་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་དཔྱད་བཟོད་པའི་ཆོས་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་ལྟའི་དགག་པ་དེ་དོན་དམ་པར་བདེན་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། (གཉིས་པ་ཐ་སྙད་དུ་རང་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ།(1གང་ཕྱིར་རྒྱུ་ཞིག་ན་ཡང་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་གཅིག་པ་ཡིན་ཞེས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན། །དེས་ན་ཐར་པའི་དེ་ཉིད་འཚོལ་བར་འདོད་པ་གྲངས་ཅན་གྱི་ལུགས་ལ་བདག་སྐྱེ་བཀག་ནས་དེ་མི་འདོད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་ཡང་བདག་སྐྱེ་མི་འཐད་པར་ནི་རྒྱུ་འབྲས་དེ་དག་གཅིག་པ་ཡིན་ཅེས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་ཞིག་ན་ཡང་དེའི་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གཞན་དུ་ན་རྒྱུ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཡང་མི་མཐོང་བར་ཐལ། དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་བདག་ལས་འབྱུང་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་འདི། །དེ་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་ཅན་གྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་འབྱུང་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་འདི་ནི་དོན་དམ་བདེན་པའི་དེ་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་གོང་དུ་རིགས་པ་དང་འགལ་བར་བཤད་མ་ཐག་པ་དེའི་ཕྱིར། འདིར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ལ་དོན་དམ་པར་གྱི་རྣམ་བཅད་བྱེད་དགོས་ཞེས་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་འབྲངས་ཁ་ཅིག་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཁས་ལེན་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་པའི་ཚུལ་ནི། དོན་དམ་གྱི་རྣམ་བཅད་བྱ་བ་དབུ་མ་པ་དང༌། གྲངས་ཅན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་(༡༢༩བ) པ་དང༌། རང་རྒྱུད་པ་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་འགལ་བས་མི་འཐད་པའི་ཚུལ་གོང་དུ་འདིའི་ཐད་ཀྱི་ཚིག་གསལ་ལ་འགྲེལ་པ་ཞིབ་བསེད་བྱས་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པས་ལེགས་པར་གྲུབ་མོད། ཐ་སྙད་དུ་གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་མི་འཐད་དེ། འཐད་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་ཆད་པར་ཐལ་
Chinese
，并且详细地说，因为那样会变成它不是所知的事物。 (129a) 那些人已经从远处抛弃了胜妙的自续中观宗义，因为无论自续中观的任何论典从二谛中的哪一个开始，都不会那样出现。如果那样出现，就会广泛地破斥那个宗义是中观宗义。特别是，如果破斥在胜义中存在，那么在胜义中是真实存在还是虚假存在？如果如第二种情况，则与在胜义中存在相矛盾。如果如第一种情况，那么中观宗义会有可以分析的法，因为那样的破斥在胜义中是真实存在的。（二、遮止世俗中从自生。(1) 因为原因坏灭，却能见到它的结果，所以世间也不会承认那些是一体的。因此，想要寻求解脱真实性的人，在数论的宗义中，遮止了自生，即使在不承认它的世间人面前，自生也是不合理的，因为世间也不会承认原因和结果是一体的。因为原因坏灭，却能见到它的结果。如果不是那样，那么结果也会像原因一样无法见到，因为它们是一体的缘故。三、因此，认为事物从自性产生，这种分别不是胜义谛，也不是世俗谛的道理。数论派认为诸事物是从自性产生的，这种分别无论从胜义谛的真实性还是从世俗谛的角度来看，都是不合理的。理由是前面已经说过与理相违。这里大论师善护说，遮止四边生需要作胜义的简别，以及有些随学者说，在世俗中生起时，必须承认从他生，这些说法是不合理的。因为作胜义的简别，与中观派、数论派、世间(129b)派、自续派各自宗义的教义相违背，所以是不合理的。关于这一点，在前面解释《明句论》时已经详细阐述过，所以已经很好地成立了。如果在世俗中从他生，那是不合理的，如果合理，那么一切事物都会断绝相续。
English
, and speaking in detail, because that would turn into it not being a knowable thing. (129a) Those people have abandoned the excellent tenet of Svatantrika from afar, because no matter which of the two truths any treatise of Svatantrika begins with, it does not appear that way. If it appears that way, it is seen as a broad refutation that that tenet is the tenet of Madhyamaka. In particular, if refutation exists in the ultimate, is it truly existent or falsely existent in the ultimate? If it is like the second case, it contradicts existing in the ultimate. If it is like the first case, then the Madhyamaka tenet would have a dharma that can be analyzed, because that kind of refutation is truly existent in the ultimate. (2. Refuting self-origination in conventional truth. (1) Because when the cause is destroyed, its result is still seen, the world does not accept that those are one. Therefore, those who want to seek the reality of liberation, in the Samkhya tenet, having refuted self-origination, even in the face of the world that does not accept it, self-origination is unreasonable, because the world does not accept that cause and effect are one. Because when the cause is destroyed, its result is still seen. Otherwise, the result would also not be seen like the cause, because they are one. 3. Therefore, this assumption that things arise from themselves is not reasonable in reality, nor in the world. The Samkhyas assume that all things arise from themselves, which is not reasonable whether from the point of view of the reality of ultimate truth or from the point of view of conventional truth. The reason is that it has already been said above that it contradicts reason. Here, the great teacher Lekdenjed said that it is necessary to make an ultimate distinction in order to refute the four extremes of origination, and some followers said that when origination occurs in conventional truth, it is necessary to accept origination from others, which is unreasonable. Because making an ultimate distinction contradicts the tenets of the Madhyamikas, the Samkhyas, the worldly (129b) people, and the Svatantrikas, it is unreasonable. Regarding this, it has been explained in detail in the previous explanation of the Clear Words, so it has been well established. It is unreasonable for things to arise from others in conventional truth, because if it were reasonable, then all things would be cut off from continuity.
Tibetan
བ་སོགས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་བསྐྱེད་པར་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་དང༌། །ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡང་གཅིག་ཉིད་འགྱུར་ན་དེ་དག་ནི། །གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་བར། །བྱ་མིན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དེ་དག་ནི་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་མི་རིགས་ཏེ། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡང་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་རིགས་པ་དེ་ལྟར་ན་ཕ་བུ་དང་མེ་དང་བུད་ཤིང་སོགས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ལས། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་ན་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དོན་འཁྲུལ་མེད་ལ་འཇུག་ན་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་དུ། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ན། །བསྐྱེད་དང་སྐྱེད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། བདག་སྐྱེ་དགག་པ།
Chinese
因为等等龙树父子的理性能够破斥。第二，如果认为从自性产生，那么所生和能生，以及业和作者也会变成一个。如果那些不是一个，那么承认从自性产生是不应做的，因为会陷入广说的过失。如果认为那些果是从自性产生的，那是不合理的，因为所生和能生，以及业和作者也会变成一个。如果不是不合理，那么按照那种理路，父子、火和木柴等会变成一个。如果不是那样，那么如果想毫无错谬地进入二谛之义，就不应该承认诸法是从自性产生的。如论师说：因和果如果是一个，任何时候都不会合理。因和果如果是一个，能生和所生会变成一个。等等，因为会陷入广说的过失。 自生遮破。
English
Because the reasoning of Nagarjuna and his son, etc., can refute it. Secondly, if it is asserted that it arises from itself, then the object to be produced and the producer, as well as the action and the agent, would become one. If those are not one, then it is not appropriate to assert that it arises from itself, because it would lead to the fault of extensive explanation. If it is asserted that those results arise from themselves, it is unreasonable, because the object to be produced and the producer, as well as the action and the agent, would become one. If it is not unreasonable, then according to that reasoning, father and son, fire and firewood, etc., would become one. If it is not so, then if one wishes to enter the meaning of the two truths without error, one should not assert that things arise from themselves. As the teacher said: If cause and effect are one, it will never be reasonable. If cause and effect are one, the producer and the produced will become one. And so on, because it would lead to the fault of extensive explanation. Refutation of Self-Origination.