Tibetan
བདག་སྐྱེ་དགག་པ། བདག་སྐྱེ་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ། རང་དང༌། གཞན་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་དགག་པ་དང༌། སུན་འབྱིན་གྱི་ལམ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། དོན་དམ་པར་རང་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་རང་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང༌། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ། རང་ལས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་དང༌། རིགས་པ་དང་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནི་དེ་ལས་འབྱུང་ན་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གྲངས་ཅན་པ་དག་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་དུས་ན་འབྲས་བུ་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ལ། འབྲས་བུའི་དུས་ན་མངོན་པར་གསལ་བའོ་ཞེས་ཟེར། འདི་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ས་བོན་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་དེ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་མིན་པར་དེ་ལས་དེ་འབྱུང་ན་ཡོན་ཏན་ནམ་དགོས་པ་ལྷག་པ་འགའ་ཡང་སྟེ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོད་པ་ནི་སྔར་ནས་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དམ་བཅའ་བ་དང༌། འཐད་པ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ཉིད། །ཡང་འདི་ལྟར་བརྗོད་དེ། ས་བོན་དུ་གྲུབ་ཟིན་ལས་ས་བོན་དུ་གྲུབ་ཟིན་སྐྱེ་བར་ཐལ། ས་བོན་ལ་ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་ལས་སླར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས། ཁྱབ་(༡༢༧བ) པ་མེད་ན་ས་བོན་ལ་ཡོད་པའི་མྱུ་གུ་ལས་སླར་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ན། ས་མྱུག་རྫས་གཅིག་ཡིན་པ་བུད། འདོད་ན། སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་ས་བོན་སླར་ཡང་འདེབས་ནས་སྐྱེ་བར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེའི་འཐད་པ་ནི། གཉིས་པ་ལ། གྲགས་པ་དང་འགལ་ཅིང་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་མི་དད་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པ་དང༌། བློ་ལ་སྣང་མི་སྣང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བའོ།།དང་པོ་ནི། སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ན་ནི། །མྱུ་གུ་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདིར་རྙེད་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །ས་བོན་སྲིད་མཐར་ཐུག་པར་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། །སྐྱེས་ཟིན་ས་བོན་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྲིད་ན་ནི་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུ་དང་སྡོང་བུ་དང་སྦུབས་འཆའ་བ་ལ་སོགས་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་འདིར་གཏན་རྙེད་པར་མི་འགྱུ
Chinese
破自生 破自生 第二，对从自、他、二者、无因生进行广说破斥，共有四部分。第一部分，在二谛中破斥，并展示其他反驳的途径。第一部分，在胜义中破斥自生，在世俗中破斥自生，以及破斥的总结。第一部分，自生无意义，且与理相违。第一，如果彼从彼生，则没有任何功德。 数论师认为因果本体是一体的，因位时果不明显地存在，果位时则明显存在。这是不合理的，要说明的是：存在的芽是所立宗，从种子自身的本体中存在的芽中产生，因此不是生。如果不是这样，如果彼从彼生，则没有任何功德或必要，因为存在是先前已经获得的。如同显现的瓶子一样。 第二，立宗和安立理由。第一，已经产生的再次产生是不合理的。 又这样说：从已经成立的种子中，已经成立的种子产生。因为种子中存在的芽再次产生芽。立宗已承认。如果周遍（127b）不存在，如果种子中存在的芽再次产生芽，那么地芽就是一体的。如果承认，那么已经产生的种子再次播种后产生也是不合理的。其理由是：第二，与名声相违且变成无穷，如果考察体相异同则不合理，以及在意识中显现与不显现变得相同。 第一，如果完全认为已经产生的再次产生，那么芽等诸法的生在此将无法获得，并且种子将彻底地无有边际地产生。如何彼自身将彼彻底摧毁？如果完全认为已经产生的种子再次产生是可能的，那么，芽、茎、花萼等后来的果实产生的机会将永远无法获得。
English
Refutation of Self-Origination Refutation of Self-Origination Secondly, there are four parts to the extensive explanation of refuting origination from self, other, both, and without cause. The first part is the refutation in both truths and the demonstration of other paths of refutation. The first part is the refutation of self-origination in the ultimate sense, the refutation of self-origination in the conventional sense, and the conclusion of the refutation. The first part is that self-origination is meaningless and contradicts reason. First, if that arises from that, then there is no quality whatsoever. The Samkhyas say that the essence of cause and effect is one, that the effect exists in the nature of being unmanifest in the causal state, and that it is manifest in the effect state. This is unreasonable, and what is to be shown is: the existing sprout is the subject, it is not produced, that is, it does not arise, from the sprout that exists as the very nature of the seed itself. If it is not so, if that arises from that, then there is no additional quality or need, because existence is already obtained. Like a manifest pot. Second, the proposition and the establishment of reason. First, it is not reasonable for what has already arisen to arise again. Again, it is said: from the seed that has already been established, the seed that has already been established arises. Because the sprout that exists in the seed produces a sprout again. The sign is accepted. If pervasion (127b) does not exist, if the sprout that exists in the seed produces a sprout again, then the earth and sprout are one substance. If you accept, then it is not reasonable for the seed that has already arisen to be sown again and arise. The reason for this is: Second, it contradicts fame and becomes infinite, it is unreasonable to examine whether the characteristics are different or not, and appearance and non-appearance in the mind become the same. First, if one completely thinks that what has already arisen arises again, then the opportunity for the arising of sprouts and so on will not be found here, and the seed will arise infinitely to the end of existence. How will that itself completely destroy that? If it is possible to completely think that the seed that has already arisen arises again, then the opportunity for the arising of later fruits such as sprouts, stems, and calyxes will never be found.