Tibetan
ར་བར་ཐལ། ས་བོན་ལས་ས་བོན་སོགས་སྐྱེ་བ་གནས་སྐབས་སྔ་མ་སྔ་མ་མ་འགགས་པར་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེ་ལ། གློ་བུར་དུ་ས་བོན་རང་རང་སྐྱེ་བ་བཀག་ནས་མྱུ་གུ་སྐྱེའོ་ཞེ་ནའང་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རང་སྐྱེ་ལ་གེགས་མེད་པས་ནམ་ཡང་ས་བོན་ཉིད་ལས་ས་བོན་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ས་བོན་སྲིད་པ་སྟེ་འཁོར་བ་སྟོང་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རང་ལས་སྐྱེ་ན་རང་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ནམ་ཡང་མ་ཚང་བ་མེད་ཅིང་གེགས་མེད་པས་ས་བོན་འགགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་མ་ཁྱབ་སྟེ། མྱུ་གུའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཆུ་དང་དུས་སོགས་ཀྱིས་རྒྱུ་ས་བོན་འགྱུར་བར་བྱེད་ཅིང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་ཡང་རང་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པས་རྒྱུ་དེས་ས་བོན་དེ་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང་འབྲས་བུས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བས་ས་བོན་སྲིད་མཐར་ཐུག་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ནའང་ས་མྱུག་རྫས་གཞན་མིན་པས་བདག་སྐྱེ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་(༡༢༨ན) བའི་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་དེ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ས་མྱུག་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་བོན་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱེད་རྒྱུ་ས་བོན་གྱི་ལས་ཐ་དད་མྱུ་གུའི་དབྱིབས་དང་ནི། །ཁ་དོག་རོ་ནུས་སྨིན་པའི་ཐ་དད་ཁྱོད་ལ་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་བདག་གི་དངོས་པོ་བསལ་ནས་དེ་ལས་གཞན། །ངོ་བོར་འགྱུར་ན་དེ་ཚེ་དེ་ཡི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ས་མྱུག་རང་བཞིན་གཅིག་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ས་བོན་གྱི་དབྱིབས་སོགས་ཆོས་ལྔ་ལས་ཐ་དད་པར་མྱུ་གུའི་དབྱིབས་དང་ནི་ཁ་དོག་རོ་ནུས་སྨིན་པའི་ཐ་དད་པ་གྲངས་ཅན་ཁྱོད་ལ་མེད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ས་མྱུག་བདག་གཅིག་གི་རྫས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་མྱུག་གི་དབྱིབས་སོགས་ཐ་དད་མིན་པར་འདོད་ན། ས་བོན་གྱི་དབྱིབས་སོགས་མ་མཐོང་བ་ལྟར་མྱུག་དབྱིབས་སོགས་ཀྱང་མཐོང་མི་རུང་བར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་བོན་གྱི་དབྱིབས་སོགས་ལས་མྱུ་གུའི་དབྱིབས་སོགས་གཞན་དུ་རིགས་ཏེ། སྒོག་སྐྱའི་ས་བོན་ལས་ཆུ་ཤིང་གི་མྱུ་གུ་གཞན་བཞིན་ནོ། །ཡང་གྲངས་ཅན་ན་རེ། མ་ཁྱབ་སྟེ། ས་བོན་གྱི་དབྱིབས་སོགས་བཏང་ནས་མྱུག་སོགས་ཀྱི་དབྱིབས་སོགས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་མྱུག་དེའི་རྫས་གཅིག་པ་སྟེ་ཐ་མི་དད་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བར་ཐལ། གལ་ཏེ་སྔར་ས་བོན་གྱི་དབྱིབས་སོགས་ཀྱི་བདག་གི་དངོས་པོ་བསལ་ནས་དེ་ལས་གཞན་མྱུ་གུའི་དབྱིབས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་འགྱུར་ན་དེ་ཚེ་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོར་འགལ་བའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་པས་ས་མྱུག་གི་དབྱིབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་རྫས་གཅིག་པ་མི་འདོར་བས་ཁྱབ་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། ས་མྱུག་གི་དབྱིབས་སོགས་ལས་གཞན་པའི་རྫས་མི་རིགས་ཏེ། ཡོན་ཏན་དབྱིབས་སོགས་མ་བཟུང་བར་དེའི་རྫས་འཛིན་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ས་བོན་མྱུ་གུ་འདི་གཞན་མ་ཡིན་ན། །ས་བོན་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་དེ་གཟུང་མེད་པའམ། །ཡང་ན་དེ་དག་གཅིག་པས་ཇི་ལྟར་མྱུ་གུ་འདི་བཞིན་དུ། །དེ་ཡང་གཟུང་དུ་ཡོད་འགྱུར་དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་ཁས་མི་བླང༌། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་བདག་སྐྱེ་འདོད་པའི་(༡༢༨བ) སྐབས་འདིར་གཞན་མ་ཡིན་ན་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུའི་གནས་སྐབས་ན་ས་བོན་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ངོ་བོའང་བཟུང་དུ་མེད་པའམ། ཡང་ན་ས་མྱུག་དེ་དག་གཅིག་པས་ཇི་ལྟར་མྱུ་གུ་བཟུང་དུ་ཡོད་པ་འདི་བཞིན་དུ་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་བཟུང་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། གཅིག་ལ་བཟུང་མ་བཟུང་གི་ཆ་གཉིས་འགལ་བ་དེའི་ཕྱིར། ཉེས་པ་འདི་མི་འདོད་པ་དག་གིས་ས་མྱུག་གཅིག་པ་འདི་ནི་ཁས་མི་བླང་ངོ༌། །འོ་ན་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་མིན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཉེས་པ་དེ་འབྱུང་ན་དབུ་མ་པ་ལའང་ཉེས་པ་དེ་ཅིས་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། མི་འབྱུང་སྟེ། དབུ་མ་པས་རྒྱུ་འབྲས་གཅིག་པ་དང་གཞན་པ་གང་དུའང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱད་གཞི་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པ་ལ་ཁྱད་ཆོས་གཞན་དང་གཞན་མིན་གྱི་ཕྱོགས་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་གཞན་ཡིན་པ་འགོག་པའི་ཚེ་གཞན་ཡིན་པར་འདོད་པ་དག་གི་ལོག་རྟོག་སེལ་བ་ཙམ་དུ་འགོག་པ་ཡིན་ལ། དོན་ལ་གཞན་ཡིན་པ་འགོག་པའང་མ་ཡིན་ཅིང༌། གཞན་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བ་འདི་ནི་ཐལ་རང་གི་དབུ་མ་སྨྲ་བ་དག་གི་སྤྱི་ལུགས་ཡིན་གྱི། བོད་ཁ་ཅིག་ཐལ་རང་གཉིས་ཀས་ཀྱང་གཅིག་འགོག་པ་ན་ཐ་དད་ངེས་པར་བསྒྲུབ་དགོས་ཟེར་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པས་དོན་དམ་པར་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀ་མེད་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་དམ་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དགག་བྱ་དགག་པའི་དགག་པ་ཙམ་ཡོད་དེ། མེད་ན་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དོན་དམ་བདེན་པ་མ་ཡིན
Chinese
立宗：因为种子之后，如果种子等生长的先前阶段不灭，就不会有后来的阶段产生。如果突然阻止种子各自的生长而生出芽，这也是不合理的。因为那样的话，自生就没有障碍，所以永远不会出现种子不从种子中产生的情况。另外，种子会一直生长到存在，也就是轮回空尽的尽头。因为如果从自身产生，那么自生的条件永远不会不齐全，也没有障碍，所以种子不可能灭绝。这不遍及，因为芽的共同作用因素，如水和时间等，会使因——种子发生变化，并产生果——芽。而且，果——芽也与自身产生者不共存，因此因会毁灭种子，而果会产生芽，所以没有种子持续到存在尽头的过失。即使这样，如果说地芽不是其他物质，因此自生成立，那么，如何使成为种子自性的（128a）芽自身完全毁灭自身的种子呢？应该不会毁灭，因为地芽不是其他物质，就像种子自身的自性一样。第二点是：能生因——种子的作用不同，芽的形状等，颜色、味道、能力、成熟的差别，在你那里会不存在。如果舍弃先前的自性事物，而变成与它不同的体性，那么那时它怎么会是它自身呢？如果地芽的自性相同，那么产生芽的因——种子的形状等五法不同，芽的形状以及颜色、味道、能力、成熟的差别，在你数论者那里会不存在。因为地芽是同一个自性的物质。如果认为地芽的形状等没有差别，那么就像看不到种子的形状等一样，芽的形状等也不应该被看到，但事实并非如此。种子的形状等与芽的形状等是不同的，就像大蒜的种子与水树的芽不同一样。数论者又说：这不遍及，因为舍弃了种子的形状等，而获得了芽等的形状等。如果这样说，那么地芽的物质是同一个，也就是没有差别的那个，在什么情况下
English
Thesis: Because after a seed, if the previous stages of growth of seeds, etc., do not cease, later stages will not arise. If one suddenly prevents the growth of each seed and a sprout arises, that is also unreasonable. Because in that case, there would be no obstacle to self-generation, so the situation where a seed does not arise from a seed would never occur. Furthermore, seeds would continue to grow until existence, that is, until the end of the emptiness of samsara. Because if it arises from itself, the conditions for self-generation will never be incomplete, and there will be no obstacle, so it is impossible for seeds to be extinguished. This is not pervasive, because the co-operative factors of the sprout, such as water and time, cause the cause—the seed—to change and produce the effect—the sprout. Moreover, the effect—the sprout—does not coexist with the self-generator, so the cause destroys the seed, and the effect produces the sprout, so there is no fault of the seed continuing to the end of existence. Even so, if one says that the earth-sprout is not another substance, therefore self-generation is established, then how can the sprout that has become the self-nature of the seed (128a) itself completely destroy its own seed? It should not be destroyed, because the earth-sprout is not another substance, just like the self-nature of the seed itself. The second point is: The efficient cause—the function of the seed—is different, the shape of the sprout, etc., the differences in color, taste, ability, and maturity, will not exist in your system. If one abandons the previous self-nature thing and transforms into a different entity from it, then how can it be itself at that time? If the self-nature of the earth-sprout is the same, then the cause that produces the sprout—the five dharmas such as the shape of the seed—are different, and the differences in the shape of the sprout, as well as color, taste, ability, and maturity, will not exist in your Samkhya system. Because the earth-sprout is a substance of the same self-nature. If one thinks that the shape of the earth-sprout, etc., are not different, then just as the shape of the seed, etc., are not seen, the shape of the sprout, etc., should also not be seen, but that is not the case. The shape of the seed, etc., is different from the shape of the sprout, etc., just as the seed of garlic is different from the sprout of a water tree. The Samkhya proponent says again: This is not pervasive, because the shape of the seed, etc., is abandoned, and the shape of the sprout, etc., is obtained. If one says so, then the substance of the earth-sprout is the same, that is, the undifferentiated one, in what situation
Chinese
因此，这会变成那样。如果先前消除了种子形状等的主体事物，并从那之外转变成幼苗形状等的本质，那么那时就会因为与种子的本质相违背的缘故。如果正理论者认为仅仅是幼苗形状等功德的差别，也不会舍弃物质的同一性，所以不遍及，那么，不可能有幼苗形状等之外的物质，因为不执取功德形状等，而执取它的物质是不合理的缘故。第三，如果你的种子幼苗不是他者，那么，如同种子一样，所谓的幼苗也是不可执取的吗？或者，如果它们是一个，那么如同幼苗这样，它也应该可以被执取，因此，这不被承认。如果你想要从你的种子中产生自体的幼苗（128b），在这种情况下，如果不是他者，那么，在幼苗的状态下，如同种子一样，所谓的幼苗的本质也是不可执取的吗？或者，如果种子和幼苗是一个，那么如同可以执取幼苗一样，种子的本质也应该可以被执取。因为在一个事物上，可执取和不可执取这两个方面是相违背的缘故。不想要这个过失的人们，不会承认这个种子和幼苗是一个。那么，如果说因果不是他者会有那个过失，为什么中观派就不会有那个过失呢？不会有，因为中观派不承认因果是一个或他者，因为如果分析差别的基础因果本身，就无法找到，所以不适合其他和他者方面的特征。因此，在名言中，当遮止因果等是他者时，仅仅是为了消除那些认为是他者的错误观念而遮止，实际上，既不是遮止他者，也不是成立非他者。同样，将所有遮破和成立的方式都应用上，这是应成派和自续派中观论者的共同方式，但是有些藏人说，应成派和自续派两者在遮止一个事物时，必须确定成立差别，还有些人说，中观自续派在胜义谛中既没有遮破也没有成立，在世俗谛中，虽然没有要成立的成立，但是在胜义谛中，仅仅有遮破所破的遮破，如果没有，那么空性就不是无遮破，胜义谛就不是真实的。
English
Therefore, it would become like that. If previously the subject matter of the seed's shape, etc., is eliminated, and it transforms from that into the essence of the sprout's shape, etc., then at that time, it would be contradictory to the essence of the seed. If the Vaisheshika argues that merely the difference in qualities such as the sprout's shape, etc., does not abandon the unity of substance, so it is not pervasive, then it is impossible to have a substance other than the sprout's shape, etc., because it is unreasonable to grasp its substance without grasping the qualities of shape, etc. Third, if your seed sprout is not other, then, like the seed, is the so-called sprout also ungraspable? Or, if they are one, then just as the sprout is graspable, so too should the essence of the seed be graspable, therefore, this is not admitted. If you want the sprout to arise from your seed itself (128b), in this case, if it is not other, then, in the state of the sprout, like the seed, is the essence of the so-called sprout also ungraspable? Or, if the seed and sprout are one, then just as the sprout can be grasped, so too should the essence of the seed be graspable. Because the two aspects of graspable and ungraspable are contradictory in one thing. Those who do not want this fault will not admit that the seed and sprout are one. Then, if that fault occurs when saying that cause and effect are not other, why wouldn't that fault occur for the Madhyamika as well? It won't, because the Madhyamika does not admit that cause and effect are one or other, because if the basis of difference, cause and effect themselves, are analyzed, they cannot be found, so the characteristics of other and non-other aspects are not suitable. Therefore, in conventional terms, when negating that cause and effect, etc., are other, it is merely to eliminate the wrong conceptions of those who believe they are other, and in reality, it is neither negating otherness nor establishing non-otherness. Similarly, applying all the modes of negation and affirmation, this is the common way of the Prasangika and Svatantrika Madhyamikas, but some Tibetans say that when both Prasangika and Svatantrika negate one thing, they must definitely establish difference, and some say that the Svatantrika Madhyamika has neither negation nor affirmation in ultimate truth, and in conventional truth, although there is no affirmation to be established in ultimate truth, there is only the negation of what is to be negated in ultimate truth, because if there isn't, then emptiness would not be a non-affirming negation, and ultimate truth would not be real.