Tibetan
བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་འགོད་པ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་འགོད་པ། གཉིས་པ་1བཤད་བྱའི་ཆོས་དེ་ཉིད་དངོས་འཆད་པ་ལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་དགོད་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་དངོས་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཛད་བྱང་དང་འགྱུར་བྱང་སྨོས་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་གྱི་དོན་དང༌། འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་འབྲེལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་བསྒྱུར་བ་དང༌། བཤད་པ་དང༌། ཅི་ལས་བཏགས་པ་དང༌། བཏགས་པའི་དགོས་པའོ། །དངོ་པོ་ནི། རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་དུ། མP་མ་ཀ་ཨ་བ་ཏཱ་ར་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ།རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་རིགས་བཞི་ལས་བསྟན་བཅོས་འདི་ལེགས་(༣༣ན) སྦྱར་གྱི་སྐད་དུ་ཡོད་པ་ལས། བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ན། མ་དྷྱཱ་མ་ཀ་ནི་དབུ་མ། ཨ་བ་ཏཱ་ར་ནི་འཇུག་པ། ཀཱ་རི་ཀཱ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། ནཱ་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་དང༌། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་དབུ་མ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་པར་ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་ཙམ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་ཙམ་གྱི་འབྱུང་བ་ལྟོས་བཞག་གི་མིང་ཐ་སྙད་ཙམ་སྒྲོ་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་རམ་ཡང་དག་པར་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་མཐར་གང་ཡང་མི་གནས་ཤིང༌། དབུས་ཞེས་པར་ཡང་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་གཞི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་དབུ་མ་ཞེས་བྱ་ལ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རིང་ལུགས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཀུན་རྫོབ་མིང་ཙམ་པའི་ཆོས་སུ་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་སོགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའི་སྒྲོ་སྐུར་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་བཞིན་པར་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་འདྲའི་མ་རྒན་མཐའ་མེད་ལ་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་འདྲའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། དེས་དྲངས་པའི་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཚོགས་གཉིས་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་མ་དང་ནམ་འཁའ་ལྟ་བུ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབུ་མ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། དེ་ལྟར་བསླབས་པའི་འབྲས་བུ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གསལ་སྣང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པས་སྒྲིབ་གསུམ་མངོན་གྱུར་ས་བོན་གནས་ངན་ལེན་དང་བཅས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བ་བཅད་ཅིང༌། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་གིས་དབེན་པར་བྱས་ནས་རང་དོན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གོ་འཕང་བརྙེས་ཤིང༌། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གསལ་སྣང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པས་གདུལ་བྱ་མཁའ་མཉམ་དག་གི་ངོར་གང་ལ་(༣༣བ) གང་འཚམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་བསྐལ་པ་མ་སྟོང
Chinese
论著的关联。 论著的关联。 第二，实际讲解所要讲解的法，包括论著的关联、论著正文以及论著的作者名和译者名。第一部分包括名称的含义、对所希望的神进行礼敬以及论著的必要关联的阐述。第一部分包括名称的翻译、解释、依据什么而命名以及命名的必要性。首先：在印度的语言中：མP་མ་ཀ་ཨ་བ་ཏཱ་ར་ནཱ་མ། (梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：)。在藏语中：称为《入中论》。在四种印度语言中，这部论著以梵文（３３页a）写成。翻译成藏语时，梵文“玛ध्या玛嘎”是“中观”，“阿瓦塔拉”是“进入”，“卡日卡”是“颂”，“纳玛”是“称为”。第二部分包括所要表达的意义和所表达的词语的中观。第一部分是：所有这些法在世俗谛中只是因缘聚合的假名，依赖于此而安立的只是相互依存的名称术语的假立而已。但在胜义谛中，或者说真实中，不存在任何有无、生灭等戏论的边际。即使是“中”这个词，也与存在与不存在相分离，这就是基二谛双运的中观。像这样了解二谛的宗义后，通达世俗谛只是名称而已的法，因为一切法都远离生等，所以了知远离一切虚妄的增益和损减，同时在如幻的缘起母体无边无际中，修学如幻的缘起大悲，以及由此引导的六度所摄的二资粮，如同缘起幻化和虚空一般。这就是道路，是世俗谛和胜义谛菩提心双运的中观。像这样修学的果实，是胜义菩提心的光明达到极致，从而断绝了三障现行和种子恶趣的连接，远离一切戏论，证得自利法身的果位。并且，世俗菩提心的光明达到极致，在如虚空般无边无际的所化众生面前，（３３页b）以适合他们的身语意的利他事业直到轮回未空。
English
The connection of the treatise. The connection of the treatise. Secondly, to actually explain the Dharma to be explained, including the connection of the treatise, the actual treatise, and the mention of the author's name and the translator's name of the treatise. The first part includes the meaning of the title, the prostration to the desired deity, and the explanation of the necessary connection of the treatise. The first part includes the translation of the title, the explanation, what it is named after, and the necessity of naming it. Firstly: In the Indian language: མP་མ་ཀ་ཨ་བ་ཏཱ་ར་ནཱ་མ། (Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: , Chinese literal meaning: ). In Tibetan: Called "Entering the Middle Way". Among the four Indian languages, this treatise is written in Sanskrit (page 33a). When translated into Tibetan, the Sanskrit word "Madhyamaka" is "Middle Way", "Avatara" is "Entering", "Karika" is "Verse", and "Nama" is "Called". The second part includes the meaning to be expressed and the Middle Way of the words to be expressed. The first part is: All these dharmas are merely aggregates of causes and conditions in the conventional truth, and the names and terms established based on this are merely hypothetical. But in the ultimate truth, or in reality, there is no limit to any proliferation of existence or non-existence, arising or ceasing, etc. Even the word "Middle" is separated from existence and non-existence, which is called the Middle Way of the union of the two truths of the basis. After understanding the tenets of the two truths in this way, one understands that the conventional truth is merely a name, and because all dharmas are free from arising, etc., one knows that one is free from all false imputation and diminution, and at the same time, in the illusory mother of dependent arising, which is boundless, one studies the great compassion of illusory dependent arising, and the two accumulations gathered by the six perfections led by it, like illusory dependent arising and space. This is the path, the Middle Way of the union of the conventional and ultimate Bodhicitta. The fruit of studying in this way is that the light of the ultimate Bodhicitta reaches its extreme, thereby cutting off the connection between the manifestation of the three obscurations and the seeds of evil destinies, being separated from all proliferation, and attaining the state of the Dharmakaya for one's own benefit. Moreover, the light of the conventional Bodhicitta reaches its extreme, and in front of the infinite sentient beings to be tamed like space, (page 33b) the activities of body, speech, and mind that are suitable for them continue until samsara is empty.
Tibetan
ས་ཀྱི་བར་དུ་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་སོགས་མཛད་ཕྲིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལ་མངའ་བསྒྱུར་ནས་གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབུ་མ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་གསལ་བར་གཞན་ལ་བསྟན་ནས་བླང་དོར་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་སྟོན་བྱེད་བརྡར་གྱུར་གྱི་གསུང་རབ་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་འཚམས་པར་བསྟན་པ་དག་ཡིན་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དག་གིས་སྒྲོ་སྐུར་དུ་གང་བྱས་པ་དེ་ལུང་རིགས་ཀྱིས་ཚར་བཅད་ནས་དངོས་དོན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འཆད་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དབུ་མ་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་བླ་ལྷག་ཏུ་རྗོད་བྱེད་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་སོགས་ཟབ་རྒྱས་དབུ་མའི་སྲོལ་འབྱེད་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་འདི་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུ་མའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་བསླུ་བ་མེད་པ་མི་འཇིགས་པའི་ངག་གིས་ཇི་ལྟར་འགྲེལ་ཞེ་ན། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་དབུ་མའི་གསུང་རབ་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཤས་ཆེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་འགྲེལ་བ་ན། དེའི་དགོངས་པའི་དོན་ལེགས་པར་འགྲེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ལ་ནང་འགལ་དང་རིགས་པས་གནོད་པ་མེད་པར་རྟོགས་སུ་བཅུག་ནས་སྟོན་པ་ཀུན་མཁྱེན་དུ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གོང་ནས་གོང་དུ་བོགས་དབྱུང་བར་མཛད་ལ། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་(༣༤ན) དབུ་མའི་གསུང་རབ་ངེས་དོན་དགོངས་པ་ཅན་མིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འགྲེལ་བ་ན། དེའི་སྒྲས་ཟིན་གྱི་དོན་ལེགས་པར་འགྲེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྐལ་ལྡན་དག་ངེས་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་བདེ་བླག་ཏུ་བསྐྱེད་ནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ས་ལམ་ཆེན་པོར་དབུགས་འབྱིན་པར་མཛད་དོ། །དབུ་མ་པའི་གང་ཟག་ལའང་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་པ་དང༌། རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་འཁྲུངས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཀླུ་ཞབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་དོན་ལ་བློའི་སྣང་བ་རྒྱས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་འདི་པའི་ལུགས་ལ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་བྱུང་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལྟ་བུའང་བསྡུ་ལ། ལྟ་བ་ཁས་ལེན་པ་དང་རྟོག
Chinese
于地之间，不费力气自然成就，掌握转法轮等事业的开展，获得为利他而示现色身的果位，这被称为果法身和色身双运的中观。二是，善逝亲自为他人清楚地揭示了所知二谛的实相，从而无误地指示取舍，所宣说的圣教经典与所化众生的根器相符。对于基、道、果的二谛之理，无论自宗他宗作何增损，都以教理加以驳斥，并如实阐述其真实含义，这在大学者龙树父子的论著《中观根本慧论》等中，被尊称为无与伦比的能诠中观论著。此外，龙树论师等开创深广中观之道的伟大车乘们，是如何以无欺圣智和无畏之语来解释如来中观经典的含义的呢？解释共同乘的中观经典，其中多为不了义、具有密意的经典时，通过恰当地解释其密意，使人认识到如来的教言没有内在矛盾，也不受理智的妨害，从而增强对导师一切智的坚定信仰，并使其不断增长。解释大乘不共的（34a）中观经典，其中为了义、不具密意的经典时，通过恰当地解释其字面意义，使具缘者轻易地对了义产生信心，从而引导他们进入无谬的广大道途。中观派的补特伽罗也有见解上的承认和证悟在相续中生起两种。第一种是，追随龙树论师的足迹，对宣说一切所知皆无自性的宗义，在智慧上有所发展。第二种是，按照《入中论》的观点，与三乘的圣者们完全一致，例如，可以包括大乘的修所生加行道在法性上安住等。见解上的承认和证
English
In the space between the earth, spontaneously accomplishing without effort, mastering the unfolding of activities such as turning the wheel of Dharma, and attaining the state of the form body for the benefit of others, this is called the Madhyamaka that unites the Dharmakaya and Rupakaya as the fruit. Secondly, the Sugata himself clearly reveals to others the reality of the two truths of knowable objects, thereby unerringly indicating what to adopt and abandon. The scriptures that serve as indicators are taught in accordance with the dispositions of the disciples. Whatever additions or subtractions are made by one's own or others' schools regarding the principles of the two truths of the ground, path, and fruit, these are refuted with scripture and reason, and their true meaning is explained as it is. In the treatises of the great teacher Nagarjuna and his son, such as the Root Verses on the Middle Way, these are supremely renowned as the explanatory Madhyamaka treatises. Furthermore, how do these great chariots who pioneered the profound and vast Madhyamaka path, such as the venerable Nagarjuna, explain the meaning of the Tathagata's Madhyamaka scriptures with infallible noble wisdom and fearless speech? When explaining the Madhyamaka scriptures that are common to the vehicles, which are mostly interpretable and have hidden meanings, by properly explaining their hidden meanings, one causes people to realize that the Tathagata's teachings have no internal contradictions and are not harmed by reason, thereby increasing unwavering faith in the omniscient teacher and causing it to grow continuously. When explaining the Madhyamaka scriptures that are uncommon to the Mahayana (34a), which are definitive and do not have hidden meanings, by properly explaining their literal meaning, one easily generates faith in the definitive meaning in those who are fortunate, thereby guiding them into the vast path of infallibility. Madhyamikas also have two types of individuals: those who have an intellectual acceptance of the view and those who have realization arising in their continuum. The first is to follow in the footsteps of the venerable Nagarjuna and to develop intellectually regarding the doctrine that proclaims that all knowable objects are without inherent existence. The second is, according to the view of the Madhyamakavatara, to be in complete agreement with the noble individuals of the three vehicles, such as including the abiding in the nature of reality on the path of joining that arises from meditation in the Mahayana. Intellectual acceptance of the view and real