Tibetan
ལེའུ་བདུན་པ། ཐེག་ཆེན་དངོས་ལ་འཇུག་པ། ལེའུ་བདུན་པ། ཐེག་ཆེན་དངོས་ལ་འཇུག་པ། དེ་ལྟར་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་ཐེག་ཆེན་དངོས་ལ་འཇུག་པ་ནི། རྩ་བ། ཐེག་དམན་རྫིང་བུར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁམས། །རིགས་ལས་ཉམས་པ་ཉན་རང་སྐྱེས་བུའི་སེམས། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་དེད་དཔོན་མཐུས་སད་ནས། །ཐེག་ཆེན་རྒྱ་མཚོ་ཀུན་མཁྱེན་གླིང་དུ་འགྲོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་གཞན་ཕན་གྱི་ཡུར་བར་མི་རྒྱུ་བར། རྫིང་བུའི་འཁྱིལ་ཆུ་ལྟ་བུའི་ཞི་བདེའི་མལ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཐུ་ཉམས་པ་དེ་མཐར་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེས་བསྐུལ་བས་གདོད་རིགས་སད་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་འཇུག་དགོས་པས་ན་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་ངོགས་ནི་ཐེག་ཆེན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེར་ཞུགས་ཕྱིན་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་གླིང་དུ་འགྲོ་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ལྔའི། །ངོ་བོ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་ལྕགས་ཁམས་སུ། །རྣམ་པར་ཉམས་པ་ཐབས་ཤེས་གསེར་འགྱུར་རྩིས། །ཐེབས་པའི་མོད་ལ་རིན་ཐང་ཆེན་པོར་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལྔ་པོ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་བར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལྕགས་ཁམས་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་ཐབས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཤེས་རབ་སྟོང་ཉིད་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་ལྟ་བུས་ཐེབས་པའི་མོད་ལ་རིན་ཐང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ནོར་བ་བྱེད་པའོ། །རྩ་བ། གང་ཕྱིར་སྙིང་རྗེའི་ཐབས་དང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི། །ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྦྱོར་བ་ཚད་མེད་བཞི་པའི་ས་མཁན་གྱི། །སྨོན་འཇུག་གཉིས་དང་བསླབ་བྱ་སློབ་ལས་སྐྱེ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་སྙིང་རྗེས་ནི་ཞི་བའི་མཐའ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པའི་མཐའ་སྟེ་གཉིས་པོ་འགོག་ཅེས་པ་དང་། འདིར་ལས་དང་པོ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཚད་མེད་བཞིས་ས་མཁན་ལྟ་བུ་བྱས་ནས་སྨོན་འཇུག་གཉིས་དང་བསླབ་བྱ་བསླབས་པ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། བྱམས་པའི་ངོ་བོ་གཞན་བདེ་འདོད་པ་ཡིན། །སྡུག་པའི་མ་ཡིས་བུ་ལ་ཇི་བཞིན་དུ། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་ཀུན་སྤངས་ནས། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་གནོད་པ་བཟོད་པ་བསླབ། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་བྱམས་པ་ནི་འཁོར་བའི་གནས་མཐོ་དམན་ཀུན་ཕ་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་མ་དང་བུའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་གནོད་འཚེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་བཞིན་བྱམས་པར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་དང་། ས་དང་པོ་དང་བདུན་པའི་བར་གྱི་བྱང་སེམས་རྣམས་ནི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞི
Chinese
第七章。进入大乘正道。 第七章。进入大乘正道。 如是皈依后，进入大乘正道。根本偈：小乘如池塘，菩提心之界，从种性退失，声缘士夫之心，空性与悲心的舵手之力苏醒后，趋入大乘大海，一切智之洲。此谓小乘之道，不流于利他之渠，如池塘之积水，于寂静之境，菩提心之力衰退，终为诸佛之悲心所策动，苏醒本有之种性，故须入于大乘之道，是故具慧者之入道之门唯有大乘，入此道已，即趋向一切智之洲。根本偈：布施等五度，本体未示于经典，如铁矿，完全退失，以方便智慧之点金术，触及之顷刻，即成价值连城。此谓如是布施等方便之五支，若未为智慧所摄持，则如未示于经典之铁矿。然以方便菩提心与智慧空性双运之点金术触及之顷刻，即成价值连城之成佛之因。根本偈：何故悲心之方便与空性之智慧，双运之菩提心，以四无量之田地，如地基，从愿行二者与学处之修学而生。此谓悲心乃寂灭之边，智慧乃有边，二者皆遮止。此处对于初学者，以四无量心作为地基，从愿行二者与学处之修学而生。根本偈：慈爱之体性，乃欲求他乐，如慈母于爱子，身与受用，善根皆舍弃，修学饶益他人，忍受损害。此谓慈爱乃知晓轮回之高低一切众生皆为父母之体性，以母子之想，无有丝毫损害而慈爱，乃缘于有情之慈爱。初地与七地之间的菩萨众，乃诸法自性
English
Chapter Seven: Entering the Actual Mahayana Chapter Seven: Entering the Actual Mahayana Having thus taken refuge, entering the actual Mahayana: Root verse: The realm of Bodhicitta in the lesser vehicle is like a pond. The mind of the Hearer and Solitary Realizer, degenerated from its lineage. Awakened by the power of the captain of emptiness and compassion. Goes to the ocean of the Great Vehicle, the island of omniscience. That is, the path of the Lesser Vehicle does not flow into the channel of benefiting others. In a peaceful place like a pool of stagnant water, the power of Bodhicitta diminishes. Eventually, motivated by the compassion of the Victorious Ones, the innate lineage awakens, and one must enter the path of the Great Vehicle. Therefore, for the wise, the entrance to the path is only the Great Vehicle. Having entered there, one goes to the island of omniscience. Root verse: The five perfections, such as generosity, whose essence is not shown in the scriptures, are like iron ore. Completely degenerated, the elixir of skillful means and wisdom. The moment it is touched, it becomes immensely valuable. That is, the five aspects of skillful means, such as generosity, are like iron ore that has not been shown in the scriptures as the great Bodhi until it is grasped by wisdom. Moreover, the union of skillful means, Bodhicitta, and wisdom, emptiness, is like the elixir that transforms into gold. The moment it is touched, it becomes the cause of the Buddha, which is invaluable. Root verse: Therefore, the Bodhicitta that unites the skillful means of compassion and the wisdom of emptiness. The four immeasurables are like the foundation of the earth. It arises from the two, aspiration and engagement, and from the discipline of learning. That is, compassion is the extreme of peace, and wisdom is the extreme of existence, both of which are prevented. Here, for beginners, the four immeasurables are made like the foundation of the earth, and they arise from the two, aspiration and engagement, and from the discipline of learning. Root verse: The nature of loving-kindness is the desire for the happiness of others. Just like a loving mother to her child. Abandoning all body, possessions, and virtues. One trains in benefiting others and enduring harm. That is, loving-kindness is knowing that all beings in the high and low realms of samsara are of the nature of parents, and loving them without any harm with the thought of mother and child, which is loving-kindness focused on sentient beings. Bodhisattvas between the first and seventh grounds are the nature of all dharmas
Tibetan
ན་མེད་ཀྱང་འགྲོ་རྣམས་དངོས་པོར་ཞེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་གདགས་ཤིང་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་བརྩོན་པ་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ནི་དམིགས་མེད་ཀྱི་བྱམས་པ་སྟེ་རྣམ་རྟོག་བྲལ་ཡང་ནོར་བུ་བཞིན་དང་། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་སྨོན་གྱིས་འགྲོ་བའི་ཁམས་ལ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དམིགས་མེད་ཀྱིའོ། །དེ་ལ་བྱམས་པའི་ངོ་བོ་ནི་གཞན་བདེ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ལ་དེའི་དཔེ་ནི་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་མ་ཡིས་བུ་ལ་བརྩེ་བ་ཇི་བཞིན་དང་། རང་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་སོགས་ཀུན་སྤངས་ནས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་ཁོ་ན་ལས་ལོག་སྒྲུབ་དང་གནོད་པ་བཟོད་པ་ལ་བསླབས་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་དང་མཚུངས་ཤིང་། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཉན་རང་བཞིན་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་དག་ལས་འཕགས་པའོ། །རྩ་བ། སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ། །བཟོད་མི་ཕོད་པའི་སེམས་སྟོབས་དྲག་པོ་དང་། །འགྲོ་དྲུག་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི། །མཐའ་ལ་གཅུར་མཐོང་མཆི་མ་སློང་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་འགྲོ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བ་དང་དེའི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀའི་བླང་དོར་ལ་རྨོངས་པ་གསུམ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁུར་རང་གིས་ཁྱེར་བ་ནི་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་མི་ཕོད་པའི་སེམས་སྟོབས་དྲག་པོ་བསྐྱེད་ནས་ཕན་ཐབས་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་པོ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་རྔོན་པས་རི་དྭགས་མཐའ་ལ་གཅུར་བ་ལྟར་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེ་ཤས་མི་བཟོད་པའི་མཆི་མ་སློང་བ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། དགའ་བའི་ངོ་བོ་གཞན་དག་ཕུན་ཚོགས་ལ། །སྤྲོ་བའི་སེམས་འཇུག་ཀུན་ལ་ལེགས་སྨོན་བསྒོམ། །རང་རང་མཐུ་ཡིས་ཐོབ་ལ་དགའ་བྱེད་ཅིང་། །ཕྱིན་ཆད་དེ་དང་མི་འབྲལ་སྨོན་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ནི་གཞན་དག་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་དང་བདེ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ་ལ་མི་དགའ་བ་མེད་ཅིང་སྤྲོ་བའི་སེམས་འཇུག་བཞིན་ཀུན་ལ་དེ་བཞིན་འབྱོར་བའི་ལེགས་སྨོན་བསྒོམ་པ་དང་། རང་ཡང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་སྐྱོན་མེད་ལ་བརྩོན་ནུས་བཞིན་འགྲོ་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་ང་རྒྱལ་མེད་པའི་དགའ་བ་དང་། གཞན་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་མི་འབྲལ་བའི་སྨོན་སེམས་བྱས་ན་དགེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྩ་བ། བཏང་སྙོམས་ངོ་བོ་བྱམ
Chinese
即使没有（有情）也因执着事物而遭受痛苦的这些众生，以佛法利益他们，并努力证悟法性，这是缘于法的慈爱。八地以上是无缘的慈爱，虽然远离分别念，却如珍宝一般。诸佛以昔日的愿力，自然而然地对众生的界生起大慈悲，这是无缘的慈爱。其中，慈爱的自性是希望他人安乐，其譬如慈母疼爱心爱的孩子一般。放弃自己的身体、受用、善根等一切，仅仅利益他人，并且学习断除邪行和忍受损害。其中，缘于有情是与外道相同，缘于法是与声闻、缘觉相同，无缘则胜过他们。根本颂：慈悲的自性在于他人的痛苦，/无法忍受的强烈心力，/视六道众生皆被痛苦的因果，/逼迫而见，从而引生眼泪。这是说，对于众生被痛苦折磨，以及造作痛苦之因的不善业，/以及对两者之取舍皆愚昧无知这三者生起慈悲，自己承担他们的痛苦重担，是慈悲的自性。生起无法忍受他们痛苦的强烈心力，并且勇于承担利益他们的方法。视六道众生都遭受痛苦的因和果，如同猎人驱赶野兽到绝境一般，生起难以忍受的强烈慈悲而流下眼泪。根本颂：喜悦的自性在于他人圆满，/生起欢喜之心，对一切修持善愿，/因各自的能力而获得而感到欢喜，/并祈愿将来不与此分离。这是说，喜悦的自性在于他人拥有财富、佛法和安乐，没有不欢喜的，生起欢喜之心，对一切众生修持如是成就的善愿。自己也精进于慈爱和慈悲的无过失，能够成办利益众生的事业，生起没有傲慢的欢喜。以及发愿他人不离佛法和财富的圆满，这样就变得善良。根本颂：舍的自性是慈
English
Even without (sentient beings), these beings who suffer because of attachment to things, benefiting them with the Dharma and striving to realize the nature of reality is love focused on the Dharma. The eighth bhumi and above is unconditioned love, which, although free from conceptualization, is like a jewel. The great compassion that naturally arises in the realm of beings due to the past aspirations of the Buddhas is unconditioned. Among these, the nature of love is the wish for others to be happy, like a loving mother cherishing her beloved child. Abandoning one's own body, possessions, virtues, etc., and only benefiting others, and learning to abandon evil deeds and endure harm. Among these, focusing on sentient beings is the same as with outsiders, focusing on the Dharma is the same as with hearers and self-realizers, and being unconditioned is superior to them. Root verse: The nature of compassion lies in the suffering of others, / An unbearable and intense mental strength, / Seeing all six realms of beings oppressed by the cause and effect of suffering, / Seeing them driven to the brink, thus causing tears to flow. This means that compassion arises for the three: beings tormented by suffering, the non-virtuous deeds that cause suffering, / and ignorance of what to adopt and abandon in both. Taking on the burden of their suffering oneself is the nature of compassion. Generating an unbearable and intense mental strength for their suffering, and bravely undertaking methods to benefit them. Seeing all six realms of beings suffering from the cause and effect of suffering, like a hunter driving wild animals to the brink, generating unbearable and intense compassion and shedding tears. Root verse: The nature of joy lies in the perfection of others, / Generating a joyful mind, cultivating good wishes for all, / Rejoicing in what is obtained through one's own ability, / And praying that in the future, one will not be separated from it. This means that the nature of joy lies in others possessing wealth, Dharma, and happiness, without any displeasure, generating a joyful mind, cultivating good wishes for all beings to achieve such accomplishments. Also, striving for the faultlessness of love and compassion, being able to accomplish the benefit of beings, generating joy without arrogance. And making the aspiration that others will not be separated from the perfection of Dharma and wealth, thus becoming virtuous. Root verse: The nature of equanimity is love