Tibetan
། བྱ་བའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་གནས་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བདེན་གཉིས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འགོགས་པ་དང་ལམ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བརྗོད་བྱ་ནི་དོན་དང་རྗོད་བྱེད་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟོས་པའི་ལུངས་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་གཉིས་ལས་ལུང་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དང་། གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་ཤར་ཞེས་པ། ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་འདུལ་བའི་གཉེན་པོར་འདུལ་བ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོར་མདོ་སྡེ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དང་། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོར་མངོན་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་། དུག་གསུམ་ཆ་མཉམ་སྤྱིའི་གཉེན་པོར་གསང་སྔགས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་སྟེ། དེ་ལས་ཐབས་ཀྱི་ཆེ་བ་རིག་འཛིན་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ཏེ། ཐབས་མང་བ་དང་དཀའ་བ་མེད་པ་སོགས་ཀྱིས་སོ། །གླེགས་བམ་ཡི་གེར་བྲིས་འཆང་ཞིང་གནས་པ་དམ་ཚིག་གི་རྟེན་ཡིན་ལ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཚོགས་ལམ་དང་། སྦྱོར་ལམ་ མཐོང་ལམ༴ སྒོམ་ལམ༴ མི་སློབ་པའི་ལམ་སྟེ། ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་དང་། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན་ལགས་མོད། དེ་ཡང་བསྐྱེད་པ་དང་ རྫོགས་པ་དང་ གཟུངས་དང་། ཟད་པར་དང་། སློབ་ལམ་བཞི་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་ས་བཅུ་དང་འབྲས༷་བུའི་ཐེག་པའི་བཅུ་གསུམ་སོགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ས་ལམ་གྱི་རིགས་དབྱེ་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་། གང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་སའི་རྩེ་མོ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་རེག་པས་ན་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ཅེས་བའོ། །དགེ་འདུན་ངོ་བོ་རིག་གྲོལ་གཉིས་ལྡན་ཏེ། ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་བ་རིག་པ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་རིག་པ་ཤེས་བྱ་གཟིགས་པ་སྟེ་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་། ཆགས་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་བ་ཐོགས་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་བ་ དམན་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ། གྲོལ་བའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཉན་རང་ཞུགས་གནས་སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞིའམ་ཞེས་པ་ནི། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་གནས་པ་གཉིས། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་དང་གནས་པ་གཉིས། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཞུགས་གནས་གཉིས། དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་གནས་གཉིས་ཏེ། ཡ་བརྒྱད་རྒྱལ་སྲས་ས་ལ་གནས་པ་མཐའ་དག་པའི་རང་སའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ཀྱི་མི་ལང་ལྟར་ཡང་ལམ་ལ་འཇུག་ཡུལ་དང་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་དམ་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ནི་སྟོན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སམ་བསླབ་པ་ཆགས་པའི་བརྟེན་
Chinese
存在于两种作用的自性中，称为胜义谛和世俗谛，即二谛。 止息和道是两种形态。 其中，所说是意义，能说是词语。 依靠这两者，有经和证悟之法两种，其中经是十二部经。 从对治的角度来说，显现为三藏，即为了调伏烦恼贪欲的对治，有律藏二万一千部。 同样，为了对治嗔恨，有经藏二万一千部。 为了对治愚痴，有论藏二万一千部。 为了对治三种毒平均的共同对治，有密咒二万一千部。 其中，方法最殊胜的是持明藏，因为方法众多且没有困难等。 书写在书本上并持有，是誓言的所依。 证悟之法，从念住开始，依次是资粮道、加行道、见道、修道、无学道。 五道的功德全部，以及圣者们的断证智慧，都具有如来藏。 此外，还有生起次第、圆满次第、陀罗尼、穷尽次第。 四种学道和无学道的本体，是因位乘的十地和果位乘的十三地等，金刚乘的道地的分类不可估量。 任何智慧触及到地的顶点的果实，因此被称为依赖于续部。 僧伽的体性是具足觉和解脱二者，即如其所有而觉悟，如其所是而觉悟，见诸所知，是觉悟的三种功德。 从贪着之障解脱，从障碍之障解脱，从下劣之障解脱，是解脱的三种功德。 声闻缘觉的入和住，即四双八辈士，是指入流果和住果两种。 同样，一来果的入和住两种。 不来果的入和住两种。 阿罗汉果的入和住两种。 八辈士，以及安住于地的所有菩萨的自地功德，虽然说不尽，但进入道之所和救护之体性是圣法。 法是从导师中产生的，是成办此法的助伴或学习所依。
English
Existing in the nature of two functions, it is called the two truths, namely the ultimate truth and the conventional truth. Cessation and the path are two forms. Moreover, what is expressed is meaning, and what expresses it is words. Relying on both of these, there are two types of Dharma: scriptural and realized. Among them, scripture refers to the twelve branches of scripture. From the perspective of antidotes, it manifests as the three baskets (Tripitaka). That is, as an antidote to subdue the affliction of attachment, there are 21,000 sections of the Vinaya Pitaka. Similarly, as an antidote to anger, there are 21,000 sections of the Sutra Pitaka. As an antidote to ignorance, there are 21,000 sections of the Abhidhamma Pitaka. As a common antidote to the three poisons in equal measure, there are 21,000 sections of Secret Mantra. Among these, the most superior method is the Vidyadhara Pitaka, because it has many methods and no difficulties, etc. A book written and held in letters is the basis of commitment (samaya). The Dharma of realization, starting from mindfulness, gradually progresses through the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of no more learning. All the qualities of the five paths, as well as the wisdom of abandonment and realization of the noble ones, possess the essence of the Sugata (Tathagatagarbha). Furthermore, there are the generation stage, the completion stage, dharanis, the exhaustion stage. The four paths of learning and the actual basis of the path of no more learning are the ten bhumis of the causal vehicle and the thirteen bhumis of the resultant vehicle, etc. The classifications of the paths and bhumis of the Vajrayana are immeasurable. Since the wisdom of whatever touches the fruits of the peaks of the bhumis, it is said to rely on the tantra. The nature of the Sangha is the union of both awareness and liberation, which means knowing things as they are and knowing things as they appear, seeing all knowable objects, which are the three qualities of awareness. Being liberated from the obscuration of attachment, being liberated from the obscuration of obstruction, and being liberated from the obscuration of inferiority are the three qualities of liberation. The entering and abiding of the Hearers and Solitary Realizers, that is, the four pairs of eight types of individuals, refers to the two stages of entering the stream and abiding in the fruit. Similarly, the two stages of entering and abiding in the once-returner. The two stages of entering and abiding in the non-returner. The two stages of entering and abiding in the Arhat. The eight types of individuals, as well as the qualities of the self-ground of all the Bodhisattvas abiding on the bhumis, although they cannot be fully expressed, the place of entering the path and the nature of protection is the sacred Dharma. Dharma arises from the Teacher and is the companion for accomplishing this Dharma or the basis for establishing learning.
Tibetan
གནས་དགེ་འདུན་པ་ཡིན་ཕྱིར། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཞེས་སྐྱབས་ཀྱི་ཡུལ་མཆོག་ཏུ་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡི་དམ་བཅའ་གཉིས་ལས། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུས༵་སྐྱབས་སོང་གི་འབྲས་བུ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་མི་ལྟུང་བ་དང་། འབྲིང་པོ༵འི་འཁོར་བའི་གནས་མཆོག་དམན་གང་དུའང་མི་ལྟུང་བ་དང་། ཆེ༵ན་པོ༵ས་འགྲོ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགོད་ནུས་ཏེ། དུས་གཞན་འགྲུབ་འདོད་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོའོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ན་རང་གི་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ངོ༵་བོ༵་སྟོང་པ་སངས་རྒྱས་དང་། རང་བ༵ཞིན་གསལ་བ་ཆོས་ཐུག༵ས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་དགེ་འདུན་ཏེ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡིན་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་དག་གི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ནོ། །རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་ནི་དཀོན་མཆོག་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཀྱང་། སྔགས་སུ་དེའི་ངོ་བོ་བླ་མར་འདུས་པ་ཡིན་ཞིང་། ཉི་ཚེ་མཆོག་དང་བླ་ན་མེད་པ་ཡི་ཀུན་སློང་གསུམ་ལས། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ནི། ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་ནས་མངོན་མཐོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་འགྲོ། འབྲིང་ཉན་རང་གཉིས་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་ནས་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་གནས་སྐབས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དང་མཐར་ཐུག་ནི་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་བར་འགྲོ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་གཞན་དོན་སྤངས་པས་རང་ཉིད་ཞི་བདེར་གཞོལ་བས་འཇིགས་ཤིང་འཁོར་བའི་འགྲོ་རྣམས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སར་དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོ་ལ་བསྒྲལ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་བར་འགྲོ། དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་དུ་མ་མཆིས་ཤིང་དེ་ལ་སྐྱབས་དང་བྲལ་རྒྱུའི་དོགས་པ་དང་། ཐོབ་རྒྱུའི་རེ་བ་ཡང་མེད་པ་བསླུ་བ་སྤངས་པ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་ཅེས་པའོ། །ལམ་བགྲོད་པའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་འཇུག་པ་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་ཡང་མཐའ་དག་བརྗོད་པས་མ་ཐུག་ནམ་མཁར་ལྡིང་ཞེས་དཔགས་ཀྱིས་མི་ལོངས་པར་བསྟན་ཞིང་། བྱ་རྣམས་ནམ་མཁར་ལམ་བྱས་ནས་མཐའ་ཚོལ་བ་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་གཏུགས་སླར་རང་སར་འབབས་པ་དང་འདྲ་བའོ། །འདི་ན་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་ཞེས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གནས་རིགས་མཐོ་དམན་ཀུན་ཏུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བརྒྱུད་དེ་ལས་ངན་བསགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མཚང་ཅན་རྣམས་ནི། མིའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ། ལ་སོགས་པ་མཐུ་སྟོབས་ཀྱི་སྙེམས་པས་སྐྱབས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་བསླུ་བར་མཐོང་ནས་ནི། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་པ་དང
Chinese
因为是僧众的处所，所以三宝作为殊胜的皈依境而成就。其中，在因和果的皈依誓言两种中，下士不会堕入三恶趣，中士不会堕入轮回的高低之处，大士能够将众生安置于佛地，这是希求未来成就的因之皈依。如此成就时，自己的心之实相，本体空性是佛，自性光明是法，大悲周遍是僧，因为是果之皈依，所以是金刚乘的特点。因之皈依境虽然是三宝，但在密咒中，其体性汇集于上师。从暂时、殊胜和无上的发心三种中，下士因为畏惧恶趣的痛苦，所以直到获得增上生的果位之间才停止。中士声闻缘觉二者因为畏惧有寂的痛苦，所以寻求解脱，暂时是尽其一生，究竟是直到获得声闻缘觉的果位之间才停止。大士因为舍弃利他而耽著于寂静令自己感到恐惧，为了将轮回的众生从大喘息中救度出来，所以直到菩提之间才停止。这也没有在自己的心之外，对此既没有失去皈依的担忧，也没有获得的希望，断绝欺骗就是所谓的果之皈依。在行道之时，诸佛对有情界的慈悲融入没有错过时机。仅仅是佛陀的一个毛孔的功德也无法全部述说，显示了无法衡量，如同鸟儿以天空为道路来寻求边际，最终也无法到达而返回自己的处所一样。在此，所谓的轮回之轮，是指在六道众生的处境中，无论高低，反复经历，因积累恶业的过失而有缺陷的众生。人间的转轮王们以及大自在天等，因为对权势的傲慢，认为任何其他的皈依处都会欺骗自己，所以对轮回的痛苦感到恐惧。
English
Since it is the abode of the Sangha, the Three Jewels are accomplished as the supreme refuge. Among the two vows of refuge, cause and effect, the inferior person will not fall into the three lower realms as a result of taking refuge; the intermediate person will not fall into any of the higher or lower states of samsara; and the superior person is able to establish all beings in the state of Buddhahood. This is the refuge of cause, desiring to accomplish other times. When it is thus accomplished, the nature of one's own mind, the essence of emptiness, is the Buddha; the self-nature, clarity, is the Dharma; and compassion, all-pervading, is the Sangha. Because it is the refuge of effect, it is a special characteristic of the Vajrayana. Although the object of the refuge of cause is the Three Jewels, in mantra, its essence is gathered into the Lama. From the three motivations of temporary, supreme, and unsurpassed, the inferior person, fearing the suffering of the lower realms, goes until the attainment of higher states. The intermediate Hearers and Solitary Realizers, fearing the suffering of existence, seek liberation, temporarily until the end of their lives, and ultimately until the attainment of the fruit of Hearers and Solitary Realizers. The superior person, fearing that abandoning the welfare of others will lead to dwelling in peace, goes until enlightenment in order to liberate all beings from the great exhalation of samsara into the state of omniscience. Moreover, it does not exist apart from one's own mind, and there is neither fear of losing refuge nor hope of gaining it. Abandoning deception is called the refuge of effect. When traveling the path, the compassion of the Buddhas towards the realms of sentient beings enters without missing the time. Even the qualities of a single pore of the Buddha cannot be fully expressed, showing that it is immeasurable, like birds making the sky their path to seek the end, but ultimately not reaching it and returning to their own place. Here, the wheel of samsara refers to the cycle of repeatedly passing through all the high and low states of the six realms of beings, and those who are flawed by the fault of accumulating bad karma. The human wheel-turning kings, the great powerful ones, and so on, because of their pride in power and strength, see that any other refuge will deceive them, and therefore fear the suffering of samsara.