Tibetan
་ནི། སྦྱོར་བ་དེའི་མཉམ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་ན། གཟུགས་དང་སོགས་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་གཟུགས་སུ་དང་གཟུགས་ཀྱིས་དང་གཟུགས་བདག་གི་ཞེས་དང་གཟུགས་ལ་རློམ་པ་སྟེ་ཞེན་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གཞན་ཡང་བྱང་ཚེ་གཟུགས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་གཟུགས་ཀྱིས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་བདག་གིས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད། གཟུགས་ལ་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་ཅེས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་གཟུགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པས་ འདི་གཟུགས་སོ་ཞེས་དང༌། གཟུགས་འདིས་དངོས་པོ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་དང༌། གཟུགས་ལ་ཕན་གནོད་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་ཞེས་མི་རློམ་པར་གནོད་འཇོམས་ཆུང་བར་བཤད་ལ། གསུམ་པ་ལ་ཆེ་བར་རྗེ་ཁོལ་གྱི་དངོས་པོར་མི་རློམ་པར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་མ་གྲུབ་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ན། གཟུགས་དང་སོགས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་དེ་དང་དེའོ་ཞེས་ངོ་བོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། སྔོན་པོ་དང་སོགས་པས་སེར་པོ་དང་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མ་ལ་རློམ་པ་དང༌། གཟུགས་རྣམ་གཉིས་དང་རྣམ་ཉི་ཤུ་ཞེས་པ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བའི་སྤྲོས་པ་ལ་རློམ་པ་དང༌། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་སོགས་རྟོགས་པའི་རློམ་པ་བཀག་པས་རྟོགས་པ་པོ་དང་ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པ་ནིའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། སྦྱོར་བཅུའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ལྔ་པ་ལ་གཉིས། མཚམས་སྦྱར་བ་དང༌། དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ལམ་འཆད་དོ། །སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་བཞི་པོ་སོ་སོར་ཏེ་མ་འདྲེས་པར་རྟོགས་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་སྒོམ་དགོས་པས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། མཉམ་པ་ཉིད་རྫོགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་ཐམས་ཅད་འཁོར་དུ་འདུས་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་བཅུ་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་སྟོང་གིས་ཡུམ་འདི་ཡི་གེ་དང་མིང་འདི་ཉིད་དང༌། རབ་འབྱོར་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞུ་བ་བྱས་ནས་སྟོན་པ་མཐོང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་འབྱོར་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་བཟང་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ས་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཡུམ་སྟོན་པར་གསུངས་པའི་ཚེ། བྱམས་པས་ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་སྟོང་དང་བྱམས་པ་སོགས་བསྐལ་བཟང་གི་སངས་རྒྱས་རྣམས་རྣམ་པ་འདི་ལྟར་ཆད་ལྷག་མེད་པར་ཡུམ་སྟོན
Chinese
是，那是该结合的平等性。何处？从色等到遍智之间，对于色，以色，色之自体等，以及对色的傲慢，即没有执着，像这样有四种方式。此外，若菩萨不以色为傲慢心，不以色为傲慢心，不以色之自体为傲慢心，不对色生傲慢心，像这样直到遍智之间。对此，由于色在胜义中未成立， 因此，不会傲慢地说“这是色”，也不会傲慢地说“此色能成办如此这般的事务”，也不会傲慢地说“对色作如此这般的利益损害”，这被解释为损害减少。第三种情况，被解释为不傲慢地认为是大人物的仆从之物。第三个是，不认为境与有境各自成立，而是证悟为平等性。何处？从色等到遍智之间，对于“那是那个”这样对自性的显着执着，以及对于青色等，黄色和苦乐等色的名言的理由不生傲慢，以及对于如色二种和二十种等色的差别戏论不生傲慢，以及由于遮止了通达决择分等之傲慢，因此证悟者和所知法不显现。理由是，因为是十种结合的平等性。第五个分二：连接上下文和解释意义。第一个是，在平等性之后，将宣说见道。因为必须分别证悟四种结合的平等性，即不混杂，然后才能修持见道。经的关联是，平等性圆满和佛陀的加持力，使欲界色界的诸天之子全部聚集为眷属，并且他们向十方一切的千佛请示这部般若波罗蜜多，即此文字和此名号，并且由善现和帝释天请问后，得以见到导师。之后， 如来对善现说，慈氏等贤劫成佛者，也全部在此处成佛，并开示般若波罗蜜多时，慈氏如何开示，善现提问后，如来作答。对此，千佛和慈氏等贤劫诸佛，以这种方式毫无遗漏地开示般若波罗蜜多。
English
is, that is the equality of that union. Where? From form and so on to omniscience, regarding form, as form, with form, as the self of form, and without arrogance towards form, that is, without attachment, there are four such aspects. Furthermore, when a bodhisattva does not make form an arrogant mind, does not make form an arrogant mind, does not make the self of form an arrogant mind, and does not have an arrogant mind towards form, it is like that up to omniscience. Regarding that, since form is not established in ultimate reality, therefore, one does not become arrogant by saying "this is form," nor does one become arrogant by saying "this form accomplishes such and such a thing," nor does one become arrogant by saying "do such and such benefits and harms to form," which is explained as reducing harm. In the third case, it is explained as not being arrogant towards the possessions of great lords and servants. The third is, not considering the object and the subject as separately established, but realizing them as equality. Where? From form and so on to omniscience, there is obvious attachment to the essence, saying "that is that," and one does not become arrogant towards the reasons for the terms of forms such as blue and so on, yellow and pleasure and pain, and one does not become arrogant towards the proliferation of distinctions of forms such as two forms and twenty forms, and since the arrogance of realizing the factors of ascertainment and so on is prevented, the one who realizes and the objects of knowledge do not appear. The reason is that it is the equality of the ten unions. The fifth has two parts: connecting the context and explaining the meaning. The first is that after equality, the path of seeing will be explained. Because it is necessary to separately realize the four equalities of union, that is, without mixing them, and then meditate on the path of seeing. The connection of the sutra is that the perfection of equality and the power of the Buddhas cause all the sons of the gods of the desire realm and the form realm to gather as retinues, and they requested this Prajnaparamita, that is, this letter and this name, from a thousand Buddhas in all ten directions, and after Subhuti and Indra inquired, they were able to see the teacher. After that, the Tathagata said to Subhuti that all those who will attain enlightenment in the Bhadrakalpa, such as Maitreya, will also attain enlightenment in this very place and teach the Prajnaparamita. When Maitreya asked how to teach, Subhuti asked, and the Tathagata answered. Regarding that, the thousand Buddhas and the Buddhas of the Bhadrakalpa such as Maitreya, in this way, without omission, teach the Prajnaparamita.