Tibetan
ང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་གཞན་དོན་གྱི་ཕན་ཡོན་ལ་དྲན་ཤེས་ཐུར་ རེ་བསྟེན་ནས། སེམས་བསྐྱེད་ལ་མྱོང་བ་འདོན་པའི་དམིགས་རྣམ་གོམས་པར་མ་བྱས་ན། གཞན་གང་བྱས་ཀྱང་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དགེ་རྩ་རྣམས་རང་དོན་ཡིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། ངེས་འབྱུང་ལ་དྲན་ཤེས་བསྟེན་པའི་དམིགས་རྣམས་གོམས་པར་མ་བྱས་ན། དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཤས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཁོར་བ་འབའ་ཞིག་གི་རྒྱུ་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་གདམས་ངག་གང་ཟབ་ཟེར་བ་རྣམས་བཞག་ནས། ཐོག་མར་ངེས་འབྱུང་དང༌། བྱང་སེམས་ལ་མྱོང་བ་འཐོན་པ་རེ་བྱ་དགོས། དེ་སྐྱེས་པ་དང༌། དེ་ནས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཐར་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུར་དབང་མེད་དུ་འགྲོ་བས་དེས་ན་འདི་སྒོམ་རིན་མི་ཆོག་པར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་གྱི་གནད་གཏན་ནས་མ་ཤེས་པ་ཡིན་གསུང༌། དེ་ལྟར་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོག་མར་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱས་ནས་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ནི། ཐོག་མར་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ལ་དྲན་ཤེས་ནར་རེ་བསྟེན་ནས། གནས་པ་བརྟན་པོ་འོང་བའི་ཞི་གནས་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་གི་སྤྱོད་ལམ་དང་བསྲེ་ཐུབ་པའི་གནས་ཆ་ཞིག་བཙལ་ལོ། །དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་ཞིག་མ་རྙེད་པའི་གོང་དུ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམས་ཀྱང་འཕྲོ་དགོས་པས་མྱོང་བ་མི་ཐོན་གནས་ཆ་རྙེད་ཀྱང་ཐོས་པ་རྣམ་དག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་མེད་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲོགས་ཡགས་ཤིག་མེད་ན། ལྷག་མཐོང་གི་མྱོང་བ་རྣམ་དག་སྐྱེ་བའི་སྐབས་མེད། དེས་ན་གནས་ཆ་ནམ་རྙེད་པ་དང༌། དེ་ནས་ལྷག་ མཐོང་ལ་མྱོང་བ་གདོན་ཏེ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར། ཡུལ་སྣང་གཞན་ལའང་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བསྒོམས་ནའང་མྱོང་བ་འཐོན་པ་འོང་མོད། འོན་ཀྱང་གནད་དུ་ཆེ་བ་ནི། དང་པོར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཙལ་ནས་བདག་མེད་པ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ལེགས་པར་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་མ་རྙེད་པ་དང་། དེ་ཀའི་ངང་ལ་དྲན་ཤེས་བསྟེན་ནས་མཉམ་པར་བཞག །ནམ་འཕྲོ་བ་དང་སྔར་བཞིན་རིགས་པས་དཔྱད་ན་མ་རྙེད་པ་དང་དེ་ཀའི་ངང་ལ་བཞག་སྟེ། འདི་ཉིད་རེ་ལ་ལན་བཅུ་གཉིས་རེ་ཙམ་ལས་མངས་ན། འཕྲོ་ཤས་ཆེར་སོང་ནས་མྱོང་བ་མི་ཐོན། དེས་ན་ད་ལྟའི་གདམས་ངག་པ་རྣམས་འདོད་པ་ལྟར། སེམས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་བཞག་ནས། དེ་ནས་ད་ལྟ་བས་གནས་ལུགས་ཅིར་ཡང་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་སྐྱོང་ལུགས་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་འཇོག་པ་འདིས། ཞི་གནས་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མཐོང་ལ་མྱོང་བ་འཐོན་པ་མི་སྲིད་གསུང་པས། གནས་པ་རྙེད་ནས་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ནས་བཤད་པའི་དཔྱད་སྒོམ་མ་བྱས་ན་ལྟ་བ་ལ་མྱོང་བ་མི་ཐོན་པས་དཔྱད་སྒོམ་བྱ་དགོས། དཔྱད་སྒོམ་ཡང་སྔར་ལྟར་ཡིན་གྱི། འགའ་ཞིག་གི་ལྟར་རྒྱུན་པར་བསམ་བློ་གཏོང་བའང་མིན། གནས་ཆ་མ་བཙལ་བར་ལྟ་བ་སྐྱོང་བའང་མིན། དེ་ལྟར་ན་ད་ལྟར་གྱི་སྐྱོང་ལུགས་ཀྱི་གནས་པ་འདི་གཏན་ནས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་མིན་གསུང༌། འདི་རྣམས་རང་རེ་དང་མཐུན་ཤས་ཆེ་བས་ཟུར་ཙམ་སྨོས་པ་དང་ངེས་ཤེས་རྔམས་ ཅན་འདྲོངས་མཆི། །ངེད་ཀྱི་ཡིད་ལ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱི་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་བསྒོམ་པ་དང་ལྟ་བ་ཁྱད་མི་སྣང་བས་རུང་ལ། རང་རྒྱུད་ཕྱིན་ལ་སྒོམ་ལུགས་འདི་ལམ་ངོ་བོའི་སྒོམ་ལུགས་སུ་འོང་ས་ཡེ་མི་འདུག་སྙམ་ནས་ཞུས་པས། ཕྱི་མ་དེ་ཀར་འདུག །ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཞི་གནས་སྒོམ་པར་འགྱུར་གྱི། ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ་ལ་ནི་ངེས་པར་དཔྱད་སྒོམ་བྱ་དགོས་གསུང༌། མདོར་ན་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཅི་ཡང་མིན་པ་དང༌། བློས་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་གཉིས་མཐུན་པར་འདུག་བསམ་པ་དང༌། མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུའང་ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་པ་གནས་ལུགས་བསྒོམ་པར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ནས། ཅིང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སྒྲ་རྟོག་བཀག་པའི་སྒོམ་ལ། གནས་ལུགས་བསྒོམ་པར་འཁྲུལ་འདུག་པ་འདི་གཏན་མི་རིགས་ཏེ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་སྒོམ་པ་གནས་ལུགས་བསྒོམ་པར་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་བསྔགས་པ་དཔག་མེད་གསུངས་པ་ནི། སྒྲ་རྟོག་ཙམ་མིན་པར་འཛིན་པ་མཐའ་དག་ནས། རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་དང་བློ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་གསུངས་པ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ལ་དགོངས་ལ། སོ་སྐྱེ་ལ་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་དུ་བློ་དོན་མཐུན་པ་གཏན་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སོ་སྐྱེ་ལ་གནས་ལུགས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྒྲ་རྟོག་བཀག་པའི་སྒོམ་གྱིས། དེ་ཡུལ་དུ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟོག་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ན་མངོན་གྱུར་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་གྲངས་མིན་པ་ལ་སོ་སྐྱེས་མི་ ནུས་པས་དེ་འཕགས་པ་ལ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་དུ་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སོགས་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་གནས་ལུགས་སུ་ཞེན་ནས་དཔྱད་སྒོམ་གྱིས་ཞུགས་པས། རྣམ་གྲངས་མིན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གསུང་དེས་ན་སྒོམ་དུ་མ་ཟད། ལྟ་བས་གཏན་ལ་འབེབས་ནའང་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་ལྟར་བྱེད་ན། གང་གིས
Chinese
如果依靠忆念来对治自利的想法的过患和他利的想法的利益，没有串习生起菩提心的体验的所缘行相，那么无论做什么都不会成为道。否则，善根都会被执着于自利的想法所控制，而仅仅成为低劣菩提的因。例如，如果没有串习依靠忆念的出离心的所缘，那么所有的善行都会被表面的现象所控制，而仅仅成为轮回的因。因此，放下那些所谓的甚深密咒等诀窍，首先必须生起出离心和菩提心的体验。生起这些之后，所有的善行都会不由自主地成为解脱和一切智的因，因此，如果认为修这个不值得，那就是根本不了解道的要点。据说，像这样，首先通过这二者来成熟相续，然后才能获得解脱。首先，对什么也不分别的境界，持续地依靠忆念，寻找一个能够生起稳固的止观，并且能够与行住坐卧的威仪相结合的安住处。然后必须修习胜观。也就是说，在没有找到心的安住处之前，即使修习胜观也会中断，无法生起体验。即使找到了安住处，如果没有通过清净的闻思的力量，对无我产生坚定的认识，那么也无法生起清净的胜观体验。因此，一旦找到了安住处，就要生起胜观的体验。也就是说，像这样，即使将外境显现也确定为无自性之后再修习，也会生起体验。但是，最关键的是，首先通过人无我的七相推理来寻找，像那样确定了无我之后，安住在那个状态中，依靠忆念。一旦散乱，就如前一样用理智来分析，确定为无我，然后安住在那个状态中。如果对每一个都超过十二次，那么散乱的成分就会增加，无法生起体验。因此，现在的诀窍家们，按照自己的意愿，让心什么也不分别地安住，然后将现在所见的实相，什么名称也不加地确定下来，将这二者混合在一起修习，无论如何
English
If, relying on mindfulness to counter the faults of self-cherishing and the benefits of cherishing others, you do not familiarize yourself with the object of experience that generates bodhicitta, then whatever else you do will not become the path. Otherwise, all virtuous roots will be controlled by the thought of self-cherishing and will only become the cause of inferior enlightenment. For example, if you do not familiarize yourself with the objects of mindfulness that rely on renunciation, then all virtues will be controlled by superficial appearances and will only become the cause of samsara. Therefore, putting aside those so-called profound instructions on mantra and so on, one must first generate the experience of renunciation and bodhicitta. Once these have arisen, all virtues will involuntarily become the cause of liberation and omniscience, so if you think that it is not worth meditating on this, then you do not understand the essential points of the path at all. It is said that, in this way, first maturing the mindstream through these two, one can then attain liberation. First, relying on mindfulness continuously on that which does not conceptualize anything, seek a state of calm abiding that will bring about stable abiding and can be integrated with the activities of walking, moving, sleeping, and sitting. Then you must cultivate vipassanā. That is, even if you cultivate vipassanā before finding a state of mind, it will be interrupted and no experience will arise. Even if you find a state of abiding, if you do not have a firm conviction in selflessness through the power of pure learning, then there is no opportunity to generate pure vipassanā experience. Therefore, once you have found a state of abiding, then generate the experience of vipassanā. That is, in this way, even if you determine that external appearances are also without inherent existence and then meditate, experience will arise. However, the most important thing is that, first, search for the selflessness of the person through the sevenfold reasoning, and having determined that it is selfless in that way, abide in that state, relying on mindfulness. As soon as you are distracted, analyze with reason as before, determine that it is selfless, and then abide in that state. If you do this more than twelve times for each one, then the element of distraction will increase and no experience will arise. Therefore, the present-day instructors, according to their wishes, let the mind abide without conceptualizing anything, and then determine the nature of reality as it is now seen, without attaching any names, and mix these two together in whatever way.
Chinese
像这样不作意而安住，尊者说，除了止观之外，不可能生起胜观的体验。获得住之后，如果不做从名相乘所说的观察修，就不会生起见解的体验，所以必须做观察修。观察修也和以前一样。不像有些人那样，总是思考。也不是不寻找住处而修持见解。这样的话，尊者说，现在的修持方式的住根本不是道的体性。这些和我们很相似，所以稍微说了一下，希望生起强烈的定解。 我认为，就应成派的宗义来说，什么也不作意地修和见解没有差别，是可以的。但就自续派来说，我认为这种修法根本不可能成为道之体性的修法，所以请教了他。他说，后面的那个是对的。即使是应成派的宗义，如果那样做，也会变成修止观。如果是修胜观，就必须要进行观察修。总之，我认为，事物的实相什么也不是，以及心中什么也不执著，这两者是一致的。并且，经续中也说，什么也不修就是修实相，有些人就以此为依据，误以为什么也不作意是遮止声念的修法，而修实相。这完全不合理。因为，说什么也不作意是修法，是修实相，并且赞叹它无量功德，这是指从不仅仅是声念，而是从一切执著中，圣者的等持将无分别的胜义和智慧二者无二无别。因为凡夫根本不可能在无分别的胜义中，智慧和意义相符。并且，凡夫以修持遮止实相隐蔽的声念，也无法将它作为对境。如果将无念的实相作为对境，就会变成现量。因此，凡夫无法做到无分别，那是圣者的境界。进入那个境界的方法是，执著于缘起无自性等分别的胜义为实相，通过观察修进入，就能获得无分别。尊者说，因此，不仅是修，即使是用见解来确定，如果也像无分别的胜义那样做，那么谁会……
English
By remaining without applying the mind in this way, the venerable one said that it is impossible to generate experience of vipassanā other than śamatha. Having found the abiding, if one does not do the analytical meditation explained in the characteristic vehicle, one will not generate experience in view, so one must do analytical meditation. Analytical meditation is also the same as before. It is not like some people who are always thinking. Nor is it cultivating view without seeking a place of abiding. In that case, the venerable one said that the abiding of the current cultivation method is definitely not the nature of the path. These are very similar to us, so I mentioned them briefly and hope that a strong conviction will arise. I think that, according to the Prasangika school, it is permissible to meditate without applying the mind to anything and that view is no different, but as for the Svatantrika, I thought that this way of meditation could never become the way of meditation of the nature of the path, so I asked him. He said that the latter is correct. Even according to the Prasangika school, if you do that, it will become meditating on śamatha. If you are meditating on vipassanā, you must do analytical meditation. In short, I think that the reality of things is nothing, and that the mind does not grasp anything, these two are consistent. And also, in the sutras and tantras, it is said that not meditating on anything is meditating on reality, so some people use this as a basis for confusion, mistakenly thinking that not applying the mind to anything is the meditation of stopping sound thoughts, and meditating on reality. This is completely unreasonable. Because, saying that not applying the mind to anything is meditation, is meditating on reality, and praising its immeasurable qualities, this refers to the samadhi of the noble ones from not only sound thoughts, but from all grasping, the non-dual ultimate truth and wisdom are inseparable. Because it is impossible for ordinary beings to have wisdom and meaning in accordance with the non-dual ultimate truth. And, ordinary beings, by cultivating the meditation of stopping sound thoughts that obscure reality, cannot make it an object. If the non-conceptual reality is made an object, it will become manifest. Therefore, ordinary beings cannot do non-duality, that is the realm of the noble ones. The method of entering that realm is to cling to the relative ultimate truth such as dependent origination and no self-nature as reality, and enter through analytical meditation, then one will obtain non-duality. The venerable one said, therefore, not only is it meditation, but even if it is determined by view, if it is done like the non-dual ultimate truth, then who will...