Tibetan
འི་སྐབས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བའི་སྐབས་གཉིས་ཀ་ལ་སྤྱིར་གཙོ་བོ་བདུན་ཡོད་ཀྱང་། ད་ལྟ་ཕྱག་ལེན་ལ་མཛད་པ་ནི་རིགས་བསྡུས་ཀྱི་རྣམ་སྣང་ཉིད་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཉིས་སྦྲགས་ཁོ་ནའོ།། ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་ལྟར་ན་རིགས་བསྡུས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོ་སུམ་སྦྲགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་གངས་ཆེན་མཚོར་བཤད་དེ། འགྲེལ་པ་དང་གསང་ལྡན་དང་འདྲི་བར་མངོན་ནོ།། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་པ་ལ་ལྷ་སྣམ་ལྔར་བྱས་པ་ལ་ལྷ་རིགས་གཞན་ལྔའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཤ་སྟག་ཚན་པ་ལྔར་བྱས་ནས་འགོད་པར་བཤད་དེ། འདི་ལ་རིགས་རེ་རེ་ལ་ལྷ་གྲངས་གསལ་བར་མ་བཤད་པ་ལ། བླ་མ་སྔ་མ་རྣམས་ལྷ་ང་གསུམ་རེ་ཡིན་ཟེར། མཁས་པ་ཁ་ཅིག། རིགས་སོ་སོ་ལ་ལྔའི་མཚན་གྱི་གྲངས་ཀྱིས་ལྔར་བཞེད་དོ།། དེ་ལ་རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ང་བདུན་ཡོད་ཅིང་། མཚན་གྱི་དྲུག་ཏུ་འགྲེལ་པར་བཤད་པ་མཚན་གྱིས་གྲངས་གྱི་ལྷ་འགོད་པ་མིན་ནོ།། ཁོར་ཡུག་ལ་འགོད་པ་ཡིན་པས་ཡང་ན་ལྷ་ང་དྲུག། ཡང་ན་ང་གཉིས་བྱ་དགོས་པ་མངོན་ནོ།། རིགས་སོ་སོ་ལ་ བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། སྒོ་ཉིས་སྦྲགས་དང་གཞན་ལྔ་སྒོ་རྐྱང་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐིག་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་ལས་བཤད་པ་ལ་དཔགས་ན་བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རིགས་བསྡུས་དང་འདྲ། རིགས་གཞན་ལྔའི་འཁོར་ལོ་བསྐལ་བཟང་བཅུ་དྲུག་མི་འགོད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་འདུག་སྟེ་བརྟག་པར་བྱའོ།། སྔ་མ་རྣམས་རིགས་སོ་སོ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་དུམ་བུར་འདོན་ན་གཞལ་ལས་ཁང་སྒོ་རྐྱང་གི་རིགས་ལྔའི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་ཚན་པ་ལྔ་བཅད་ནས་འགོད། རིགས་བསྡུས་དང་རིགས་སོ་སོ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་རྫོགས་པར་འདོན་ན། རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་པའི་ཕྱིར་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་མེད་པར་ཁོར་ཡུག་ལྔ་ལ་མཚན་པར་འགོད་པར་འདོད་དོ།། ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་ལྟར་ན། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རིགས་ལྔ་ཁོར་ཡུག་ལ་འགོད་ན་གཙོ་བོ་རིགས་བསྡུས་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་གསལ་ཏེ། གཙོ་བོ་རྣམ་སྣང་ཞལ་བཞི་བར་གསུངས་པ་ལ་ཞལ་གྱི་མདོག་མི་གསལ་ཡང་། འགྲེལ་བར་ཞལ་བཞི་སངས་རྒྱས་བཞིའི་གདན་གྱིས་སྦྱོར་བས་གནས་པར་གསུངས་པས་བྱེ་མ་ལུང་བ་བཞེད་པ་ལྟར་ཕྱོགས་མདོག་ཏུ་བྱ་ལ། ཕྱག་བརྒྱད་པ་དང་། ཕྱག་གཉིས་པ་གཉིས་སུ་བྱེད་པ་ལ་ཕྱི་མ་ལེགས་པར་མངོན་ནོ།། རིགས་བསྡུས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་སྣང་ཞལ་བཞི་པ་དང་། རིགས་སོ་སོ་བའི་རྣམ་སྣང་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པར་བྱེད་པ་ལེགས་ལ། རིགས་གཞན་ གཙོ་བོར་སོང་བའི་ཤུལ་དུ་རྣམ་སྣང་འཕོས་པའང་ཞལ་
Chinese
的时候和绘制坛城的时候，总的来说主要有七种。现在实际应用中，主要以部类总集的遍照（毗卢遮那佛）为主，坛城则是二合一的。如《功德生》所说，部类总集的坛城，三门合一的主尊说是冈底斯海（冈仁波齐峰下的玛旁雍错）。这与注释和《秘密集成》相符。第三坛城做了五尊神像，说是其他五部佛的智慧萨埵，全部都分成五组来安放。这里没有明确说明每一部有多少尊神。以前的上师们说每部有三十三尊神。有些学者认为，每一部都按照五种名称的数量来算作五尊。其中，金刚界坛城有五十七尊，注释中说是六个名称，但这并不是按照名称的数量来安放神祇。因为是安放在周围，所以要么是六十六尊神，要么是五十二尊神。每一部 菩萨金刚的坛城是，两扇门合一，其他五扇门是单扇门。如果根据《功德生》中所说的那些线条来推测，菩萨金刚的坛城与部类总集相似。其他五部的轮涅十六似乎没有安放，这需要考察。如果以前的人们依靠各个部类来念诵部分名称，那么在单扇门的五部佛的宫殿的座垫上，分成五组来安放。如果依靠部类总集和各个部类来念诵完整的名称，那么为了金刚界坛城的第二个，不设宫殿，而是在五个周围安放名称。如《功德生》所说，如果将五部智慧萨埵安放在周围，那么很明显是由主尊部类总集来做。虽然说主尊是四面遍照，但没有明确说明脸的颜色。注释中说四张脸是由四佛的座垫结合而成的，所以像细沙山谷那样，应该做成方向的颜色。做成八只手和两只手两种，后者看起来更好。部类总集的主尊做成四面遍照，各个部类的遍照做成一面两臂更好。其他部类 在成为主尊之后，遍照移位的地方也是脸
English
In both the occasion of and drawing mandalas, there are generally seven main deities. However, in current practice, the focus is on the manifestation of the consolidated family, and the mandala is only a combination of two. According to the Yonten Kunjung, the main deity of the mandala with three combined doors for the consolidated family is said to be the Gangchen Lake (Lake Manasarovar below Mount Kailash). This seems to correspond with the commentary and the Guhyasamaja Tantra. For the third mandala, five deities are made, and it is said that the wisdom beings of the other five Buddha families are all arranged in five groups. Here, the number of deities for each family is not clearly stated. Former lamas say there are thirty-three deities in each family. Some scholars believe that each family is considered to have five deities according to the number of names of the five. Among them, the Vajradhatu mandala has fifty-seven deities, and the commentary says there are six names, but this does not mean that the deities are arranged according to the number of names. Because they are arranged in the surroundings, it seems that there should be either sixty-six deities or fifty-two deities. For each family, The mandala of the Bodhisattva Vajra is: two doors combined, and the other five are single doors. If we infer from the lines described in the Yonten Kunjung, the mandala of the Bodhisattva Vajra is similar to the consolidated family of deities. It seems that the sixteen Kalpa Bhadra of the other five families are not arranged, which needs to be investigated. If the former people recite partial names based on each family, then on the seats of the five families in the single-door palace, they are divided into five groups and arranged. If complete names are recited based on the consolidated family and each family, then for the sake of the second Vajradhatu mandala, names are arranged in the five surroundings without a palace. According to the Yonten Kunjung, if the five wisdom beings are arranged in the surroundings, it is clear that the main deity is the consolidated family. Although it is said that the main deity is the four-faced Vairochana, the color of the faces is not clearly stated. The commentary says that the four faces are formed by combining the seats of the four Buddhas, so like the sandy valley, it should be made into the color of the directions. Making it with eight hands and two hands, the latter seems better. It is better to make the main deity of the consolidated family a four-faced Vairochana, and the Vairochana of each family a one-faced, two-armed deity. The place where Vairochana moves after the other families have become the main deity is also the face.
Tibetan
གཅིག་པར་བྱའོ།། རིགས་གཞན་བཞི་འཁོར་དུ་ཡོད་པ་ལ་དཔགས་ན་ཚིག་རྐྱང་དང་། གཙོ་བོ་བྱེད་པ་ན་སུམ་རྩེགས་སུ་བྱ། ཞལ་ཕྱག་ལ་ཁྱད་མེད་དོ།། སྒེག་རྡོར་གྱི་ལུགས་ལ་རིགས་ལྔའི་ཕྱག་མཚན་གྱི་བཤད་པ་མི་གསལ་བས་ཕྱག་མཚན་མི་འཛིན་པར་སྔ་མ་རྣམས་བྱེད་ཀྱང་། གསང་ལྡན་ལས་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཆོ་ག་གསུལ་ལས་བསྐྱེད་པར་བཤད་པས་རིགས་བཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་འཐད་ལ། རྣམ་སྣང་ལ་ལུགས་གཞན་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་རྡོ་རྗེའམ་ཡང་ན་རྣམ་སྣང་གི་རིགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་འཁོར་ལོ་འཛིན་པར་བཤད་པའི་རིགས་ལ་སྦྱར་རོ།། དེ་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་རྣམ་ཡང་ཆོ་ག་གསུམ་ལས་བསྐྱེད་པའི་ལུགས་ལྟར་བྱའོ།། འཁོར་ལོ་ནང་མ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་ནི་གསར་ལྡན་དང་། འགྲེལ་པ་ནས་བཤད་ལ། དཀྱིལ་ཆོག་ནས་རྩིབས་བཞི་པར་བཤད་པ་ནི་ཚུལ་སོ་སོ་བའོ།། དེའང་སྒོ་གསུམ་སྦྲགས་ཀྱི་རིགས་བསྡུས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སོ།། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་འཕྲེང་སྔགས་བརྗོད་ནས་ལྟ་རྣམས་གསལ་བར་སྒོམ་པར་གསུངས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀའི་ཨ་ལས་སྤྲོས་པའི་དུས་ཡིན་ལ། ཆོ་ག་གསུམ་ལས་སྐུ་རྫོགས་པར་བཤད་པ་ནི། རང་རང་གི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་བསྐྱེད་པའི་སྐབས་སོ།། དཀྱིལ་ཆོག་ལས། རང་རང་གི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་མཚན་གྱི་སྔགས་དང་། ཡི་གེ་ལས་བསྐྱེད་ཅེས་པའི་ཕྱི་མ་ནི་ཨ་ལ་སོགས་པའོ།། དང་པོ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་པའི་ཁྱམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྣམས་རིགས་སོ་སོའི་མཚན་སྔགས་ལས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་གྱི་འཕྲེང་སྔགས་ལས་བསྐྱེད་པ་མིན་ཏེ། དེའང་སྒོ་སུམ་སྦྲགས་ཀྱི་རིགས་བསྡུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ།། རྡོར་སེམས་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དཀྱིལ་ཆོག་དང་གསང་ལྡན་གཉིས་མི་མཐུན་པ་ནི། སྒོ་ཉིས་སྦྲགས་དང་སུམ་སྦྲགས་ཀྱི་རིགས་བསྡུས་ཀྱི་རིགས་བསྡུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ།། རྡོར་སེམས་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་དཀྱིལ་ཆོག་དང་གསང་ལྡན་གཉིས་མི་མཐུན་པ་ནི། སྒོ་ཉིས་སྦྲགས་དང་སུམ་སྦྲགས་ཀྱི་རིགས་བསྡུས་དང་། བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁྱད་དོ།། ལས་རྒྱལ་མཆོག་གི་ལྷ་སོ་སོ་ལས་རང་འདྲ་སྤྲོས་ནས་རང་རང་གི་མཛད་པ་མཛད། སླར་བསྡུས་པ་ལ་བྱེད་པ་གསང་ལྡན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་དྲི་མེད་ཆུང་བ་དང་ཡང་མཐུན་ནོ།། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་འདྲེན་པ་སོགས་དང་། རྒྱས་བཏབ་དང་དབང་བསྐུར་བ་ནས་ཕྱག་གི་བར་དང་། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་
Chinese
应当使其成为一体。如果考虑到其他四部眷属的存在，则使用单字；如果作为主尊，则使用三重。面容和手势没有区别。按照斯瓦格瓦及金刚的仪轨，由于没有明确说明五部的持物，所以即使不做持物，也仍然沿用以前的做法。但在《秘密总持》中说，所有坛城本尊都是从三种仪轨中生起的，所以四部持有金刚杵等持物是合理的。对于毗卢遮那佛，按照其他仪轨的说法，或者将金刚杵，或者将毗卢遮那佛部的智慧萨埵，与持有法轮的部相联系。这样，主尊也应按照从三种仪轨中生起的仪轨来做。内法轮的八辐轮是《新总持》和注释中所说的，而坛城仪轨中所说的四辐轮是各自不同的方式。这也是三门合一的部集之特点。在坛城胜王时，念诵珠鬘咒后，说要清晰地观想诸相，这是智慧萨埵心间的阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）放光的时候。而说从三种仪轨中圆满身相，是指在各自的座垫上生起的时候。坛城仪轨中说：在各自的座垫上，从名咒和字生起，这里所说的后者是指阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）等。 最初，第三坛城外院的智慧萨埵们是从各自部的名咒中生起的，而不是从珠鬘咒中生起的。这也是三门合一部集的念诵和修持坛城的时候。金刚萨埵等的颜色与坛城仪轨和《秘密总持》不一致，这是二合一和三合一的部集，以及菩萨金刚坛城的差别。事业胜王的各个本尊，从自身化现出与自己相似的形象，行持各自的事业，然后又收摄回来，这是《秘密总持》的观点，也与《无垢虚空小续》相符。之后是迎请智慧尊等，以及加持和灌顶直至手印，然后是三摩地。
English
It should be made into one. Considering the presence of the other four families as attendants, a single syllable is used; if as the main deity, it is done in three layers. There is no difference in face and hand gestures. According to the Swagva and Vajra tradition, since the emblems of the five families are not clearly explained, even if no emblems are held, the previous practices are still followed. However, in the "Guhyasamucchaya," it is said that all the deities of the mandala arise from the three rituals, so it is reasonable for the four families to hold vajras and other emblems. For Vairochana, according to other traditions, either the vajra or the wisdom-being of the Vairochana family is associated with the family holding the wheel. In this way, the main deity should also be done according to the ritual arising from the three rituals. The eight-spoked wheel of the inner wheel is mentioned in the "Nayasamucchaya" and the commentary, while the four-spoked wheel mentioned in the mandala ritual is a different method. This is also a characteristic of the family collection of the three doors combined. At the time of the Mandala Supreme King, after reciting the garland mantra, it is said to clearly visualize the aspects, which is the time when the A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A) from the heart of the wisdom-being radiates. And it is said that the body is perfected from the three rituals, which refers to the time of arising on their respective seats. In the mandala ritual, it is said: on their respective seats, arising from the name mantra and the syllable, the latter refers to A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: A) and so on. Initially, the wisdom-beings in the outer courtyard of the third mandala arise from the name mantras of their respective families, not from the garland mantra. This is also the time for the recitation and practice of the family collection of the three doors combined, and the accomplishment of the mandala. The colors of Vajrasattva and others are inconsistent with the mandala ritual and the "Guhyasamucchaya," which is the difference between the two-in-one and three-in-one family collections, and the Bodhisattva Vajra mandala. The various deities of the Karma Supreme King emanate forms similar to themselves from themselves, perform their respective actions, and then gather back, which is the view of the "Guhyasamucchaya," and is also in accordance with the "Small Stainless Sky Tantra." After that, there is the invocation of the wisdom-beings, etc., as well as the blessing and empowerment up to the mudra, and then the samadhi.
Tibetan
གཉིས་ལ་གནས་པ་དང་། སྐྱོན་བཟླས་པ་བྱ་བ་དང་། དེའི་མཐར་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་དཀྱིལ་ཆོག་ནས་ཤེས་དགོས་སོ།། བཟླས་པའི་སྔགས་འཕྲེང་སྔགས་ཡིན་པར་གསང་ལྡན་ལས་བཤད་དེ། མཐར་བསྡུས་ཏེ་དེ་ལ་གནས་པ་ལ་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟེར་ལ། དེ་ནི་གསང་ལྡན་ནས་མདོར་བསྡུས་ཤིག་བཤད་ལ། དོན་ནི་གོང་མ་རྣམས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ།། བསྙེན་པ་གསུམ་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི། ནམ་མཁའ་དྲི་མེད་ལྟར་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་ མི་གསལ་བས་གཞན་དང་བསྟུན་ནོ།། རྗེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་འཇམ་དཔལ་གསང་ལྡན་གྱི་དཔྱད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་མཛད་པའི་ཟིན་བྲིས་རྗེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་བྲིས་མཛད་པའི་སྟེང་ནས་བྲིས་སོ།། །།སྭ་སྟི། རྒྱལ་པད་ཚལ་ཕན་བདེའི་དྲི་བསུང་ཅན། །བཤད་སྒྲུབ་འདར་རྒྱས་རྣམ་གྲོལ་སྦྲང་རྩའི་བཅུད། །འགྲོ་ཀུན་སྤྱོད་ཕྱིར་སྡེ་དགེ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེང་། །ཆོས་སྡེ་ཆེ་ནས་ཆོས་སྦྱིན་ཆར་འདི་སྤེལ། །སརྦ་མངྒ་ལཾ། ། རྗེ་རིན་པོ་ཆེས་འཇམ་དཔལ་གསང་ལྡན་གྱི་དཔྱད་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་རྗེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཟིན་བྲིས་སུ་གནང་བ།