Tibetan
གནོད་པ་དང་གནོད་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུའི་རྟོག་པ་དང་འདྲའོ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་དག་ལན་འགའ་ཞིག་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་རྟག་ཏུའང་མི་མཐུན་ཏེ། མུན་པ་དང་སྣང་བ་དང་འདྲའོ། །དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡིད་དེ་ཤིན་ཏུ་བསླབས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ཐོབ་ན་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་ལྡོག་པར་བྱེད་དེ། གཙང་སྦྲ་ཅན་ཐོད་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་གཙང་སྨེ་དང་འདྲ་བར་གཙང་སྨེ་མེད་པར་འགྱུར་བའམ། གསེར་གྱི་དྲི་མ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྲེགས་པས་སྦྱངས་པ་དང་འདྲའོ། །ཅི་སྟེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་མ་དམིགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ དུ་ན་གཉིད་སྟུག་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་ནའང་དེ་ལྡོག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་དང་འབྲེལ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང༌། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དུས་གཅིག་ཏུའང་འགག་པར་མི་འགྱུར་ལ་དེ་གྲུབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བསླབས་པ་ལས་སྲིད་པ་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་བསྒོམས་པས་ཀྱང་སྲིད་པ་ལྡོག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འདི་ནི་གཞན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདིར་ཐ་མལ་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ལ་བྱ་བར་བཤད་ན། སྲིད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་གདགས་པས་སྲིད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མལ་པའི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའོ། །རྟོག་པ་དེ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ནི་མི་མདེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་བ་ལ་འཇུག་ པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ལྷན་ཅིག་མི་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་གཉིས་ནི་ལན་ཅིག་མི་འཐུན་པར་གྲུབ་ན་རྟག་ཏུ་མི་མཐུན་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་པས་འདི་འང་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོམས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་ཤིན་ཏུ་ལྡོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ
Chinese
变成损害和所损害的自性。如果说像瓶子和毡子的分别念一样，因此才说了“以何”等。哪些时候不一致，那总是也不一致，像黑暗和光明一样。因此，如果获得如前所说的，具有极度串习之相的意，在自己的相续中串习，就能极度地遮止分别念，就像具有洁净的头盖骨的洁净种姓变成没有洁净种姓一样，或者像黄金的杂质经过反复冶炼而净化一样。如果说，即使阿赖耶识没有被现量见到，但因为是基础，所以是显现的。否则，在深度睡眠等时候也会过度地遮止。阿赖耶识本身是三界自性，与它相关联的是染污意和入的识。因此，即使一时也不会断灭，即使已经成立，但由于极度串习，也不会断灭有。如果说，即使修习无边虚空处，也会过度地遮止有。那虽然是真实的，但这是另外的解释。因为这里所说的庸俗的遍计，是指以我与我所和能取与所取的相状的意所表达的。因为被安立为有的自性的痛苦，所以是有的自性的痛苦的主要原因，这是它的定义。这个“此”是指庸俗分别念的自性的痛苦之因。那个分别念不会显现，因为具有坛城相状的心是为了遣除一切不真实的相状分别念而进入的缘故。而且仅仅是同时不显现还不行。因此，如果这两个一次不一致成立，那么总是会不一致成立，所以这也是合理的。因为总是以与它不一致的相为对境，所以串习现前时，就是极度遮止的缘故。也就是无害和真实义，自性上。
English
It transforms into the nature of harm and what is harmed. If it is said to be like the conceptualization of a pot and felt, therefore, it is said, "By what," and so on. Those that are inconsistent at times are always inconsistent, like darkness and light. Therefore, if one obtains the mind as described above, which has the characteristic of extreme habituation, and habituates it in one's own continuum, it will extremely prevent conceptualization, just as a clean lineage with a clean skull becomes without a clean lineage, or like the impurities of gold being purified by repeated smelting. If it is said that even if the alaya-consciousness is not directly perceived, it is manifest because it is the basis. Otherwise, it would be excessive to prevent it even during deep sleep and so on. The alaya-consciousness itself is the nature of the three realms, and what is related to it is the afflicted mind and the entering consciousness. Therefore, it will not cease even for a moment, and even if it has been established, it will not cease existence due to extreme habituation. If it is said that even meditating on the sphere of infinite space would excessively prevent existence. That is true, but this is another explanation. Because the ordinary pervasive conceptualization here refers to what is expressed by the mind with the aspects of self and what belongs to self, and the grasper and the grasped. Because it is established as the suffering of the nature of existence, it is the main cause of the suffering of the nature of existence, that is its definition. This "this" refers to the cause of suffering of the nature of ordinary conceptualization. That conceptualization will not appear, because the mind with the aspect of a mandala enters in order to eliminate all unreal conceptualizations. Moreover, it is not enough that it simply does not appear simultaneously. Therefore, if these two are established as inconsistent once, then they will always be established as inconsistent, so this is also reasonable. Because it is always an object with an aspect that is inconsistent with it, so when habituation manifests, it is precisely because of extreme prevention. That is, harmlessness and true meaning, in its very essence.
Tibetan
་ཕྱིན་ལོག་གི །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གནོད་མེད་དེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སོ། །གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པ་ལྡོག་པ་དང་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའང་འདི་ན་སྐྱེ་བ་ནས་སྐྱེ་བར་བརྒྱུད་པའི་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། །དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་སྟེ་འདི་ནི་འདིར་དོན་དམ་པའོ། །ལམ་འདི་ནི་ཐར་པ་ འབའ་ཞིག་ཙམ་གྱི་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེ་བའང་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་བདག་མེད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་བྱང་ཆུབ་པར་ནི་འགྱུར་ན་དེའང་བསྐལ་པ་དུ་མ་ཞིག་གིས་འགྱུར་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འཁོར་ལོ་གང་ཡིན་པ་དང་འགྲོ་བ་སྟེ་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པ་དེ་ལ་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཅིང་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ནི་གཞན་གྱིས་བར་མ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་འཇུག་པ་དེ་བསྐལ་པ་དུས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའང་ཇི་སྲིད་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པའི་དུས་དེ་སྲིད་ཀྱིས་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་འདི་ལ་བསྐལ་པ་ལ་བལྟོས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ མེད་དོ། །འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའང་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་
Chinese
颠倒的缘故。（即使）努力也无害，因为心是执着于那一方的缘故。这是用这样的偈颂来说明的。与对治不相符的，没有逆转和进入。无边虚空处等不是进入无我的状态，因为那不从我执中逆转，所以以那为因的痛苦也不逆转。那么，在这里，从生到生传递的衰老和死亡等是苦谛。成为其因的我执等是集谛。成为其对治的坛城的轮是道谛。为了使痛苦的产生完全消失，心相续的自性完全转变是灭谛，这是这里的胜义谛。这条道路不仅仅是解脱，而且是伟大的佛陀自性，因为所有佛陀的法和除此之外的所有事物，都确定地证悟为法无我的平等性的坛城轮的方式。如果通过这个成佛，那么也要经过许多劫吗？应该说，因此说了“诸法”等，即具有所有佛法自性的轮，以及有情，也就是有情和器世间这两者的完全清净，无论任何方式，进入那完全清净，现前显现并获得圆满修习的，那是什么。因此，仅仅从现前的因，刹那间就能成佛，因为现前因的果实没有被其他阻断的缘故。然而，使之现前的进入，被称为劫时转变，这是所问的意思。那也要到修习圆满的时候才能转变。因此，对于这个现前显现来说，依赖劫是没有结果的。不是没有结果，因为原因与结果是相符的，因此，通过三大阿僧祇劫获得菩提是度到彼岸的方式。
English
Because of the reversal. (Even if) effort is made, it is harmless, because the mind is clinging to that side. This is explained by such a verse. There is no reversing and entering that is incompatible with the antidote. The sphere of infinite space, etc., is not entering into the state of selflessness, because it does not reverse from the clinging to self, so the suffering caused by that also does not reverse. So, here, aging and death, etc., which are transmitted from birth to birth, are the truth of suffering. The clinging to self, etc., which becomes its cause, is the truth of the origin. The wheel of the mandala, which becomes its antidote, is the truth of the path. In order to completely eliminate the arising of suffering, the complete transformation of the nature of the mind stream is the truth of cessation, which is the ultimate truth here. This path is not only liberation, but also the great Buddha nature, because all the Buddha's dharmas and all things other than that are definitely realized as the way of the mandala wheel of the equality of selflessness of dharmas. If one becomes enlightened through this, will it also take many eons? It should be said, therefore, it is said "all dharmas," etc., that is, the wheel that has the nature of all Buddha dharmas, and the complete purification of both beings, that is, sentient beings and the container world, in whatever way, entering into that complete purification, what is it that is manifestly manifested and obtains the complete practice. Therefore, one can become enlightened in an instant from the very cause of the present, because the fruit of the present cause is not interrupted by others. However, the entry that makes it manifest is called the transformation of eons, which is the meaning of the question. That will also transform until the time when the practice is completed. Therefore, for this manifestation, relying on eons is fruitless. It is not fruitless, because the cause is in accordance with the result, therefore, obtaining enlightenment through three great countless eons is the way to cross over to the other shore.