Tibetan
བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་སྐོར་གྱི་ཟིན་བྲིས་གནང་བ། བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་སྐོར་གྱི་ཟིན་བྲིས་གནང་བ། བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་སྐོར་གྱི་ཟིན་བྲིས་གནང་བ་བཞུགས་སོ། ། དཀྱིལ་ཆོག་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའ་འགྲེལ་པར། ཀུན་སངས་རྒྱས་བདག་བློ་མཆོག་གིས་ཞེས་པ་འདིས་ནི་རང་བཞིན་སྟོན་ཏེ། དེའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་བསྒོམས་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དངོས་པོ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་མཆོད་པ་བྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་རྙེད་པར་སླ་བ་ཡིན་པས། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་དག་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱིས། །མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་འགྱུར། ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ༀ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླེང་བསླང་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བྲལ་བ་ནི། ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཛྙཱ་ན་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ནི་བཛྲ་སྟེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་རྣམ་པར་དག་ པའི་མཐར་ཐུག་པར་ཕྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དང་པོར་སྭ་བྷཱ་བ་སྟེ་རང་ལ་ཡོད་ཅིང་གནས་པའོ། །དེའང་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ནི་གློ་བུར་བའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཨཱཏྨ་ཀོ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཡིན་པས་ཨ་ཧཾ་སྟེ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་བདག་གོ །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་ནི་རང་གི་མཐར
Chinese
关于四百五十法的记录。 关于四百五十法的记录。 关于四百五十法的记录完毕。 在四百五十法仪轨的解释中，“一切佛陀我慧胜”这句话显示了自性。也就是，在那如实之中，观修自身之物极其清净之地，以及到达彼岸的自性，以其力量，所有佛陀的到达彼岸等，使自身的到达彼岸等在所有心之刹那圆满，并且以供养自己和他人也变成供养一切佛陀，并且以低劣之物也进行殊胜的供养，因此容易获得菩提。 这变成了菩提之路的自性。因此，这句话显示了仅仅是非常迅速地获得菩提的差别。如所说：“瑜伽士们仅仅以此，迅速地将获得佛陀之位。”嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）这个词是开场白。一切法的自性、因和果分离是，Śūnyatā（藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性），即空性。它的智慧是Jñāna（藏文：ཛྙཱ་ན་，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：智慧），意思是空性、无相和无愿，味道相同的心。那本身是Vajra（藏文：བཛྲ་，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚），因为不被不相容的方面所摧毁，并且因为它摧毁它们，所以叫做金刚。那也是到达完全清净的最终，因此，那首先是Svabhāva（藏文：སྭ་བྷཱ་བ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性），即自己拥有并存在。也就是，以那本身的身体，自性的清净之心是指存在于远离突发性障碍的自性之中。因为是如是性，所以自性是完全清净的，因此具有真实自性的自己的本体是Ātmako（藏文：ཨཱཏྨ་ཀོ་，梵文天城体：आत्मको，梵文罗马拟音：ātmako，汉语字面意思：自我的），凡是那样的就是我，因此Ahaṃ（藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城体：अहं，梵文罗马拟音：ahaṃ，汉语字面意思：我），那就是具有空性智慧的金刚自性者，就是我。因此，这个菩提心特别喜欢以空性智慧的声音来表达自己的特征，而以金刚的声音来表达自己的终极
English
Notes on the Four Hundred and Fifty Dharmas. Notes on the Four Hundred and Fifty Dharmas. Here are the Notes on the Four Hundred and Fifty Dharmas. In the commentary on the Four Hundred and Fifty Dharmas ritual, the phrase "All Buddhas, my supreme wisdom" indicates the nature. That is, in that very reality, meditating on the ground of one's own being as utterly pure, and on the nature of having gone beyond, by the power of that, all the perfections of all Buddhas, etc., make one's own perfections, etc., complete in every moment of mind, and by offering to oneself and others, one also becomes offering to all Buddhas, and by even offering inferior things, one makes supreme offerings, so it is easy to attain enlightenment. This has become the nature of the path to enlightenment. Therefore, this phrase indicates the distinction of attaining enlightenment very quickly. As it is said, "Yogis, by this alone, will quickly attain Buddhahood." Oṃ (Tibetan: ༀ, Devanagari: ओम्, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Om) is the opening word. The nature, cause, and effect of all dharmas being separate is Śūnyatā (Tibetan: ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་, Devanagari: शून्यता, Romanized Sanskrit: śūnyatā, Literal Chinese meaning: Emptiness), that is, emptiness. Its wisdom is Jñāna (Tibetan: ཛྙཱ་ན་, Devanagari: ज्ञान, Romanized Sanskrit: jñāna, Literal Chinese meaning: Wisdom), meaning a mind that is of one taste with emptiness, signlessness, and wishlessness. That itself is Vajra (Tibetan: བཛྲ་, Devanagari: वज्र, Romanized Sanskrit: vajra, Literal Chinese meaning: Diamond), because it is indestructible by incompatible aspects, and because it destroys them, it is called Vajra. That is also because it has reached the ultimate of complete purity, therefore, that is primarily Svabhāva (Tibetan: སྭ་བྷཱ་བ་, Devanagari: स्वभाव, Romanized Sanskrit: svabhāva, Literal Chinese meaning: Self-nature), that is, having and abiding in oneself. That is, with that very body, the naturally pure mind means abiding in a nature free from adventitious obscurations. Because it is suchness, the self-nature is completely pure, therefore, the own essence of the nature of truth is Ātmako (Tibetan: ཨཱཏྨ་ཀོ་, Devanagari: आत्मको, Romanized Sanskrit: ātmako, Literal Chinese meaning: Self), whatever is like that is I, therefore Ahaṃ (Tibetan: ཨ་ཧཾ་, Devanagari: अहं, Romanized Sanskrit: ahaṃ, Literal Chinese meaning: I), that is the one who possesses the Vajra nature of the wisdom of emptiness, is I. Therefore, this Bodhicitta especially favors expressing its own characteristics with the sound of the wisdom of emptiness, and its ultimate with the sound of Vajra.
Tibetan
་ཐུག་པའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །རང་བཞིན་གྱི་སྒྲས་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་དུས་སུའང་ལྷག་མ་མེད་པར་རོ། །བདག་ཉིད་ཅན་དང་བདག་གི་སྒྲ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དེ་བདག་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཡིན་པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གཙོ་ཆེར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྔགས་གཞན་དག་ལའང་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ཡང་། འདི་བཞིན་དུ་ ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐར་པ་མེད་ན་ནི་སྲིད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ལ། དེའང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལ་ཡོད་ཅེས་རྟོག་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐ་མལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐ་མལ་ནི་དམན་པའོ། །རྣམ་རྟོག་ནི་བཏགས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སོ། །དེའང༌། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། ཞེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེའི་འཇུག་པ་ཉིད་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་མེད་དེ། ཁམས་གསུམ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་སྲིད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་འགག་པར་བྱེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་གསུམ་གྱི་དུས་དང་ཆོས་གང་མཐའ་ཡས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཕྱོགས་བཅུ་ན་ཁྱབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པས་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་དམིགས་སུ་མེད་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་འཁོར་ལོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་རྣམ་ པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་སོ་སོར་སྣང་སྟེ། ཡིད་དེའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ན་རྟོག་པ་དེ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་འགལ་བ་གྲུབ་པའི་སྣང་བ་དང་མུན་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་གྲུབ་པས་ན་ཡིད་དེ་ཤིན་ཏུ་བསླབས་པ་ལས་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་གཉིས་ནི་ལན་འགའ་ཞིག་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའམ། གལ་ཏེ་རྟག་ཏུ་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ན་རྣམ་གྲངས་གཉིས་ཀར་ཡང་
Chinese
是穷尽的清净。自性的词语是指在达到最终清净之时，也没有任何剩余。具有自性和我的词语，更加倾向于那是自性成立的，如法界无始无终一样，菩提心也与之相同，专注于那唯一的真如，主要是因为它是真如的自性。其他加持的咒语中，瓦日阿 梭巴瓦 阿玛阔杭（藏文：བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་，梵文天城体：वज्र स्वभाव आत्माकोऽहम्，梵文罗马拟音：vajra svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：金刚自性我）的词义，也应如此理解。如果没有解脱，就只有轮回，如果认为那也是痛苦的自性，那么那些大乐就存在，因此说了凡庸等等。凡庸是低劣的。分别念是假立的，是三界的心的心所。也就是，因为说了“非真遍计所执是，心及心生三界性”。遍计所执的行境就是轮回的痛苦，除此之外没有其他的，因为三界之外没有轮回。这个是指轮回的痛苦。如是是指如前所说的具有坛城形象的意，使其现前止息。为什么呢？说了智慧等等，一切事物的过去现在未来三时和法，无论是何种无边际的形象，无论遍布十方的是什么，那被其自性所摄持，没有贪执，没有所缘，远离能取和所取的分别的轮，那是所有佛法的极其清净的自性，能依和所依的坛城在那里各自显现。在那意的形象显现时，分别念不会显现，因此与成立的显现相违背，如同黑暗一般。因为与成立相违背，所以那意从极其串习中，轮回的痛苦就会止息。这二者有时会相违背，因此不一定是必定止息的，或者如果总是相违背，那么在两种情况下
English
is the ultimate purity. The word "nature" means that even at the time of ultimate purity, there is nothing left over. The two words "self-nature" and "self" further incline to the fact that it is established by its own nature. Just as the realm of phenomena has no beginning and no end, the mind of enlightenment is also the same as that. Focusing on that one suchness is mainly because it is the nature of suchness. In other blessed mantras, the meaning of the words Vajra Svabhava Atmako'ham (Tibetan: བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་, Sanskrit Devanagari: वज्र स्वभाव आत्माकोऽहम्, Sanskrit Roman transliteration: vajra svabhāva ātmako'haṃ, literal Chinese meaning: Diamond Nature Self I) should also be understood in this way. If there is no liberation, there will only be samsara. If one thinks that it is also the nature of suffering, then those great pleasures exist. Therefore, the ordinary and so on are mentioned. Ordinary is inferior. Discrimination is imputation, which is the mind and mental factors of the three realms. That is, because it is said, "The unreal, completely imagined is, the mind and mental arising are of the nature of the three realms." The object of complete imagination is the suffering of samsara, and there is nothing else besides that, because there is no samsara outside the three realms. This refers to the suffering of samsara. "Thus" means that the mind with the image of the mandala as described above makes it manifestly cease. Why? Wisdom and so on are mentioned. The three times of all things, past, present, and future, and the Dharma, whatever kind of limitless image, whatever pervades the ten directions, that which is held by its own nature, without attachment, without object, free from the discrimination of grasping and grasper, the wheel that is the nature of all the Buddhas' Dharma, the mandala of the dependent and the depended, appears separately there. When the image of that mind appears, discrimination will not appear. Therefore, it contradicts the established appearance and is like darkness. Because it contradicts the established, the suffering of samsara will cease from the extremely accustomed mind. These two sometimes contradict each other, so it is not necessarily certain to cease, or if they always contradict each other, then in both cases