Chinese
依靠着，确立空性这件事，是伟大的龙树和月称的宗派，但那是听闻和思维。考察自性的安住方式时，是的，在修行的正行中，主要依靠密咒的方便道，修持使业和气耗尽的意义，要知道。那有有相和无相的两种圆满次第，后者是口诀大圆满，对于非造作的觉性，称为本来清净，没有所修的见和能修的识。如果认为没有，则是断见，如果认为有，则是常见，两者之间是心，因此胜义不是心的行境，心只是世俗谛。证悟离心的境界，需要圆满资粮、清净业障和上师的加持。如是佛陀所说，胜义谛要依靠信心才能证悟。因此，积累资粮、清净业障，并以信心滋润自相续后，这个不被宗派执着束缚的、觉性无自性，是本来清净的见。如果认为是的，那么定解也是所知障的巨大障碍，有和无是心的主人，在非造作的法界未寂灭之前，以分别念的荆棘刺瞎修行的眼睛，对于言思表达之外的境界，产生恐惧而修饰又修饰，努力又努力，如果说这是见道的圣妙真如，那么就堕入了外道梵天的追随者的行列，否则，在《大乘经庄严论》中，与“此中无有当除遣”的意义岂不相违？将见解的自性与忆念无别融合为一，称为修行的名言。如果将两者执为他体，像见解如水牛一般，修行如耕耘者一般，或者将与意和法相关的分别念的荆棘，放在任运自成中，也没有任何需要安立的，这与上述说法是背道而驰的。跟随见修之后，对意义的抉择是无上的。 断除取舍、破立之心，以正确的见地看待正确的实相，此乃胜者的秘密之语。基、道、果的法。
English
Relying on that, establishing emptiness, that is the tradition of the great Nagarjuna and Chandrakirti, but that is hearing and thinking. When examining the way of abiding of the nature, yes, in the actual practice of meditation, mainly relying on the skillful means of mantra, practice the meaning of exhausting karma and winds, know that. There are two completion stages, with signs and without signs, the latter is the Great Perfection of Oral Instructions, for the unconditioned awareness, it is called Primordial Purity, there is no view to be meditated upon and no consciousness to meditate. If you think there is nothing, then it is nihilistic view, if you think there is something, then it is eternalistic view, the mind is in between the two, therefore ultimate truth is not the object of the mind, the mind is only conventional truth. To realize the state beyond mind, it is necessary to complete the accumulations, purify the obscurations, and receive the blessings of the Guru. As the Buddha said, the ultimate truth is to be realized through faith. Therefore, after accumulating merit, purifying obscurations, and moistening one's own mind with faith, this awareness without inherent existence, which is not bound by sectarian attachments, is the view of primordial purity. If you think it is, then definite knowledge is also a great obstacle to the obscuration of knowledge, existence and non-existence are the masters of the mind, before the unconditioned realm of reality is pacified, the thorns of conceptualization pierce the eyes of meditation, for the state beyond words and thoughts, fear arises and is embellished and embellished, effort and effort, if you say that this is the sacred suchness of the path of seeing, then you fall into the ranks of the followers of the Tirthika Brahma, otherwise, in the Uttaratantra of the Great Vehicle, how can it not contradict the meaning of "there is nothing to be removed here"? Blending the nature of view and memory into one indivisible taste is called the expression of meditation. If the two are held to be different entities, like the view is like a buffalo, the meditation is like a cultivator, or the thorns of conceptualization related to mind and dharma are placed in the state of spontaneous perfection, there is nothing to be established, this is contrary to the above statement. Following the view and meditation, the discernment of meaning is unsurpassed. Cutting off the mind of acceptance and rejection, denial and affirmation, looking at the correct reality with the correct view, this is the secret word of the Victorious Ones. The dharma of the base, path, and fruit.
Tibetan
ས། །ཀ་ནས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཅུང་ཟད་མེད། །ཀ་དག་དོན་ནི་ཡང་དག་ཕྱིར། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཅེས་པའི་དོན་ལ་སུ་ཡིས་བསྙོན། །འདི་ཉིད་མ་རིག་རྟོག་ཅན་རྣམས། །འཁོར་ལོ་བར་མཐའི་དྲང་ངེས་དང༌། །ཐ་སྙད་ཚིག་ལ་ལྟ་བར་འཛིན། །མཚན་ཉིད་མེད་ལ་བློས་སྒྲོ་འདོགས། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས། །སྟོང་པར་ཡང་དག་རྗེས་བལྟ་བ། །བཅོས་པའི་སྟོང་པས་བསླད་པ་ཡི། །གཟུགས་སོགས་སྟོང་ཡུལ་རང་ངོ་ནས། །གྲུབ་པ་མེད་པའི་དོན་ལས་རིང༌། །གྲིབ་མའི་གཟུགས་བརྙན་ཤ་ཟ་རུ། །ཡོད་པ་ཡུལ་མིན་འཁྲུལ་ཤེས་དེ། །གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི། །ཤེས་པ་འཛིན་པའི་སེམས་ཡིན་ན། །ཆོས་ཅན་སྣང་བར་འདོད་པ་ཡི། །གྲུབ་མཐའ་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་མཚུངས། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང༌། །འཁྲུལ་གཞི་ཞལ་གྱིས་མི་བཞེས་པ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང༌། །ལྷ་གཅིག་དཱི་པཾ་ཀ་རའི་ལུགས། །འདི་ན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། ། ལུང་གི་དམ་ཆོས་ལ་ཞེན་ནས། །མཉམ་པར་གཞག་དང་རྫས་འགལ་བའི། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་ལ་ཞེན། །མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་བྲལ་བློས་བཅོས་ནས། །རབ་ཏུ་མི་གནས་དབུ་མའི་དོན། །ང་ལས་གཞན་གྱིས་མ་རྟོགས་ལོ། །དེ་ཀ་རང་ལྟ་མཆོག་འཛིན་གྱི། །རྟག་ཆད་མུ་བཞིའི་ཕྲང་ཡིན་ཏེ། །བཅོམ་ལྡན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས། །དགེ་སློང་གང་ཞིག་འདི་སྙམ་དུ། །ང་ནི་ངེས་པར་དགྲ་བཅོམ་པའི། །གོ་འཕང་ཐོབ་པོ་སྙམ་བྱེད་ན། །དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་མ་ཡིན་གསུངས། །གང་ཕྱིར་རྟོག་པའི་དམ་ཆོས་ནི། །བསྒོམས་ནས་ལས་རླུང་ཟད་པའི་རྗེས། །འགྲོ་བས་སྒྲ་རྟོག་ལ་ཞེན་པའི། །ཁ་ཕྱིར་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་བྱས་ན། །དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་གྱི། །ངེས་པས་རིམ་མམ་ཅིག་ཅར་དུ། །རྫོགས་ནས་ཐལ་རང་རྣམ་གཉིས་དང༌། །གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོའི་ཞེན་པ་འཇིག །ང་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་རྗེས་དཔག་ཙམ། །མ་ཡིན་མངོན་སུམ་ཉིད་ལ་འབྱོར། །དངོས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས། །ལྟ་བ་ལོང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། །དངོས་ཀུན་ཡང་དག་རྫུན་པ་རུ། །མཐོང་བའི་སོ་སོར་རང་རིག་མིག །སྒོམ་པའི་ཐུར་མས་བྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ། །ལྟ་བ་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་འདྲ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་མཐོ་དམན་མེད། །སྒོམ་པ་མེད་དེ་ཉི་ཟླ་འདྲ། །ཉི་ཟླ་ལ་ནི་གསལ་འགྲིབ་མེད། །སྤྱོད་པ་མེད་དེ་རྒྱ་མཚོ་འདྲ། །རྒྱ་མཚོ་ལ་ནི་ཡངས་དོག་མེད། །འབྲས་བུ་མེད་དེ་ཡེ་སངས་རྒྱས། །དེ་ལ་ཡང་སངས་
Chinese
萨！从初始清净的法性中，没有能修所修丝毫。初始清净之义乃是真实故，真实见则彻底解脱。此等之义谁能否定？此乃无明分别者们，执着于中边轮的了义不了义，以及名言词句。于无相上以心强加分别。五蕴自性本空，如实随观，以造作之空所染污，色等空性之境，从自性上，远离无成立之义。如影子之影像，误认为食肉者，存在并非实境，乃是错觉之识。若所取之境与分别之识，是能取之心的显现，则与主张有法显现的，外道宗义相同。因此，即使在世俗谛中，也不承认错乱之基，如大自在龙树与，尊者燃灯佛之宗风。此处具有傲慢者，执着于经论之圣法，执着于与平等禅定相违的，二种无我之词句。以分别心造作远离八边戏论，不住之空性之义。我之外无人能领悟，彼即是自宗见解至上之执着，乃是常断四边的歧途。世尊大自在者曾说：若有比丘作如是想，我已证得阿罗汉之位，则非阿罗汉。因为分别的圣法，修习后业力烦恼已尽，行者若从执着声音分别，而将心转向外境，则入中观，住立，融入三者，以决定次第或顿悟，而圆满，则破除有边与无边二者，以及四宗的执着。我无任何承诺，因此，我是无过失的。此等之义并非仅是推测，而是到达现量。事物无自性，故见解如盲人一般。见万法皆为如幻，各自的自证之眼，会被修行的眼翳所遮蔽。因此，大圆满中，没有见解，犹如虚空一般。 虚空之中无有高低，没有修习，犹如日月一般。日月之中无有明暗，没有行为，犹如大海一般。大海之中无有宽窄，没有果，乃是原始佛。于彼亦复成佛
English
Sa! In the very nature of primordial purity, there is no object to be meditated upon, nor a meditator. The meaning of primordial purity is because it is the truth, and seeing the truth is complete liberation. Who can deny this meaning? These ignorant and conceptual minds hold onto the definitive and non-definitive teachings of the wheel of existence, and to the words of conventional language. They impose concepts on that which is without characteristics. The five aggregates are empty in their very nature, and truly following this view, one is tainted by artificial emptiness. The realm of emptiness, such as form, is far from the meaning of being without inherent existence. Like the image of a shadow, mistaken for a flesh-eating demon, its existence is not real, but a mistaken consciousness. If the object to be grasped and the discriminating consciousness are the mind's manifestation of grasping, then it is similar to the tenets of the non-Buddhist schools that assert the appearance of phenomena. Therefore, even in relative truth, they do not accept the basis of delusion, like the great master Nagarjuna and the venerable Dipamkara. Here, those with manifest pride, clinging to the sacred Dharma of scriptures, cling to the words of the two selflessnesses that contradict equanimity. By fabricating freedom from the eight extremes with the mind, they do not abide in the meaning of the Middle Way. No one other than me has understood it. That is the clinging to one's own view as supreme, which is the path of the four extremes of permanence and annihilation. The Bhagavan, the great master, said: If any monk thinks, 'I have attained the state of an Arhat,' then he is not an Arhat. Because the sacred Dharma of conceptualization, after practicing and exhausting the winds of karma, if the practitioner turns away from clinging to sound and concepts, then entering the Middle Way, abiding, and dissolving in the three, either gradually or simultaneously, is perfected, then the clinging to both extremes and the four schools is destroyed. I have no commitments, therefore, I am without fault. The meaning of this is not just inference, but it reaches direct perception. Since things have no inherent nature, the view is like a blind person. Seeing all things as illusory, the eye of self-awareness is obscured by the cataract of meditation. Therefore, in the Great Perfection, there is no view, like the sky. In the sky, there is no high or low, there is no meditation, like the sun and moon. In the sun and moon, there is no brightness or dimness, there is no action, like the ocean. In the ocean, there is no wide or narrow, there is no result, it is the primordial Buddha. Even in that, becoming a Buddha