Tibetan
ང་མེད། །ཡིད་བཞིན་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་འདོད་དགུ་འབྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་ པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་བསྔོ་རྒྱུ་ནི། ཡུལ་གོང་མ་ལ་མཆོད་པ། འོག་མ་ལ་སྦྱིན་པ་སོགས་མདོར་ན་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་སོགས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་མཐའ་དག་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་ཞིང༌། བསམ་པ། དངོས་པོ་སྟེ་གསུམ་ཀ་རྣམ་པར་དག་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགེ་ཆེན་དུ་གླེང་བ་ལས། ཞིང་གི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་དབྱེ་ན། ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དང༌། ཕན་ཡོན་གྱི་ཞིང་སྟེ་རྣམ་གྲངས་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ལས། ཐེག་དམན་ནས་ཡུལ་གོང་མ་གཙོ་ཆེ་བར་བཤད་ཅིང་དེ་ཡང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྟེ་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་འདྲ་བའི་སྟོན་པ་མེད། །ཆོས་དང་འདྲ་བའི་སྐྱོབ་པ་མེད། །དགེ་འདུན་འདྲ་བའི་ཞིང་ས་མེད། །དེ་ཕྱིར་གསུམ་ལ་དབུལ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེ་དག་གི་ནང་ཚན་ལས་ཀྱང་དངོས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དགེ་འདུན་ཁོ་ན་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་ཏེ་མདོ་དགེ་རྒྱས་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཏེར་ཡིན་ཕྱིར། །རྣམ་པའི་སྒོ་ནི་རྣམ་འབྱེད་པ། །དགེ་འདུན་ཞེས་ནི་བྱ་བ་སྟེ། །དགེ་འདུན་ལ་ནི་ཀུན་གྱིས་བྱིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱིས་ཡུལ་བཟང་བ་ལས་དམན་པ་ཉིད་གཅེས་པར་འཛིན་ཏེ་ མདོ་ལས། །རང་ལ་རེ་དང་བཤེས་མེད་དང༌། །ནད་པ་དང་ནི་མ་ནུས་པ། །རྒས་ཤིང་འཁོགས་དང་དབང་པོ་ཉམས། །དབུལ་ཕོངས་བཀྲེས་དང་མུ་ཏོ་བ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མགོན་མེད་དེ་དག་དང་དུ་བླང༌། །ཞེས་གཞན་གྱིས་སྤངས་ཤིང་བཤེས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དང་དུ་བླང་བར་གསུངས་མོད། ཐེག་པ་དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་ཙམ་མི་མཚོན་པ་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ནས་ནི་ཞིང་གི་མཆོག་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དུ་གསུངས་ཏེ། དཔལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། བུ་དང་ཆུང་མ་ནོར་གྱི་དབྱིག །དབང་ཕྱུག་ལོངས་སྤྱོད་ལྔས་མཆོད་ན། །དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་མཆོད་པ་ཡིན། །ཉེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་སོ། །བསམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གྲགས་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། གཞན་དང་འགྲན་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། དབུལ་པོར་འགྱུར་དུ་དོགས་པའི་འཇིགས་པས་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། བརྒྱ་བྱིན་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་དང༌། དབང་ཕྱུག་ལ་བརྟེན་ཞིང་སྦྱིན་པ་བྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་བལྟ་ཞིང་སྦྱིན་པ་བྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྦྱིན་པ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྔོ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་མཚོན་ཏེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། རང་དང་སེམས་ཅན་ལྷན་ཅིག་པར་ཐར་པ་འདོད་པ་མཉན་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། རང་དོན་ལ་རྟོག་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གཞན་ཁོ་ནའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་རྫི་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཀྱིས་ཟིན་པར་གཅེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའང་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་གཞན་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་སྲོག་གཅོད་དང་མ་སྦྱིན་ལེན་སོགས་མི་དགེ་བས་བསྒྲུབས་པ་མཐའ་དག་ནི་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། དངོས་པོ་བརྐུས་འཕྲོགས་དཀོར་ཟས་དང༌། །གཞན་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་པ། །རབ་ཏུ་གཅེས་དང་ཡིད་འོང་རྫས། །མཁོ་བར་གྱུར་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། སྡིག་དང་དུག་དང་ལོག་འཚོའི་རྫས། །མཚོན་ཆ་ལ་སོགས་མ་འདྲེས་པ། །ཞེས་གསུངས་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང༌། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་སྟེ་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཐོག་དྲངས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག །དེ་དག་སོ་སོའི་ལྡོག་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ལགས། གསུམ་པ་གང་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དངོས་སམ་ཡང་ན་བརྒྱུད་ཀྱང་རུང༌། །སེམས་ཅན་དོན་ལས་གཞན་མི་སྤྱད། །སེམས་ཅན་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་ མ་བྱས་པའི་དྲིན་ཆེན་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། ཀུན་གྱི་དོན་དུ་ཉེ་རིང་མེད་པར་བསྔོ་ལ། དེ་ལྟར་བསྔོས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ཚད་མེད་པས་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཚད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་ཚད་མེད་ལ། །ཕན་འདོད་དེ་ནི་དེ་འདྲའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་བསྔོ་དགོས་ཚུལ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས་བསྔོ་བ་དངོས་ལ་འཇུག་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྔོ་བ་རྣམ་དག་གིས་རྒྱས་མ་ཐེབས་ན་ཡུལ་གཉན་པོ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེས་པའམ། འཛད་པའི་རྒྱུ་བཞི་སོགས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་འབྲས་ལན་ཅིག་སྨིན་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་
Chinese
我没有。正如所说，如意宝王般，想要什么就有什么。第二，回向的内容是：对上供养，对下布施等，总而言之是四种摄受之事物。以及波罗蜜多十度等，从福德和智慧之门积累二资粮的一切。对此，田、意乐、事物三者皆清净，被认为是圆满的大善。略微区分田的差别，有功德田和利益田两种。从小乘来说，认为上者更为重要，而其中最殊胜的是三宝。经中说：没有像佛陀一样的导师，没有像法一样的救护者，没有像僧伽一样的福田。因此，应当皈依三者。这样说，并且在这些之中，也特别指出了实际受用的僧伽的差别。在《律本事根本说一切有部毗奈耶》中说：因为是所有法的宝藏，是分别诸相之门，僧伽被称为事业，一切都应给予僧伽。这里，大乘的观点认为，相比好的对境，更应珍视差的对境。经中说：对于无依无友者，病人以及无能者，年老体衰和根缺者，贫穷饥饿和受苦者，具有菩提心者，应当接纳这些无依者。虽然说要接纳那些被他人抛弃、没有朋友的人，但这些乘并没有完全代表，从一生一世成佛的角度来说，最为殊胜的是大密金刚乘，其中认为最好的田是金刚上师。吉祥密集续中说：如果以儿子、妻子、财物之精华，以及权势和五种受用供养，就是供养了一切坛城，更何况是近部的坛城呢。意乐方面，《菩萨地论》中说：菩萨不会为了名声和偈颂而布施，不会为了与他人竞争而布施，不会因为害怕变得贫穷而布施，不会为了成为帝释天和转轮王，以及依赖权势而布施。
English
I have nothing. As it is said, like a wish-fulfilling king, whatever is desired arises. Secondly, the content of dedication is: offering to superiors, giving to inferiors, etc., in short, the four objects of gathering. And all the accumulation of the two accumulations from the gates of merit and wisdom, such as the ten perfections. In this, the field, intention, and object are all pure, and it is considered a great virtue of perfection. Slightly distinguishing the difference of the field, there are two kinds: the field of merit and the field of benefit. From the Lesser Vehicle, it is said that the upper one is more important, and the most supreme among them is the Three Jewels. The sutra says: There is no teacher like the Buddha, there is no protector like the Dharma, there is no field like the Sangha. Therefore, one should give to the three. It is said, and among these, the Sangha, which is actually enjoyed, is also particularly pointed out. In the Vinaya-vastu it says: Because it is the treasure of all dharmas, it is the gate of distinguishing all aspects, the Sangha is called the action, and everything should be given to the Sangha. Here, the view of the Mahayana considers that the inferior object should be cherished more than the good object. The sutra says: For those who have no support and no friends, the sick and the incapable, the old and frail and the defective, the poor and hungry and suffering, those with Bodhicitta, should accept these helpless ones. Although it is said to accept those who have been abandoned by others and have no friends, these vehicles do not fully represent, from the perspective of becoming a Buddha in one lifetime, the most supreme is the Great Secret Vajrayana, in which the best field is considered to be the Vajra Master. The Glorious Guhyagarbha Tantra says: If one offers with the essence of sons, wives, and wealth, as well as power and the five enjoyments, then one has offered to all mandalas, let alone the nearby mandalas. Regarding intention, the Bodhisattva-bhumi says: Bodhisattvas do not give for fame and verses, do not give to compete with others, do not give for fear of becoming poor, do not give to become Indra and a Chakravartin, and do not give relying on power.
Chinese
不应只顾果报而吝惜布施。一切布施都应回向于无上圆满正等觉。如是说所示，对于一切善根，珍视自己获得无上菩提后，也欲令其他众生安住于菩提的如国王般发心，以及自己与众生一同希求解脱的如牧人般发心，和不顾自身利益，唯独成办其他众生利益的如牧童般发心等。同样，事物也应避免直接或间接成为损害他人的因缘，诸如杀生和不予取等一切以不善所成办之事，都应舍弃。经中云：“盗取抢夺及僧物，非为损他之物类，极其珍爱悦意物，若有需用乃为佳。”又云：“罪恶毒药及邪命，武器等物不掺杂。”如是所说，应远离一切过失，以法财、无畏布施，即以三施为主的六度。需要与那些各自的对立面相分离。第三、为何而做，入行论中云：“直接或间接，不为利众外，不应作余事， dedicates 一切为菩提。”如是所说，如同虚空般的无量众生，从无始以来直到现在，都是未曾给予的恩人，因此对他们生起大慈悲心。为了所有众生的利益，不分亲疏地回向。如是回向，由于众生界是无量的，因此福德也将变为无量。宝鬘论中云：“众生界无量，利他心亦然。”第四、讲述回向的必要性及利益后，开始实际回向。如此，即使有如大海般的有漏善根，若不以清净的回向来增长，则会像对凶恶之地生起嗔恨，或如四大耗尽等，善果成熟一次后便会耗尽的法性。
English
One should not be stingy with generosity, only looking at the results. All generosity should be dedicated solely to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. As it is said, all roots of virtue should be cherished with the aspiration like a king, desiring to attain unsurpassed enlightenment oneself and also to establish other sentient beings in enlightenment; and with the aspiration like a ferryman, desiring liberation together with oneself and other sentient beings; and with the aspiration like a shepherd, accomplishing the benefit of other sentient beings alone, without regard for one's own benefit. Similarly, things should also be avoided that directly or indirectly become causes of harm to others, such as killing and taking what is not given, all that is accomplished by non-virtue should be abandoned. The sutra says, "Stolen, plundered, and monastic property, things that do not harm others, extremely cherished and pleasing objects, if needed, are excellent." And, "Substances of sin, poison, and wrong livelihood, weapons and the like, not mixed." As it is said, one should be free from all faults, with the generosity of Dharma, wealth, and fearlessness, that is, the six perfections led by the three kinds of generosity. It is necessary to be separated from those respective opposites. Third, for what purpose to do, the Engaging in Bodhisattva Behavior says, "Directly or indirectly, not for the benefit of sentient beings, one should not do anything else, dedicating everything for enlightenment." As it is said, all sentient beings, as infinite as the sky, from beginningless time until now, are only kind benefactors who have not been given, therefore, generate great compassion for them. Dedicate impartially for the benefit of all. By dedicating in this way, since the realm of sentient beings is immeasurable, the merit will also become immeasurable. The Precious Garland says, "The realm of sentient beings is immeasurable, so is the desire to benefit them." Fourth, after explaining the necessity and benefits of dedication, one begins to actually dedicate. Thus, even if there is a sea-like amount of contaminated roots of virtue, if it is not increased by pure dedication, it will be like generating anger towards a fierce place, or like the exhaustion of the four elements, the nature of Dharma that the virtuous result of merit will be exhausted after maturing once.