Tibetan
གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ཞེ་བརྒྱད་པ། དགེ་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་གཏམ་རྣམ་མཁྱེན་ལམ་བཟང་། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ཞེ་བརྒྱད་པ། དགེ་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་གཏམ་རྣམ་མཁྱེན་ལམ་བཟང་། དགེ་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་གཏམ་རྣམ་མཁྱེན་ལམ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ། ཚོགས་གཉིས་རྒྱ་མཚོའི་སྤྲིན་ལས་ལེགས་འོང་ཞིང༌། །རྣམ་གྲོལ་ཐུགས་རྗེའི་ཆར་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན། །རྨད་བྱུང་སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་རྒྱུ་སྐར་དབུས། །ཉི་ཟླ་ལྟར་མཛེས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་དེ་མཆོད། །སྲིད་མཚོར་དུབ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤངས་ན་ཡང༌། །ཞིབ་ཕྱོགས་གཅིག་མྱ་ངན་འདའ་མིན་པ། །ཟུང་འཇུག་ཨ་ཝ་དྡཱུ་ཏི་འོད་ཀྱི་སྐུ། །མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་ཐར་བསམས་ཀྱིས་དད། །ཐོས་བསམ་རྟོག་པའི་དྲྭ་པར་འཐུམས་མིན་ཡང༌། །ཡེ་གྲོལ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་སྟོང་ཉིད་རྩལ། །འཆད་རྩོད་རྩོམ་པའི་འཁོར་ལོར་ལྷུན་རྫོགས་པས། །ཡོན་བཤད་རྣམ་མཁྱེན་ལམ་བཟང་འདི་ན་སྤེལ། །འགའ་ཞིག་གིས་རྒྱུ་དངོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟབས་ཏེ་བསྔོ་བ་ཞིག་ཐུགས་ལ་འདོགས་པ་ཞུ་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་ཚེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་ཞིང༌། །དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པར་སྤྱད། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལས། ཡོན་གྱི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་འདི་ལྟར་དུ་བསགས་པ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བསྔོ་བའི་ཡོན་བཤད་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྙན་དུ་གསོལ་ན། འགྲོ་བའི་བླ་མ་ཤཱཀྱ་སེང་གེས། སྦྱིན་པ་པོས་ལེགས་པར་སྦྱིན། ལེན་པ་པོས་ལེགས་པར་བླངས། ཡོན་བཤད་བསྔོ་བ་བྱས། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡོན་གྱི་བདག་པོས་ཀྱང་མ་དག་པའི་དྲི་མ་བརྒྱད་སྤང་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་མདོར་བསྡུ་ན། རང་དོན་ལ་རྟོག་པ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་བསམ་པ་རྒྱང་བསྲིངས་ནས་གཞན་དོན་སྙིང་ལ་བཅངས་པ་ཞིག་གལ་ཆེ་བར་སྣང་ལ། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་འཕེན་པས་རང་དོན་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ནུས་མཐུ་ཡིན་ཏེ། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་མདོ་ལས། ལི་ཙྪ་བཱི་དྲ་བ་ཅན་གྱི་འོད་སྟོན་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་ན། དེས་བདག་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་རྟོག་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པ་མེད་ན་ཅིའི་སླད་དུ་ལུང་སྟོན། བཀའ་བསྩལ་པ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་མེ་ཆེན་པོ་སྦར་ཏེ། རྩྭ་དང་ཤིང་དང་སྦར་སྦུར་དག་འཛུད་པར་བྱེད་ཅིང་འཛིག་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཟེར་ན་འཚིག་ པར་མི་འགྱུ
Chinese
第四十八章 论集。善根回向菩提之语，全知妙道。
English
Chapter Forty-Eight: Collection of Discourses. The Auspicious Path of Omniscience: A Discourse on Dedicating Merit to Bodhi.
Tibetan
ར་རམ། གསོལ་བ། དེ་ནི་མ་ལགས་ཏེ་འཚིག་པར་འགྱུར་རོ། །བཀའ་བསྩལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱ་ཆེར་བསགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མི་དམིགས་མི་འདོད་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་སྦྱིན་དང་བདེ་གཤེགས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བགྱིས་པ་དེ་དག་ཡུལ་གཉན་པོ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པས་བར་མ་དོར་ཆུད་ཟ་བ་ལས་ལྡོག་ཅིང་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ་བ་འདི་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཁོ་ན་ལས། ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་བྱེད་སོགས་ལ་མིང་ཙམ་ཡང་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་ཚོགས་ཆེན་གང༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོངས་བསྔོ་བ། །ཐུབ་དབང་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་བཞིན་བསྟན་བཅོས་ལས་མ་བཤད། །ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའི་རྣམ་གྲངས་སུའང་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལྡན་གྱི་རྣམ་རོལ་ཆེན་པོར་ཡེ་བཞུགས་དེ་ཉིད་བྲལ་བྱའི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་ཏེ་ཡིན་ཚུལ་ཇི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་སངས་རྒྱས་པའི་ ཐ་སྙད་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་ཡིན་ཏེ་དེ་སྐད་དུ། ཆུ་དང་མེ་ཤེལ་ནོར་བུ་དག །ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཉི་ཟླའི་ཟེར་གྱིས་འཕོག་པ་ན། །དེ་དག་རང་གི་ཡོན་ཏན་འབྱིན། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁམས་དགེ་བ། །ཟག་མེད་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དེ། །རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཡོན་ཏན་འབྱིན། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བསྔོ་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་གི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་མཉམ་བཞག་དང་འབྲེལ་མ་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་བཞག་པ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྡོ་བ་དང༌། ཆོས་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་ངང་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ལས། ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་བསྔོ་བ་ཡིན་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱུན་ལས། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན། །དེ་ཡིས་བྱེད་པ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་
Chinese
饶让。祈祷。那不是，会烧毁的。教诲说：像那样，广泛积累善根，即使不希求、不执著菩提，也会获得殊胜菩提。如是说。因此，像这样，对于布施和供养善逝等所做的善根，为了避免被对境恶劣的嗔恨等力量在中阴时耗尽，并且为了广大增长，将之回向给无上大菩提，这仅仅是内道佛教徒的特点。因为外道等连名字都没有听说过。积累广大福德之聚，完全回向给众生，如来您所说，这样的教义中没有阐述。这样以超胜的方式赞叹了薄伽梵，这也是赞叹的一种方式。还有，像这样，对于一切有情，所谓的自性之善，即从原始以来自然成就之理，乃是心的自性，具足解脱之门三者的伟大显现，本来就存在，从可离之垢染中解脱，如实显现，因此安立成佛的名称。那本身就是无为之善，三轮清净，如是说：水与火，水晶与珍宝，具有完全清净的自性。当被日月光芒照射时，它们会显现自己的功德。同样，阿赖耶识，是如来藏的清净界，具有无漏功德，当被证悟时，会显现功德。如是说。因此，在道之阶段，回向是菩萨们后得一切福德之聚的首要。并且，根据与等持相关或不相关的方面，安立了胜劣的差别，即缘于有情而完全回向，缘于法而完全回向，以及在无缘的状态中完全回向，总共有三种说法。其中，最为殊胜的是三轮清净的回向。在《现观庄严论》中说：殊胜的回向，以此行持是殊胜的，那是无缘之相。如是说。而且，凡夫们和菩提
English
Raram. Prayer. That is not, it will be burned. The teaching says: Like that, extensively accumulate roots of virtue, even if you do not desire or cling to Bodhi, you will attain the supreme Bodhi. As it is said. Therefore, like this, for the roots of virtue done for offerings and Sugatas, in order to avoid being exhausted by the power of anger and so on towards bad objects in the bardo, and in order to greatly increase them, dedicating them to the unsurpassed great Bodhi, this is only a characteristic of inner Buddhists. Because even the name has not been heard by outsiders and so on. Accumulating a great collection of merit, completely dedicating it to sentient beings, as you, the Thubwang, have said, such is not explained in the teachings. Thus, praising the Bhagavan in a transcendent way is also a way of praising. Also, like this, for all sentient beings, the so-called goodness of nature, that is, the principle of natural accomplishment from the beginning, is the nature of mind, the great manifestation of the three doors of liberation, which originally exists, is liberated from the removable defilements, and manifests as it is, therefore the name of Buddhahood is established. That itself is the unconditioned virtue, the three wheels are completely pure, as it is said: Water and fire, crystal and jewels, have a completely pure nature. When illuminated by the rays of the sun and moon, they manifest their own qualities. Similarly, the alaya consciousness is the pure realm of the Tathagatagarbha, possessing undefiled qualities, when realized, it will manifest qualities. As it is said. Therefore, in the stage of the path, dedication is the foremost of all the accumulations of merit attained by Bodhisattvas. And, according to the aspects related or unrelated to Samadhi, the difference between superior and inferior is established, that is, completely dedicating based on sentient beings, completely dedicating based on Dharma, and completely dedicating in a state of non-objectification, there are three sayings in total. Among them, the most excellent is the dedication of the three wheels completely pure. In the Abhisamayalankara it says: The special dedication, by doing this is excellent, that is the aspect of non-objectification. As it is said. Moreover, ordinary people and Bodhi
Tibetan
སེམས་དཔའ་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ནི་དམིགས་ཡུལ་སེམས་ཅན་དང༌། བདག་འཛིན་པ་དང་བཅས་ཏེ་བསྔོ་ལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་བསྔོ་བ་དང༌། དེ་དག་གི་མཉམ་གཞག་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ཆོས་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས་པའི་ངང་དུ་བསྔོ་བར་བྱེད་པ་ལས། མདོར་བསྡུ་ན། སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་དམིགས་མེད། མཇུག་རྣམ་མཁྱེན་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བ་སྟེ་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་དགོས་པ་ནི་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱི་མོར་གྲུབ་ལ། དེ་ལས་བསྔོ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་ནི་དངོས་གྲུབ་གནས་སྐབས་སྒྱུར་བ་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། དབྱེ་ན་གང་དུ་བསྔོ་བའི་ཡུལ། གང་ཞིག་བསྔོ་བའི་དངོས་པོ་འམ་རྒྱུ། གང་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ། བསྔོ་དགོས་ཚུལ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་བཞི་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ཡུལ་ནི། དམིགས་པ་མེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྩིས་མ་ཟིན་ཅིང༌། རང་དོན་ཞི་བ་དེ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཐེག་དམན་ཉན་རང་གི་སར་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེར་ཕྱིན་ཡུམ་ལས། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བསྔོར་མི་འཇུག་པའོ། །ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་དབང་ བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཁེ་གྲགས་ལ་སོགས་སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་སླད་དུ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བ་བུ་རམ་ཤིང་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབས་པའི་ཚེ་རྒྱལ་སྲིད་ཡུལ་ཁམས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་གཅེས་དགུ་མཐའ་དག་ཕངས་མེད་དུ་སྦྱིན་པའི་ཚེ་ཡང༌། སྦྱིན་པ་འདི་ཡིས་བདག་ནི་ནམ་དུ་ཡང༌། །མཐོ་རིས་འདོད་དང་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱིར་མ་ཡིན། །འགྲན་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྲགས་པ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་མིན། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་བགྱིའོ། །ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་བསྔོ་རྒྱུར་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ཚུལ་འདིར་བསྔོ་བ་དང༌། སེམས་བསྐྱེད་སྨོན་ལམ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་པར་ལ་བཟླ་བ་དང༌། ཡིན་མིན་མུ་བཞིར་དབྱེ་བ་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་དེ། ཀུན་གྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེའི་རྩིས་ཟིན་པ་ཞིག་གཅེས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཡོན་ཏན་ཅི་མཆིས་པ། །དེ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཐུར་ལྟོས་ཤིག །སེམས་བསྐྱེད་རིན་ཆེན་ཐོགས་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས། །ཁམས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ཡང་ཉམ་
Chinese
安住于菩萨资粮道上的行者，其善根都要回向于所缘的众生和包括我执在内的一切。证悟后的圣菩萨们，在如幻如梦的状态中回向，并在他们的等持和圆满正等觉的面前，于法界无为的境界中回向。总而言之，前行是发心，正行是无所缘，后行是回向于圆满正等觉，必须以三殊胜来摄持，这是所有善根的基础。其中，回向一词的含义是指将果位的状态转变。如果分类，则有回向的对境，回向的所依之物或因，所为之事，以及回向的方式和利益等四种。首先，对境不是未被无缘的发心所摄持，仅仅为了自身寂静的自利者，不是小乘声闻缘觉的境界。《般若经》中说：“一切善根都只能回向于一切种智，而不能回向于声闻或独觉的境界。”同样，为了梵天、自在天、帝释天、转轮王的果位，以及地方小王、眷属、受用、名利等世间圆满，那就更不应该了。如布让香国王在修学菩萨行时，对于王位、国土、身体和受用等一切珍爱之物，都毫无吝惜地布施。当时也说：“以此布施，我何时也不为天界欲乐和王位，不为竞争，不为成就名声，只为无上菩提而行。”应当效仿他将善根回向于大菩提。而且，在此处，回向、发心和愿文等，有时被认为是同一本体，有时又被分为是与非的四句等不同的类别。最重要的是要以珍贵的菩提心来摄持一切。如云：“诸佛菩萨所有功德，皆依赖菩提心之力。发心珍宝菩萨子，纵行三界亦不衰。”
English
Those who abide on the path of accumulation of a Bodhisattva, all their roots of virtue should be dedicated to sentient beings as the object of focus, including self-grasping. Noble Bodhisattvas, in the post-meditation state, dedicate in a state like illusion and dreams, and in the presence of their equipoise and perfect Buddhas, they dedicate in the state of the uncompounded Dharmadhatu. In short, the preliminary is the generation of Bodhicitta, the main part is without focus, and the conclusion is the dedication to complete enlightenment, which must be encompassed by the three excellences, which is established as the foundation of all virtuous roots. From this, the meaning of the word 'dedication' refers to transforming the state of accomplishment. If divided, there are four: the object to which one dedicates, the object or cause of what one dedicates, what is done for, and how to dedicate, including the benefits. First, the object is not those who are not included in the calculation of the mind of no object, and who only seek self-interest and peace, not the state of the lesser vehicle Hearers and Solitary Realizers. The Prajnaparamita Mother says, 'All roots of virtue are not allowed to be dedicated to the state of Hearers or Solitary Buddhas, except for the omniscient one.' Similarly, it is even more inappropriate to dedicate for the sake of the fruits of Brahma, Indra, the Wheel-Turning King, and the local kings, retinues, enjoyments, fame, and other worldly perfections. When King Buramshing practiced the Bodhisattva conduct, he gave away all his cherished possessions such as kingdom, land, body, and enjoyments without any stinginess. At that time, he also said, 'With this giving, I will never do it for the desire of heavenly realms and kingship, not for competition, not for achieving fame, but only for the sake of unsurpassed enlightenment.' One should follow his example of dedicating the roots of virtue to great enlightenment. Moreover, in this context, dedication, generation of Bodhicitta, and aspiration prayers are sometimes considered to be of the same essence, and sometimes they are divided into four categories of yes and no, etc., which are different categories. The most important thing is to cherish that which is included in the calculation of the precious mind of enlightenment. As it is said, 'All the qualities of the Buddhas and their children depend on the power of the mind of enlightenment. The son of the Victorious One who holds the jewel of the mind of enlightenment does not decline even when he goes to all three realms.'