Tibetan
གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ཉེར་གཅིག་པ། དགེ་སློང་ལ་སྤྲིང་བའི་གཏམ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རབ་བྱེད། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ཉེར་གཅིག་པ། དགེ་སློང་ལ་སྤྲིང་བའི་གཏམ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རབ་བྱེད། དགེ་སློང་ལ་སྤྲིང་བའི་གཏམ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ། སྟོན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདེན་པ་བཞི་ལ་བལྟ་དང་ཁྲིམས་ཀྱིས་དགེ། །དེ་དག་སློང་དང་ཟས་སློང་ཉེར་ཞི་ལ། །ཆགས་པ་སྤོང་དང་ལེགས་འཚོ་ལམ་ཞུགས་ཕྱིར། །དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་སྒྲ་དོན་འབྲེལ་འཚལ་ལོ། །བསམ་པ་ཐག་པས་མྱ་ངན་འདའ་བ་ནི། །རྫོགས་པའི་དོན་ཏེ་གནོད་པ་ཀུན་བྲལ་ལ། །བསྙེན་པའི་དགེ་ཚུལ་དགེ་བསྙེན་གང་དག་ལའང༌། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཊཱི་ཀས་བཤད། །ཚིག་ལ་རྟོན་དང་དོན་ལ་རྟོན་པ་ཡིས། །མདོ་སྔགས་ཆོ་ག་འགལ་བ་སྡུད་ཤེས་ན། །སྔགས་སྡོམ་ལྡན་པས་དབང་བཞི་ཐོབ་པའི་ཚེ། །དགེ་སློང་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ཡང་རིག །རིག་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། །རྒྱུ་ཚོགས་ཚང་ན་ཚིགས་ལ་མ་ལྟོས་པར། །རང་སའི་སྡོམ་པ་ཁོལ་བུར་ཕོག་ན་ཡང༌། །ཆགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཉེས་བྱས་དང་བཅས་སོ། །དེ་ཕྱིར་ ཉེས་མེད་ཕུན་ཚོགས་སྡོམ་པ་ནི། །མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་ཟླ་བ་བཞིར་དགེ་བསྙེན་ལ་གནས་དགོས་ཤིང༌། དགེ་ཚུལ་མའི་རྗེས་ཐོག་ཏུ་བསྙེན་རྫོགས་ཀྱང་ཚིགས་འདས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་སུ་ཡོད་བུད་མེད་ལས་གཞན་པ། །ཤཱཀྱ་དང་ནི་མེ་བ་རལ་ཅན་སོགས། །དགག་བྱ་མེད་ལ་བསླབ་ཚིགས་སྦྲེལ་བའང་བསྟན། །མིང་ཆེན་མདོ་ལས་སྐྱབས་གསུམ་འཛིན་པ་དང༌། །དུས་ཁྲིམས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དགེ་བསྙེན་དུ། །བཏགས་པ་ལྟར་མིན་སི་ཀའི་སྒྲ་ལས་དགེ། །ཨུ་པ་བསྙེན་དེ་དགེ་བསྙེན་རིགས་བདུན་ནོ། །སྣ་གཅིག་སྲུང་དང་ཕྱོགས་གཅིག་ལྡན་པ་སོགས། །མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ནི། །ཡན་ལག་ངེས་ལ་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེ་ཞེས། །ཡོངས་རྫོགས་དགེ་བསྙེན་ཉམས་པའི་ཆ་ལ་འདོད། །གང་ཡང་དགེ་བསྙེན་ནས་བཟུང་བསླབ་ཚིགས་གསུམ། །བྱིན་ནས་བླངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་འདོད་ལ། །འབོགས་པ་པོའི་དེ་ཟད་པའི་གནོད་བྱེད་འབབ། །དེ་ཕྱིར་རྗེས་ཟློས་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་པར་གཟུང༌། །དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་སྡོམ་པ་ཁུར་དང་ནི། །གང་ཟག་ཁུར་འཁྱེར་ཐོབ་བློ་སྡོམ་པའི་རྫས། །ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ནན་ཐག་ལྟ་བུ་དེས། །བསླབ་པའི་ཁུར་ལ་གཏོང་གནས་གཉིས་སུ་བྱེད། །བསླབ་ཚིགས་གསུམ་ཀ་རྫོགས་པའི་གནས་ཚུལ་ཡང༌། །གནས་འགྱུར་འདོད་ན་དགེ་སློང་ཕུལ་བའི་ཞར། །གཞན་གཉིས་འཇིག་པའི་གནོད་བྱེད་ཡོད་པའི
Chinese
语集第二十一章，授予比丘的语学功德之分别。 语集第二十一章，授予比丘的语学功德之分别。 名为授予比丘的语学功德之分别。向无上导师顶礼。观察四谛，以戒律为善。乞求这些，乞食以求寂静。为了舍弃贪欲，良好生活，进入正道。称为比丘，词义相关联。以坚定的决心超越痛苦，是圆满的意义，远离一切损害。对于亲近的沙弥和居士，戒律圆满的名称由注释书阐述。依靠词句和依靠意义，如果能理解经咒仪轨的矛盾之处，持有咒誓者在获得四灌顶时，也能理解被说为比丘的意义。通过随顺智慧的仪轨，如果因缘具足，不依赖誓言，即使偶然获得自宗的戒律，也是贪欲，伴随着罪行。因此， 无罪圆满的戒律是，必须安住于外道行者和四个月的居士。比丘尼之后受具足戒也有违犯誓言的过失，除了女性。释迦和弥瓦发髻者等，没有遮止，也显示了戒律的连接。从大名经中受持三皈依，以及八斋戒作为居士，并非如所说，而是从斯卡的词语中获得。邬波婆娑陀是七种居士。守护一种或具备一方面等，经部宗的分别说部是，认为支分是确定的，不会产生戒律，认为圆满的居士在戒律衰损的部分。无论是从居士开始的三种戒律，想要以给予和接受的方式获得，施与者的那个会成为耗尽的损害因素。因此，应以重复的方式来理解获得。它的特征是戒律的负担，以及，作为承担负担的补特伽罗获得心识戒律的物质。非相应的行，如坚持，对于戒律的负担，分为舍弃和安住两种。三种戒律全部圆满的状态也是，如果想要改变状态，在献出比丘的同时，存在着摧毁其他两种的损害因素
English
Chapter Twenty-one of the Collection of Discourses: A Detailed Explanation of the Merits of Studying the Teachings Given to Monks. Chapter Twenty-one of the Collection of Discourses: A Detailed Explanation of the Merits of Studying the Teachings Given to Monks. This is called a detailed explanation of the merits of studying the teachings given to monks. Homage to the unsurpassed teacher. Contemplating the four truths and being virtuous through discipline. Begging for these and begging for food to attain peace. For the sake of abandoning attachment, living well, and entering the path. The term 'monk' is used, its meaning connected to the sound. To transcend suffering with firm resolve is the meaning of perfection, free from all harm. For those who are close, whether novices or lay practitioners, the term 'fully ordained' is explained in the commentaries. By relying on words and relying on meaning, if one can understand the contradictions between sutra and mantra rituals, when a holder of mantra vows obtains the four empowerments, one can also understand the meaning of being described as a monk. Through the ritual of following wisdom, if the causes and conditions are complete, without relying on vows, even if one accidentally receives the vows of one's own school, it is still attachment, accompanied by misdeeds. Therefore, Faultless and perfect discipline is that one must abide as a follower of non-Buddhists and as a lay practitioner for four months. Receiving full ordination after being a nun also has the fault of violating vows, except for women. Shakya and those with matted hair, like Mewa, etc., without prohibition, also show the connection of vows. From the Great Name Sutra, taking refuge in the Three Jewels, and the eight precepts of the observance day as a lay practitioner, is not as stated, but is derived from the word 'Sika'. Upavasatha is the seven types of lay practitioners. Protecting one aspect or possessing one direction, etc., the Vaibhashika school of the Sutra tradition is that the limbs are definite, and vows do not arise, considering the complete lay practitioner to be in a state of decline. Whatever three vows, starting from a lay practitioner, one wishes to obtain through the method of giving and receiving, that of the giver becomes a destructive factor of exhaustion. Therefore, one should understand obtaining them through repetition. Its characteristic is the burden of vows, and as the individual who bears the burden obtains the substance of mental vows. Non-associated formations, such as determination, divide the burden of vows into two: abandoning and abiding. The state of complete fulfillment of all three vows is also that if one wishes to change the state, while offering a monk, there exists a destructive factor that destroys the other two.
Tibetan
་ཕྱིར། །སྡོམ་རྫས་ཐ་དད་གནས་པ་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས། །འོན་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་ལ་སོགས་གཞི་གཅིག་ལ། །ལས་ཀྱི་ དངོས་གཞི་གཉིས་སུ་འདྲེན་པ་ནི། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་ཚོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ། །ཟླ་སྐར་གཉིས་ལའང་གྲིབ་མ་འཚོལ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མ་འདིར། །འཇིགས་སྐྱོབ་དང་ནི་ལེགས་སྨོན་གཞན་དབང་གིས། །མྱ་ངན་འདས་པའི་བསམ་པ་ཆུད་གཟོན་པས། །སོ་སོ་ཐར་པ་ཙམ་བོར་ལུས་པ་མང༌། །འདུལ་བ་ལུང་བཞིའི་དགོངས་པའི་མཐར་ཐུག་ནི། །ཆོས་རྣམས་སྔོན་དུ་ཡིད་འགྲོ་ཡིད་གཙོ་ཡིན། །གསུང་ན་མིང་དང་ཁས་འཆེ་སློང་བ་སོགས། །བཏགས་པ་ཙམ་མིན་དོན་གྱི་དགེ་སློང་མཛོད། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ངེས་འབྱུང་ཁོ་ན་སྟེ། །གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ་ཁབ་ནས་འབྱུང་བའི་རྐྱེན། །ཀུན་ཏུ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག་དེ་མཁྱེན་ན། །གཞི་གསུམ་ཆོ་ག་གཟུགས་བརྙན་འདའ་བར་འགྱུར། །སོ་ཐར་ཙམ་པོ་དོན་ལ་གནས་འགྱུར་བ། །ཨ་ནནྟ་ཡི་ཉེ་དུ་གཉིས་དང་ནི། །དགའ་བོ་འཆར་ཀ་ཉེ་སྡེ་ཇི་བཞིན་དུ། །དགེ་སྦྱོང་འབྲས་བུ་བཞི་ལ་གནས་པ་ལགས། །ངེས་འབྱུང་གི་ནི་ཡོན་ཏན་ཕ་མཐའ་ཡས། །རང་བཞིན་ངང་རྒྱུད་ངན་པ་འདི་ཡིས་སྤོང༌། །ཁྱིམ་པ་སུན་འབྱིན་གནས་ལ་སྤྲོ་བ་ཞེན། །གཤེ་ཡང་སླར་ལ་མིག་གཤེ་ལ་སོགས་པའི། །དགེ་སྦྱོང་གི་ནི་ཆོས་བཞི་བརྟག་པར་འགྱུར། །ངེས་འབྱུང་གིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང༌། །ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ཞིང་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་ལྡན་པས། །ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ ཟག་མེད་སྡོམ་པ་ཐོབ། །ངེས་འབྱུང་གིས་ནི་མཁན་སློབ་གདམས་ངག་དང༌། །སྤོང་བ་བདུན་སོགས་བསླབ་པའི་གནས་ལ་གུས། །ཁྱིམ་དང་འབྲེལ་བའི་བྱ་བ་མཐའ་དག་སྤོང༌། །བྱ་བྲལ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལགས། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་སྦྱངས་ཡོན་བཅུ་གཉིས་ཏེ། །བསོད་སྙོམས་པ་དང་སྟན་གཅིག་ཕྱིས་མི་ལེན། །ཆོས་གོས་གསུམ་དང་ཕྱིང་བ་ཕྱག་དར་ཁྲོད། །དགོན་པ་པ་དང་ཤིང་དྲུང་བླ་གབ་མེད། །དུར་ཁྲོད་པ་དང་ཙོག་པུ་གཞི་ཇི་བཞིན། །བཅུ་གཉིས་ཞིབ་པར་ཕྱེ་བས་ཉི་ཤུའོ། །དེ་ལས་བསོད་སྙོམས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྙེད་པས་ཆོག་པ་འདྲིས་པའི་ཁྱིམ་ནས་ཟ། །མཐར་གྱིས་སློང་བ་ཁྱིམ་རྣམས་བརྒྱུད་པ་ལས། །ཅི་ཐོབ་བཟའ་ཡིས་དེ་ཡི་འགལ་ཟླ་ནི། །བཟའ་ཆེར་དམིགས་ནས་མགོ་འཕང་བསྟོད་དེ་འགྲོ། །ཤྭ་ནས་ཟ་བའི་གནས་ཀྱང་དབྲོག་པ་མིན། །དེང་སང་ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་ཞིང་འཕྲོག་བཅོམ་བྱེད། །ཐུབ་པའི་ལུགས་མིན་ཀླ་ཀློའི་ཆོས་ལུགས་ཀྱིས། །ཁྱིམ་པ་སུན་འབྱིན་བསྟན་ལ་མོས་
Chinese
因此，认为戒律的物质基础各不相同，是分别说部的观点。然而，对于杀生等同一行为，如果将业的 实际基础分为两种，就像在日月星三者聚集的情况下，也要为月亮和星星寻找阴影一样。即便如此，在这五百年的末期，由于畏惧救护和良好祝愿的异力，涅槃的想法被削弱，只剩下各自解脱戒的情况很多。律藏四部的究竟意趣是：诸法先由心生，心为首要。如果说名字和自称乞丐等，不要只是虚名，要做名副其实的比丘。其原因是唯一的出离心，就像青年顿珠（释迦牟尼佛未出家时的名字）从王宫出走一样。要了知一切，如果了知了这些，三事仪轨就会变成虚影。仅仅是别解脱戒，也会转变为有意义的境界，就像阿难陀的两位近亲，以及欢喜、星宿、近眷一样，安住在沙门四果之中。出离心的功德无边无际，要舍弃这种恶劣的自性和习气。厌恶居家，对住所恋恋不舍，即使受到呵斥，仍然回头怒目而视等等，会成为检验沙门四法的标准。通过出离心，可以了知痛苦，断除集谛，现证灭谛。具有正念，依止道，获得无漏戒。通过出离心，可以尊敬堪布、阿阇黎的教诲，以及七种舍弃等学处。舍弃一切与家庭相关的事务，成为离欲者的 श्रेष्ठ。它的自性是十二种修持功德，即托钵乞食、一坐食、不积蓄食物、三法衣、毛毡、拂尘、树下住、不在寺庙居住、不在树下遮蔽处居住、住坟地、常坐不卧。如果详细划分这十二种，就会变成二十种。其中，托钵乞食有两种：以所得为满足，从熟悉的 घर में 乞食；依次乞食，经过各家各户，吃掉所得到的食物。与此相反的是，过分注重食物，抬高身价而行。即使是像狗一样 खाने 的地方，也不去抢夺。现在用所得来衡量，甚至进行抢夺和掠夺。这不是释迦牟尼佛的教规，而是外道宗教的行为。厌恶居家，信仰佛教。
English
Therefore, the view that the material basis of vows is different is the view of the Vaibhashikas. However, for a single action such as killing, if the actual basis of the karma is divided into two, it is like searching for shadows for the moon and stars when the sun, moon, and stars are gathered together. Even so, in this last of the five hundred years, due to the power of fear of protection and good wishes, the thought of Nirvana is weakened, and there are many cases where only individual liberation vows remain. The ultimate intention of the Vinaya Pitaka's four transmissions is: all phenomena are preceded by mind, mind is the chief. If you say names and claim to be beggars, etc., do not just be nominal, but be a true Bhikshu. The reason for this is only renunciation, just like young Siddhartha (Shakyamuni Buddha's name before renunciation) leaving the palace. Know everything, and if you know these, the three-matter rituals will become shadows. Merely the Pratimoksha vow will also be transformed into a meaningful state, just like Ananda's two close relatives, as well as Delight, Nakshatra, and close relatives, abiding in the four fruits of a Shramana. The merits of renunciation are infinite, abandon this evil nature and habit. Disgusting the household, being attached to the dwelling, even if scolded, still turning back with angry eyes, etc., will become the criteria for examining the four qualities of a Shramana. Through renunciation, one can know suffering, abandon the origin, and realize cessation. Having mindfulness, relying on the path, one obtains undefiled vows. Through renunciation, one can respect the instructions of the Khenpo and Acharya, as well as the training places such as the seven abandonments. Abandon all affairs related to the family, becoming the best of the renunciates. Its nature is twelve practices, namely, alms begging, eating in one sitting, not accumulating food, three Dharma robes, felt, duster, living under a tree, not residing in temples, not residing in shelters under trees, living in cemeteries, and always sitting without lying down. If these twelve are divided in detail, they become twenty. Among them, there are two types of alms begging: being content with what is obtained, begging from familiar households; begging in order, passing through each household, and eating what is obtained. The opposite of this is focusing too much on food, raising one's status and going. Even places where one eats like a dog, one does not snatch. Nowadays, they measure by what they obtain, and even rob and plunder. This is not the rule of Shakyamuni Buddha, but the behavior of heretical religions. Disgusted with the household, believing in Buddhism.