Tibetan
ལ་དང་ཀུན་ནས་འདྲེས་པ་སེམས་ཀྱི་ཁྱད། ༦༨༨ ༈ །དེ་བཞིན་རིག་པ་རང་གནས་ཤེས་རབ་སྟེ། །བསམ་གཏན་ཐབས་ལ་མ་ལྟོས་བྱིང་རྒོད་བྲལ། །སེམས་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྩེ་གཅིག་པས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་འབྲེལ། ༦༨༩ ༈ །རིག་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་ཀྱང་སྣང་བ་ཡི། །ཟིལ་གྱི་མི་ནོན་དངུལ་ཆུ་སར་ལྷུང་འདྲ། །སེམས་ནི་གཟུང་འཛིན་ཆ་དང་བཅས་པ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕྱོགས་དང་འདྲེས། ༦༩༠ ༈ །རིག་པས་སེམས་ཉིད་གཞན་དུ་མ་སྤངས་ཀྱང་། །སེམས་དང་རིག་པ་ལྷན་ཅིག་མི་འདུ་བས། །ཡུལ་དང་རྣམ་པར་རང་དང་རྫས་གཅིག་པའི། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྦྲན་ནས་བྲོས། ༦༩༡ །དེ་ལྟར་བྲོས་ པས་ཉོན་མོངས་བཙོན་ར་ལས། །ངེས་པར་འབྱིན་པ་མན་ངག་སྡེ་པ་ཡི། ༈ །ཁྱད་པར་ཆོས་ཏེ་གཞན་དུ་ཉོན་མོངས་ཚོགས། །ཉན་རང་སྤོང་ཞིང་བྱང་སེམས་གཉན་པོས་འདུལ། ༦༩༢ །སྔགས་སྤྱིར་ལམ་གཏོང་སེམས་སྡེར་གཤིས་ཐོག་དགྲོལ། །ཀློང་སྡེར་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་དག་བྱེད་པ། །རིག་པའི་ཀློང་ན་རང་ཚུགས་ཞིག་པ་མཚར། ༈ །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཆོས་སྐུ་གཉིས། ༦༩༣ །དབྱིངས་སུ་གཅིག་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་རྒྱ་མཚོ་འདྲ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡི་སྒྲིབ་ཆ་སྟེ། །གྲུ་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་ལྡིང་། ༈ །གཞི་དེ་ཉིད་ནས་འཁྲུལ་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། ༦༩༤ །གཉིད་དུ་སོང་དང་དེ་ལས་སད་པ་བཞིན། །འཁྲུལ་པ་དབང་པོ་ཉམས་པའི་གཉིད་སྟུག་བཞིན། །གྲོལ་བ་དེ་ལས་སད་པའི་གནས་སྐབས་འདྲ། ༈ །ཐོག་མའི་ངེས་མེད་གཞི་ཡི་ལྷུན་གྲུབ་དང་། ༦༩༥ །མཐར་གྱི་གྲོལ་སའི་ཀ་དག་དྲི་བྲལ་གཉིས། །རྫས་སུ་གཅིག་ཀྱང་སླད་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་གཞི། །བྱེད་དང་མི་བྱེད་ཁྱད་པར་ཤིས་པ་གཅེས། ༈ །དེ་བཞིན་དབྱིངས་ཀྱི་གྲོལ་ས་ཀ་དག་དང་། ༦༩༦ །ད་ལྟའི་ལམ་གྱི་རིག་པ་ཀ་དག་གཉིས། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་མཉམ་ནའང་། །གྲོལ་ས་ཉིད་ནི་རླུང་སེམས་ཆ་དང་བཅས། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་འཁོར་འདས་ཀ་དག་སྟེ། ༦༩༧ །ལམ་དུས་རླུང་སེམས་མ་དག་རྐྱེན་དབང་དང་། །འགྲོགས་ཤིང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དྲི་མའི་ཆོས། །བསླད་ཅིང་འཁུར་བས་དངོས་གནས་རེས་འགའ་ཙམ། ༈ །དེ་བཞིན་ ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་རིག་གདངས་དང་། ༦༩༩ །རྟོག་བཅས་གོམས་པའི་ལྷ་ཡི་སྒྱུ་ལུས་གཉིས། །ལྷ་སྐུར་མཚུངས་ཀྱང་སྣང་བ་ཞིང་ཁམས་སུ། །ཤར་ཞིང་ཤེས་ཐོག་གྲོལ་དང་མི་གྲོལ་ཁྱད། ༈ །ཁྱད་པར་ལམ་འདིར་ཞུགས་པའི་དམ་ཚིག་ཅན། ༦༩༩ །ས་བཅུའི་སྣང་བས་བསྡུས་པའི་ལོངས་སྐུ་ལ། །འཐོགས་པ་མ་ཡིན་དེ་ཡི་དཔེ་བྱད་ནི། །རང་བཞིན་སྤྲུལ་པར་བཀོད་ལ་མྱུར་དུ་འགྲོ། ༈ །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་མཆོག་སྟེ། ༧༠༠ ༈ །གདོད་ནས་གྲོལ་བའི་རིག་པ་ཀ་དག་ནི། །སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསམ་བརྗོད་འདས། །མཚན་ཉིད་བློ་ཡི་བརྗོད་པས་ཐུག་པ་སྤངས། །སྨོན་པ་མེད་ལ་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས། ༧༠༡ ༈ །རིག་པ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པས། །ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་ཆོས་དང་བྲལ། །དེ་ལ་བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད། །མ་བཅོས་རྣལ་མར་བཞག་ན་རྗེན་པར་མཐོང་། ༧༠༢ །རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ན། །མ་རིག་འཛིན་པས་སྲིད་པར་འཁྲིད་མི་ནུས། ༈ །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དང་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་རྣམས། །བྱེད་པོས་མ་བྱས་སེམས་རྟོག་བརྟས་ལས་གྲུབ། ༧༠༣ ། གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྫོགས། ༈ །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་ཡོད་མི་དགོས། །ཀློང་དང་འཛིན་དང་བསྒོམ་དང་བསྟན་བཅོས་སེམས། ༧༠༤ །མཐའ་དག་བློ་ཡི་གྲུབ་མཐར་ཞིག་གྱུར་ན། །ཡིད་སྨོན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་དོ། ༈ །ཁྱད་པར་བླ་ན་མེད་པའི་ཐོད་རྒལ་ནི། །རིག་གདངས་ མངོན་སུམ་མཐོང་བས་གོལ་ས་ཉུང་། ༧༠༥ ༈ །ཕྱི་འབྱུང་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཡུལ་སྣང་གི །རྡོས་བཅས་དྲི་མ་ཟད་པའི་འབྱུང་ཆེན་གྱི། །ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ཆེན་པོར་དྭངས་པའི་ལམ། ༈ །མངོན་དུ་བྱེད་པས་ནང་འབྱུང་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས། ༧༠༦ །རྡུལ་ཕྲན་ཉིད་ལས་དྭངས་པར་མ་ནུས་པའང་། །འཕོ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་སྨིན་ནས། །གཞན་དོན་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་བར་དུ་མཛད། ༈ །དེ་ཕྱིར་རང་གི་སྡེ་པས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི། ༧༠༧ །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀུན་དང་ཁྱད་ཞུགས་པའི། །མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཕྱེད་པ་མན་ངག་ཡིན། ༈ །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བདག་འཛིན་གློ་བུར་རྐྱེན། །ཆོས་དབྱིངས་དག་པའི་ཀློང་དུ་མ་ནུབ་པར། ༧༠༨ །གློ་བུར་རྐྱེན་གྱིས་བསླུ་བའི་རྟོག་ཚོགས་ཆོས། །ཐ་མལ་རང་ལུགས་སྲིད་པའི་བདག་པོ་ཡི། །དང་པོའི་ལས་ཅན་རྣམས་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར། ༈ །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་། ༧༠༩ །སོ་སོ་པ་ཡི་འཁྲིད་ཚུལ་རྣམ་གཉིས་ལས། ༈ །དང་པོའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་ཆའི་བསམ་གཏན་དང་། །གསལ་ཆའི་ཤེས་རབ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ལས། །གཉིས་པ་མིན་པའི་མཐའ་བྲལ་དོན་ལ་བཞག ༧༡༠ ༈ །གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ལའང་དབྱེ་བ་གཉིས་གྲུབ་སྟེ། །ཤེས་རབ་ལས་དང་གདམས་ངག་ལས་བྱུང་ངོ་། ༈ །ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་སྒྲ་ཡིས་རྗེས་མཐུན་པ། །ཐོས་པའི་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཞི་བ་དང་། ༧༡༡ །དེ་ལས་དོན་རྟོགས་
Chinese
心之差别在于与诸法相融。（688） 如是觉性安住自性乃智慧， 不赖禅定方便离沉掉与昏昧。 心乃于所缘境心一境性故， 与三摩地及能依所依相联。（689） 觉性虽于境显现然是显现之， 不能胜其威势犹如水银落于地。 心乃具有能取所取分之， 与取分别念之方分相混。（690） 觉性虽未将心性舍于他处， 然心与觉性不能同时相聚故， 与境及行相自与体性一之， 烦恼诸法亦皆同时相杂而逃。（691） 如是逃 故从烦恼牢狱中， 定能解脱口诀部之， 殊胜之法也，于他处烦恼众， 声缘舍弃，菩萨以猛厉调伏。（692） 总的来说，密咒是放任其道，心部是于本性上解脱， 界部是于法性中作一清净， 于觉性之界中自立瓦解甚奇妙。（693） 如是阿赖耶与法身二者， 于界中虽一然法身如大海， 阿赖耶识乃彼之障蔽分， 如舟子般于轮涅二者中漂荡。（694） 从彼基位自性迷乱解脱亦， 如入睡与从彼醒来般， 迷乱如根识衰败之浓厚睡眠般， 解脱如从彼醒来之境况。（695） 最初无定基位之任运成， 与最终解脱处之本来清净离垢二者， 体性虽一然是后时迷乱之基， 作与不作差别甚为吉祥珍贵。（696） 如是界之解脱处本来清净， 与现在道之觉性本来清净二者， 虽于无有广狭偏袒中平等， 然解脱处乃具风心分， 完全清净之轮涅本来清净也。（697） 道时风心不净为缘所制， 且与心及心生垢染之法， 相杂且担负故真实仅偶尔。（698） 如是 法性中阴之觉性光芒与， 具分别串习之天之幻身二者， 虽于天身相同然于显现刹土中， 显现且于知上解脱与不解脱有差别。（699） 尤其进入此道之具誓者， 于为十地显现所摄之报身上， 非为执著，彼也
English
The difference of mind lies in its intermingling with all phenomena. (688) Likewise, awareness abiding in its own nature is wisdom, Not relying on meditative means, free from dullness and agitation. The mind, being one-pointed on its object, Is connected to samadhi and the dependent and the relied upon. (689) Although awareness arises in the object, it is still a manifestation, Unable to overcome its power, like mercury falling to the ground. The mind, possessing the aspects of grasper and grasped, Is mixed with the side of taking up conceptual thoughts. (690) Although awareness does not abandon the nature of mind elsewhere, Because mind and awareness cannot gather together, With the object and aspect, self and essence being one, The afflictions also all flee together in a mixed state. (691) Thus fleeing, From the prison of afflictions, Certainly liberating is the teaching of the Upadesha section. Especially the Dharma, elsewhere the multitude of afflictions, The Shravakas and Pratyekabuddhas abandon, and Bodhisattvas subdue with fierceness. (692) In general, mantra is letting go of the path, the Mind Section liberates on the basis of nature, The Space Section purifies into one Dharmata, In the expanse of awareness, the collapse of self-establishment is wonderful. (693) Likewise, the Alaya and the Dharmakaya, Although one in the expanse, the Dharmakaya is like an ocean. The Alaya-vijnana is the obscuring aspect of that, Like a boatman, floating in both samsara and nirvana. (694) From that very ground, the nature of delusion and liberation also, Is like falling asleep and awakening from it. Delusion is like the thick sleep of weakened senses, Liberation is like the state of awakening from that. (695) The spontaneously accomplished ground of the beginningless uncertainty, And the two, the primordially pure, stainless state of the final liberation, Although one in essence, are the basis of later delusion, The difference between acting and not acting is auspicious and precious. (696) Likewise, the primordially pure liberation place of the expanse, And the two, the primordially pure awareness of the present path, Although equal in being without limitation or partiality, The liberation place itself is with the aspect of wind and mind, The completely purified samsara and nirvana are primordially pure. (697) At the time of the path, wind and mind are impure, under the power of conditions, And accompanied by mind and mental factors, the defiled Dharmas, Mixed and burdened, the reality is only occasional. (698) Likewise, The luminosity of awareness of the Dharmata Bardo, And the two, the illusory body of the deity habituated with concepts, Although similar as deity forms, in the manifested realms, There is a difference between arising and being liberated or not liberated upon knowing. (699) Especially those with samaya who have entered this path, Towards the Sambhogakaya gathered by the appearances of the ten bhumis, It is not grasping, that is
Chinese
仪轨的庄严是，自然化现安布速疾行。因此这是金刚殊胜道。700 原始解脱之觉性，空性无自性，离思绝言诠。体性断绝心识之言说，无有希愿，觉性功德圆满。701 觉性不住于所知境，离我与我所执之法。其中无有修习与所修，不作伪，安住本然则赤裸见。702 若自性不转为他，则无明执着不能牵引至有。外境与我执着诸法，非作者所作，乃由心念增盛而生。703 一切从无基无根中生，才生起便圆满无生。无需其他证悟，空性与执着，修习与论典心识。704 一切皆坏灭于心识之宗派，即是无有希愿之佛陀。特别是无上妥噶，觉性明现见，歧途甚少。705 外生起之地石山岩境相，有碍垢染尽除之大种，智慧光明大清净之道。显现故，内生起立断之。706 连微尘亦不能清净者，亦成熟为大迁转变金刚身，为利他，直至轮回未空。因此，自宗以心识之。707 见修习行果一切胜妙之，体性善为了解乃诀窍。如是虽说然我执为突发缘，未灭于法界清净之界中。708 以突发缘所惑之分别念法，庸常自性有之主宰者，为最初业者之障。因此，止观体性一与。709 各别者之引导方式二者中，于前者，安住分之奢摩他和，明分之毗钵舍那止观双运。安立于非二边之义。710 于后者亦成立二种差别，由智慧生与由口诀生。由智慧生者，以音声随顺，于所闻之义一心寂止。711 从彼了悟义
English
The adornment of the ritual is, the natural manifestation is arranged and goes quickly. Therefore, this is the supreme Vajra path. 700 The originally liberated awareness, emptiness is without self-nature, beyond thought and expression. The characteristic abandons the limit of mental expression, without aspiration, the qualities of awareness are complete. 701 Since awareness does not abide in the realm of knowable objects, it is free from the Dharma of clinging to "I" and "mine." Therein, there is no meditation or object of meditation. If left uncorrected and natural, it is seen nakedly. 702 If one's own nature does not change into something else, then ignorance and clinging cannot lead one into existence. All those who are attached to external objects and self are not made by a maker, but arise from the increase of mental thoughts. 703 Everything arises from a ground and root that are without foundation. As soon as it arises, it is complete without arising. There is no need for any other realization than that. Emptiness, clinging, meditation, treatises, and mind. 704 If all are destroyed in the tenets of the mind, then that is the Buddha without aspiration. In particular, the supreme Tögal, seeing the manifestation of awareness, has few deviations. 705 The outer arising of earth, stone, mountains, rocks, and the appearance of the environment, the great elements whose gross stains are exhausted, the path of wisdom, luminosity, and great purity. By making it manifest, the inner arising of Trekchö. 706 Even what could not be purified from the atom itself, matures into the great transformation Vajra body, and for the benefit of others, until Samsara is not empty. Therefore, one's own school, with the mind's. 707 View, practice, conduct, and result, all surpassing, the characteristic of understanding well is the instruction. Although it is said that way, the clinging to self is a sudden condition, not extinguished in the realm of the pure Dharmadhatu. 708 The Dharma of conceptual thoughts deceived by sudden conditions, the ordinary self-nature, the lord of existence, is an obscuration for those with initial karma. Therefore, Shamatha and Vipassana, whose nature is one and. 709 From the two ways of guiding separate individuals, in the former aspect, the Shamatha of abiding and the Vipassana of clarity, the union of Shamatha and Vipassana. Establish in the meaning of non-two extremes. 710 In the latter aspect, two distinctions are also established, arising from wisdom and arising from oral instruction. Those arising from wisdom, in accordance with sound, with one-pointed quiescence in the meaning of what is heard. 711 From that, realizing the meaning.