Tibetan
ག་ལེ་དེ་ཉིད་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་ངང་སྒྱུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ནས་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་པས་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དྭངས་མ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་དམར་མོ་གཡས་གྲི་གུག ། གཡོན་རྟོག་མེད་ཀྱི་རོ་ལ་བསྡིགས་པ། གཅེར་བུ་རུས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་བརྒྱན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནས། རང་གི་སྙིགས་མའི་ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་བབས་པ་ལས། དེ་ཉིད་ཀྱི་གྲི་གུག་རྣོ་ངར་དང་ལྡན་པས་ཕཊ་དགུ་བརྗོད་པ་དང་ལྡན་པས་ཐོག་མར་སྨིན་མཚམས་ནས་ཐོད་པ་ལིང་གིས་ཕོག །དེ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་ཡན་ལག་བཞི་དང་སྒལ་ཚིགས་གཞུང་ལ་གཤགས་ཤིང་། ནང་རོལ་པགས་པ་ཤ་རུས་རྣམས་སོ་སོར་ཕྲལ་ཞིང་སྤུངས་ནས། ཨོཾ་ཨཱཿཧུྃ་ཞེས་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་འདི་རྣམས་གང་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ན་སྤྱིར་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན། བྱེ་བྲག་མིག་སོགས་དབང་པོ་ལྔ་འདོད་ཡོན་ལྔ། ཕུང་པོ་ལྔ་སྐུ་ལྔ། བྱང་སེམས་དཀར་དམར་དབྱངས་གསལ། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ། རྒྱུ་ལོང་དོན་སྙིང་ནང་རོལ་རྣམས་གསེར་དངུལ་བྱེ་རུ་མུ་ཏིག་གོས་དར་ཇ་མར་ཤ་ཐུད་ཀ་ར་བུ་རམ་སྦྲང་རྩི་ཤིང་ཐོག་འབྲུ་སྣ་ཚོགས་རྟ་གླང་མཛོ་དྲེལ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་འདོད་རྒུ་འབྱུང་བའི་ནོར་བུ་སྣ་ཚོགས་ཁང་བཟང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའོ། །བརླབས་ཤིང་ཕཊ་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོ་ཞིག་བརྗོད་པས། མགྲོན་བཞིའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྟེང་འོག་བར་གསུམ་ནས་ཧྲིལ་གྱིས་འདུས་པར་དམིགས་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གང་འདོད་པའི་ཡོ་བྱད་འདོད་རྒུའི་བཟའ་བཏུང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱད་པས་ཚིམ་པར་བསམས་ནས་ཕཊ་གཅིག་བརྗོད་པས་རང་དང་མགྲོན་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ། ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ཟབ་གསལ་དབྱེར་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། དགེ་བའི་རྩ་བ་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྔོ་བྱ་སྔོ་བྱེད་དང་བྲལ་བར་ཡང་དག་པར་བསྔོས་ཏེ། གཞན་ཕན་ལྷག་བསམ་གྱི་སྨོན་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་གདབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། ད་ལྟར་སྣང་གྲགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་སྟོང་ཉིད་ཟབ་གསལ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ངོ་བོ་གཞོམ་གཞིག་ཐམས་ཅད་ དང་བྲལ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་པ་ཕྱི་རོལ་གཞན་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་ཚུར་བརྫི་བར་མི་ནུས་པ་
Chinese
然后就在那样的状态中，融入为一体，安住于幻化的禅定中。之后念诵“ཕཊ་”（藏文，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：发），自身的身语意三的精华，化为红色金刚瑜伽母，右手持钺刀，左手以无分别的姿势拿着人头碗，赤身裸体，以五种骨饰作为庄严。降临到自身污秽的尸体之上。她的钺刀具有锋利的刀刃，念诵九遍“ཕཊ་”（藏文，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：发），首先从眉间开始，头盖骨应声而落。然后依次将四肢和脊椎骨剖开。将里面的皮肤、肉、骨头等一一分离并堆积起来。以“ཨོཾ་ཨཱཿཧུྃ”（藏文，梵文天城体：ओम् आः हुम्，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ，汉语字面意思：嗡啊吽）三字加持，这些东西无论加持成什么，总的来说是甘露的自性。具体来说，眼睛等五根是五妙欲，五蕴是五身，白菩提心和红菩提心清澈明亮，五毒是五智，肠胃心肺等内脏是金银珊瑚珍珠绸缎茶叶酥油肉酱红糖冰糖蜂蜜水果谷物各种马牛牦牛骡子男人女人，以及一切想要的如意宝，各种房屋等等，都加持成为无漏智慧甘露的体性。加持后，念诵一个非常强烈的“ཕཊ་”（藏文，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：发），观想四种宾客的众生从上中下三处聚集在一起。观想他们享用各自想要的物品，以及一切丰盛的食物和饮料，感到心满意足。念诵一遍“ཕཊ་”（藏文，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：发），自身和所有宾客都处于自性无所缘的体性中，远离一切执着，安住于甚深光明无二无别的无上大手印中。将自然成就、无为的善根，回向于法界智慧，真实回向于远离能回向和所回向。并且发起清净的利他菩提心的愿望。 第三是金刚般的禅定：现在显现和声音所包含的这一切法的自性，在任何地方都没有成立，而这空性、甚深光明无二无别的智慧的本性，是远离一切摧毁和破坏的。所谓的金刚般的禅定，是指任何外在的其他因缘都无法摧毁它。
English
Then, in that very state, merge into one taste and rest in the samadhi of illusion. Then, by uttering "PHAṬ" (Tibetan, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: 发), the essence of one's own body, speech, and mind transforms into a red Vajrayogini, holding a curved knife in her right hand and threatening with a skull cup of non-conceptualization in her left. Naked and adorned with five bone ornaments, she descends upon the impure corpse of oneself. Her curved knife, possessing a sharp blade, and accompanied by the utterance of nine "PHAṬ" (Tibetan, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: 发), first strikes the forehead, causing the skull to fall off. Then, gradually, she dissects the four limbs and the spine. Separating and piling up the skin, flesh, bones, and inner organs, she blesses them with the three syllables "OṂ ĀḤ HŪṂ" (Tibetan, Sanskrit Devanagari: ओम् आः हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ āḥ hūṃ, Chinese literal meaning: 嗡啊吽). Whatever these are blessed into, generally, it is the nature of nectar. Specifically, the five senses such as the eyes are the five desirable qualities, the five aggregates are the five bodies, the white and red bodhicitta are clear and bright, the five afflictions are the five wisdoms, and the inner organs such as the intestines, stomach, heart, and lungs are gold, silver, coral, pearls, silk, tea, butter, meat sauce, sugar, molasses, honey, fruits, various grains, horses, cattle, yaks, mules, men, women, all kinds of wish-fulfilling jewels, various mansions, and so on. All of these are blessed into the essence of uncontaminated wisdom nectar. Having blessed them, by uttering a very powerful "PHAṬ" (Tibetan, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: 发), visualize that all the assemblies of the four guests gather completely from above, below, and in between. Thinking that they are satisfied by enjoying the abundant food and drink of whatever they desire, utter one "PHAṬ" (Tibetan, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: 发), and rest single-pointedly in the nature of self and all guests being without inherent existence, free from all affirmations, and in the state of the indivisible great seal of profound clarity. Dedicate the spontaneously accomplished, unconditioned roots of virtue to the wisdom of the dharmadhatu, dedicating them perfectly as being free from the dedicator and the object of dedication. And plant pure prayers of altruistic intention. Third is the vajra-like samadhi: The nature of all these phenomena encompassed by appearance and sound is not established anywhere, and the very essence of this wisdom of emptiness, profound clarity, and indivisibility is free from all destruction and disintegration. The so-called vajra-like samadhi is that which cannot be crushed by any external or other conditions.
Tibetan
ཡིན་ཞིང་། ཕར་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་ལྟར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་ཀྱང་མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །དེ་ལྟར་ཉམས་ལེན་ལ་སྙིང་རུས་བསྐྱེད་དེ་འབད་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ལ་བཞི། རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་ངོ་སྤྲོད། འདོད་ཡོན་ལྔའི་ལམ་སྤྱོད། ལྷོངས་ཚད་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་བརྟག་པ། ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་སོ། །དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་ངོ་སྤྲོད་ལ་བཞི། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། མཉམ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། བརྗོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དང་པོ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་ནས། སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་འདི་ཡིན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངང་ལ་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པས་ནི། །དངོས་པོའི་བག་ཆགས་སྤོང་འགྱུར་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཉམས་ལེན་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་སྟོང་པའང་དཔྱད་ན་སྟོང་པ་བདེན་པར་མི་འཐད་དེ། སྣང་བ་རྫུན་པར་འདོད་པ་མི་འཐད་པའི་ ཕྱིར། སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀ་བདེན་འཛིན་གྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་ལས། ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །བདེན་དང་རྫུན་པ་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ལ། །དེ་ཕྱིར་མཐའ་གཉིས་དག་ནི་རྣམ་སྤངས་ནས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་ཅི་གནས་ཀྱི་བར་མཉམ་པར་གཞག་པའོ། །གསུམ་པ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། དེ་ལྟར་མཉམ་ཉིད་སྒོམ་པ་དེའང་སྔར་གྱི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པའི་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། མཐར་ཐུག་གི་ཉམས་ལེན་མཉམ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་འདིའང་མ་ཡིན་པས་ན། འདིའི་བོགས་འདོན་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། །དཔྱད་ཅིང་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པ་ནི། །རྣམ་པར་དཔྱོད་ལ་རྟེན་ཡོད་མིན། རྟེན་མེད་ཕྱིར་ན་མི་སྐྱེ་སྟེ། །ཞེས་དེ་ལྟར་དཔྱད་པའི་མཐར་འཛིན་པའི་རྟེན་མི་རྙེད་པས་རྟོག་པ་མི་སྐྱེ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ལ། མཐར་ཐུག་དོན་དམ་བདེན་པ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན། དེ་ལ་ལན་མི་སྨྲ་ཞིང་སྨྲ་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ
Chinese
是的，就像金刚石能摧毁一切事物一样，这个三摩地也能摧毁所有的相状分别念。因此，要对修行生起精进心，努力修持。第三部分之后有四个内容：四种瑜伽的介绍、五种欲妙的行道、观察成就的缘起、大能仁的加持。第一部分是四种瑜伽的介绍，有四种：空性瑜伽、平等性瑜伽、不可言说瑜伽、无分别瑜伽。第一种是空性瑜伽：完全舍弃执着一切事物的分别念，修持如流水般不断的甚深空性，这是不可言说的状态。如《入行论》所说：『空性串习故，亦断实事习。』因此，要努力修行。第二种是平等性瑜伽：如此修习的空性，如果进行观察，空性也不应被认为是真实的，因为认为显现是虚假的也是不合理的。显现和空性两者都远离了执着真实的边，所以是平等性。正如经部所说：『有与无亦边，真与假亦边，是故离二边。』因此，要将一切法安住在平等性中，直到安住为止。第三种是不可言说瑜伽：如此修习平等性，也是为了遣除之前修习空性的执着，但最终的修行并非是修习平等性。因此，为了提升这种修行的效果，要一心安住在一切法都不可言说的自性中，远离一切相状的戏论。如《入行论》所说：『若时 सर्वशो विचार्य विचार्यते, विचारणाश्रयो नैवोपलभ्यते। आश्रयाभावे कुतो विचारणा, विचारणानिरोधात्ततः प्रशाम्यति॥ 』(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) 意思是说，如此观察到最后，无法找到执着的所依，因此分别念不会生起。因此，一切言语都是世俗之心的行境，如果问什么是最终的胜义谛，那就是无言，无从说起。第四
English
Yes, just as a diamond destroys all things, so too, this samadhi will destroy all conceptualizations of characteristics. Therefore, one should cultivate diligence in practice and strive to meditate. The third part has four sections: an introduction to the four yogas, the practice of the five objects of desire, examining the interdependence of attainment, and the blessings of the Great Sage. The first part is the introduction to the four yogas, which are: the yoga of emptiness, the yoga of equality, the yoga of inexpressibility, and the yoga of non-conceptuality. The first is the yoga of emptiness: completely abandoning all conceptualizations that grasp at things, one should meditate on the yoga of the continuous stream of profound emptiness, which is an inexpressible state. As it is said in the "Bodhicharyavatara": 'By becoming accustomed to the habit of emptiness, one will also abandon the habit of things.' Therefore, one should strive in practice. The second is the yoga of equality: even the emptiness that has been meditated upon in this way, if examined, should not be considered truly empty, because it is unreasonable to consider appearances as false. Both appearance and emptiness are equal because they are free from all extremes of grasping at truth. As it is said in the sutras: 'Existence and non-existence are both extremes, truth and falsehood are also extremes, therefore, completely abandon these two extremes.' Therefore, one should place all phenomena in the state of equality until one abides in it. The third is the yoga of inexpressibility: meditating on equality in this way is also for the sake of reversing the grasping that arose from meditating on emptiness before, but the ultimate practice is not meditating on equality. Therefore, to enhance this practice, one should single-mindedly abide in the nature of all phenomena, which is inexpressible in any way, and is free from all elaborations of characteristics. As it is said in the "Bodhicharyavatara": 'When सर्वशो विचार्य विचार्यते, विचारणाश्रयो नैवोपलभ्यते। आश्रयाभावे कुतो विचारणा, विचारणानिरोधात्ततः प्रशाम्यति॥ (Tibetan, Devanagari Sanskrit, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) examined and thoroughly examined, the basis of examination is not found. When there is no basis, where is the examination? From the cessation of examination, there is peace.' This means that after examining in this way, one cannot find a basis for grasping, therefore conceptualization does not arise. Therefore, all verbal expressions are the objects of conventional mind, and if one asks what is the ultimate truth, it is that which is unspoken and unspeakable. The fourth