Tibetan
་དོད་པ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འཆར་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་མཆོག་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་མ་དག་ཀྱང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་མངོན་གྱུར་པ་ཕལ་ཆེར་དག་པའི་འོད་གསལ་ཤར་ཏེ། མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་བར་ཆད་མེད་པར་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་བོ། །སླར་ཡང་འབད་པས། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྤྲོས་གཞི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་བག་ཉལ་མ་དག་ཀྱང་། མངོན་དུ་གྱུར་པ་དག་སྟེ། རང་རིག་རང་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྗེན་ནེ་ཡེ་རེ་བ་མཐོང་བའི་གསལ་སྣང་དང་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ། སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་མངོན་གྱུར་པ་ནུབ། དེའི་གཉེན་པོ་སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་གྱི་གསལ་སྣང་རིམ་བཞིན་ཤར། དེའི་རྗེས་སུ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་མངོན་གྱུར་རགས་པ་ཡང་ནུབ་སྟེ་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་གི་སྐབས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་མཐར། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་བག་ཉལ་དང་བཅས་པ་དག་པའི་ཆ་ཤས་གཅིག་མངོན་དུ་མཐོང་ བ་ནི་ས་དང་པོ་སྟེ། དེ་ནས་རིམ་བཞིན་ས་བཅུ་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་མ་རིག་པ་ཆ་ཤས་རེ་རེ་དག་པས་གསལ་སྣང་ཇེ་ཆེར་གྱུར་ཏེ། ས་བཅུ་གཅིག་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་འོད་གསལ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱུད་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བ་ངོ་སྤྲད་ཅིང་ཉམས་སུ་བླངས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བཞི་སྟེ། ཐོག་མར་མྱོང་བ་འདོན་པའི་གཞི་སེམས་བཙལ་བ་དང་། དེ་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་ཉིད་གཉུག་མ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེའི་དོན་བསྒོམས་པས་ཉམས་སུ་བླང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བློ་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ཏེ། རང་གི་སེམས་གང་དུ་འདུག །ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཇི་ལྟར་འདུག་སོགས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་ཅིང་གཞིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བརྟག་ན་ངེས་པ་མི་རྙེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་གསལ་རིག་ཙམ་དུ་མ་འགག་པར་ངོས་ཟིན་ཏེ་ནང་ནས་རང་བྱུང་གི་ཉམས་ཅུང་ཟད་ཤར་བ་ན། གསལ་བ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སུམ་ཆ་གཅིག་རྟོགས་པ་ཡིན། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟགས་པས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་རྙེད་པ་ན་སྟོང་པ་སེམས་ ཀྱི་རང་བཞིན་ཅེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སུམ་ཆ་གཅིག་རྟོགས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་རྟོག་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚེ། ཅང་མེད་ཀྱི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་ཅི་ཡང་འཆར་དུ་རུང་བའི་གསལ་རི
Chinese
显现出如同亲眼所见的体验。那是殊胜无间三摩地。那时，虽然俱生无明未净，但由此产生的能取所取的错觉，显现的大部分都已清净的光明生起，见道产生无有阻碍，轻而易举地成就。再次努力，能取所取二者的戏论之基，俱生无明的习气虽然未净，但显现的已经清净，自智自明的智慧，赤裸裸地、鲜明地见到，生起光明和智慧，显现的显现、增进、获得三种错觉消失。作为其对治，显现、增进、获得三种光明依次显现。此后，俱生无明的粗大显现也消失，是大光明世间殊胜之时。如此修习的最后，俱生无明及其习气清净的一部分显现，是第一地。从那以后，次第地，十地的遮蔽的无明一部分一部分地清净，光明越来越大，在第十一地成佛之时，亲见超越心识范畴的二元清净光明。 第二，介绍并在三续的场合中开示的智慧大手印并加以修持，这有四点：首先，寻找引出体验的基础心，其次，将其介绍为明空双运，再次，将它确立为本初俱生智慧，最后，通过修习其意义来加以修持。第一，将心转向内，自己的心在哪里？颜色和形状如何等仔细观察和分析。第二，如此观察虽然无法找到确定，但在名言上，认识到心只是明觉而并非断灭，从内心稍微生起自生的体验时，明是心的体性，这是证悟了心的三分之一功德。观察它的本体，确信它远离生、灭、住三者，是空性，空性是心的自性，这是证悟了心的三分之一功德。如此认识并体验时，并非什么都没有的空性，而是能够显现任何事物的明
English
An experience arises as if seeing it directly. That is the supreme uninterrupted Samadhi. At that time, although the co-emergent ignorance is not purified, the manifest appearance of grasping and perceived objects arising from it, mostly purified, the clear light arises, and the path of seeing is easily accomplished without interruption. Again, with effort, the basis of elaboration of the two, grasper and grasped, the habitual tendencies of co-emergent ignorance, although not purified, what has manifested is purified. The wisdom of self-awareness and self-illumination is seen nakedly and clearly, and light and wisdom arise. The manifest illusions of appearance, increase, and attainment disappear. As an antidote to that, the clear appearances of appearance, increase, and attainment arise in sequence. After that, the gross manifest appearance of co-emergent ignorance also disappears, which is the time of the great clear light, the supreme of the world. At the end of such meditation, one part of the co-emergent ignorance, together with its habitual tendencies, is seen to be purified, which is the first ground. From then on, gradually, as each part of the obscuring ignorance of the ten grounds is purified, the clear appearance becomes greater and greater. At the time of attaining Buddhahood on the eleventh ground, one directly sees the dual-purity clear light that transcends the realm of mind. Second, introducing and practicing the wisdom Mahamudra taught in the context of the three continuums, which has four aspects: First, searching for the ground mind that elicits experience; second, introducing it as the union of clarity and emptiness; third, establishing it as the innate co-emergent wisdom itself; and finally, cultivating its meaning through meditation. First, turn the mind inward and examine carefully and analyze where one's mind is, what its color and shape are, and so on. Second, although certainty cannot be found by examining in this way, in terms of convention, recognize that the mind is merely clear awareness and not annihilation. When a slight spontaneous experience arises from within, clarity is said to be the characteristic of mind, which is the realization of one-third of the qualities of mind. By examining its essence, when one gains certainty that it is emptiness, free from arising, ceasing, and abiding, emptiness is said to be the nature of mind, which is the realization of one-third of the qualities of mind. When experiencing this realization, it is not an emptiness of nothingness, but a clarity that can manifest anything.
Tibetan
ག་ཙམ་དུ་འདུག་ལ། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་རང་བཞིན་གང་དུའང་གཟུང་དུ་མི་འདུག་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཐག་ཆོད། དེ་གཉིས་ཀྱང་ཡ་བྲལ་མ་ཡིན་པར་གསལ་བཞིན་དུ་སྟོང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ། སྟོང་པ་ཚོལ་མཁན་གྱི་འགྱུ་བ་གསལ་བ། གསལ་བའི་དུས་ན་སྟོང་པ། སྟོང་པའི་ངང་ནས་གསལ་བ་རང་ཤར་དུ་བྱུང་བའི་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཐག་ཆོད་པ་ལ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ལ་བཟླ་བ་ཞེས་བྱ། འདི་ལ་གོ་ཡུལ་ཙམ་མིན་པའི་མྱོང་བ་རྣལ་མ་ཞིག་ཤར་ཚེ་ཅིར་སྣང་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རོལ་པར་འཆར་ཞིང་། བཅོས་མིན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཡོན་ཏན་ཆ་ཚང་བར་རྟོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། གཉུག་མ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲད་པས། ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་རང་སེམས་སྤྱི་ཙམ་པ་འདི་དང་། འཁྲུལ་སྣང་གི་སེམས་འདི་ལ་ངོས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ༑ གཞི་དུས་ཀྱི་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་འཁྲུལ་མེད་ཞིག་ལ་བཞག་གོ། །དེ་ལ་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་། རྣམ་བྱང་གི་སེམས་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ སེམས་དང་། སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་སོགས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་བཏགས་ཤིང་། ཀུན་གཞི་རྒྱུ་རྒྱུད་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། །རང་རྒྱུད་ལ་སྣང་བའི་ལྷན་སྐྱེས་སེམས་འཁྲུལ་པ་ནི་གློ་བུར་འཁོར་བ་སྦྱང་བྱ་ཡིན་ནོ། འོ་ན་ཇི་ལྟ་བ་ཞིག་གོ་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། གློ་བུར་གྱི་སེམས་འཁོར་བ་དེའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འགྲོགས་ཀྱང་སྔར་ངོ་མ་འཕྲོད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་མྱང་འདས། དེ་གཉིས་རྣམ་པ་སོ་སོར་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱང་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་སོ་སོར་འབྱེད་མི་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ངོ་འཕྲོད་པའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རང་སེམས་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་ལམ་དུས་ཀྱི་ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱང་བཞེད་དོ། །བཞི་པ་ནི། གནད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བརྟེན་ཅིང་བོགས་དབྱུང་བར་བྱེད་དགོས་པས། དང་པོ་ཡུལ་སྣང་སེམས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་སྣང་འདི་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་བག་ཆགས་ཀྱིས་དཀྲུགས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ཁོ་ན་ལས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ལུང་དང་དཔེས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་བསྒོམས་པས་ཡུལ་སྣང་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པའི་ངེས་པ་རྙེད་ནས་ལྟ་བའི་སྟེང་དུ་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་པར་བྱས་ཏེ་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད་པར་བཞག །དེས་ཕྱི་དོན་བདེན་མེད་ དུ་རྟོགས་པས་སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པའི་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་མཚུ
Chinese
它存在于何处呢？观察它的本体，没有任何自性可以把握，因此确信它是空性。这两者也并非分离，在显现的同时也是空性。心的自性是空性，寻找空性的念头是显明的。在显明的时候是空性，在空性的状态中显明自然生起，确信这是显空双运，这被称为在双运中稳固。如果对此生起不仅仅是理解层面的真实体验，那么一切显现都会呈现为轮回与涅槃无别的游舞。并且会完整地证悟到，这无造作的心的本体，即是显空双运的圆满功德。第三是，介绍本初俱生智慧，那个智慧不是指我们通常认为的这个普通的心，也不是指迷乱显现的心，而是安住在基础时期的无谬显空双运之中。对此，在经续中，赋予了如来藏、清净心、自性光明心、心之金刚等多种名称，也称为阿赖耶识因。显现在自相续中的俱生迷乱心，是需要净化的客尘轮回。那么，它到底是什么样的呢？如果这样思考，客尘轮回心的自性也是它。虽然它们从无始以来就相伴，但以前没有认识的俱生智慧就是涅槃。虽然将这两者分别执着为不同的事物，但在本体上却无法区分，这被称为因时的轮回涅槃无别之见。并且，将认识到它的离能所二取的智慧，平等安住在自心显空双运之中，这也被认为是道时的轮回涅槃无别之见。第四是，需要通过三个要点来依止和提升。首先，将外境显现确立为心，就是通过教证和理证确定，所有这些外境显现，都是由自心习气扰动而产生的错觉，并非真实存在，通过这样修习，对外境显现确立为心生起定解，并且不让执着进入见解之中，保持清晰而无杂染。因此，由于认识到外境事物并非真实存在，这与唯识宗的虚假显现之见相似。
English
Where does it reside? By looking at its essence, no nature can be grasped, so it is determined to be emptiness. These two are also not separate, being empty while being clear. The nature of mind is emptiness, and the movement of the one who seeks emptiness is clear. When it is clear, it is empty. From the state of emptiness, clarity arises naturally, and being certain that this is the union of clarity and emptiness is called stabilizing in union. If a genuine experience that is more than just understanding arises from this, then all appearances will manifest as the play of samsara and nirvana being inseparable. And one will fully realize that this unfabricated essence of mind is the complete quality of the union of clarity and emptiness. The third is, introducing the innate wisdom that is coemergent, that wisdom is not identified with this ordinary mind that we usually think of, nor with the mind of deluded appearances, but is placed in the infallible union of clarity and emptiness of the ground state. To this, in the sutras and tantras, various names are given such as the Sugata-garbha, the pure mind, the mind of self-luminous light, the vajra of mind, and it is also called the alaya-substrate cause. The coemergent deluded mind that appears in one's own continuum is the adventitious samsara to be purified. So, what is it like? If one thinks like this, the nature of the adventitious samsaric mind is also it. Although they have been together since beginningless time, the coemergent wisdom that was not previously recognized is nirvana. Although these two are separately clung to as different things, they cannot be distinguished in terms of essence, this is called the view of the ground-time inseparability of samsara and nirvana. And, placing the wisdom that recognizes it, the wisdom free from grasping and the grasped, equally in the clarity-emptiness union of one's own mind, this is also considered the view of the path-time inseparability of samsara and nirvana. The fourth is, it is necessary to rely on and enhance through the three key points. First, establishing external appearances as mind is to ascertain through scriptural and logical proofs that all these external appearances are illusions arising from the disturbance of one's own mind's habitual tendencies, and are not truly existent. By meditating in this way, a definite understanding arises that establishes external appearances as mind, and without allowing clinging to enter into the view, one maintains clarity without contamination. Therefore, because one realizes that external things are not truly existent, this is similar to the view of false appearance of the Mind-Only school.