Tibetan
རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་བཞེད་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་གཞག་འཁྲུལ་མེད་དུ་སྟོན་པ་ཚིག་དོན་གྱི་ས་བོན། རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་བཞེད་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་གཞག་འཁྲུལ་མེད་དུ་སྟོན་པ་ཚིག་དོན་གྱི་ས་བོན། རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་བཞེད་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་གཞག་འཁྲུལ་མེད་དུ་སྟོན་པ་ཚིག་དོན་གྱི་ས་བོན་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །ན་མོ་གུ་རུ་བྷྱ༔ དཔལ་ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་ངག་ལམ་འབྲས་སོགས་ལས་ལྟ་བའི་བཞེད་ཚུལ་སྙིང་པོར་དྲིལ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྣང་བ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དང་། རྒྱུད་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། མགོན་པོ་བྱམས་པའི་མན་ངག་གཉིས་ ལས། དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་བས། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་དང་པོར་བཟློག །བར་དུ་བདག་ནི་བཟློག་པ་དང་། །ཐ་མ་ལྟ་གཞི་ཀུན་བཟློག་པ། །གང་གིས་ཤེས་དེ་མཁས་པ་ཡིན། །ཅེས་པའི་དོན། ཐོག་མར་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ངེས་འབྱུང་བསྐྱེད་པ་དང་། ཉམས་ཀྱི་སྣང་བའི་ནང་ནས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་བཟློག་ནས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་གོ་འཕང་ལ་བཀོད། བར་དུ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའི་ཚེ། བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་ནས་ཐར་པའི་ས་ལ་བཀོད་དེ། དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔར་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ངོས་བཟུང་། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་བདེན་པར་གྲུབ་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་གང་ལའང་མ་ལྟོས་པར་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར༑ འདི་དག་རྒྱུ་རྐྱེན་འབའ་ཞིག་ལས་གྲུབ་པར་འདུག་པས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མི་འདུག་སྙམ་དུ་ཐག་བཅད། དེ་ལ་སེམས་བཟུང་ནས། དང་པོ་བསྒྲིམས་ཏེ་བདེན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཚར་བཅད། བར་དུ་བདེན་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སེམས་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད། མཐར་རེས་འཇོག་གམ། ཡང་ན་རང་སོ་བཟུང་སྟེ་ལྟ་བའི་དྲན་ཤེས་མཉམས་པའི་ངང་ཧད་དེ་ཕྱད་དེ་བཞག །དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་རྙེད་པས། ཆོས ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་ཁྲོལ་གྱིས་འགྲོའོ། །དེའི་ཚེ་སྔར་ཞི་གནས་སྐྱེས་པ་ལ་ལྟ་བའི་གནད་ཀྱིས་ཟིན་པས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འགྲོའོ། །ཐ་མ་ལས་ཉོན་གཉིས་བདེན་འཛིན་རྣམ་རྟོག་ལས་བྱུང་། །དེ་ཡང་སྤྲོས་པའམ་མཚན་འཛིན་ལས་བྱུང་བས་ན། བདེན་མེད་ཡིན་སྙམ་པའི་ལྟ་བའི་གཞི་དེ་ཡང་བཟློག་པ་ཐམས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་
Chinese
恭敬的萨迦派父子所赞同的、无谬地显示见解之体系的词义之种子。 恭敬的萨迦派父子所赞同的、无谬地显示见解之体系的词义之种子。 名为恭敬的萨迦派父子所赞同的、无谬地显示见解之体系的词义之种子之论著。 顶礼 गुरु（藏文，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु）。伟大的萨迦派的口诀道果等之中，将见解的观点归纳为精要的有两种：在三种显现的场合中所阐述的中观见解，以及在三种续部的场合中所阐述的智慧大手印的善加分别。第一种也有圣者龙树和慈氏怙主的口诀两种。 其中第一种是：导师圣天说：“最初遮止非福德，中间遮止我，最后连见之基也遮止，谁知此义即智者。”此句之义是：首先依靠不净的显现生起出离心，以及在验相的显现中修持慈爱、悲心、世俗菩提心等，以此遮止非福德之业，安置于增上生的地位。中间在修持胜义菩提心之时，以断除实执的戏论来遮止我执，从而安置于解脱之地。也就是认定自相续的五蕴为真实的实执。像这样，如果成立为真实，则应不依赖任何因缘，最初就应成立。而这些仅仅是从因缘所生，因此判定为不成立为真实。对此心生定解后，首先专注，截断实执的分别念。中间在无实的空性之上，心放松舒缓。最后轮流交替，或者保持本位，在见解的觉知与禅定平等的状态中，惊愕地、豁然地安住。对此获得确信后，一切法都将轻易地通达为无实。此时，先前生起的止观被见解的要点所掌握，便会转化为双运。最后，业和烦恼二者都从实执分别念中产生。而这又从戏论或相执中产生，因此认为“无实”的见解之基也被一切遮止所涵盖，从而获得一切智智的智慧。
English
The seed of words and meanings that unerringly shows the system of views upheld by the venerable Sakya father and sons. The seed of words and meanings that unerringly shows the system of views upheld by the venerable Sakya father and sons. This is the treatise called "The Seed of Words and Meanings that Unerringly Shows the System of Views Upheld by the Venerable Sakya Father and Sons." Namo Guru Bhya. From the oral instructions of the great Sakyapa, such as Lamdre, the essential points of the view are condensed into two: the Madhyamaka view taught in the context of the three appearances, and the excellent distinctions of the wisdom Mahamudra taught in the context of the three tantras. The first also has two oral instructions, those of the noble Nagarjuna and the Lord Maitreya. The first of these is: The teacher Aryadeva said, "First, turn back non-merit; in the middle, turn back self; finally, turn back all the basis of view; whoever knows this is wise." The meaning of this is: First, relying on impure appearances, generate renunciation, and cultivate love, compassion, and conventional bodhicitta within the appearances of experience. By these, turn back non-meritorious actions and place oneself in the state of higher rebirth. In the middle, when cultivating ultimate bodhicitta, cut off the proliferation of clinging to reality and turn back the grasping at self, thereby placing oneself on the ground of liberation. That is, identify the grasping at reality that grasps the five aggregates of one's own continuum as real. Like this, if it were established as real, then it should be established from the beginning without depending on any cause or condition. But since these are established only from causes and conditions, it is determined that they are not established as real. Having taken this to heart, first focus intently and cut off the conceptual thoughts of grasping at reality. In the middle, relax the mind loosely on the emptiness of reality. Finally, alternate or maintain one's own position, and remain in a state of amazement and suddenness, with the awareness of view and meditation in equipoise. Having gained confidence in this, all phenomena will easily be understood as unreal. At that time, the previously arisen calm abiding, being seized by the key points of the view, will transform into union. Finally, both karma and afflictions arise from conceptual thoughts of grasping at reality. And since this arises from proliferation or grasping at characteristics, the basis of the view that thinks "unreal" is also encompassed by all turning back, thereby obtaining the wisdom of omniscience.
Tibetan
འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གནད་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་ངེས་པ་དྲངས་པ་དེའི་རྒྱུན་མི་མཐུད་པར། ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པ་གང་དུའང་བཟུང་དུ་མེད་དེ། དེ་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་བློ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་ཐག་བཅད་དེ། ཡུལ་སྤྲོས་པས་མ་རིག་པར་བློའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། འཛིན་མེད་དུ་ཕྱམ་མེར་བཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་རྗེ་བཙུན་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས། འཛིན་པ་བྱུང་ན་ལྟ་བ་མིན། །ཅེས་པ་ལྟ་རིམ་བར་གྱི་བདེན་འཛིན་དང་། ཐ་མའི་ཚེ་མཚན་འཛིན་སྤོང་བའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞི་དུས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་འཁོར་ཀླུའདས་གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་ངོས་མ་ཟིན་པར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་ཤར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་གྱུར་བག་ཉལ་དང་བཅས་པ་འདི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ཡིན་པས། འདིའི་ རྩ་བ་བཅད་དེ་དབྱིངས་སུ་བསྟིམ་དགོས། དེ་ལ་གཟུང་བའི་འཁྲུལ་སྣང་བཅད་པ་དང་། འཛིན་པའི་འཁྲུལ་སྣང་བཅད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ། དྲོད་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚོལ་བ། རྩེ་མོ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚོལ་བ། བཟོད་པ་གཟུགས་མེད་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚོལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ཞིག་རང་རྒྱུད་ལ་གནས་ཀྱང་། ཕྱི་དོན་འདི་དག་རང་སེམས་ལས་ལོགས་སུ་བཟུང་བས་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པས་དེ་བསལ་དགོས། བསལ་ཚུལ་ཡང་། འདི་དག་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་དུ་ལོགས་སུ་བདེན་གྲུབ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཐག་བཅད་ནས་མྱོང་བ་འདོན་པས། ཕྱི་དོན་འདི་དག་རང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་ལས་དོན་དུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མི་འདུག་སྙམ་དུ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བའི་གསལ་སྣང་ཅུང་ཟད་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། གསལ་སྣང་དེ་ཆེས་ཆེར་མཆེད་ནས་མྱོང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་པོ་འབྱུང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། སླར་ཡང་འབད་པས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་སྒྲིབ་བྱེད་གཟུང་བྱའི་འཁྲུལ་སྣང་མངོན་གྱུར་པ་དག་ནས་སེམས་གསལ་སྣང་གི་དྭངས་ཆ་དང་བདེ་བ་ལྷག་པར་སྐྱེ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ནང་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་སྣང་མ་ནུབ་ཀྱང་། ཕྱི་གཟུང་བའི་འཁྲུལ་ སྣང་ནུབ་སྟེ། བདེན་ཞེན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འབྱུང་བས་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སླར་ཡང་འབད་པས། ནང་འཛིན་བྱེད་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་དེ་ཡང་ནུབ་སྟེ། རང་སེམས་འོད་གསལ་གསལ་སྣང་ཆེས་ཆེར
Chinese
生起。因此，不延续从缘起的要点中得出一切法无自性的定解，境空性是无论有无等任何处都无法执取的，因为那不是执著二者之有心者的行境，如此断定后，舍弃以境戏论为无明的心的所有见解，坦然安住于无执中。因此，至尊文殊菩萨说：“若生执著则非见。”这是指次第观中的实执，以及最终舍弃名相执著之义。第二，基位时的自性光明离戏论是轮回涅槃二者的因。未能认识到这一点，显现为能取所取的二取烦恼，包括现行和习气，这是轮回的根本，俱生无明。因此，必须断除此根本，融入法界。其中有断除所取之错觉和断除能取之错觉两种。初者有三：寻求获得暖相之三摩地，寻求生起顶相之三摩地，寻求获得忍位无色之三摩地。初者是，虽然离能取所取二取的智慧自证超越一切戏论之边安住于自相续中，但因将此外境执为与自心相异，故是障碍，因此必须遣除。遣除之方式是，断定这些仅是心的错觉，实际上没有丝毫独立存在的实有，从而生起体验。因此，对外境生起定解，认为这些仅是自心的错觉显现，实际上并非真实存在。第二，彼光明大为增长，生起极为清晰之体验。第三，再次努力，自相续中遮蔽心的所取错觉现行得以清净，心中生起光明清澈和安乐。此时，虽然内在的能取错觉尚未消失，但外在的所取错觉已经消失，不会产生丝毫实执，因此也称为获得暖相之三摩地。第二，再次努力，内在的能取心之错觉也消失，自心光明，光明大为增长。
English
arises. Therefore, without continuing the certainty that all dharmas are without inherent existence from the key point of dependent origination, the emptiness of objects cannot be grasped in any way, whether it is existence or non-existence, because it is not the object of experience for those with minds that grasp at the two. Having decided this way, abandon all views of the mind that take objects as ignorance of proliferation, and rest peacefully in non-grasping. Therefore, the venerable Manjushri said, "If grasping arises, it is not a view." This refers to the grasping at reality in the stages of view, and the meaning of abandoning the grasping at characteristics at the end. Secondly, the self-nature of the ground-time, clear light, free from elaboration, is the cause of both samsara and nirvana. Not recognizing this, the afflictions that arise as the duality of grasper and grasped, including manifest and latent tendencies, are the root of samsara, innate ignorance. Therefore, the root of this must be cut and absorbed into the expanse. There are two types: cutting the illusion of the grasped and cutting the illusion of the grasper. The first has three: seeking the samadhi of obtaining warmth, seeking the samadhi of the arising of the peak, seeking the samadhi of realizing the formless patience. The first is that although the wisdom of self-awareness, free from the duality of grasper and grasped, which transcends all extremes of elaboration, abides in one's own mind-stream, it is an obscuration because these external objects are grasped as separate from one's own mind, so it must be removed. The way to remove it is to determine that these are merely illusions of the mind, and in reality, there is not even a particle of independently existing reality, and thus generate experience. Therefore, generate certainty about external objects, thinking that these are merely illusions of one's own mind, and in reality, they are not truly established. Secondly, that luminosity greatly increases, and a very clear experience arises. Thirdly, again, through effort, the manifest illusions of the grasped, which obscure the mind in one's own mind-stream, are purified, and clarity and bliss arise especially in the mind. At that time, although the internal illusion of the grasper has not disappeared, the external illusion of the grasped has disappeared, and no grasping at reality arises, so it is also called the samadhi of obtaining warmth. Secondly, again, through effort, that illusion of the internal grasping mind also disappears, and one's own mind is clear light, and the luminosity greatly increases.