Chinese
舍弃了妄念和分别的戏论垢染，为了不再结生，当无垢且清净时，称为不再结生。这是中观宗的说法。如果超过三行，就是清净。大道的微小部分是：祈请。仅仅是少许，就没有烦恼。这就像云、雾和尘埃等虽然存在，但像虚空一样，在一切方面自性完全清净。这是（经文中）所说的。这是教义的阐明，伟大的中观宗学者世亲所说。如果超过三行，就是没有烦恼。大道的中间部分是：祈请。在那一行中，没有造作。这是说，如果存在所要获得之物和获得之因这二者，那么获得也将不存在。如果存在要证悟之物和证悟之因这二者，那么证悟就会存在。因此，仅仅是没有遍计和分别，就安立为圆成实性清净，所以对于清净，没有任何获得或证悟。这是第二遍知一切者，伟大的中观宗学者世亲所说。如果超过三行，就是大道的伟大之处是：祈请。世尊，清净是未显现的。这是说，因为将遍计所执和分别假立的色等法安立为没有显现，所以称为清净，因为没有显现，所以称为没有显现的自性。这是伟大的中观宗学者所说。如果超过两行，就是三界之敌对，被认为是。祈请。五行是：不应生于无色界。这是说，欲界、色界和无色界都是遍计所执。何时不生于这些界，不出现于这些界，就称为清净。这是中观宗的说法。一行是：以平等性。祈请。世尊。两行是：因为法没有心。这是说，因为远离了证悟，所以说没有。这是伟大的中观宗学者世亲所说。另一部分是：不了解一切法。对此进行辩驳
English
The abandonment of the defilements of elaboration, such as delusion and discrimination, is called non-rebirth because it is immaculate and pure, and thus there is no further rebirth. This is what the Madhyamikas say. If it exceeds three lines, it is purity. The small part of the great path is: supplication. Just a little, and there are no afflictions. This is like the clouds, mists, and dust, etc., even though they exist, are completely pure by nature in all respects, like the sky. This is what is said. This is the clarification of the teachings, spoken by the great Madhyamika scholar Vasubandhu. If it exceeds three lines, it is without afflictions. The middle part of the great path is: supplication. In that line itself, there is no doing. This means that if there are two things, that which is to be attained and the cause of attainment, then attainment will also not exist. If there are two things, that which is to be realized and the cause of realization, then realization will exist. Therefore, it is only the absence of conceptualization and discrimination that is established as the perfectly established nature of purity. Therefore, since it is established as purity, there is no attainment or realization in that purity. This is what the second omniscient, the great Madhyamika scholar Vasubandhu, said. If it exceeds three lines, the great part of the great path is: supplication. Bhagavan, purity is unmanifest. This means that since the phenomena such as form, which are imputed and conceptually constructed, are established as unmanifest, it is called purity. Because it is unmanifest, it is called the nature of unmanifest. This is what the great Madhyamika scholar said. If it exceeds two lines, it is considered to be the enemy of the three realms. Supplication. Five lines: It is not good to be born in the formless realm. This means that the desire realm, the form realm, and the formless realm are all imputed. When one is not born in these realms and does not arise in these realms, it is called purity. This is what the Madhyamikas say. One line: By equality. Supplication. Bhagavan. Two lines: Because there is no mind in the Dharma. This means that because it is devoid of realization, it is said to be non-existent. This is what the great Madhyamika scholar Vasubandhu said. Another section: All dharmas are not known. To that, a refutation.
Tibetan
ཀ་སྤངས་པ་ཡིས། །ལམ་ནི་འཇལ་དང་གཞལ་བྱ་དག །ཕྲེང་གཉིས་ན། གནོད་པར་མི་བགྱིད་པ་ལགས། ཞེས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཕན་པ་ལ་གནོད་པར་མི་བྱེད་དེ་ནམ་མཁའ་ལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་དབྱིག་གཉེན་གསུངས། ནུད་ཙམ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལ་སུ་ཞིག་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡོད་ཅེས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། ཕྲེང་གཅིག་ལྷག་ན། ལེན་པ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོངས་སུ་འཛིན་ན་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། ཤོག་གུ་གསུམ་དུ་ཕྲེང་གཉིས་ཆད་པ་ན། ཅིའི་སླད་དུ་བདག་ཀུན་ཏུ་མཐའ་ཡས་པས། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང༌། ཆད་པ་མེད་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང༌། ཕྱི་མའི་མཐའ་དང༌། དབུས་ཀྱི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་མཐའ་ཡས་པའོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། ཕྲེང་བཞི་ན། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། ཤི༷ན་ཏུ༷་ད༷ག་པ༷་ཞེ༷ས། །བྱ༷་བ༷་འདི༷་ནི༷་སྒོ༷མ་པ༷འི་ལ༷མ། །བྱ༷ང་ཆུ༷བ་སེ༷མས་དཔ༷འ་མཁ༷ས་རྣ༷མས་ཀྱི༷ས། །ལ༷མ་ཤེ༷ས་ཉི༷ད་ནི༷་འདི༷་འདྲ༷ར་བཤ༷ད། །ཅེས་པ་དོན་བཅུ་གཅིག་པ་གསུང་ཟིན་ཏོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ་ལས། ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་ཏེ་གཉིས་པའོ།། །། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ་ལས། ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་ཏེ་གཉིས་པ།
Chinese
因为舍弃了“甲”字，道路就是能度量和所度量，在两行中，不会造成损害。这是因为那两者都是如是的体性，极其清净的缘故。如是性不会对利益造成损害，就像虚空之于虚空一样。这是大中观派义成所说。仅仅是停顿，因为安住于法界之故。这表明法身是恒时安住的体性，谁能对它造成利益和损害呢？这是大中观派所说。如果多出一行，就没有接受。这是因为般若波罗蜜多是极其清净，是没有任何执取的体性。如果执取某些法，就不会变得清净。这是大中观派所说。在三张纸上断了两行，为什么我是一切处无边际的呢？这是因为没有常断，没有前际，没有后际，没有中际的缘故，所以是一切处无边际的。这是大中观派所说。在四行中，是因为了知道路的相状。他们说：极其清净。这个称为修道。诸位菩萨智者们，如此宣说了知道路。这是第十一个意义，已经说完。 《般若波罗蜜多教授论现观庄严论》中，了知道之品，第二（完毕）。 《般若波罗蜜多教授论现观庄严论》中，了知道之品，第二。
English
Because of abandoning the letter 'Ka,' the path is both measurable and what is to be measured, and in two lines, it does not cause harm. This is because both of them are the nature of suchness, and are extremely pure. Suchness does not harm benefit, like space to space. This was said by the great Madhyamika Dignāga. Just a pause, because of abiding in the realm of phenomena. This shows that the Dharmakaya is the nature of abiding at all times, so who can benefit or harm it? This was said by the great Madhyamika. If there is one line too many, there is no acceptance. This is because the Prajñāpāramitā is extremely pure, and is the nature of having no grasping at all. If some dharmas are grasped, they will not become pure. This was said by the great Madhyamika. When two lines are cut off on three sheets of paper, why am I all-pervading and infinite? This is because there is no permanence, no cessation, no prior limit, no subsequent limit, and no middle limit, so it is all-pervading and infinite. This was said by the great Madhyamika. In four lines, it is because of knowing the aspects of the path. They say: Extremely pure. This is called the path of cultivation. The wise Bodhisattvas have explained the knowledge of the path in this way. This is the eleventh meaning, which has been completed. From the Treatise on the Instructions of the Prajñāpāramitā, the Ornament of Clear Realization, the chapter on Knowing the Path, the second (is finished). From the Treatise on the Instructions of the Prajñāpāramitā, the Ornament of Clear Realization, the chapter on Knowing the Path, the second.