Tibetan
༡༤ བཅུ་གསུམ་པ། རྒྱལ་བུ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་རབས། ༡༤ བཅུ་གསུམ་པ། རྒྱལ་བུ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་རབས། ༈ ཡང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གྲག་གོ །དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པའི་མདོ་ལས། སྔོན་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་འདས་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཏོག་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ་ན། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་ཞེས་པ་ན་རྒྱལ་པོ་རྔ་སྒྲ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དཔལ་དང་སྙན་གྲགས་འཛམ་གླིང་དུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བཙུན་མོ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སྲས་ཤིན་ཏུ་གཟུགས་བཟང་བ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་ཡོད་དོ། །བཅུ་དྲུག་ལོན་པའི་ཚེ་ན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཏོག་ལ་འབྱོར་བའི་མཆོད་པ་ཁྱེར་བའི་ལམ་སྣ་ན། བུ་མོ་མཛེས་པ་རྒྱན་ཆ་ལུགས་དང་ལྡན་པ་གཉིས་དང་ཕྲད་ནས་རྒྱལ་བུ་ལ་རབ་ཏུ་ལྟ་བར་བྱེད་ནས་སྨྲས་པ། ཁོ་མོ་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་ཡང༌། །རྒྱལ་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་བཙུན་མོ་དམ་པའི་ཚུལ། །ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་ལ། །རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡང་མཉམ་པར་ཤོག །རྒྱལ་བུ་ན་རེ། རབ་མཛེས་བུ་མོ་རྒྱན་བཟང་གཉིས་པོ་དག །ཕ་མ་ཡུལ་འཁོར་ཉེ་འབྲེལ་ཅི་འདྲ་ཡོད། །ཁྱོད་གཉིས་མིང་ཡང་ཇི་སྐད་བགྱི་བ་ལགས། །ཚུལ་བཞིན་མྱུར་དུ་བདག་ལ་རབ་ཏུ་སྨྲོས། །དེ་ནས་བུ་མོ་གཅིག་གིས་རྒྱལ་བུ་ལ་མེ་ཏོག་ཨུ་དུམ་ཝཱ་ར་བདུན་གཏོར་ནས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་རིན་ཆེན་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། །ཁོ་མོའི་ཡབ་ནི་གྲགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཡུལ་ནི་བདེ་ལྡན་གྲགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཏེ། །ང་ཡང་ཉི་མའི་སྒྲོན་མ་བྱ་བ་ལགས། །ཞེས་སོ། །ཡང་བུ་མོ་གཅིག་གིས་མེ་ཏོག་ལྔ་གཏོར་ནས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཡུལ་ནི་པད་མོ་སྤུངས་པ་ཡིན། །ཡབ་ནི་རྒྱལ་པོ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། །ང་ཡང་ནམ་མཁའི་སྒྲོན་མ་ཞེས་པར་གྲགས། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་བཙུན་མོ་བྱེད་པར་ཤོག །ཅེས་དང༌། རྒྱལ་བུ་བཙུན་མོ་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ག་ལ་བ་དེར་ཕྱིན་ནས། གསེར་གྱི་དོང་ཚེ་དང༌། ཨུ་དུམ་ཝཱ་ར་དང༌། པད་མ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ནས། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཁོ་བོ་ཕྱི་མའི་དུས་ན་ཅི་འདྲར་འགྱུར། །མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བརྩེས་བདག་ལ་ལུང་བསྟན་གསོལ། །བློ་གྲོས་པད་ཚལ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་མཛོད། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཡིད་འཕྲོག་ཡོན་ཏན་བྱེ་བས་ལེགས་བརྒྱན་པ། །བསྐལ་པ་བཟང་པོ་དུས་ཀྱི་ཐ་མ་ལ།
Chinese
第十四，讲述王子转生为世间自在（观世音）的故事。 第十四，讲述王子转生为世间自在（观世音）的故事。 又，据说他变成了一位法王。这是从《戒律清净经》中所说。过去在九十六劫之前，当耶谢朵（梵文：Jñānadhvaja，智慧幢）佛陀降临世间时，在一个名为“罗睺执”（梵文：Rāhugraha）的大城市里，有一位名叫“鼓声”（梵文：Dundubhisvara）的国王，他的荣耀和名声遍布整个赡部洲。他有一位名叫“无垢”（梵文：Vimalā）的王后，生了一个非常英俊、令人愉悦的王子。当王子十六岁时，在前往向耶谢朵佛陀献供的路上，他遇到了两位美丽、装饰华丽的女孩，她们深情地看着王子，说道：愿我们二人世世代代，都以王子您神圣妃子的身份，如身与影般，永远生生世世在一起。王子说：美丽的、装饰华丽的两位姑娘，你们的父母、家乡、亲戚都是怎样的？你们的名字又是什么？请如实迅速地告诉我。然后，其中一个女孩向王子撒了七朵乌昙婆罗花，说道：尊贵的王子，请听我说。我的父亲是“名声显扬”（梵文：Yaśasvin），家乡是“安乐具名”（梵文：Sukhavatī-yaśas）的城市，我名叫“太阳灯”（梵文：Sūryapradīpa）。另一个女孩撒了五朵花，说道：我的家乡是莲花堆（梵文：Padmavyūha），父亲是国王“无垢”（梵文：Vimala），我名叫“虚空灯”（梵文：Ākāśapradīpa）。愿我直到菩提果位都做您的妃子。王子与两位妃子一同前往佛陀所在之处，献上了金柄、乌昙婆罗花、白莲花等等，并发起了无上菩提心。王子说道：世间知者，佛陀薄伽梵，我未来会变成什么样？请以您至上的慈悲，为我授记，愿您使我的智慧莲园盛开。然后，薄伽梵说道：以无数令人心醉的功德庄严，在贤劫的末期。
English
14. The Story of the Prince's Birth as Lord of the World (Avalokiteśvara). 14. The Story of the Prince's Birth as Lord of the World (Avalokiteśvara). Furthermore, it is said that he became a Dharma king. This is according to the Sutra of Pure Conduct. In the past, ninety-six kalpas ago, when the Buddha Jñānadhvaja (梵文：Jñānadhvaja，智慧幢) appeared in the world, in a great city called Rāhugraha (梵文：Rāhugraha), there was a king named Dundubhisvara (梵文：Dundubhisvara，鼓声), whose glory and fame spread throughout Jambudvipa. He had a queen named Vimalā (梵文：Vimalā，无垢), who gave birth to a very handsome and pleasing prince. When the prince was sixteen years old, on the way to offer worship to the Buddha Jñānadhvaja, he met two beautiful and adorned girls, who looked at the prince with affection and said: May we two, in all lifetimes, be the sacred consorts of you, Prince, like body and shadow, always together in life after life. The prince said: Beautiful and adorned girls, what are your parents, homeland, and relatives like? And what are your names? Please tell me truthfully and quickly. Then, one of the girls scattered seven Udumbara flowers on the prince and said: Noble Prince, please listen to me. My father is Yaśasvin (梵文：Yaśasvin，名声显扬), my homeland is the city of Sukhavatī-yaśas (梵文：Sukhavatī-yaśas，安乐具名), and I am called Sūryapradīpa (梵文：Sūryapradīpa，太阳灯). The other girl scattered five flowers and said: My homeland is Padmavyūha (梵文：Padmavyūha，莲花堆), my father is King Vimala (梵文：Vimala，无垢), and I am called Ākāśapradīpa (梵文：Ākāśapradīpa，虚空灯). May I be your consort until enlightenment. The prince, together with the two consorts, went to where the Buddha was, and offered golden handles, Udumbara flowers, white lotuses, and so on, and generated the supreme bodhicitta. The prince said: World-knowing, Buddha Bhagavan, what will I become in the future? Please, with your supreme compassion, prophesy for me, and may you make my lotus garden of wisdom flourish. Then, the Bhagavan said: Adorned with countless enchanting qualities, at the end of the Fortunate Aeon.