Tibetan
པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གང་ཟག་རྟོགས་པ་ནི་དང་པོ་གཉིས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིའོ། །ཕྱི་མ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ངོ་། །ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཁྱད་ པར་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་དང་། སྟོན་པ་དང་། འབྱོར་བ་བརྙེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་ རྟོགས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དང་། ས་བཅུ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་རོ། །གནས་རྟོགས་པ་ནི། རྣམ་པ་དྲུག་གིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྣམ་པ་དྲུག་གིས་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་ལས་དང་། མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལས་དང་། ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ ལས་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཕན་ཡོན་གྱི་ཕྱིར་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་བཞིས་དམིགས་པ་རྟོགས་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པ་དང་། དེ་ལ་མོས་པ་དང་། ངེས་པ་དང་། 2-129 ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པ་བཞིས་མཚན་མ་སྤོང་བ་རྟོགས་པ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤོང་ བ་ལས་ཏེ། རགས་པ་དང་། འབྲིང་པོ་དང་། ཕྲ་བ་དང་། རིང་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་རྣམ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདིས་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ དག་པར་སྦྱོར་བ་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་དང་། མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་དང་། དམིགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་ལས་དང་། མི་དམིགས་པ་དམིགས་ པར་སྦྱོར་བ་ལས་སོ། །མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་གཉིས་དང་། ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་། དབང་པོ་དང་། ཡུལ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་སུ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ ནི་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། གནས་མེད་པ། སྣང་བ་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། རྟེན་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། 2-130 སྣང་བའི་ཕྱིར་ནི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་
Chinese
成为真如。认识补特伽罗（梵文：Pudgala，指个体或人）最初的两种是成为真如，这是佛和菩萨（梵文：Bodhisattva，觉有情）的境界。后者也是声闻（梵文：Śrāvaka，指听闻佛法而证悟者）和独觉佛（梵文：Pratyekabuddha，指不依赖他人教导而独自证悟者）的境界。认识差别在于佛和菩萨们具有清净佛土的殊胜之处，以及法身（梵文：Dharmakāya，指佛的法性身）的殊胜之处，以及圆满报身（梵文：Saṃbhogakāya，指佛的受用身）的殊胜之处，以及获得化身（梵文：Nirmāṇakāya，指佛的应化身）的殊胜之处，因为他们具有见、示、得的殊胜之处。认识必要在于往昔愿力的殊胜之处，以及以宣说大乘（梵文：Mahāyāna，佛教宗派，意为‘大 Vehicle’）为目标的殊胜之处，以及与十地（梵文：Bhūmi，菩萨修行的十个阶段）相结合的殊胜之处。认识处所，是为了以六种方式认识不分别的智慧（梵文：Jñāna）。 以六种方式认识本身，即从所缘（梵文：Ālambana，指认识的对象或条件）而来，从完全舍弃相（梵文：Nimitta，指事物的外在特征或标志）而来，从正确结合而来，为了体性（梵文：Lakṣaṇa，指事物的本质特征），为了利益，以及为了完全了解。以四种方式认识所缘，即通过宣说大乘，以及对它生起信心，以及确定，以及圆满具足资粮（梵文：Saṃbhāra，指积累功德和智慧）。以四种方式认识舍弃相，即从不相顺的方面，以及对治的方面，以及真如的方面，以及舍弃认识之法的相而来，即粗大的、中等的、细微的、长久随逐的相，正如这些名相一样，这已经正确地显示了。认识正确结合也有四种方式，即从有相的结合而来，从无相的结合而来，从有相与无相结合本身而来，以及从无相与有相结合而来。认识体性也有三种方式，即为了安住于法性（梵文：Dharmatā，指事物的本性或规律），即安住于不可分割、离言语的法性；为了无显现，即在二取（能取和所取）中，以及如何言说，以及根（梵文：Indriya，指感觉器官），以及境（梵文：Viṣaya，指感觉对象），以及识（梵文：Vijñāna，指意识），以及器世间（指物质世界）中没有显现。通过这些，无色、不可见、无处所、无显现、无识、无所依，这就是不分别的智慧，正如经中所说的体性，这已经清楚地显示了。 为了显现，如同虚空的中心一样，为了见到一切法（梵文：Dharma，指宇宙间一切事物和规律），如同幻术等一样，为了见到一切行（梵文：Saṃskāra，指一切有为法）。
English
Becoming Suchness. Recognizing the individual (Pudgala): the first two becoming Suchness are those of the Buddha and Bodhisattva. The latter is also that of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas. Recognizing the distinction lies in the Buddhas and Bodhisattvas having the distinction of pure Buddha-fields, as well as the distinction of the Dharmakāya, the distinction of the Saṃbhogakāya, and the distinction of obtaining the Nirmāṇakāya, because they have the distinction of seeing, showing, and attaining. Recognizing the necessity lies in the distinction of past aspirations, as well as the distinction of aiming to teach the Mahāyāna, and the distinction of thoroughly engaging with the ten Bhūmis. Recognizing the place is in order to recognize the non-conceptual Jñāna in six ways. Recognizing itself in six ways is from the Ālambana, from completely abandoning the Nimitta, from correct engagement, for the sake of Lakṣaṇa, for the sake of benefit, and for the sake of complete understanding. Recognizing the Ālambana in four ways is through teaching the Mahāyāna, as well as generating faith in it, as well as certainty, and completely perfecting the Saṃbhāras. Recognizing abandoning the Nimitta in four ways is from the unfavorable side, as well as the opposing side, as well as the side of Suchness, and from abandoning the Nimitta of the Dharma of recognition, that is, the gross, the medium, the subtle, and the long-following Nimitta, just as these terms are, this has been correctly shown. Recognizing correct engagement also has four ways, that is, from engagement with the Nimitta, from engagement without the Nimitta, from engagement of the Nimitta and non-Nimitta themselves, and from engagement of the non-Nimitta with the Nimitta. Recognizing the Lakṣaṇa also has three ways, that is, for abiding in the Dharmatā, that is, abiding in the Dharmatā that is indivisible and beyond expression; for the sake of non-appearance, that is, in the two (subject and object), and how it is expressed, and the Indriyas, and the Viṣayas, and the Vijñāna, and the world of vessels (the material world) there is no appearance. Through these, without form, invisible, without place, without appearance, without Vijñāna, without support, this is the non-conceptual Jñāna, as the Lakṣaṇa spoken of in the Sutras, this has been clearly shown. For the sake of appearance, like the center of the sky, for seeing all Dharmas, like illusion and so on, for seeing all Saṃskāras. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
རོ། །ཕན་ཡོན་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་རྫོགས་པར་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། གོང་ན་མེད་པའི་བདེ་བའི་གནས་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོན་པའི་འབྱོར་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་རྟོགས་པ་ ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཆོས་དང་། གང་ཟག་དང་། གྱུར་པ་དང་། ཐ་དད་པ་དང་། སྐུར་པ་ལྔ་མི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ལས་ཞེན་པའི་གཉེན་པོའོ། །མཚན་ཉིད་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་། །ཡང་དག་པར་འདས་པ་དང་། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། ངོ་བོའི་དོན་དང་། བཀྲ་བར་འཛིན་པ་ལྔ་སྤངས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། ཕྱོགས་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། གནས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་། གཏན་དུ་བ་ཉིད་དང་གཏན་མེད་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་རོ། ། 2-131 ལས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རིང་དུ་བྱེད་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བའི་སྦྱིན་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་སྦྱོར་བ་དང་། དེའི་རྗེས་ ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྟེར་ བར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དེ་འདི་ ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་མི་ཤེས་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་ལས་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ། མི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ སྣང་བའི་རྒྱུ་དང་། དེ་ལ་རྟེན་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པ་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བས་ཀྱང་དེའི་ཆོས་ཉིད་ནི་ སྣང་བ་མེད་ལ། དེ་སྣང་བ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། ། 2-132 དེ་ལྟར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལས་དོན་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པར་རྟོགས་ པར་བྱེད་དོ། །དོན་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་མི་དམིགས་པ་ལས་གཉི་ག་ཁྱད་པར་དམིགས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡ
Chinese
若！（藏文：རོ།）利益的证悟有四种：为了圆满获得法身（藏文：ཆོས་ཀྱི་སྐུ་），为了圆满获得无上安乐的住处，为了圆满获得导师的富饶。 从完全了知而来的证悟也有四种：为了完全了知对治，为了完全了知体性，为了完全了知差别，为了完全了知作用。其中，完全了知对治是不分别的智慧，是对治于五种不适之本性，即对法、补特伽罗、转变、差别和诽谤的执着。 完全了知体性是：断除不作意、真实已逝、寂静、本体之义和执持显现这五者，是其自性。 完全了知差别是：因为不分别、非单一性、无住性、常恒性和断灭性这五种差别。 完全了知作用是：远离分别，给予无上安乐，与远离烦恼和所知障相结合，以从其后获得的智慧进入一切所知之相，清净佛土，成熟有情，给予一切种智，这五种相是作用的差别。 作意证悟是：如是说，菩萨若欲证悟不分别智，应如是作意：如是性（梵文天城体：तथाता，罗马拟音：tathātā，汉语字面意思：如是性）从无始时来不被了知，非真实的遍计所执是一切种子的根本，是虚妄二取显现之因，也是所依的差别，因此，虽然因和果都已显现，但却是虚妄的。虽然如此显现，但其法性却不显现，从不显现中，法性却显现。如是如理作意时，菩萨便能证悟不分别智。 如是，从趋近所缘境，能证悟唯识（藏文：རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་）的趋近所缘境。从唯识的趋近所缘境，能证悟一切事物无所缘境。从一切事物无所缘境，能证悟唯识亦无所缘境。从彼无所缘境，能证悟二者差别所缘境。
English
Ro! The realization of benefits is fourfold: for the sake of fully attaining the Dharmakaya (chos kyi sku), for the sake of fully attaining the abode of unsurpassed bliss, and for the sake of fully attaining the wealth of the Teacher. The realization from complete knowledge is also fourfold: for the sake of completely knowing the antidote, for the sake of completely knowing the characteristics, for the sake of completely knowing the distinctions, and for the sake of completely knowing the functions. Among these, completely knowing the antidote is non-discriminating wisdom, which is the antidote to attachment to the nature of five discomforts: Dharma, person, transformation, difference, and slander. Completely knowing the characteristics is: abandoning non-attention, truly passed, pacified, the meaning of essence, and holding to appearance—these five are its own characteristics. Completely knowing the distinctions is: because of the five distinctions of non-discrimination, non-singularity, non-abiding, permanence, and annihilation. Completely knowing the function is: distancing from discrimination, giving unsurpassed bliss, combining with freedom from afflictions and cognitive obscurations, entering into all aspects of knowable objects with the wisdom obtained from it, purifying the Buddha-field, maturing sentient beings, and giving omniscience—these five aspects are the distinctions of function. The realization of attention is: as it is said, if a Bodhisattva wishes to realize non-discriminating wisdom, he should attend in this way: Suchness (梵文天城体：तथाता，罗马拟音：tathātā，汉语字面意思：如是性) is not known from beginningless time, and the unreal, completely imputed is the root of all seeds, the cause of the false appearance of duality, and also the difference of the support. Therefore, although cause and effect have appeared, they are false. Although it appears in this way, its Dharma-nature does not appear, and from the non-appearance, the Dharma-nature appears. When one attends in this way, the Bodhisattva realizes non-discriminating wisdom. Thus, from approaching the object of focus, one realizes the approaching of the object of focus on mere consciousness (Tibetan: rnam par rig pa tsam). From the approaching of the object of focus on mere consciousness, one realizes that all things have no object of focus. From all things having no object of focus, one realizes that even mere consciousness has no object of focus. From that having no object of focus, one realizes the object of focus on the distinction between the two. -------------------------------------------------------------------------------- ིན་