Tibetan
ནཱ་རོ་པས་བསྡད་པས་ཤ་ཐམས་ཅད་དང་རུས་པ་ཐམས་ཅད་དཀར་ཟངས་ཀྱིས་སོང་ནས། ཀུན་གཞི་བག་ལ་ཞི་བྲོས་ལ་ཁང་ཙ་རུ་ 1-1-5a ཏཻ་ལོ་པ་བྱོན་ནས་ཕྱག་ཡུག་མཛད་པས་སངས་ཀྱིས་སོས་སོ། །ཡང་དུས་ཅིག་གི་ཚེ་ན་ཏཻ་ལོ་པས། ནཱ་རོ་པ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ཁུག་ཅིག་བྱས་ནཱ་རོ་པས་འགུགས་སུ་ཕྱིན་ཏེ། རང་དབང་མེད་པར་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ལ་འཇུས་ཏེ་བཀུག་པས། ཁོའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ལ་བླ་མའི་དོན་ཡིན་སྙམ་པ་ཙམ་གྱིས་སོས་སོ། །ཡང་དུས་ཅིག་གིས་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་འཁྱོགས་ལ་བཏེག་ནས་བྱུང་བ་ལ། ཏཻ་ལོ་པ་ན་རེ། འདི་ལ་འཇུ་ནུས་པ་ཡོད་དམ་གསུང་། ནཱ་རོ་པས་ང་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་སྙམ་ནས་འཇུས་པས་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་པས་བརྡུངས་སོ། །དེ་ལ་ཏཻ་ལོ་པ་བྱོན་ནས་ཕྱག་ཡུག་པ་མཛད་པས་སངས་ཀྱིས་སོས་སོ། །ཡང་དུས་ཅིག་གིས་ཚེ་ན། བློན་པོའི་ཆུང་མ་ཁྱོགས་ལ་བཏེག་ནས་བྱུང་བ་ལ། ཏཻ་ལོ་པའི་ཞལ་ནས། འདི་ལ་འཇུ་ནུས་པ་ཡོད་དམ་གསུང་པ་ལ། ནཱ་རོ་པའི་ཐུགས་དགོངས་ལ་ང་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་སྙམ་ནས་འཇུས་པས། བློན་པོའི་འཁོར་པས་ཡན་ལག་བཞི་ཀ་བཅད་དོ། །ད་ང་མི་སོས་སྙམ་ཙ་ན། ཏཻ་ལོ་པ་བྱོན་ནས་ཁྱོད་ཅི་ཉེས་གསུང་། བློན་པོའི་ཆུང་མ་ལ་འཇུས་པས་ཁོང་གིས་བཅད་ཞུས་པས། དེར་ཏཻ་ལོ་པས་ཡན་ལག་བཞི་ཀ་མཐུད་ནས་ཕྱག་ཡུག་མཛད་པས་སོས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་དུ་བླ་མ་ལ་མི་དད་པའི་སེམས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ནཱ་རོ་པས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྡད། དཀའ་བ་བཅུ་གཉིས་སྤྱད། ཞབས་རྟོག་བྱས་ནས་དབང་གདམ་ངག་ཞུ་དགོས་སྙམ་ནས། རང་གི་ཁྲག་གིས་མཎྜལ་ཕུལ་ནས་ཞུས་པས། རང་གི་རིག་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་དེ། ཏཻ་ལོ་པ་ལ་བསྟན་དུ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་གསུང་། དེ་ལས་མ་གནང་གསུང་། ཡང་དུས་ཅིག་ན་ཕྱག་འཚལ་སྐོར་བ་བྱས་ནས་བདག་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཞུ་འཚལ་བྱས་པས། སྤྱན་ཕར་ཅེར་ཚུར་ཅེར་མཛད་ནས། མཆི་ལྷམ་ཕུད་ནས་འདུག་པ་བླངས་ནས་ 1-1-5b སྨིན་འཚམས་སུ་རྒྱབ་པས། ནཱ་རོ་པ་རྒྱལ་རྒྱལ་བ་སངས་ཙ་ན། གསང་སྔགས་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཚིག་དང་དོན་དུ་བཅས་པ་རྣམས་བློ་ལ་སྤུང་ངེ་འདུག །ཁྱད་པར་དུ་ཡི་གེ་ཨ་ཐུང་གི་གདམ་ངག་དངོས་སུ་གནང་བ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །དེར་ངས་ཀྱང་ཞབས་རྟོག་རེ་ཙམ་བགྱིས་ཏེ། བླ་མས་ཀྱང་ཐུགས་ལ་བཏགས། བྱིན་གྱིས་བརླབས། དོན་གྲུབ་སྙམ་ནས་གཞན་དུ་བྱོན་ཙ་ན། ག་རེ་ང་ལ་བཤད་པ་དང་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀའི་གདམ་ངག་ཡོད་པ་ལ། བཤད་དམ་སྒྲུབ་པ་མ་དྲི་སྙམ་ནས་སླར་ལོག་ནས་ཞུས་ཙ་ན། ཐོད་པ་དག་གི་ནང་དུ་རྣམས་སྣང་རླངས་པ་རོངས་པ་ཅིག་བླུགས་ནས། མིའི་རྩིབ་མའི་ཐུར་མ་ཅིག་རྩུགས་ནས་བྱིན་ཏེ། ནཱ་རོ་པ་ཁྱོད་འདི་ཟོ་ལ་དོན་གོ་བར་གྱིས་ཅིག་གསུང་ནས་བྱོན་པས། ཟོས་པས་རོ་སྔོན་མ་མྱོང་བ་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་ཤིན
Chinese
那若巴（Nāropa）居住后，所有的肉和骨头都变得像白铜一样。一切都融入了根本的觉知中，逃到了康扎如（Khaṃtsa ru）。 帝洛巴（Tailopa）前来，用手杖触碰，那若巴便恢复了生机。又有一次，帝洛巴对那若巴说：‘你去把国王的妃子带来。’那若巴便去召唤，不由自主地抓住国王的妃子并带走。妃子的随从们以为这是上师的旨意，那若巴因此而得救。又有一次，那若巴抱着国王的妃子前来，帝洛巴说：‘谁能碰她？’那若巴以为是对自己说的，便去碰她，结果被国王的随从们殴打。帝洛巴前来，用手杖触碰，那若巴便恢复了生机。又有一次，那若巴抱着大臣的妻子前来，帝洛巴说：‘谁能碰她？’那若巴心想这是对自己说的，便去碰她，结果被大臣的随从们砍断了四肢。那若巴心想自己没救了，帝洛巴前来问：‘你犯了什么错？’那若巴回答说：‘我碰了大臣的妻子，所以他们砍断了我的四肢。’帝洛巴便将那若巴的四肢接上，用手杖触碰，那若巴便恢复了生机。’帝洛巴说：‘在那一切之中，你没有对上师产生哪怕一瞬间的不信任。’ 就这样，那若巴住了十二年，行了十二苦行，侍奉上师。他心想应该请求灌顶和口诀，便用自己的血供养曼扎，然后祈求。帝洛巴说：‘你自己的觉性本身就是智慧，我没有什么可以教你的。’帝洛巴没有答应。又有一次，那若巴顶礼绕行，祈求上师摄受。帝洛巴睁大眼睛看着他，脱下鞋子，拿起鞋子，打在那若巴的眉间。那若巴立刻醒悟过来，所有密咒的四部续典，包括词句和意义，都涌上心头。特别是，帝洛巴亲自传授了字母阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无）的口诀。 后来，我也稍微侍奉了上师，上师也记住了我，加持了我，我心想目的已经达到，便要离开。这时，我心想：‘上师传给我的既有讲解的口诀，也有实修的口诀，我应该问问上师是讲解还是实修。’于是我又回去请教。帝洛巴在一个颅器里装满了看起来像脑浆的液体，用一根人肋骨递给我，说：‘那若巴，你喝了这个，就会明白其中的意义。’说完就走了。我喝了之后，感到一种前所未有的、具有百种滋味的美味。
English
Having stayed, Nāropa (那若巴) had all his flesh and bones turn white like copper. Everything dissolved into the ground of being, fleeing to Khaṃtsa ru. Tailopa (帝洛巴) came and touched him with his staff, and he revived. Again, on one occasion, Tailopa said to Nāropa: 'Go and fetch the king's consort.' Nāropa went to summon her, and involuntarily seized the king's consort and took her away. Her attendants thought it was for the sake of the lama, and he was saved. Again, on one occasion, he came carrying the king's consort, and Tailopa said: 'Is there anyone who can touch her?' Nāropa thought he was being told to do so, and touched her, and was beaten by the king's attendants. Then Tailopa came and touched him with his staff, and he revived. Again, on one occasion, he came carrying the minister's wife, and Tailopa said: 'Is there anyone who can touch her?' Nāropa thought he was being told to do so, and touched her, and the minister's attendants cut off all four of his limbs. Just as he thought he would not recover, Tailopa came and said: 'What is your offense?' He replied: 'I touched the minister's wife, and they cut me.' Then Tailopa joined all four of his limbs and touched him with his staff, and he revived. He said that in all of that, he did not have even a moment of disbelief in the lama. Thus, Nāropa stayed for twelve years, practiced twelve hardships, and served him. Thinking that he should ask for empowerment and instructions, he offered a maṇḍala (曼扎) with his own blood and requested them. He said that his own awareness itself was wisdom, and that there was nothing to show Tailopa. He did not grant it. Again, on one occasion, he prostrated and circumambulated, and requested that he be taken care of. He glared back and forth, took off his shoes, picked them up, and hit him on the brow. As soon as Nāropa awoke, all four classes of tantras (密咒), complete with words and meanings, were piled up in his mind. In particular, he said that he directly bestowed the instructions on the letter A (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无). There, I also did some service, and the lama also took it to heart, blessed me, and thinking that the purpose was accomplished, I was about to leave. Then, I thought, 'The lama has both the instructions for explanation and the instructions for practice. I should ask whether it is explanation or practice.' So I returned and asked. He poured something that looked like brain vapor into skulls, and gave me a human rib, saying, 'Nāropa, eat this and understand the meaning.' Then he left. When I ate it, it was a taste I had never experienced before, a taste with a hundred flavors. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཏུ་ཞིམ་པ་ཅིག་བྱུང་བས། དེར་ནཱ་རོའི་ཐུགས་དགོངས་ལ། ཐོད་པའི་དྲི་ཆེན་དང་། མིའི་རྩིབ་མའི་ཁེམ་བུ་ནི་མི་གཙང་བའི་རྫས་ཡིན་པ་ལ། བྱིན་བརླབས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཞིམ་པར་འདུག །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མ་བྱས་ན་མི་གཙང་བའི་རྫས་དང་འདྲ། བསྒོམས་ན་མི་གཙང་བ་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་འདྲ་བར། དེ་བསྒོམས་ཅིག་བྱའི་བརྡ་ཡིན་སྙམ་ཙ་ན། བླ་མའི་ཞལ་ནས། ཁྱོད་རང་གིས་གོ་བ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་གསུང་། དེ་ནས་ཕྱི་ཕྱག་བཙལ་ནས་བཞུད་པའི་ལམ་ཁར། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཅིག་དུ་བྱོན་ཙ་ན། འདི་རྣལ་འབྱོར་པ་བཟང་པོ་ཅིག་འདུག་ཟེར་ནས་འབུལ་བ་བྱེད་པ་མང་པོ་བྱུང་། དེར་མུ་ཏིག་མཁར་གཞོང་གང་བ་ཅིག་རྙེད་ནས། དགའ་ནས་བླ་མའི་སྤྱན་སྔར་བྱོན་ནས། བླ་མ་ཡང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་སྟེ། ང་ཡང་ཞབས་ཏོག་མི་ཆུང་མཉམ་ནས་འབུལ་དུ་བྱོན་ཙ་ན། བླ་མའི་ཐུགས་དགོངས་ལ་ནཱ་རོ་པ་འདི་ད་རུང་། རྣལ་འབྱོར་པ་བཟང་པོར་མི་འདུག་སྙམ་ནས་ནཱ་རོ་པའི་ཐུགས་རྒྱལ་བཅག་པའི་ཕྱེད་དུ། བླ་མ་མུ་ཏིག་གི་ 1-1-6a ཁྲི་ཆེན་པོ་ཅིག་གི་སྟེང་ན་བཞུགས་ནས་འདུག་པས། བླ་མ་ཏཻ་ལོ་པ་ཐུགས་ཀྱི་སྐོར་མཛོད་ལ་མངའ་མཛད་པ་ལ། ངའི་དེ་འདྲ་བ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་རྒྱུ་མེད་སྙམ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གཏོར་ནས་ལོག་ནས་བྱོན་ཏེ། བླ་མ་ཏཻ་ལོ་པའི་དྲུང་ནས་ཡུལ་དུ་བཞུད་པའི་ལམ་ཁར་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་ཅིག་ཏུ་ཕྱིན་ཙ་ན། དེ་འགར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འདུག །དེར་གཟིམས་ནས་ནང་པར་སྔ་མོར་ལངས་ནས་དགེ་སྦྱོར་བྱས་པས། འགར་ཆུང་གི་ཡིད་ལ་ནམ་ལངས་སོ་སྙམ་ནས་ཐུག་བྱས་པས། འགར་བ་ཐམས་ཅད་བཏུག་ཏིར་གྱིས་སོང་ནས། བསྒོམ་དུ་མ་བདེ་བ་ལ་ཞེས་སྡང་སྐྱེས། འདི་སུས་ལན་མང་དུ་བསམས་པས་རང་གིས་ལན་འདུག་སྙམ་ནས། དུས་དེར་ཞེ་སྡང་གི་རྩ་བ་ཆོད། མ་རིག་པ་ངོ་ཤེས། དེ་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས། དེ་བླ་མའི་དྲིན་དུ་ཤེས་ཏེ། དུས་དེར་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ཆོད་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ནས་དཔལ་ན་ལནྡྲར་བྱོན། དེའི་གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ལ་སྒོ་བཞི་བསྲུང་བའི་པཎྜི་ཏ་བཞི་དགོས་པ་དེ་ཙ་ན། ཤར་ན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པ།ལྷོ་ན་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པ། ནུབ་ན་རད་ནཱ་ཀ་ར་ཤནྟི་པས་བསྲུང་ལ། བྱང་སྒོ་བསྲུང་བའི་པཎྜི་ཏ་མེད་པས། རྒྱལ་པོས་ནཱ་རོ་པ་ལ་ཞུས་པས། ནཱ་རོ་པའི་ཐུགས་དགོངས་ལ་ག་རེ། བླ་མའི་ཞལ་ནས། ང་ལ་སྒོ་བཞི་བསྲུང་བའི་སློ་དཔོན་པཎྜི་ཏ་དེ་མ་བྱེད་ཅིག་གསུང་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཆེ་བས་བྱས་ཀྱང་མི་ལྟོ་སྙམ་ནས་ཁས་བླངས་ཏེ། དེར་རྒྱལ་པོས་སྤྱི་བོས་བཏེག །དབང་བསྐུར། ཆོས་བཤད། གཉིས་ཀ་མཛད། དེ་ནས་དུས་ཅིག་ན། བྱང་སྒོར་མུ་སྟེགས་ཅིག་བགྲོ་གླེངས་ལ་བྱུང་བས། ནཱ་རོ་པས་ཉི་མ་དང་པོ་ལ་མ་ཐུབ་ཁོ་རྒྱལ། དེར་བཙུན་པ་རྣམས་གནས་ཤོར་གྱིས་དོགས་ཙ་ན། ནཱ་རོ་པས་དེའི་ནུབ་མོ་བླ་མ་ཏཻ་ལོ་པ་ལ། གསོལ་བ་བཏ
Chinese
当出现非常美味的东西时，那若巴心想：‘头盖骨里的粪便和人的肋骨都是不洁之物，但经过加持却变得非常美味。同样，如果不修行佛法，就如同不洁之物；如果禅修，就如同不洁之物被加持。’他心想这是上师要他禅修的暗示。这时，上师说：‘你的理解仅是你自己所想的那样。’ 之后，那若巴向外顶礼，在离开的路上，他来到一座大城市。人们说：‘这位瑜伽士真好！’并供养了他许多东西。在那里，他得到了一满盘的珍珠。他非常高兴，来到上师面前。上师也十分慈悲，他也想带着这些微薄的供养来供养上师。上师心想：‘那若巴仍然不够好。’为了摧毁那若巴的骄傲，上师坐在一个巨大的珍珠宝座上。上师帝洛巴完全掌握了心的宝藏，心想：‘我对这种东西没什么好惊讶的。’于是将珍珠扔到坛城里，然后离开了。 在那若巴从上师帝洛巴那里返回家乡的路上，他又来到一座城市，那是一个铜匠的城市。他在那里休息，第二天早上早起修行。一个小铜匠心想：‘天亮了吗？’于是开始敲打。所有的铜匠都叮叮当当地敲打起来，那若巴感到禅修不舒服，心生厌恶。他多次思考是谁的错，心想是自己的错。就在那时，他断除了嗔恨的根源，认识了无明，认识到那是无生的，认识到那是上师的恩德。他说：‘就在那时，我断除了佛法的根源。’ 之后，他去了吉祥的那烂陀寺（Nālandā）。当时那里的寺庙需要四位守护四个大门的班智达。东方由语自在（Vāgīśvarakīrti）守护，南方由智生（Prajñākara）守护，西方由拉德纳卡拉香迪（Ratnākaraśānti）守护，由于没有守护北方大门的班智达，国王请求那若巴担任。那若巴心想：‘怎么样呢？’上师曾说过：‘不要做守护四个大门的导师班智达。’但他心想，这件事意义重大，做了也没关系，于是答应了。国王用头顶戴他，给他灌顶，为他讲法，两者都做了。 之后，有一次，一个外道来到北门辩论。第一天那若巴没有胜过他，外道赢了。僧人们担心失去住所，那若巴当晚向上师帝洛巴祈祷。
English
When something very delicious appeared, Nāropa thought: 'The excrement in the skull and the ribs of a human are impure substances, but through blessing, they become very delicious. Similarly, if one does not practice Dharma, it is like an impure substance; if one meditates, it is like that impure substance being blessed.' He thought this was an indication for him to meditate. At that moment, the Guru said: 'Your understanding is only as you think it is.' After that, Nāropa prostrated outwards, and on the way as he departed, he came to a large city. People said: 'This yogi is very good!' and made many offerings. There, he found a tray full of pearls. He was very happy and went before the Guru. The Guru was also very kind, and he also wanted to offer these meager offerings to the Guru. The Guru thought: 'This Nāropa is still not good enough.' In order to destroy Nāropa's pride, the Guru sat on a huge pearl throne. Guru Tilopa, who completely possessed the treasury of the mind, thought: 'I have nothing to be surprised about such things.' So he threw the pearls into the mandala and then left. On the way back home from Guru Tilopa, Nāropa came to another city, which was a city of coppersmiths. He rested there, and the next morning he got up early to practice. A small coppersmith thought: 'Has it dawned?' and started hammering. All the coppersmiths started hammering with a 'ding ding dang dang' sound, and Nāropa felt uncomfortable meditating and became disgusted. He thought many times about whose fault it was, and thought it was his own fault. At that moment, he cut off the root of hatred, recognized ignorance, recognized that it was unborn, and recognized that it was the Guru's kindness. He said: 'At that moment, I cut off the root of Dharma.' After that, he went to the glorious Nālandā. At that time, the monastery there needed four paṇḍitas to guard the four gates. The east was guarded by Vāgīśvarakīrti, the south by Prajñākara, the west by Ratnākaraśānti, and because there was no paṇḍita to guard the north gate, the king requested Nāropa to take the position. Nāropa thought: 'What to do?' The Guru had said: 'Do not be a tutor paṇḍita guarding the four gates.' But he thought that this matter was of great significance, and it would be okay to do it, so he agreed. The king placed him on his head, gave him empowerment, and taught him the Dharma, doing both. After that, one time, a Tirthika came to the north gate to debate. On the first day, Nāropa did not defeat him, and the Tirthika won. The monks were worried about losing their residence, so Nāropa prayed to Guru Tilopa that night. --------------------------------------------------------------------------------