Tibetan
་འགྲུབ་པོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི། ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཉི་ག་ཡིན་པ་དང༌། གཉི་ག་མ་ཡིན་པའོ། །མུ་གསུམ་པ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་གྱིས་ཞིམ་ཡིན་པ་མེད་དོ། །མུ་གཉིས་ལ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ཡིན་པའང་མེད་དོ། །ཡི་གེ་འཇུག་པའི་གནས་ནི་བརྒྱད་དེ། སྒྲ་དང༌། སྐད་དང༌། མིང་དང༌། མཚན་མ་དང༌། བརྡ་དང༌། ཐ་སྙད་དང༌། ཚིག་དང༌། དོན་ནོ། །དེ་ལ་སྒྲ་ནི་ཤེས་བས་ཟིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། མ་ཟིན་པ་དང༌། གཉི་ག་ལས་བྱུང་བ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་དང༌། མི་སྟོན་བར་ཕྱེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་སྟོན་པ་དང༌། མི་སྟོན་པ་དག་གོ །སྐད་ནི་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་དང༌། འདུས་བྱས་དང༌། ཟུར་བཅག་པ་དང༌། ཤ་ཟའི་འོ། །མིང་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ་ཡི་གེ་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །མཚན་མ་ནི་འདིས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་མཚན་མ་སྟེ་སྣང་བར་ནུས་པའོ། །བརྡ་ནི་མིང་དང་མིང་ཅན་འབྲེལ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་གཞན་ལ་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ཐ་སྙད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དངོས་པོར་བརྟགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བརྟགས་པ་དང་འཇུག་པ་དང་བརྗོད་པར་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ལ་བརྡ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ཏེ་མིང་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དོན་ནི་ཆོས་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་གནས་པའོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཡི་གེ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། དོན་གྱི་དངོས་གཞི་ལས་དོན་གྱི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ལས་སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་སྐྱེའོ། །བརྡ་དང་ཐ་སྙད་འབྱུང་ངོ༌། །བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སྐབས་ན། ཡི་གེའི་ཚོགས་དང༌། མིང་གི་ཚོགས་དང༌། ཚིག་གི་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འབྱུང་སྟེ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཐོབ་པོ། །སྒྲ་དེས་ཉན་པ་པོ་ལ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ན་སྔོན་བརྡའི་དུས་ཀྱི་དང་གཅིག་ཏུ་སྒོ་བཏགས་ཏེ་སྤྱི་གསལ་བར་བྱེད་ དོ། །དེས་དོན་གྱི་སྤྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བརྗོད་ནས། དེས་དོན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བས་དེ་དག་ཡི་གེའི་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་གནས་ནི་བརྒྱད་དེ། གང༌། གང་ལ། གང་གིས། གང་གི་ཕྱིར། གང་ལས། གང་གི
Chinese
完成。 具有特殊词语的是：是特殊的基础但不是特殊，是特殊但不是特殊的基础，两者都是，两者都不是。第三种情况是，是特殊但不是特殊的美味。第二种情况是，也不是特殊的基础。 文字进入的位置有八个：声音，语言，名称，标志，符号，术语，词语和意义。其中，声音是从意识所掌握的产生，未掌握的产生，以及两者都产生的，分为显示为有情和不显示，显示为圣教和不显示。语言有四种：自性，造作，破音和食肉。名称是诸法自性的最高词语，是文字集合的自性。标志是用此来表示的标志，是能够显现的。符号是连接名称和有名称的，是声音和意义的共同相，是向他人说话的有时性的自性。术语是对不存在的事物进行假设，也就是包括假设、进入和表达的一切。其中，符号是使理解的自性，而术语是使进入的自性。词语是诸法的特殊最高词语，是名称集合的自性。意义是法自身如何存在。那么，文字如何进入这些呢？从意义的实体产生意义的共同相。从那产生声音的共同相。符号和术语产生。在符号和术语的时期，存在文字的集合，名称的集合和词语的集合的相。其中，依靠因缘的集合，声音以其自身的特征出现，从而获得名为声音的名称。当声音使听者产生从声音产生的意识时，与先前符号时期相同地关闭门，从而使共同相清晰。 因此，将意义的共同相表达为虚构的自性，从而理解意义自身的特征，这些被称为文字的进入。区分的位置有八个：谁，对于谁，通过谁，为了谁，从谁，属于谁。
English
Completed. Those with special words are: being the basis of special but not special, being special but not the basis of special, both being, and neither being. In the third case, it is special but not specially delicious. In the second case, it is not the basis of special either. The places where letters enter are eight: sound, language, name, sign, symbol, term, word, and meaning. Among them, sound is produced from what is grasped by consciousness, what is not grasped, and what is produced from both, divided into showing as sentient and not showing, showing as scripture and not showing. Language is fourfold: nature, fabricated, broken sound, and carnivorous. Name is the supreme word of the nature of all phenomena, the nature of the collection of letters. Sign is what is signified by this, the sign, which is the ability to appear. Symbol is what connects name and the named, the common aspect of sound and meaning, the nature of temporality that speaks to others. Term is the assumption of something that does not exist as something that exists, that is, everything including assumption, entry, and expression. Among them, symbol is the nature of making understood, while term is the nature of making entered. Word is the special supreme word of all phenomena, the nature of the collection of names. Meaning is how the phenomenon itself exists. So, how do letters enter these? From the entity of meaning arises the common aspect of meaning. From that arises the common aspect of sound. Symbol and term arise. In the period of symbol and term, there are the aspects of the collection of letters, the collection of names, and the collection of words. Among them, relying on the collection of causes and conditions, sound appears as its own characteristic, thereby obtaining the name called sound. When that sound causes the listener to generate the consciousness arising from the sound, it closes the door in the same way as in the previous period of symbol, thereby clarifying the common aspect. Therefore, expressing the common aspect of meaning as a fabricated nature, thereby understanding the characteristic of meaning itself, these are called the entry of letters. The places of distinction are eight: who, to whom, by whom, for whom, from whom, belonging to whom.
Tibetan
།གང་ལ། འདི་རྣམས་བོད་པ་དང་བཅས་པ་ནི། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བདུན། བོད་པ་དང་བརྒྱད་དོ། །འདི་རྣམས་གཅིག་གི་ཚིག་དང༌། གཉིས་ཀྱི་ཚིག་དང༌། མང་པོའི་ཚིག་དང༌། གསུམ་གྱིས་ན་ཉི་ཤུ་གཅིག་གོ །དེ་ལ་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང་སྒྲ་ཙམ་དུ་ཕྲད་ནས་སྒྲ་གཅིག་སྒྲ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་དུ་རུང་བའི་དོན་ནི། བི་བྷཀྟ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། བྱེད་པའི་གནས་ལྟ་བུ་སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་ལ་བསྒྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང༌། སི་ཨཽ་ཛས་པྲ་ཐ་མཱ། ཨམ་ཨཽ་ཤས་དྭི་ཏཱི་ཡ། ཊཱ་བྷྱཾ་བྷི་ས་ཏྲི་ཏཱི་ཡ་དེ་བྷྱཱཾ་བྷྱས་ཙ་ཏུརྠི། ད་སི་བྷྱཱཾ་བྷྱས་པཉྩ་མི། ངས་ཨོས་ཨཱ་མ་ཥཥྛི། ངི་ཨོས་སུབ་སཔྟ་མི་ཞེས་བྱ་བ་བསྒྱུར་ན། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བདུན་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང༌། གང༌། གང་དག །གང་རྣམས། གང་ལ། གང་དག་ལ། གང་རྣམས་ལ། གང་གིས། གང་དག་གིས། གང་རྣམས་ཀྱིས། གང་གི་ཕྱིར། གང་དག་གི་ཕྱིར། གང་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། གང་ལས། གང་དག་ལས། གང་རྣམས་ལས། གང་གི །གང་དག་གི །གང་རྣམས་ཀྱི། གང་ལ། གང་དག་ལ། གང་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་བོད་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ནི། སྒྲ་གཅིག་ཤེས་པ་དང༌། སྒྲ་གཅིག་ཤེས་པས་ཕྱོགས་ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། སྒྲ་ཇི་སྙེད་པ་ཤེས་པས་ཕྱོགས་ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། སྒྲ་ཕྱོགས་མེད་ཤེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའོ། །དེ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་རབ་འབྲིང་གིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོའི་གནས་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པ་འམ། སྒྲ་སྐད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དོན་གྱི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བྱེད་པས་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་འབྱེད། །བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན། །བསྡུས་པས་ཡི་གེ་ཉུང་འགྱུར་ཞིང༌། །འབྲེལ་པ་འམ་མིང་ཡང་འདོགས་པར་བྱེད། །བསྒྱུར་བས་བསྒྱུར་བྱའི་མཐུ་ཤེས་ཤིང༌། །སྐད་བྱིངས་ཁོངས་སུ་ཆུད་པར་འགྱུར། །དྲང་བས་བཤད་པའི་དམིགས་པ་མཁས། །གཞན་སེལ་བ་ཡང་ཤེས་པར་འགྱུར། །འཇུག་པས་བརྡ་དང་ཐ་ སྙད་ཤེས། །དགོས་འབྲེལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར། །དབྱེ་བས་སྒྱུར་བྱེད་རྐྱེན་ལ་མཁས། །སྒྲའོ་ཅོག་ལ་མཁས་པར་འགྱུར། །ཕྱོགས་ཀྱིས་སྐྱེས་བུ་རབ་འབྲིང་ཤེས། །དངོས་པོས་དོན་གྱི་དངོས་གཞི་རྟོགས། །མིང་ཅན་ཐ་དད་སྟོན་པ་དང༌། །མིང་དང་མིང་ཅན་འབྲེལ་པ་དང༌། །དགོས་པ་ཐ་དད་སྟོན་པའོ། །ཁ་ཅིག་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་ཀྱང༌། །དགོས་པ་ཐ་དད་མ་ཡིན་དང༌། །ཕྱོགས་གཅིག་མཐུན་པར་སྟོན་པ་རྣམས། །སྒྲ་ཡི་མིང་གིས་ཤེ
Chinese
对于什么，这些连同呼格一起，是七种变格，连同呼格是八种。这些是一个的词，两个的词，多个的词，三个就是二十一。其中，使变化的字母二十一个，仅仅与声音相遇，就能将一个声音变成所有声音的意义是，叫做“ विभक्त (藏文：བི་བྷཀྟ་，梵文天城体：विभक्त，梵文罗马拟音：vibhakta，汉语字面意思：变格)”，是分别的意义。像做的地方一样，仅仅改变声音的本质不是。那些是，सि औ जस् प्रथमा (藏文：སི་ཨཽ་ཛས་པྲ་ཐ་མཱ།，梵文天城体：सि औ जस् प्रथमा，梵文罗马拟音：si au jas prathamā，汉语字面意思：单数主格、双数主格、复数主格)，अम् औ शस् द्वितीया (藏文：ཨམ་ཨཽ་ཤས་དྭི་ཏཱི་ཡ།，梵文天城体：अम् औ शस् द्वितीया，梵文罗马拟音：am au śas dvitīyā，汉语字面意思：单数宾格、双数宾格、复数宾格)，टा भ्यां भिस् तृतीया (藏文：ཊཱ་བྷྱཾ་བྷི་ས་ཏྲི་ཏཱི་ཡ་，梵文天城体：टा भ्यां भिस् तृतीया，梵文罗马拟音：ṭā bhyāṃ bhis tṛtīyā，汉语字面意思：单数工具格、双数工具格、复数工具格)，डे भ्यां भ्यस् चतुर्थी (藏文：དེ་བྷྱཱཾ་བྷྱས་ཙ་ཏུརྠི།，梵文天城体：डे भ्यां भ्यस् चतुर्थी，梵文罗马拟音：ḍe bhyāṃ bhyas caturthi，汉语字面意思：单数与格、双数与格、复数与格)，डसि भ्यां भ्यस् पञ्चमी (藏文：ད་སི་བྷྱཱཾ་བྷྱས་པཉྩ་མི།，梵文天城体：डसि भ्यां भ्यस् पञ्चमी，梵文罗马拟音：ḍasi bhyāṃ bhyas pañcamī，汉语字面意思：单数离格、双数离格、复数离格)，ङस् ओस् आम् षष्ठी (藏文：ངས་ཨོས་ཨཱ་མ་ཥཥྛི།，梵文天城体：ङस् ओस् आम् षष्ठी，梵文罗马拟音：ṅas os ām ṣaṣṭhi，汉语字面意思：单数属格、双数属格、复数属格)，ङि ओस् सुप् सप्तमी (藏文：ངི་ཨོས་སུབ་སཔྟ་མི་，梵文天城体：ङि ओस् सुप् सप्तमी，梵文罗马拟音：ṅi os sup saptamī，汉语字面意思：单数位格、双数位格、复数位格)，这样变化时，七种变格的每一个，什么，哪些，所有什么，对于什么，对于哪些，对于所有什么，通过什么，通过哪些，通过所有什么，为了什么，为了哪些，为了所有什么，从什么，从哪些，从所有什么，什么的，哪些的，所有什么的，对于什么，对于哪些，对于所有什么，叫做连同呼格一起变化的意义。方位的状态是，知道一个声音，以及知道一个声音而知道所有方位，以及知道多少声音而知道所有方位，以及知道没有方位的声音而知道所有法。那些是按上中下等人来区分的。事物的状态是从有法方面来成立法性的事物，或者从声音方面来成立意义的事物，已经说完了。作者分别区分差别，显示行为完全圆满，简略使字母减少，也附加关系或名称。变化能知变化的力量，进入语言的本质中。正直能精通所说之目的，也知道排除其他。进入能知晓符号和术语，理解必要联系。区分能精通变化的条件，精通声音的喧嚣。方位能知晓上中下等人，事物能理解意义的事物基础。显示名称不同，以及名称和有名称的关系，以及显示必要不同。有些结合不同，但必要不不同，显示一方共同的那些，用声音的名称来知晓。
English
Regarding what, these, along with the vocative case, are seven cases; with the vocative, eight. These are the singular, dual, and plural forms. With three, there are twenty-one. Among these, the twenty-one letters that cause change, merely encountering sounds, have the meaning of being able to transform one sound into all sounds. This is called "vibhakta" (Tibetan: བི་བྷཀྟ་, Sanskrit Devanagari: विभक्त, Sanskrit Romanization: vibhakta, Literal Chinese meaning: case ending), which means to distinguish. It is not like changing only the essence of the sound, as in the place of action. Those are: si au jas prathamā (Tibetan: སི་ཨཽ་ཛས་པྲ་ཐ་མཱ།, Sanskrit Devanagari: सि औ जस् प्रथमा, Sanskrit Romanization: si au jas prathamā, Literal Chinese meaning: nominative singular, dual, plural), am au śas dvitīyā (Tibetan: ཨམ་ཨཽ་ཤས་དྭི་ཏཱི་ཡ།, Sanskrit Devanagari: अम् औ शस् द्वितीया, Sanskrit Romanization: am au śas dvitīyā, Literal Chinese meaning: accusative singular, dual, plural), ṭā bhyāṃ bhis tṛtīyā (Tibetan: ཊཱ་བྷྱཾ་བྷི་ས་ཏྲི་ཏཱི་ཡ་, Sanskrit Devanagari: टा भ्यां भिस् तृतीया, Sanskrit Romanization: ṭā bhyāṃ bhis tṛtīyā, Literal Chinese meaning: instrumental singular, dual, plural), ḍe bhyāṃ bhyas caturthi (Tibetan: དེ་བྷྱཱཾ་བྷྱས་ཙ་ཏུརྠི།, Sanskrit Devanagari: डे भ्यां भ्यस् चतुर्थी, Sanskrit Romanization: ḍe bhyāṃ bhyas caturthi, Literal Chinese meaning: dative singular, dual, plural), ḍasi bhyāṃ bhyas pañcamī (Tibetan: ད་སི་བྷྱཱཾ་བྷྱས་པཉྩ་མི།, Sanskrit Devanagari: डसि भ्यां भ्यस् पञ्चमी, Sanskrit Romanization: ḍasi bhyāṃ bhyas pañcamī, Literal Chinese meaning: ablative singular, dual, plural), ṅas os ām ṣaṣṭhi (Tibetan: ངས་ཨོས་ཨཱ་མ་ཥཥྛི།, Sanskrit Devanagari: ङस् ओस् आम् षष्ठी, Sanskrit Romanization: ṅas os ām ṣaṣṭhi, Literal Chinese meaning: genitive singular, dual, plural), ṅi os sup saptamī (Tibetan: ངི་ཨོས་སུབ་སཔྟ་མི་, Sanskrit Devanagari: ङि ओस् सुप् सप्तमी, Sanskrit Romanization: ṅi os sup saptamī, Literal Chinese meaning: locative singular, dual, plural). When these are changed, each of the seven cases becomes: what, which, all what; to what, to which, to all what; by what, by which, by all what; for what, for which, for all what; from what, from which, from all what; of what, of which, of all what; to what, to which, to all what. This is the meaning of changing along with the vocative case. The state of directions is: knowing one sound, and knowing all directions by knowing one sound, and knowing all directions by knowing how many sounds, and knowing all dharmas by knowing the sound without direction. Those are distinguished by superior, middling, and inferior persons. The state of things is establishing the nature of things from the aspect of the subject, or establishing the meaning of things from the aspect of sound. This has been explained. The agent distinguishes differences, shows the action to be completely fulfilled, abbreviation reduces the letters, and also attaches relation or name. Transformation knows the power of transformation, and enters into the essence of language. Honesty is skilled in the purpose of what is said, and also knows how to eliminate others. Entering knows the symbols and terms, and understands the necessary connections. Distinguishing is skilled in the conditions of transformation, and is skilled in the noise of sounds. Directions know the superior, middling, and inferior persons, and things understand the basis of the meaning of things. Showing different names, and the relation between name and named, and showing different necessities. Some combinations are different, but the necessities are not different, showing those that are common on one side, know by the name of sound.