Tibetan
གནས་བརྒྱད་ཆེན་པོའི་རྩ་བ། ལྕེ་ཁྱི་འབྲུག། གནས་བརྒྱད་ཆེན་པོའི་རྩ་བ། ལྕེ་ཁྱི་འབྲུག། གནས་བརྒྱད་ཆེན་པོའི་རྩ་བ་བཞུགས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་སྐད་ནི་གནས་བརྒྱད་དེ། བྱེད་པའི་གནས་དང༌། བསྡུ་བའི་གནས་དང༌། སྒྱུར་བའི་གནས་དང༌། དྲང་བའི་གནས་དང༌། འཇུག་པའི་གནས་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་གནས་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་དང༌། དངོས་པོའི་གནས་སོ། །དེ་ལ་བྱེད་པའི་གནས་ནི། བྱེད་པའི་ཚིག་བརྒྱད་ཀྱི་ལུགས་དང༌། ཚིག་དྲུག་གི་ལུགས་དང༌། ཚིག་བཞིའི་ལུགས་སོ། །དེ་ལ་ཚིག་བརྒྱད་ནི་གང་བྱེད། གང་ལ་བྱེད། གང་གིས་བྱེད། གང་གི་ཕྱིར་བྱེད། གང་ལས་བྱེད། གང་གི་བྱེད། གང་ན་བྱེད། གང་ཞེས་བྱ་བ་བྱེད། །དང་པོ་ངོ་བོའི་ཚིག །གཉིས་པ་དམིགས་འཛིན་པའི་ཚིག །གསུམ་པ་བྱེད་པའི་ཚིག །བཞི་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ཚིག །ལྔ་པ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཚིག །དྲུག་པ་འབྲེལ་པའི་ཚིག །བདུན་པ་གནས་གཞིའི་ཚིག །བརྒྱད་པ་གདགས་པའི་ཚིག །ཚིག་དྲུག་ནི་གང་བྱེད། གང་ལ་བྱེད། གང་གིས་བྱེད། གང་གི་ཕྱིར་བྱེད། གང་ལས་བྱེད། གང་ལ་བྱེད། དང་པོ་ངོ་བོའི་ཚིག །གཉིས་པ་ལས་ཀྱི་ཚིག །གསུམ་པ་བྱེད་པའི་ཚིག །བཞི་པ་དགོས་ཆེད་ཀྱི་ཚིག །ལྔ་པ་རྒྱུའི་ཚིག །དྲུག་པ་གནས་གཞིའི་ཚིག །ཚིག་བཞིའི་ནི་གང་བྱེད། གང་ལ་བྱེད། གང་གིས་བྱེད། གང་ན་བྱེད། དང་པོ་དངོས་པོའི་ཚིག །གཉིས་པ་ལས་ཀྱི་ཚིག །གསུམ་པ་བྱེད་པའི་ཚིག །བཞི་པ་གཞིའི་ཚིག །དེ་དག་ནི་བྱེད་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བསྒྱུར་བའི་ལུགས་ཡིན་པས། ལུགས་རེ་རེས་བྱས་པ་གཅིག་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་གྱི། བི་བྷཀྟ་ལྟ་བུ་མིང་ངོ་ཅོག་གི་སྒྲ་ལ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྡུ་བའི་གནས་ནི་བརྒྱད་དེ། འབྲུ་མང་པོ་པའི་བསྡུ་བ་དང༌། མདོར་བསྡུ་བ་དང༌། བྱེ་བྲག་བསྡུ་བ་དང༌། ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀུན་སྡུད་པ་ཙམ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞི་བསྡུ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། རིགས་བསལ་བའི་བསྡུ་བ་དང༌། རིགས་མ་བསལ་བའི་བསྡུ་བའོ། །དེ་དག་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀུན་སྡུད་པ་ཙམ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞི་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བའི་སྦྱོར་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་བསྡུ་བ་དང༌། སོ་སོ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་བསྡུ་བའོ། །དེ་དག་ནི་གཞི་བསྡུ་བའི་སྦྱོར་བ་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པ་ལས་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུའི་བསྡུ་བ་ ནི་གསུམ་སྟེ། ལས་འཛིན་པའི་བསྡུ་བ་དང༌། བ་ག
Chinese
八大处之根本。舌、犬、龙。 八大处之根本。 舌、犬、龙。 八大处之根本安住。顶礼一切智者。声明之语乃八处，即：作处、摄处、转处、正处、入处、分别处、方处、物处。其中，作处有作词八式、词六式、词四式。其中，词八式为：谁作？于谁作？以何作？为何作？从何作？何之作？何处作？何名为作？第一为自性词，第二为所缘词，第三为作者词，第四为目的词，第五为来源词，第六为关系词，第七为处所词，第八为假立词。词六式为：谁作？于谁作？以何作？为何作？从何作？于何作？第一为自性词，第二为业词，第三为作者词，第四为需要词，第五为因词，第六为处所词。词四式为：谁作？于谁作？以何作？何处作？第一为事物词，第二为业词，第三为作者词，第四为基础词。这些称为作处，乃是转译语言精髓之方式。每种方式皆用于一个动作，而非如 विभक्ति (vibhakti，梵文天城体，vibhakti，格)一般用于所有名词之声。摄处有八，即：多义之摄、简摄、别摄，以及仅以二支门径作总摄之结合。基摄有二，即：除类之摄、不除类之摄。这些乃是以该二者之门径作总摄之结合。合一基之结合有二，即：作一方之摄、各自作一方之摄。这些乃是从基摄之结合朝向合一特性的结合。士夫之摄有三，即：执业之摄，以及
English
The root of the Eight Great Places. Tongue, Dog, Dragon. The root of the Eight Great Places. Tongue, Dog, Dragon. The root of the Eight Great Places abides. Homage to the All-Knowing One. The language of grammar is eight places, namely: the place of action, the place of collection, the place of transformation, the place of correction, the place of entry, the place of distinction, the place of direction, and the place of object. Among them, the place of action has the style of eight words of action, the style of six words, and the style of four words. Among them, the eight words are: Who does? To whom does one do? With what does one do? For what does one do? From what does one do? Of what does one do? Where does one do? What is called doing? The first is the word of essence. The second is the word of object. The third is the word of agent. The fourth is the word of purpose. The fifth is the word of origin. The sixth is the word of relation. The seventh is the word of location. The eighth is the word of designation. The six words are: Who does? To whom does one do? With what does one do? For what does one do? From what does one do? Where does one do? The first is the word of essence. The second is the word of object. The third is the word of agent. The fourth is the word of need. The fifth is the word of cause. The sixth is the word of location. The four words are: Who does? To whom does one do? With what does one do? Where does one do? The first is the word of object. The second is the word of object. The third is the word of agent. The fourth is the word of base. These are called the place of action, which is the way to translate the essence of language. Each style is applied to one action, but not like विभक्ति (vibhakti, Devanagari, vibhakti, case) is applied to the sound of all nouns. The place of collection is eight, namely: the collection of many meanings, the brief collection, the separate collection, and the combination that only does the complete collection through the door of two branches. The base collection is two, namely: the collection that excludes the class and the collection that does not exclude the class. These are the combinations that only do the complete collection through the door of these two. The combination of collecting into one base is two, namely: the collection of making one direction and the collection of each making one direction. These are the combinations that collect into one characteristic from the combination of base collection made into a direction. The collection of persons is three, namely: the collection of holding actions, and
Tibetan
ཉིས་པའི་བསྡུ་བ་དང༌། བྱེད་པའི་ཚིག་གི་བསྡུ་བའོ། །དེ་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །ཟླས་བསྡུ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། མཐུན་པ་བསྡུ་བ་དང༌། མི་མཐུན་པ་བསྡུ་བའོ། །དེ་དག་ནི་གཅིག་གི་ཟླས་གཅིག་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །བསྒྱུར་བའི་གནས་ནི་བཞི་སྟེ། བརྒྱུད་དེ་བསྒྱུར་བ་དང༌། ཡན་ལག་བསྒྱུར་བ་དང༌། རྣམ་གྲངས་བསྒྱུར་བ་དང༌། དྲང་ཐད་དུ་བསྒྱུར་བའོ། །དེ་ལ་བརྒྱུད་དེ་བསྒྱུར་བ་ནི། སྒྲ་གཅིག་གི་ཟུར་ལས་བརྒྱུད་པས་དོན་རྫོགས་པར་སྟོན་ནུས་པས་སྒྲ་གོ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གུ་ལུ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བརྒྱུད་པས། འཛམ་བུའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ནི། །དྲི་མ་མེད་པའི་ཆུ་ལ་ལྷུང༌། །ཉ་ཡིས་བཟའ་བའི་ཆེད་དུ་ནི། །གུ་ལུ་གུ་ལུ་ཞེས་སུ་སྨྲ། །ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡན་ལག་བསྒྱུར་བ་ནི། ཚིག་གཅིག་གི་སྒྲའི་ཡན་ལག་ཕྲལ་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཨ་པྲ་ཤི་ཁ་ཞེས་བྱ་བ་སོ་སོར་ཕྲལ་ལ། ཨ་ལས་བསྒྱུར་ན། ཨ་ནེ་ན་དྷི་ཛ་མི་ཏྲེ། པྲ་བིཥྚེ་ཧཾ་བནྡྷ་རེ། ཤི་ར་མཱ་ཀྲ་མྱ་བཱ་དེ་ནི། ཁ་གཾ་ནེ་ན་མུཎྜོ་པ་ཚི་ཏྱ། ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་གྲངས་བསྒྱུར་བ་ནི། སྒྲ་གཅིག་གི་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་བསྒྱུར་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར། རི་འོད་ས་དང་རྡོ་རྗེ་དང༌། །མཐོ་རིས་བ་ལང་ཕྱོགས་རྣམས་སུ། །མཁས་པས་གཽ་སྒྲ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་འམ། སྐྱེ་དང་བདེན་དང་དེ་བཞིན་ཡོད། །སེམས་ཅན་འདས་དང་མི་མ་ཡིན། །ཅུང་ཟད་ལུས་དང་ས་ལ་སོགས། །འབྱུང་བའི་སྒྲ་ནི་མཁས་པས་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དྲང་ཐད་དུ་བསྒྱུར་བ་ནི། ཉེ་བར་བསྒྱུར་བ་ཉི་ཚེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་དོ། །དྲང་བའི་གནས་ནི་མུ་བཞི་སྟེ། ཡིན་པ་དང༌། མ་ཡིན་པ་དང༌། གཉི་ག་ཡིན་པ་དང༌། གཉི་ག་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་མུ་བཞིར་དྲང་བ་དང༌། མུ་བཞི་ལས་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་དྲང་བའོ། །དེ་ལ་གཅིག་ལ་མུ་བཞིར་དྲང་བ་ལ་ནི་ཆོས་གཅིག་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ནི་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་པའོ། །མུ་བཞི་ལས་གཅིག་ཏུ་དྲང་བ་ལ་ནི་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་པ་འགྲུབ་པའོ། ། ངོ་བོ་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན་པ་འགྲུབ་བོ། །ཚུལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ནི་གཉི་ག་ཡིན་པ་འགྲུབ་པོ། །ཚུལ་གཞན་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་ནི་གཉི་ག་མ་ཡིན་པ
Chinese
第二是集合，以及能作的词的集合。这些是显示主要部分的组合。以类相聚有两种：相同者相聚和不同者相聚。这些是以一类知晓另一类的组合。转变之处有四种：通过转变，部分转变，类别转变，以及直接转变。其中，通过转变是指，一个声音的边角通过转变能够完整地显示意义，因此理解声音，例如通过“咕噜”这个词转变，成熟的赡部果，落入无垢的水中，为了鱼的食用，说“咕噜咕噜”等等。部分转变是指，将一个词的声音部分分开，例如将“阿帕拉希卡”分开，从“阿”转变，阿内纳 提 扎 米哲，帕拉 比舍 汉 班达热，希拉 玛 克拉玛 瓦德尼，卡 冈 尼纳 姆多 帕 哲提。类别转变是指，将一个声音转变为多种类别，例如，山、光、地和金刚，高处、牛、各方，智者应知晓“高”的声音。或者，生和真以及如是存在，有情、已逝和非人，少许身体和地等等，智者应说“生”的声音。直接转变是指，以接近转变的细微差别为依据，例如“具 भगवत् (bhagavat，薄伽梵，有德)者”的意思是“薄伽梵”，等等一切。正直之处有四种情况：是，不是，两者都是，两者都不是。在这些情况中，也有将一个事物正直地分为四种情况，以及从四种情况正直地归为一个事物。其中，将一个事物正直地分为四种情况，是通过证明一个法的方式来证明是。从四种情况正直地归为一个事物有两种：具有自性的词和具有特性的词。其中，对于自性而言，通过证明自性的方式来成就“是”。通过否定自性的方式来成就“不是”。通过其他方式来成就“两者都是”。通过另一种方式来成就“两者都不是”。
English
Secondly, the collection, and the collection of words that can act. These are combinations that show the main parts. There are two types of gathering by class: gathering of similar things and gathering of dissimilar things. These are combinations where one class knows another. There are four places of transformation: transformation through, partial transformation, category transformation, and direct transformation. Among them, transformation through means that the corner of a sound can completely show the meaning through transformation, so understanding the sound, for example, through the transformation of the word "guru", the ripe Jambudvipa fruit, falls into the immaculate water, for the fish to eat, saying "guru guru" and so on. Partial transformation means separating the sound parts of a word, for example, separating "Apraśikha", transforming from "A", Anena Dhi Ja Mitre, Para Viṣṭe Haṃ Bandhare, Śira Mā Kramya Vādeni, Kha Gaṃ Nina Muṇḍo Patsitya. Category transformation means transforming a sound into multiple categories, for example, mountain, light, earth and vajra, high place, cow, all directions, the wise should know the sound of "go". Or, birth and truth and as it exists, sentient beings, the deceased and non-humans, a little body and earth, etc., the wise should say the sound of "birth". Direct transformation means based on the subtle differences of near transformation, for example, the meaning of "Bhagavat (भगवत्, bhagavat, Possessed of good fortune)" is "Bhagavan", and so on. There are four situations of uprightness: is, is not, both are, neither are. In these situations, there is also dividing one thing uprightly into four situations, and uprightly归one thing from four situations. Among them, dividing one thing uprightly into four situations is to prove "is" by proving a dharma. There are two ways to uprightly归one thing from four situations: words with self-nature and words with characteristics. Among them, for self-nature, achieving "is" by proving self-nature. Achieving "is not" by negating self-nature. Achieving "both are" through other means. Achieving "neither are" through another means.