Tibetan
རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བི་ཛྙཱ་པ་ཏི་མཱ་ཏྲ་ཏཱ་སིདྡྷ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་སྨྲ་བ་ལ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པའོ་ཞེས་འགྱུར་ཁ་ཅིག་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འདི་སྟོན་ཏེ། གང་ཞིག་གང་གིས་རྟོགས་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་ནོ། །དཀར་པོ་དང་ཀླུ་དང་དྲི་ཞིམ་པ་དང་མངར་བ་དང་རྩུབ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཤེས་པ་དེའི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འདི་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དཀར་པོ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་གཉིག་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་དེ་ལ་དེ་ངག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ གཏན་ཚིགས་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ཅེས་སྨོས་པས་ནི་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་དཔེ་མ་ཡིན་ནམ། རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ལ་མེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རལ་གྲིའི་སོ་ཇི་ལྟར་རྣོ་ཡང་བདག་ཉིད་ལ་བདག་ཉིད་མི་གཅོད་དོ་ཞེ་ན། མྱུ་གུ་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། གཏད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་འགལ་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རལ་གྲིའི་སོ་གཅད་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བདག་ཉིད་ལ་ཞུགས་པར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། ཅིག་ཅར་གཅིག་ལ་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་ངོ་བོ་གཉིས་སུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གསལ་བ་སྟེ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་འབྲེལ་པ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར
Chinese
唯识成就之论。 宝生寂。 唯识成就之论。 宝生寂。 印度语：Bijñāpatimātratāsiddhi nāma。 藏语：唯识成就之论。顶礼曼殊室利童子！瑜伽行者说此三界唯是识，故名瑜伽行者。此论阐释如何从颠倒认知中证成真理。凡以何者而认知，则此与彼无别，譬如认知者的自性。白色、蓝色、香味、甜味、粗糙等，皆是彼识之所认知，故是自性之理。此非基础未立，因白色、蓝色等所应证之法，于一法性中已成立故。亦非自性未立，因于彼法性中，彼等即是所应认知之故。如是，二理皆已成立。言“此等”者，乃因如是认知之故，已将白色等立为法性。亦非相违，因于顺同之方，亦涉入认知自性之自性中故。若谓无能立之喻，岂非成为识知自性耶？然于自身无有，故相违。如刀刃虽利，亦不能自割。若谓如苗芽得自性等，于自身作用非不相违耶？于所系属者，亦有相违。何以故？刀刃之涉入所割者，乃是能割者，然不能涉入自身，因一时不能有内外二性故。以认知者遍及识之自性故，故无相违。如是，明之自性即是明，意即各别显现。彼之关联即是能明，故彼即是所应认知。
English
A Treatise on the Establishment of Mere Cognition. Ratnakara Shanti. A Treatise on the Establishment of Mere Cognition. Ratnakara Shanti. In Sanskrit: Bijñāpatimātratāsiddhi nāma. In Tibetan: A Treatise on the Establishment of Mere Cognition. Homage to youthful Manjushri! Yogācārins assert that these three realms are merely cognition, hence they are called Yogācārins. This treatise explains how to establish the truth from distorted cognition. Whatever is cognized by something is not different from it, like the nature of the cognizer itself. White, blue, fragrance, sweetness, roughness, etc., are all cognized by that consciousness, hence it is the reason of self-nature. This is not without a basis, because the dharma to be proven, such as white and blue, is established in one dharma-nature. Nor is self-nature unestablished, because in that dharma-nature, they are what should be cognized. Thus, both reasons are established. By saying "these," it is because of such cognition that white and so on have been established as dharma-nature. It is also not contradictory, because in the concordant side, it also involves the self-nature of cognizing self-nature. If it is said that there is no example of establishment, wouldn't it become knowing self-nature? But it does not exist in itself, so it is contradictory. Just as a sword's edge, no matter how sharp, cannot cut itself. If it is said that like a sprout obtaining self-nature, etc., it is not contradictory to act on itself? There is also contradiction in what is related. Why? Because the sword's edge that enters what is to be cut is the cutter, but it cannot enter itself, because one cannot have both external and internal natures at the same time. Because the cognizer pervades the nature of consciousness, there is no contradiction. Thus, the nature of clarity is clarity, meaning appearing separately. Its connection is the ability to clarify, so it is what should be cognized.
Tibetan
་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་སྨྲ་སྟེ། དེ་ཡང་དེས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འབྲེལ་ཏོ། །གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་གསལ་བ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་དེའི་ངོ་བོར་མ་ཡིན་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རལ་གྲིས་བཅད་པ་དང༌། གཞུས་ཕུག་པའི་རིགས་པས་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང་རྟོགས་པར་བྱ་བར་ངེས་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་ངང་གིས་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། ཤེས་པ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐུག་པ་མེད་པའི་ལན་གདབ་པའི་ཆེད་དུ་འགའ་ཞིག་ཐ་མ་རང་དབང་ཅན་ཡིན་པར་འདོད་ན། དང་པོ་ཉིད་ཀྱི་ འདོད་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དང་གཞན་བརྒྱུད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དབང་གིས་གསལ་བར་ཤེས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དོན་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ན་ཤེས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་ངང་གིས་གསལ་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་ད་ལྟར་གསལ་བར་བྱེད་བཞིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོའི་དཔེ་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ཞུགས་པར་གྲུབ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དཔེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གསལ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་འགལ་བར་དཔེ་ལ་མཐོང་སྟེ། གསལ་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟ་བས་ཉེས་པ་གསུམ་སྤངས་པའི་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ལས་དེ་དང་དེ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདི་མ་ངེས་པ་ཡི
Chinese
说是，能作即是。又，彼以彼之自性相关联。明性者即是明，非彼体性之体性相违故。如是，明性者即是能了知，为了能了知而成立之故。彼亦唯是能了知，以刀断，以弓穿之理故。是故，决定能知与所知是彼之自性，无差别故。是故，自性是能知，无有相违。是故，自性光明是识之体性光明。若说识亦由他识所明，若识亦由他识，则成无穷。然为答复无穷之难，若有人欲末者为自立，则应许最初者，非由他者辗转相传。又，若由他之自在而明之识是能知，则彼时义亦成所知。若非尔，识亦非尔。是故，自性光明是识之体性。如是，识之自性唯是光明之自性，以现今正在明故，此识名为能知。如是，于识之自性之譬喻上，以能知之理而成立故，理亦非相违，譬喻亦非无有成立。理亦非不定，以于此譬喻上，总摄一切而成立周遍故。如是，能明即是能知，是故，于譬喻上见与非明之自性相违，以遣除一切非明之自性，唯决定为光明之自性，故成立总摄一切之周遍。如是，以舍弃三种过失之能知故，由彼之理，成立彼与彼无有差别，故无有罪过。然此是不定也
English
It is said that the agent itself is the doer. Moreover, it is related to its own nature through it. That which has the nature of clarity is clarity, because it is contradictory for it not to be the nature of that entity. Thus, that which has the nature of clarity is the knower, because it establishes what is to be known. That itself is only the knower, like cutting with a sword and piercing with an arrow. Therefore, the determination of the knower and the known is only its own nature, because there is no difference. Therefore, there is no contradiction in the self being the knower. Therefore, self-illuminating is the characteristic of consciousness being clear. If it is said that consciousness is also illuminated by another consciousness, then if consciousness is also by another consciousness, it would lead to an infinite regress. However, in order to answer the difficulty of infinite regress, if someone wants the last one to be self-sufficient, then the first one should be accepted, not transmitted through others. Furthermore, if the consciousness that is illuminated by the power of another is the knower, then at that time the object would also become the known. If not, then consciousness is also not. Therefore, self-illuminating is the characteristic of consciousness. Thus, since the self-nature of consciousness is only the nature of clarity, and since it is currently illuminating, this consciousness is called the knower. Thus, in the example of the self-nature of consciousness, since the reason of the knower is established, the reason is not contradictory, and the example is not without establishment. The reason is also not uncertain, because the pervasion is established by including everything in this example. Thus, the illuminator is the knower, therefore, it is seen in the example that it contradicts the nature of non-clarity, because by eliminating all natures of non-clarity, it is determined only as the nature of clarity, thus establishing the pervasion of including everything. Thus, since the reason for the knower, which has abandoned the three faults, establishes that there is no difference between that and that, there is no fault. However, this is uncertain.