Tibetan
་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དེས་ན་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །གང་ཕྱིར་བློ་ཡིས་རབ་གཞིགས་ན། །རང་བཞིན་དག་ནི་མི་དམིགས་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་དུ་མེད། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་བྲལ་ཞིང༌། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་སྤངས་པ་ཡི། །སྲིད་པ་རྒྱུ་མེད་རང་མཐོང་ནས། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་རྣམ་པར་དག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་ཅི་ཡང་མེད་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འདུས་པས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འདོད་པ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་བརྟགས་པ་ཡི། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་སྣང་བ་མེད། །སེམས་ནི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་སྣང༌། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ཀྱང་མགོ་གཡུང་བསླང༌། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེས་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་བསྒོམས་ན། དེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ། དེར་ཡང་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་བགྱི་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་གང་མཆིས་པ་དེར་དཔུང་གི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་མཆིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གང་དུ་མཆིས་པ་དེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་སེམས་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས་ན་མི་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཅི་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་རྒྱན་ལས། སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ།
Chinese
总摄的诸法，从本初以来即未生，因此自性清净。因此，对于能够行使作用的事物，应当修习自性不成立且无自性的观念。如《楞伽经》所说： “何以智慧善观察，自性实不可得见，是故彼等不可说，亦说无有自性。” 又如该经所说： “远离有无之边际，亦复远离因与缘，有者无因自显现，心之相续即清净。” 如是，若自性清净而一无所有，那所显现的种种相又是怎么回事呢？经中说，一切都汇集于菩提心，因此应当修习大悲心的观念。轮回与涅槃的一切法，都是自己的菩提心，说外境实有者，并非如其所愿。如《楞伽经》所说： “如是稚童所分别，外境实无有显现，心如影像般显现，习气亦能令迷乱。” 因此，对于未证悟者，以缘众生之悲心，悲悯彼等之痛苦；以缘法之悲心，修习诸法无常、痛苦、空性、无我；以及修习无所缘之悲心与空性。如是，若以大悲心修习，则一切佛法皆汇集于此。又如《正法集经》所说：世尊，譬如转轮王的宝轮所在之处，一切军队皆集于彼处。世尊，如是菩萨的大悲心所在之处，一切佛法皆集于彼处。那么，此心之自性如何呢？经中说，因为自性光明，所以应当修习无所缘的观念。因为自性光明，所以应当修习如虚空般对任何事物都不执著的观念。如《智慧光明庄严经》所说：心是自性光明的。
English
All the dharmas that are gathered together are, from the very beginning, unborn, and therefore are naturally pure. Therefore, one should cultivate the understanding that things that are able to perform actions are not established by their own nature and are without essence. As it is said in the Lankavatara Sutra: "Because wisdom thoroughly examines, Self-nature is not seen; Therefore, they are unspeakable, And also said to be without essence." Furthermore, in the same text it says: "Free from the extremes of existence and non-existence, And abandoned by cause and condition, Existence is seen without cause, self-appearing, The mind's continuum is completely pure." Thus, if it is naturally pure and nothing at all, what is the meaning of the various appearances? It is said that since everything is gathered into the mind of enlightenment, one should cultivate the understanding of great compassion. All the dharmas of samsara and nirvana are one's own mind of enlightenment, and those who speak of external objects as real are not as they wish. As it is said in the Lankavatara Sutra: "As children imagine, External appearances do not exist; The mind appears like an image, And habits also cause confusion." Therefore, for those who have not realized, with compassion focused on sentient beings, one should feel compassion for their suffering; with compassion focused on dharmas, one should meditate on all dharmas as impermanent, suffering, empty, and selfless; and one should meditate on compassion without an object and emptiness. Thus, if one meditates with great compassion, all the Buddha's teachings are gathered there. Furthermore, in the Sutra of Gathering the Correct Dharma, it is said: "Bhagavan, just as wherever there is a precious wheel of a Chakravartin, all the hosts of armies are there. Bhagavan, in the same way, wherever there is the great compassion of a Bodhisattva, all the Buddha's teachings are gathered there." Then, what is the nature of that mind? It is said that because it is naturally luminous, one should cultivate the understanding of non-objectification. Because it is naturally luminous, one should cultivate the understanding of not fixating on anything, like the sky. As it is said in the Ornament of the Light of Wisdom: The mind is naturally luminous.
Tibetan
གློ་བུར་གྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཉོན་མོངས་ཀྱང་རང་བཞིན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་ཏེ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཅན་ནམ་མཁའ་ཀུན་འགྲོ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། རབ་ཏུ་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་དམ་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཇི་ལྟར་བལྟ་སྙམ་པ་ལ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་ན་ཅི་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ། སེམས་ཅན་མི་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་འཕོ་བས་ན་མི་རྟག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་མི་ཆགས་པར་དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། ཀྱེ་མ་འདུས་བྱས་རྣམས་མི་རྟག །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །སྐྱེས་ ནས་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་ན། །དེ་བས་མྱུར་དུ་ཞི་བ་བདེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ན་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། སེམས་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མི་བཙལ་བའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཐ་སྙད་ཉེ་བར་བཏགས་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། གང་གིས་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང༌། །གང་གིས་ངལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པར་སྤོང་བར་ཤེས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་ཡིས་ང་མི་མཐོང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་མིན་པས། །དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །རྟོག་པ་སྤངས་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བཟློག་པ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་ངས་འཆད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དོན་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་རྣམ་དག
Chinese
经中说，虽然有突发的近取烦恼，但自性不会被完全染污。又在同一经中说：文殊，菩提是心的自性光明，因此自性是光明的。为什么呢？因为说是自性光明，那自性是没有一切染污的，所以与虚空相同。具有虚空的自性，虚空周遍一切，如同虚空一般，因为是极度光明的缘故。如果胜义谛是这样，那在世俗谛中应该如何看待呢？经中说，因为一切事物都是无常的，所以要修习对任何事物都不执着的观念。因为由因和缘产生的一切事物都是刹那的，众生不会安住而会变化，所以是无常的。因此，对于任何可欲的功德，菩萨的心都不应执着，而应修习其自性是空性、寂静的体性。如《涅槃经》中说：唉！有为法皆是无常，是生灭之法。生 后终将灭尽，因此迅速寂灭才是安乐。如果如实地证悟心的自性，会怎么样呢？经中说，如果证悟了心，就是智慧，所以要修习不要在其他地方寻找佛的观念。如前所说，如果如实地了知心的自性是光明的体性，那么就只是在这种智慧上安立了佛的名称，除此之外，不会在其他地方找到佛。如《金刚经》中说：凡以色见我，以音声求我，是人行邪道，不能见如来。诸佛是法性，导师是法身，法性非所识，彼等不能知。又如《楞伽经》中说：离念之心即是意，转舍识藏之所依，为令通达一切法，是故我说彼为佛。这样说了。为了喜欢总结意义的人们，薄伽梵说了那个偈颂：诸法自性清净。
English
It is said that although there are sudden near afflictions, the nature is not completely defiled. Again, in the same sutra, it is said: Manjushri, Bodhi is the self-nature of the mind, which is clear and bright, so the self-nature is clear and bright. Why? Because it is said that the self-nature is clear and bright, that self-nature is without all defilements, so it is the same as space. Having the nature of space, space pervades everything, like space, because it is extremely bright. If the ultimate truth is like this, then how should it be viewed in the relative truth? It is said in the sutra that because all things are impermanent, one should cultivate the concept of not being attached to anything. Because all things produced by causes and conditions are momentary, sentient beings will not abide and will change, so they are impermanent. Therefore, for any desirable qualities, the mind of the Bodhisattva should not be attached, but should cultivate its nature as emptiness and the nature of peace. As it is said in the Nirvana Sutra: Alas! All conditioned things are impermanent, they are the nature of arising and ceasing. Having been born, they will eventually perish, so rapid extinction is happiness. If one realizes the nature of the mind as it is, what will happen? It is said in the sutra that if one realizes the mind, it is wisdom, so one should cultivate the concept of not seeking the Buddha elsewhere. As mentioned above, if one truly knows that the nature of the mind is the nature of luminosity, then it is only on this wisdom that the name of Buddha is established, and apart from that, one will not find the Buddha elsewhere. As it is said in the Diamond Sutra: Whoever sees me in form, seeks me in sound, that person walks the wrong path and cannot see the Tathagata. All Buddhas are Dharmata, the guides are Dharmakaya, Dharmata is not knowable, they cannot know them. Also, as it is said in the Lankavatara Sutra: The mind free from thought is the mind, turning away from the basis of the store consciousness, in order to understand all dharmas, therefore I say that is the Buddha. It is said like this. For those who like to summarize the meaning, the Bhagavan spoke that verse: All dharmas are pure in nature.