Tibetan
བ་བྲལ་བའི་ཐབས་དག་ཀྱང༌། །གང་ཕྱིར་འཆིང་བ་ཞེས་གསུངས་པ། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་སྤང་མི་བྱ། །ཤེས་རབ་གང་དང་ཐབས་གང་ཞེས། །ཐེ་ཚོམ་དག་ནི་སྤང་བྱའི་ཕྱིར། །ཐབས་རྣམས་དང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི། །ཡང་དག་དབྱེ་བ་གསལ་བར་བྱ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྤངས་པའི། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་སོགས། །དགེ་བའི་ཚོགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་སུ་བཤད། །ཐབས་བསྒོམས་དབང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་རྣམ་བསྒོམ་པ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ། །བདག་མེད་གཅིག་པུ་བསྒོམས་པས་མིན། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་པའི། །རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པ་ནི། །ཤེས་རབ་ཅེས་ནི་ཡོངས་སུ་བཤད། །ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་ཏེ། །མེད་པའང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །ཉེས་པ་གཉིས་ཀར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མིན། །དངོས་པོ་རང་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། །གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མིན། །རྒྱུ་མེད་ལས་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད། །ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག །གཅིག་དང་དུ་མས་རྣམ་དཔྱད་ན། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་པས། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས། །སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུའི་རིགས་པ་དང༌། །དབུ་མ་རྩ་བ་སོགས་ལས་ཀྱང༌། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གྲུབ་བཤད་པ། །གང་ཕྱིར་གཞུང་ནི་མངས་འགྱུར་བས། །དེ་ཕྱིར་འདིར་ནི་མ་སྤྲོས་ལ། །གྲུབ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ ཙམ་ཞིག་ཏུ། །བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། །དེ་བས་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པའི། །རང་བཞིན་དག་ནི་མི་དམིགས་པས། །བདག་མེད་པར་ནི་བསྒོམ་གང་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་གི་རང་བཞིན་མ་མཐོང་ཞིང༌། །ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རིག་བཤད་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པར་དེ་བསྒོམ་བྱ། །རྣམ་རྟོག་ལས་བྱུང་སྲིད་པ་འདི། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་ཕྱིར་མ་ལུས་རྟོགས་སྤངས་པ། །མྱ་ངན་འདས་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བར་བྱེད། །རྟོག་མེད་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པ། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟོག་མེད་གསལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས་ཀྱང༌། དམ་ཆོས་འདི་ལ་རྒྱལ་བའི་སྲས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བསམས་གྱུར་ན། །རྣམ་རྟོག་བགྲོད་དཀའ་རྣམས་འདས་ཏེ། །རིམ་གྱིས་མི་རྟོག་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་པའི། །རང་བཞིན་མེད་པ་ངེས་བྱས་ནས། །རྣམ་པར་རྟོག་མེད་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་བསྒོམ་བྱས་ནས། །རིམ་གྱིས་དྲོད་སོགས་ཐོབ་བྱས་ནས། །རབ་དགའ་ལ་སོགས་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡུན་མི་རིང༌། །སྔགས་མཐུ་ཉིད་ལས་གྲུབ་པ་ཡི། །ཞི་དང་རྒྱས་སོགས་ལས་རྣམས་ཀྱིས། །བུམ་པ་བཟང་གྲུབ་ལ་སོགས་པ། །གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་སོགས་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །བདེ་བ་ཡིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཚོགས། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པ་དང༌། །བྱ་བ་སྤྱོད་སོགས་རྒྱུད་གསུངས་པའི། །གལ་ཏེ་གསང་སྔགས་སྤྱོད་འདོད་ན། །དེ་ཚེ་སློབ་དཔོན་དབང་བསྐུར་ཕྱིར། །བསྙེན་བཀུར་རིན་ཆེན་སོགས་སྦྱིན་དང༌། །དཀའ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བླ་མ་དམ་པ་མཉེས་པར་བྱ། །བླ་མ་མཉེས་པར་གྱུར་པ་ཡིས། །ཡོངས་རྫོགས་སློབ་དཔོན་དབང་བསྐུར་བས། །སྡིག་ཀུན་རྣམ་དག་བདག་ཉིད་ནི། །དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐལ་ལྡན་འགྱུར། །དང་པོ་སངས་རྒྱས་རྒྱུད་ཆེན་ལས། །རབ་ཏུ་འབད་པས་བཀག་པའི་ཕྱིར། །གསང་བ་ ཤེས་རབ་དབང་བསྐུར་ནི། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་བླང་མི་བྱ། །གལ་ཏེ་དབང་བསྐུར་དེ་འཛིན་ན། །ཚངས་སྤྱོད་དཀའ་ཐུབ་ལ་གནས་པས། །བཀག་པ་སྤྱད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་དེ་ཉམས་ཏེ། །བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་དེ་ཕམ་པ་ཡི། །ལྟུང་བ་དག་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་ནི་ངན་སོང་ངེས་ལྷུང་བས། །གྲུབ་པ་ཡང་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུད་ཀུན་ཉན་དང་འཆད་པ་དང༌། །སྦྱིན་སྲེག་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་བྱེད་པ། །སློབ་དཔོན་དབང་བསྐུར་རྙེད་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་ཉིད་རིག་ལ་ཉེས་པ་མེད། །གནས་བརྟན་མར་མེ་མཛད་དཔལ་གྱིས། །མདོ་སོགས་ཆོས་ལས་བཤད་མཐོང་བ། །བྱང་ཆུབ་འོད་ཀྱིས་གསོལ་བཏབ་ནས། །བྱང་ཆུབ་ལམ་བཤད་མདོར་བསྡུས་བྱས། །བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་སྒྲོན་མ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་དང༌། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཞིང་གཏན་ལ་ཕབ་པ། ཆོས་འདི་ནི་ཞང་ཞུང་གི་ཐོ་ལིང་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མཛད་པའོ།། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་སྒྲོན་མ། མར་མེ་མཛད་ཡེ་ཤེས།
Chinese
即使是脱离束缚的方便，为何又说那是束缚呢？因此，两者都不应舍弃。为了消除对于何为智慧、何为方便的疑惑，应当清楚地辨别方便和智慧的真实差别。舍弃智慧波罗蜜多的布施波罗蜜多等一切善行，都被宣说为诸佛的方便。凭借修习方便的力量，自己如果修习智慧，就能迅速获得菩提，而不是仅仅修习无我。蕴、界、处等，如果证悟到无生，了知其自性空性，就被完全宣说为智慧。存在之物不可能产生，不存在之物犹如虚空中的鲜花。由于两种情况都有过失，因此两者都不会产生。事物不是从自身产生，也不是从他者或两者产生，也不是无因产生，因此，就自性而言，它没有自性。或者，如果用一和多来分析一切法，由于不能确定其自性，因此可以肯定它是无自性的。在《七十空性论》和《中观根本慧论》等论典中，都已成立并宣说了事物自性的空性。因为论典会变得繁多，所以在此不再赘述，只是为了修习而简要地宣说已成立的宗派。因此，由于不能确定一切法的自性，所以对无我进行修习，那就是修习智慧。智慧不能见到一切法的任何自性，那智慧就被称为明智，应当无分别地修习它。从分别念产生的这个世间，其自性就是分别念，因此，完全舍弃分别念，就是最殊胜的涅槃。如是，薄伽梵也说：分别念是巨大的无明，它使人堕入轮回的海洋。安住于无分别的禅定，如同虚空一般，无分别而明澈。还于《入无分别陀罗尼经》中说：如果胜者的儿子们思维这甚深之法，不作分别，就能超越难以通达的分别念，逐渐获得无分别智。
English
Even the means to be free from bondage, why are they said to be bondage? Therefore, neither should be abandoned. To dispel doubts about what is wisdom and what is means, the true difference between means and wisdom should be clearly distinguished. Giving, etc., the perfections that have abandoned the perfection of wisdom, all collections of virtue are taught as the means of the Victorious Ones. By the power of meditating on means, if one meditates on wisdom, then one will quickly attain enlightenment, not by meditating on selflessness alone. The aggregates, elements, and sense bases, when realized as unborn, knowing their nature as emptiness, are fully taught as wisdom. Existence cannot be born, and non-existence is like a flower in the sky. Since there are faults in both cases, neither arises. Things do not arise from themselves, nor from others, nor from both, nor from no cause, therefore, in terms of essence, they have no nature. Or, if all phenomena are analyzed by one and many, since their essence cannot be determined, it is certain that they are without nature. In the "Seventy Stanzas on Emptiness" and the "Root Verses on the Middle Way," etc., the emptiness of the nature of things has been established and taught. Because the texts would become numerous, therefore, I will not elaborate here, but only briefly explain the established tenets for the sake of meditation. Therefore, since the nature of all phenomena cannot be determined, whatever meditation is on selflessness, that is the meditation on wisdom. Wisdom does not see any nature of all phenomena, that wisdom is said to be intelligence, and it should be meditated on without discrimination. This existence that arises from discrimination, its nature is discrimination, therefore, completely abandoning discrimination is the supreme nirvana. Thus, the Bhagavan also said: Discrimination is great ignorance, it causes one to fall into the ocean of samsara. Abiding in non-discriminating samadhi, like the sky, is non-discriminating and clear. It is also said in the "Dharani for Entering Non-Discrimination": If the sons of the Victorious Ones contemplate this profound Dharma without discrimination, they will transcend the difficult-to-traverse discriminations and gradually attain non-discriminating wisdom.
Chinese
以理和正量， 诸法皆无生， 无自性已定， 当修无分别。 如是修彼已， 渐次得暖等， 得极喜等故， 成佛菩提不需久。 由咒力而成， 息增等诸业， 瓶善成等事， 八大成就等力亦， 以乐欲圆满， 菩提资粮者， 事行等续说， 若欲行密咒， 尔时为师灌顶故， 敬侍珍宝等布施， 苦行等一切， 当令圣上师欢喜。 由令上师欢喜故， 圆满师长灌顶已， 一切罪垢极清净， 彼乃有缘成悉地。 最初佛大续中， 以极精勤遮止故， 秘密智慧之灌顶， 梵行者不应受。 设若彼灌顶而执， 住梵行苦行者， 即为行遮止之故， 苦行律仪彼即坏。 具梵行者彼失败， 堕罪垢染将生起， 彼定堕落于恶趣， 成就亦定无有故。 一切续部听及说， 护摩供养等所作， 师长灌顶将获得， 于彼理智无过失。 住持燃灯吉祥者， 经等法中说见已， 菩提光作祈请后， 略摄菩提道次第。 菩提道灯论，大导师吉祥燃灯智所造圆满。 印度大堪布彼及，校对译师善慧所译及审定。此法于象雄之托林寺所造也。 菩提道灯论，燃灯智。
English
Through reason and valid cognition, Having ascertained that all phenomena are unborn, Devoid of inherent existence, One should meditate on non-conceptualization. Having meditated on that in this way, Gradually obtaining warmth and so forth, Because of obtaining great joy and so forth, Attaining Buddhahood and enlightenment will not be long. Through the power of mantra itself, Through actions such as pacifying and increasing, Through things such as the accomplishment of a good vase, Even through the power of the eight great siddhas and so forth, With happiness, the accumulations for enlightenment, Those who desire to perfect, And the tantras that speak of action and conduct and so forth, If you wish to practice secret mantra, Then for the sake of the teacher's empowerment, Offerings of veneration, jewels, and so forth, Through all of the hardships and so forth, Make the holy guru pleased. Because the guru is pleased, Having been completely empowered by the teacher, One whose nature is utterly purified of all sins, Will become fortunate to accomplish siddhis. In the first great Buddha-tantra, Because it is prohibited with great effort, The secret wisdom empowerment, Should not be taken by those who practice celibacy. If one holds that empowerment, Remaining in celibacy and asceticism, Because it would be practicing what is prohibited, That ascetic discipline would be ruined. That ascetic would be defeated, And faults would arise, That one would definitely fall into the lower realms, And there would definitely be no accomplishment. Listening to and explaining all the tantras, Making fire offerings, offerings, and so forth, The teacher's empowerment will be obtained, And there will be no fault in that knowledge. The abbot Dipamkara Shri, Having seen it explained in the sutras and other teachings, After Bodhiprabha made a request, He summarized the Lamp for the Path to Enlightenment. The Lamp for the Path to Enlightenment, composed by the great teacher glorious Dipamkara Jnana, is complete. Translated and finalized by the great Indian abbot himself and the reviser-translator Gewai Lodrö. This Dharma was composed in the Toling Monastery of Zhangzhung. The Lamp for the Path to Enlightenment, Dipamkara Jnana.