Tibetan
་མཐོང་བའི་ཚེ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་སེམས་མང་པོ། །ཇི་སྟེ་གཅིག་ཆའི་ཚུལ་གྱིས་སུ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འདོད་ན་ཀོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དཀར་ལ་སོགས། །རྣམ་པ་སྣ་གཅིག་ཤེས་པ་ཡང༌། །ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་ཐ་དད་པས། །དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རྡུལ་ཕྲན་བདག་ཉིད་དཀར་ལ་སོགས། །གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་ཆ་མེད་པ། །ཤེས་པ་གང་ལའང་སྣང་གྱུར་པར། །བདག་གིས་རབ་ཏུ་ཚོར་བ་མེད། །རྣམ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ཁམས་རྣམས་ནི། །བསགས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དམིགས་པ་ནི། །དྲུག་པར་གཞག་པ་བྱས་པ་ཡིན། །ཕྱི་གཞུང་རྣམས་ལའང་རྣམ་ཤེས་ནི། །གཅིག་ཏུ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་ལྡན་པ་ཡི། །རྫས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་ཕྱིར་རོ། །ནོར་བུ་གཟི་ཡི་བདག་ཉིད་ལྟར། །དངོས་པོ་ཀུན་ཞེས་ལྟ་བ་ལ། །དེ་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱང་ནི། །གཅིག་པུའི་ངོ་བོར་སྣང་མི་རིགས། །ས་ལ་སོགས་པ་འདུས་པ་ལ། །ཡུལ་དང་དབང་པོར་ཀུན་འཇོག་པར། །སུ་འདོད་དེ་ཡི་ལུགས་ལ་ཡང༌། །དངོས་པོ་གཅིག་དང་མཐུན་འཇུག་མེད། །སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་བདག་སྒྲ་སོགས། །ཕྱོགས་ལའང་དོན་གཅིག་སྣང་བ་ཅན། །ཤེས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡུལ་སྣང་ཕྱིར། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྣམ་གསུམ་ལ། །དེ་ནི་གལ་ཏེ་རྣམ་གཅིག་སྟེ། ། དེ་དང་མི་མཐུན་སྣང་ན་ཀོ། །དེ་ནི་དེར་འཛིན་ཇི་ལྟར་འདོད། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་རྣམས་མེད་པར་ཡང༌། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ལ་རྟག་པ་སྟེ། །གཅིག་ཆའམ་ཇི་སྟེ་རིམ་འབྱུང་བའི། །རྣམ་ཤེས་རུང་བར་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་ཤེས་པ་དག །མིང་ཙམ་དུ་ནི་སྣང་བ་རྣམས། །ཡི་གེ་དུ་མ་སྣང་བའི་ཕྱིར། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བར་གསལ་བ་ཡིན། །རྣམ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་མིན་སྣང་བ། །འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་གཞུག་ན་ཡང༌། །འོན་ཀྱང་ཡང་དག་གཞག་མི་རུང༌། །མཚན་ཉིད་བཅས་ལ་གནོད་མཐོང་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གནས། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐ་དད་ལྟར། །གཅིག་བུའི་རང་བཞིན་མི་རིགས་སོ། །ཇི་སྟེ་ཐོག་མ་མེད་རྒྱུད་ཉིད། །བག་ཆགས་སྨིན་པས་སྤྲུལ་པ་ཡི། །རྣམ་པ་དག་ནི་སྣང་བ་ཡང༌། །ནོར་བས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་འདྲ། །དེ་དག་འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི །དངོས་དེ་ཡང་དག་ཉིད་དམ་ཅི། །འོན་ཏེ་མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ན། །དགའ་བར་ཁས་ལེན་འདི་བསམ་མོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་རྣམ་པར་ཤེས། །དུ་མར་འགྱུར་རོ་ཡང་ན་ནི། །དེ་དག་གཅིག་འགྱུར་འགལ་ལྡན་པས། །གདོན་མི་ཟ་བར་སོ་སོར་འགྱུར། །རྣམ་པ་ཐ་དད་མ་ཡིན་ན། །གཡོ་དང་མི་གཡོ་ལ་
Chinese
见之时，于彼如是心甚多，若谓以一分之理，而欲生起耶？如是则白等，一类之识亦，初中末各异故，成所缘各异性。微尘自性白等，唯一自性无分者，于任何识中显现，我未曾觉察。五种识之界，乃缘积聚之相，心与心生所缘者，安立为第六，外论诸派亦，识不显现为一，以具有功德等，缘物质等故。如摩尼宝珠之自性，视一切事物，执彼之心亦，不应显现为一体性。地等积聚，立为境与根，谁许彼之宗派，亦无与一物相符。勇气等我语等，于方亦显一义者，非是识之理，以三之自性显境故。事物之体性有三种，彼若为一类，与彼不符显现耶？云何欲执彼为彼？外境诸物虽无，然恒常显现多种，一分或次第生起之识，极难成立。虚空等识，仅于名中显现者，以显现众多文字故，明显显现多种。若谓有不显多种之识，然亦不可如实安立，以见有损具相故。是故显现多种之识，于一切形相中存在，彼如形相各异，不应为一体性。若谓无始相续，由习气成熟所化现之相，以错乱故如幻性，然彼等之物，彼为真实耶？抑或未经观察为一耶？此思惟乐于承认。若真实了知，成多耶？抑或彼等成一，以具相违故，无疑定成各别。若非形相各异，则动与不动
English
When seeing, there are many such minds towards it. If it is said that it arises by way of a single part, is that what you want? If so, then even the knowledge of one kind, such as white, becomes diverse in its objects because the beginning, middle, and end are different. The self-nature of atoms, such as white, the single self-nature without parts, I have not perceived it appearing in any consciousness. The realms of the five consciousnesses are the appearance of focusing on accumulation. The object of mind and mental factors is established as the sixth. Even in external treatises, consciousness does not appear as one, because it focuses on substances, etc., which possess qualities, etc. Like the self-nature of a Mani jewel, when viewing all things, the mind that grasps it should not appear as a single entity. In the aggregation of earth, etc., when establishing everything as objects and faculties, even in the system of whoever accepts that, there is no agreement with a single thing. Courage, etc., words like "I," etc., even in directions, those that appear as one meaning are not the reasoning of consciousness, because they manifest objects with the nature of three. If the nature of things is threefold, and if that is of one kind, does it appear inconsistent with that? How do you want to grasp that as that? Even though external objects are absent, various appearances are constant, and it is extremely difficult to establish consciousness that arises in parts or sequentially. The consciousnesses of space, etc., those that appear only in name, because many letters appear, it is clear that various things appear. Even if it is posited that there are some consciousnesses that do not appear as various, still, it cannot be truly established, because harm is seen to those with characteristics. Therefore, consciousness that appears as various exists in all forms. Like those different forms, it should not be a single nature. If it is said that the appearances that are transformed by the maturation of habits from a beginningless continuum are like illusions due to error, then are those things truly those things? Or are they unexamined and one? This is what I think is pleasant to admit. If truly known, does it become many? Or do those become one? Because they possess contradictions, undoubtedly they become separate. If they are not different in form, then movement and non-movement...
Tibetan
སོགས་པ། །གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་གཡོ་ལ་སོགས། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ལན་གདབ་དཀའ། །ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་ཚུལ་ལ་ཡང༌། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་མ་བྲལ་ན། །གཅིག་གི་ཆོས་སུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་བཟློག་པ་མེད། །ཇི་སྟེ་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་དུ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་ན། །དེ་ཚེ་རྡུལ་ཕྲན་འདྲར་འགྱུར་བ། །དཔྱད་པ་འདི་ལས་བཟློག་པར་དཀའ། །གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་དེ་གཅིག་ན། །ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་ལུགས་སམ་ཅི། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་མིན། །རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་འདྲ། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་པོའི་རང་བཞིན་ན། །སྣ་ཚོགས་ངོ་བོར་སྣང་བ་དང༌། །བསྒྲིབས་དང་མ་བསྒྲིབས་ལ་སོགས་པ། །ཐ་དད་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཇི་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དེའི། །རྣམ་པ་འདི་དག་མེད་པ་སྟེ། །ཡང་དག་ཏུ་རྣམས་མེད་པ་ཡི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནོར་བས་སྣང༌། །གལ་ཏེ་མེད་ན་ཇི་ལྟ་བུར། །དེ་དག་འདི་ལྟར་ གསལ་བར་ཚོར། །དེ་ཡི་དངོས་ལས་ཐ་དད་པའི། །ཤེས་པ་དེ་འདྲ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གང་ལ་དངོས་གང་མེད། །དེ་ལ་དེར་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན། །བདེ་བ་མིན་ལ་བདེ་སོགས་དང༌། །དཀར་བ་རྣམས་ལའང་མི་དཀར་བཞིན། །རྣམ་པ་འདི་ལ་ཤེས་པའི་དོན། །དངོས་སུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་པའི་བདག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་བཞིན། །མེད་པ་ནུས་པ་མེད་པས་ན། །གདགས་པའང་མི་རུང་རྟ་རུ་བཞིན། །མེད་པ་བདག་སྣང་ཤེས་སྐྱེད་པར། །ནུས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡོད་ངེས་ཚོར་བ། ཤེས་དང་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བདག་མེད་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་དང༌། །དེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་ན་ནི་གང་ཞིག་གིས། །རེས་འགའ་འབྱུང་བ་འདི་རུང་འགྱུར། །རྒྱུ་དང་ལྡན་ན་གང་ཞིག་གིས། །གཞན་གྱི་དབང་ལས་ཟློག་པར་འགྱུར། །དེ་མེད་ན་ནི་ཤེས་དེ་ཡང༌། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར། །ཤེལ་སྒོང་དག་པ་འདྲ་བ་ཡིན། །ཤེས་པ་རབ་ཏུ་ཚོར་བ་མེད། །འདི་ནི་འཁྲུལ་པས་ཤེས་ཤེ་ན། །དེ་ཅི་འཁྲུལ་ལ་རག་ལས་སམ། །དེ་ཡི་མཐུ་ཡིས་བྱུང་ན་ནི། །དེ་ཡང་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་དཔྱད་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་མེད། །གང་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མ་མ་གཏོགས་པར། །རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་མི་རུང་འདི་གཉིས་ནི། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི། །ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་མཚན་ཉིད་འཛིན། །གལ་ཏེ་འདི་དག་དོན་འདོད་ན། །དེ་ལ་བདག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །མ
Chinese
等等。一个动摇一切等等，就会变成过失，难以回答。对于外境事物的道理也是这样，如果这样与相状不分离，一切也都进入一个的法中，无法避免。如果按照相状的数量，承认有各种各样的识，那么那时就会变得像微尘一样，难以避免这种分析。如果多种多样的是一个，那是裸体外道的主张吗？不是多种多样是一个的自性，就像各种珍宝等等一样。如果是多种多样唯一的自性，那么以多种多样的体性显现，以及遮蔽和不遮蔽等等，这些差别是如何产生的呢？如果实际上它的这些相状是不存在的，实际上没有的，以错乱的识显现。如果不存在，那么如何像这样清晰地感觉呢？与它的事物相异的识不是那样的。像这样，对于什么没有事物，对于它来说，那里就没有识。就像对于不是快乐的来说，就没有快乐等等，对于白色来说，就没有不白一样。对于这个相状来说，识的意义实际上是不合理的，因为与识的自性相分离的缘故，就像虚空中的花朵等等一样。因为不存在没有能力，所以安立也是不行的，就像马一样。不存在却能生起我执的识，是不可能有能力的。因为对于它来说，存在着确定的感觉，识与什么相关联呢？不是无我的它的自性，也不是从它产生的。如果没有原因，那么凭借什么，偶尔生起这个才行呢？如果具有原因，那么凭借什么，才能从其他的自在中避免呢？如果没有它，那么那个识，也会变成没有相状的。就像清净的玻璃球一样，识没有强烈的感受。如果这是由错乱而知晓，那么它依赖于什么错乱呢？如果由它的力量产生，那么它也是其他的自在。任何事物进行分析，对于它和它来说，没有一个自性。对于什么没有一个自性，对于它来说，也没有多个自性。除了一个和多个之外，具有其他相状的事物是不可能的，因为这两者是互相排斥而存在的缘故。因此，这些事物，仅仅是世俗谛的自性。如果想要这些是实义，那么我对此又能做什么呢？
English
Etc. One shakes everything, etc., it will become a fault and difficult to answer. Regarding the nature of external objects, if it is not separated from aspects in this way, then everything will enter into the dharma of one, and it cannot be avoided. If you acknowledge various consciousnesses according to the number of aspects, then at that time it will become like dust particles, and it will be difficult to avoid this analysis. If the various are one, is that the doctrine of the naked ascetics? It is not the nature of various being one, like various jewels, etc. If it is the nature of various being one, then how do these differences arise, such as appearing as various entities, and obscuring and not obscuring, etc.? If in reality these aspects of it do not exist, and in reality they do not exist, they appear due to mistaken consciousness. If they do not exist, then how can they be felt so clearly? Consciousness that is different from its object is not like that. Like this, for what there is no object, for that there is no consciousness there. Just as for what is not happiness, there is no happiness, etc., and for white, there is no non-white. For this aspect, the meaning of consciousness is not actually reasonable, because it is separated from the nature of consciousness, just like flowers in the sky, etc. Because there is no ability due to non-existence, establishment is also not possible, like a horse. It is not possible for non-existence to give rise to consciousness of self-appearance. Because for it, there is a definite feeling of existence, what is consciousness related to? It is not the nature of that selflessness, nor does it arise from it. If there is no cause, then by what can this occasional arising occur? If it has a cause, then by what can it be avoided from the power of others? If there is no it, then that consciousness will also become without aspects. It is like a clear crystal ball, consciousness has no intense feeling. If this is known by delusion, then what does it depend on for delusion? If it arises from its power, then it is also the freedom of others. Whatever things are analyzed, for it and it, there is no one nature. For what there is no one nature, for it there is also no multiple nature. Apart from one and many, it is impossible for things to have other aspects, because these two exist by mutually excluding each other. Therefore, these things are merely the nature of conventional truth. If you want these to be real meanings, then what can I do about it?