Tibetan
ར། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ཡུལ་བརྟེན་པའི། །བདེ་སྡུག་དང་དེའི་ཡུལ་མེད་པ། །དེ་བཞིན་གང་ཞིག་ལ་བརྟེན་ན། །གང་ཞིག་རྟེན་འབྱུང་དང་འདིའང་མེད། །གལ་ཏེ་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས། །མེད་ན་དམན་མཉམ་ཁྱད་འཕགས་དང༌། །སྣ་ཚོགས་ཉིད་ནི་མི་འགྲུབ་ཅིང༌། །རྒྱུ་ལས་ཀྱང་ནི་མངོན་འགྲུབ་མིན། །རང་བཞིན་གྲུབ་ན་རྟེན་འབྱུང་གི ། དངོས་པོ་མེད་འགྱུར་མ་བརྟེན་ན། །རང་བཞིན་མེད་པར་ག་ལ་གྱུར། །དངོས་པོ་ཡོད་དང་དངོས་མེད་ཀྱང༌། །མེད་ལ་རང་དངོས་གཞན་དངོས་སམ། །དངོས་མེད་འགྱུར་བ་ག་ལ་ཞིག །དེ་ན་རང་དངོས་གཞན་དངོས་དང༌། །དངོས་མེད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་སྟོང་ཡིན་ན། །འགག་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ། །གང་ལ་འགག་ཅིང་གང་ལ་སྐྱེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཅིག་ཅར་མེད། །དངོས་མེད་མེད་ན་དངོས་པོ་མེད། །རྟག་ཏུ་དངོས་པོའང་དངོས་མེད་འགྱུར། །དངོས་མེད་མེད་པར་དངོས་མི་སྲིད། །དངོས་པོ་མེད་པར་དངོས་མེད་མིན། །རང་ལས་མིན་ཞིང་གཞན་ལས་མིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་མེད་ན། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་དངོས་མེད་ན། །ཡོད་པ་ཉིད་ན་རྟག་ཉིད་དང༌། །མེད་ན་ངེས་པར་ཆད་ཉིད་ཡིན། །དངོས་པོ་ཡོད་ན་དེ་གཉིས་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཁས་བླངས་མིན། །རྒྱུན་གྱིས་ཕྱིར་ན་འདི་མེད་དེ། །རྒྱུ་བྱིན་ནས་ནི་དངོས་པོ་འགག །སྔར་བཞིན་འདི་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང༌། །རྒྱུན་ཆད་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྐྱེ་འཇིག་བསྟན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ལམ་བསྟན་མ་ཡིན་སྟོང་ཉིད་ཕྱིར། །འདི་དག་ཕན་ཚུན་བཟློག་པ་རུ། །མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་ཡིན། །གལ་ཉེ་སྐྱེ་འགག་མེད་ཡིན་ན། །ཅི་ཞིག་འགགས་པས་མྱ་ངན་འདས། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྐྱེ་མེད་ཅིང༌། །འགག་མེད་གང་དེ་ཐར་མིན་ནམ། །གལ་ཏེ་འགག་ལས་མྱ་ངན་ཆད། །གལ་ཏེ་ཅིག་ཤོས་ལྟར་ན་རྟག །དེ་ཕྱིར་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །མྱ་ངན་འདས་པར་རུང་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འགོག་པར་འགའ་གནས་ན། །དངོས་པོ་ལས་གཞན་དེ་ཡོད་འགྱུར། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་འདི་མེད་ལ། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་དེ་ལས་མེད། །མཚན་གཞི་ལས་གཞན་མཚན་ཉིད་ལས། །མཚན་གཞི་གྲུབ་པར་རང་མ་གྲུབ། །ཕན་ཚུན་ལས་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། །མ་གྲུབ་མ་གྲུབ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །འདིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང༌། །ཚོར་དང་ཚོར་བ་པོ་སྩོགས་དང༌། །ལྟ་པོ་བལྟ་བུ་སོགས་ཅིའང་རུང༌། །དེ་ཀུན་མ་ལུས་བཤད་པ་ཡིན། །གནས་མེད་ཕན་ཚུན་ལས་གྲུབ་དང༌། །འཆོལ་ཕྱིར་རང་ཉིད་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་དུས་གསུམ་ནི། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་རྟོག་པ་ཙམ། །གང་ ཕྱིར་སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་འདི་གསུམ་མེད། །དེ་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཉིད་མ་ཡིན། །འདུས་མ་བྱས་ལའང་ཅུང་ཟད་མེད། །མ་ཞིག་མི་འཇིག་ཞིག་པའང་མིན། །གནས་པ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མི་གནས་པ་ཡང་གནས་མ་ཡིན། །སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་མ་སྐྱེས་མིན། །འདུས་བྱས་དང་ནི་འདུས་མ་བྱས། །དུ་མ་མ་ཡིན་གཅིག་མ་ཡིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །མཚམས་འདིར་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་འདུས། །བཅོམ་ལྡན་བླ་མས་ལས་གནས་དང༌། །ལས་བདག་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང༌། །སེམས་ཅན་རང་གི་ལས་དང་ནི། །ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་གསུངས། །ལས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་གསུངས་ཏེ། །མ་སྐྱེས་གང་དེ་ཆུད་མི་ཟ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་བདག་འཛིན་སྐྱེ། །དེ་བསྐྱེད་འཛིན་དེའང་རྣམ་རྟོག་ལས། །གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད། །དེ་སྐྱེས་ལུས་ནི་རྟག་པར་འགྱུར། །ལས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་སྨིན་ཅན། །མི་འགྱུར་དེ་ཕྱིར་བདག་ཏུ་འགྱུར། །ལས་ནི་རྐྱེན་སྐྱེས་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །རྐྱེན་མིན་ལས་སྐྱེས་ཅུང་ཟད་མེད། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་དང༌། །དྲི་ཟའི་གྲོད་ཁྱེར་སྨིག་རྒྱུ་མཚུངས། །ལས་ནི་ཉོན་མོངས་རྒྱུ་མཚན་ཅན། །ཉོན་མོངས་འདུ་བྱེད་ལས་བདག་ཉིད། །ལུས་ནི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན། །གསུམ་ཀའང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང༌། །ལས་མེད་ན་ནི་བྱེད་པོ་མེད། །དེ་གཉིས་མེད་པས་འབྲས་བུ་མེད། །དེ་མེད་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་མེད། །དེ་བས་དངོས་པོ་དབེན་པ་ཡིན། །ལས་ནི་སྟོང་པར་ཡང་དག་པའི། །ཤེས་ན་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ལས་ནི་འབྱུང་སྟེ་དེ་མེད་ན། །ལས་ལས་འབྱུང་གང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་དེ་བཞིན་གཤེགས། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནི་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ། །སྤྲུལ་པ་དེ་ཡིས་སླར་ཡང་ནི། །སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་གྱུར་པ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྤྲུལ་སྟོང༌། །སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །གཉིས་པོ་མིང་ཙམ་ཡོད་པ་ཡང༌། །གང་ཅིའང་རུང་སྟེ་རྟོག་པ་ཙམ། །དེ་བཞིན་བྱེད་པོ་སྤྲུལ་དང་མཚུངས། །ལས་ནི་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་དང་མཚུངས། །རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་གང་ཅུང་ཟད། །ཡོད་པ་དེ་དག་རྟོག་པ་ཙམ། །གལ་ཏེ་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད། །མྱང་ འདས་བྱེད་པོ་ལས་ཀྱང་མེད། །གལ་ཏེ་མེད་ན་ལས་བསྐྱེད་པ། །འབྲས་བུ་སྡུག་དང་མི་སྡུག་མེད། །ཡོད་ཅེས་པ་ཡོད་མེད་ཅེས་ཡོད། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་དེ་ཡང་ཡོད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིས། །གསུངས་པ་རྟོགས་པ
Chinese
ར། །十二支也是如此。犹如梦境所依赖的处所，苦乐和它的处所都不存在。同样，依靠什么，什么就是缘起，而这也不存在。如果诸法自性不存在，那么低劣、平等、殊胜和种种差别就不会成立，从因也不能显现成立。如果自性成立，缘起的诸法就会不存在，如果不依靠，怎么会没有自性呢？有法和无法，在没有的时候，自性和他性，或者无法的改变又在哪里呢？那么，自性、他性和无法都是颠倒的。如果诸法是空性的，就不会有止息，也不会有生起。对于本体空性者，什么止息，什么生起呢？有和无同时不存在，没有无，就没有有。恒常有也是无，没有无，就不会有有。没有有，就没有无。不是从自产生，也不是从他产生。因此，如果没有它，就没有有，如果有无，存在就是常，没有就是断。如果有，就会有这二者。因此，不承认有。因为相续的缘故，这不存在，因为给予因，有就止息。如同先前一样，这也不成立，也会成为相续断灭的过失。为了显示生灭，佛陀所显示的道不是空性。这些互相违背，所见都是从颠倒而来。如果生灭都不存在，什么止息而涅槃呢？自性没有生，没有灭，那不是解脱吗？如果从灭而断灭，如果像另一种那样就是常。因此，有和无，都不适合涅槃。如果在止息时有某种存在，那就会有异于有的事物。因为没有有，所以这不存在，因为没有有，所以没有从它产生。从所依之外，从体性之外，如果所依成立，自身就不成立。也不是从互相产生，因为不成立，不成立就不能成立。这包括因和果，感受和感受者等等，见者和所见等等，所有这些都已全部阐述。没有处所，从互相成立，因为散乱，自身不成立。
English
Ra. The twelve branches are also like that. Just as the place on which a dream depends, pleasure and pain and their place do not exist. Likewise, what depends on what, what is dependent arising, and this also does not exist. If all things do not exist by their own nature, then inferiority, equality, superiority, and various differences will not be established, and manifestation will not be established from causes either. If self-nature is established, the things of dependent arising will not exist; if it does not depend, how can it not have self-nature? Existence and non-existence, when there is nothing, where is self-nature or other-nature, or the change of non-existence? Therefore, self-nature, other-nature, and non-existence are all inverted. If all things are empty, there will be no cessation and no arising. For those who are empty in essence, what ceases and what arises? Existence and non-existence do not exist simultaneously. If there is no non-existence, there is no existence. Constant existence is also non-existence. Without non-existence, there cannot be existence. Without existence, there is no non-existence. It is not produced from itself, nor from another. Therefore, if there is no it, there is no existence, and if there is non-existence, existence is permanent, and without it, it is definitely annihilation. If there is existence, there will be both. Therefore, existence is not admitted. Because of continuity, this does not exist, because giving rise to the cause, existence ceases. As before, this is not established, and it will also be a fault of continuous annihilation. In order to show arising and ceasing, the path shown by the Buddha is not emptiness. These contradict each other, and what is seen comes from inversion. If there is no near arising and ceasing, what ceases and attains nirvana? Self-nature has no birth, no cessation, is that not liberation? If nirvana is cut off from cessation, if it is like another, it is permanent. Therefore, existence and non-existence are not suitable for nirvana. If something remains in cessation, there will be something other than existence. Because there is no existence, this does not exist, and because there is no existence, it does not arise from it. Apart from the basis, apart from the essence, if the basis is established, itself is not established. It is not produced from each other either, because it is not established, not established cannot establish. This includes cause and effect, feeling and the feeler, etc., the seer and the seen, etc., all of which have been fully explained. Without a place, established from each other, because of scattering, itself is not established.
Chinese
故。事物无故，三时非有，唯是分别。何故生住灭，此三有为之相皆无。是故非是有为性，无为亦无少许。不坏不灭亦非坏，住者非住亦非不住，生者非不生亦非未生。有为与无为，非多非一，非有非无，亦非亦有亦无。于此境一切杂染皆息灭。薄伽梵上师说，业处与业之作者，业之果报，有情自业，诸业不虚耗。诸业说为无自性，未生者不虚耗。由彼亦生我执，彼所生之执亦从分别生。若业有自性，彼所生之身则成常。业亦是苦之异熟，不变故成我。业非从缘生，无有从非缘生之业。诸行如幻术，如乾闼婆城如阳焰。业以烦恼为因，烦恼是行之自性。身以业为因，三者皆自性空。无业则无作者，二者皆无故无果，无彼则无受用，故事物是空寂的。若能如实知业是空性，则能见彼性。业若生，若无彼，则从业所生者皆不生。如薄伽梵如来，以神通化作化身，彼化身复又化作另一化身。于彼如来化身是空，化身所化更何须说。二者唯是名言有，任何皆是唯分别。如是作者如幻化，业如幻化所化，自性空者少许有，彼等皆唯分别。若业有自性，则无涅槃作者与业亦无。若无业所生，则无苦乐之果报。说有即说无，说有无即说有，说有与无，彼亦是有。诸佛以其密意，所说能领悟。
English
Therefore. Since things are non-existent, the three times are not existent, they are merely conceptualizations. Because arising, abiding, and ceasing, these three characteristics of conditioned things are absent. Therefore, it is not conditioned nature itself. There is also nothing at all in the unconditioned. Not destroyed, not perished, and also not destroyed. What abides is not abiding, and what does not abide is also not abiding. What is born is not unborn, and not yet born. Conditioned and unconditioned, not many, not one, not existent, not non-existent, and not both existent and non-existent. In this realm, all varieties cease. The Blessed Guru said that the place of action, the agent of action, the fruit of action, sentient beings' own actions, and all actions are not wasted. All actions are said to be without inherent nature, and what is unborn is not wasted. From that also arises self-grasping, and the grasping that arises from that also arises from conceptualization. If action had inherent nature, the body born from it would become permanent. Action is also the ripening of suffering, and because it does not change, it becomes self. Action is not born from conditions, and there is no action born from non-conditions. All phenomena are like illusions, like cities of gandharvas, like mirages. Action is caused by afflictions, and afflictions are the nature of action. The body is caused by action, and all three are empty of inherent nature. If there is no action, there is no agent. Because both are absent, there is no result. Without that, there is no enjoyment. Therefore, things are empty. If one truly knows that action is emptiness, then one sees that very nature. If action arises, if that is absent, then whatever arises from action does not arise. Just as the Blessed One, the Tathagata, emanates an emanation through magical power, and that emanation again emanates another emanation. In that, the Tathagata's emanation is empty. What need is there to mention the emanation's emanation? Both are merely nominal existences, anything at all is merely conceptualization. Likewise, the agent is like an illusion, action is like an emanation's emanation. Whatever is empty of inherent nature, those that exist are merely conceptualizations. If action had inherent nature, there would be no nirvana, no agent, and no action. If there is no arising from action, there would be no results of suffering and happiness. Saying "existent" is saying "non-existent," saying "existent and non-existent" is saying "existent." Saying "existent and non-existent," that is also existent. The Buddhas, with their intention, what is said can be understood.