Tibetan
ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཅན་བདེན་པ་གཉིས་ལ་རྟེན་པའི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས། དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་བསལ་བ་རྣམས་ལ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་མཉམ་པ་ ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡུམ་འདི་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་གྱུར་པས། ཐབས་མ་ཡིན་པས་ནི་རིང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཐབས་ཀྱིས་ནི་མི་རིང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུམ་རིང་བར་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང༌། །དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་དངོས་པོར་མ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ། དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བཟློག་སྟེ་གཉེན་པོ་ཡིན་པར། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པས། །རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་རང་དང་གཞན་སྦྱོར་བ་ནི། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཆགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་བཀག་པས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཆགས་པ་ཕྲ་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་གསུམ་པ། ཡང་ཇི་ལྟར་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རིགས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས་སྟོང་ པས། དེ་དག་ཟབ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྤང་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཅིག་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཟབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དམིགས་པའི་དོན་བསལ་བས་རང་བཞིན་དེ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཟབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མི་ཤེས་ཕྱིར། །དེ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་རྣམ་པའི་བར་གྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པས་བསམ་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ནས་མཇུག་བསྡུ་བར། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་གི །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདིར་ཤེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ནས། དེ་དག་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱོར་བ། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང༌། །དེ་མ་རྫོགས་དང་རབ་རྫོགས་དང༌། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཉིད་ལ། །སྤྱོད་པ་བཀག་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། །མི་འགྱུར་བྱེད་པོ་མེད་ཉིད་དང༌། །བྱ་དཀའ་རྣམ་ གསུམ་སྦྱོར་བ་དང༌། །སྐལ་བ་ཇི་བཞིན་འབྲས་ཐོབ་པས། །འབྲས་ཡོད་འདོད་པ་དེ་དང་ནི། །གཞན་ལས་རག་ལས་མེད་གང་དང༌། །སྣང་བ་རྣམ་བདུན་ཤེས་བྱེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། སོ་སོར་མ་རྫོགས་པ་དང་རྫོགས་པ་ཉིད་དང༌། ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། །བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་སྦྱོར་བ་དང་ཕྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་དཀའ་བ་
Chinese
不颠倒者，精于依于二谛的听闻等生起之方便，对于断除显现为实有的错乱相者，了知色等诸法即是了知平等性。因此，此母对彼等极为亲近，非方便则远，方便则不远。如是，声闻等母遥远的修持本身即是不顺品，如云：色等蕴聚空性，三时所摄诸法，布施等菩提分，行持之想不顺品。谓色等三时之法，有漏与无漏，及二者之体性皆非实有，于一切以实有执著，观他所计之我等为空性，修持之想虽为彼等之对治，然以趣入颠倒故，是应舍弃，故是不顺品。菩萨众反之，为对治，如云：布施等无我执，他者于彼作合，彼遮止贪边故，于胜者等贪著微。谓以三轮清净，了知布施等无我，自他合修，以是为正入故，及遮止贪著之众处故，是应取，故于一切品皆为对治。如来等处作礼等虽是福德资粮之因，故为对治，然以微细贪著之体性故，非于一切品皆是，故为不顺品。第三品。又如何微细贪著是不顺品耶？如云：法之道自性，以寂静故彼甚深。谓以何故法之种类，唯以自性空，故彼等是甚深，是故，缘如来亦是不顺品。若尔如何舍耶？诸法自性一
English
Those who are not inverted are skilled in the means of arising such as hearing based on the two truths. For those who have eliminated the marks of delusion that appear as real entities, knowing the phenomena such as form is the same as knowing equality. Therefore, this mother is very close to them. Non-means are far, and means are not far. Thus, the practice of the Hearers and others whose mother is distant is itself an unfavorable factor. As it is said: 'Form and other aggregates are emptiness, phenomena included in the three times, generosity and other aspects of enlightenment, the thought of practice is an unfavorable factor.' It is said that form and other phenomena of the three times, with and without outflows, and the nature of both are not real entities. By clinging to everything as real, viewing the self and others conceived by others as emptiness, the thought of practice, although it is the antidote to these, should be abandoned because it enters into inversion. Therefore, it is an unfavorable factor. Bodhisattvas, on the contrary, are antidotes. As it is said: 'Generosity and others have no ego-grasping, others combine with them, they prevent the edge of attachment, attachment to the victors and others is subtle.' It is said that by purifying the three circles, realizing that generosity and others are selfless, combining self and others in practice, because it is the right entry and because it prevents all places of attachment, it should be taken. Therefore, it is an antidote in all respects. Prostration and other actions towards the Tathagatas and others, although they are the cause of the accumulation of merit, are antidotes. However, because of the nature of subtle attachment, they are not in all respects, so they are unfavorable factors. Third chapter. Furthermore, how is subtle attachment an unfavorable factor? As it is said: 'The path of Dharma is by nature, because it is peaceful, it is profound.' It is said that because the types of Dharma are empty only by their own nature, therefore they are profound. Therefore, focusing on the Tathagata is also an unfavorable factor. If so, how should it be abandoned? The nature of all phenomena is one.
Chinese
另一方面说，经中说：“以智慧舍弃贪执。”意思是说，所有色等诸法，其自性唯是一，即了知其自性为空性，并且完全了知能知与所知平等一味，这就是舍弃贪执。又问：诸法如何以自性而深奥呢？经中说：“以遮止见等，故说彼难以证悟。”意思是说，因为一切识皆遣除了所缘之义，故说其自性难以证悟，因此它是深奥的。又问：如此难以证悟是什么呢？经中说：“因不识色等，故彼被认为是不可思议。”意思是说，因为不能完全了知从色等直到佛陀的不共功德之间的自性，所以它被认为是超越思虑的。因此，它是难以证悟的。如是宣说了不共之品等后作总结说：“如是于一切智之理，不共对治之品等，所有一切之差别，如所说者应知于此。”意思是说，在通达一切智的场合中，应当以如是宣说的道理，次第了知声闻和菩萨等不共之品与对治的种种差别。如是宣说了不共之品等后，又问：修习彼等之瑜伽是什么呢？瑜伽是：色等彼等无常等，彼不圆满与极圆满，于彼无贪执之性，行持遮止之瑜伽，不变作者无有性，三种难行瑜伽，如其所应得果故，欲得有果彼与，不依赖于他者何者，显现七相应知之。意思是说，所有色等诸法，以及彼等之无常、空性等，各自不圆满与圆满之性，无有贪执，不改变，无有作者之性，以及为了次第获得一切智智的三种自性，所作、所修、所分之难行
English
On the other hand, it is said in the sutra: "Abandon attachment with wisdom." It means that all phenomena such as form, their nature is only one, that is, knowing that their nature is emptiness, and completely knowing that the knowable and the known are equal and of one taste, this is abandoning attachment. Again, how are all dharmas profound by their nature? It is said in the sutra: "By preventing seeing, etc., it is said that it is difficult to realize." It means that because all consciousness eliminates the meaning of the object, it is said that its nature is difficult to realize, therefore it is profound. Again, what is so difficult to realize? It is said in the sutra: "Because one does not know form, etc., it is considered inconceivable." It means that because one cannot fully understand the nature from form, etc., up to the uncommon qualities of the Buddha, it is considered beyond thought. Therefore, it is difficult to realize. After explaining the uncommon qualities, etc., in this way, it is concluded: "Thus, in the principle of all-knowing, the uncommon antidote qualities, etc., all the differences, as said, should be known here." It means that in the case of understanding all-knowing, one should understand the various differences between the uncommon qualities and the antidotes of the Shravakas and Bodhisattvas, etc., in order, according to the principle explained in this way. After explaining the uncommon qualities, etc., in this way, it is asked again: What is the yoga of practicing them? The yoga is: form, etc., those impermanent, etc., those incomplete and extremely complete, in that there is no attachment, the yoga of preventing conduct, the unchanging agent has no nature, the three difficult practices yoga, as appropriate to obtain the result, wanting to obtain the result, and what does not depend on others, the seven appearances should be known. It means that all phenomena such as form, and their impermanence, emptiness, etc., the nature of incompleteness and completeness, no attachment, no change, no nature of the agent, and for the sake of the three natures of all-knowing wisdom to be obtained in order, the difficult practices of what is done, what is practiced, and what is divided