Tibetan
། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ་སོར་སྟེར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། འདོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་སྟེར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། འདོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་གནས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ངེས་པ་ནི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་སོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཤིང་མངོན་པར་རྟོགས་ནས་ཀྱང་གསུངས་པར་མཛད། སྟོན་པར་མཛད། རྣམ་པར་འགྲེལ་བར་མཛད། རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མཛད། གསལ་བར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཆད་པར་མཛད་དོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གསུམ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་དང་བཤད་པའི་ཆོས་དག་གི་རྒྱུ་དེ་ཡིན་པར་ བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་དང༌། འཆད་པ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། འདོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་དང༌། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། སྨོས་པ་དང༌། གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་གང་ལགས་པ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བསྟན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། མིང་གི་ཚོགས་བསྟན་པ་དང༌། ཚིག་དང་ངག་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། དོན་དེ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཉེ་བར་བྱེད་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཆོས་འདི་ལ་མོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་དུ་ཉེ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་དག་ཉིད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱ་བ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཞན་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་དང༌། བརྩོན་པ་བར་མ་རྣམས་ལ་སྨོས་པའི་ཆོས་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ལྷག་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་མཐའ་དག་ཡང་དག་པར་འཆད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ཅིའི་དོན་གྱིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལོགས་ཤིག་པ་མེད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་བལྟས་ནས་འདའོ་ཞེས་གསུངས་པས་ན་འདི་ནི་གཞན་གཙོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པ་ཡིན
Chinese
不是将独觉佛的法各自给予，不是舍弃。不是给予有为界的法和无为界的法，不是舍弃。为什么呢？ 善现，如来出现也好，不出现也好，此法界是安住的，法性是安住的。如来现证圆满菩提而现观，现证圆满菩提而现观之后也作宣说，作教示，作种种解释，作种种分别，作阐明，作如实讲述。凡所宣说，如是第三种一切相智的场合，是圆满显示，因为是说自他利益所摄的一切相，是通达和讲述之法的因。如是，如是般若波罗蜜多作显示，作讲述，作宣说，作施设，作种种解释，作种种分别，作陈述，作阐明，作如实善说，此是般若波罗蜜多圆满清净的显示。所说之语的意义是诸法自性，种种差别之自性，显示名之集合，安立语和言辞，此义使他相续相近，为使所化众生信乐此法而于义作亲近，彼等即是对于布施等摄持之事物作显现执着，对于精进薄弱者，总集一切学处而作显示，对于精进中等者，阐明所说之法性，对于精进增上者，以如实讲述一切法的角度，如次第般宣说。又以何义，如道智般，于一切智修习之道无有差别耶？声闻和独觉佛的圆满，以菩萨之智和见而观待后超越，如是说故，此是意指以他为主。
English
It is not to give the Dharmas of the Pratyekabuddhas separately, it is not to abandon them. It is not to give the realm of conditioned phenomena and the realm of unconditioned phenomena, it is not to abandon them. Why is that? Subhuti, whether the Tathagatas appear or do not appear, this Dharmadhatu is abiding, and the Dharma-nature is abiding. The Tathagata realizes perfect enlightenment and directly perceives it. Having realized perfect enlightenment and directly perceived it, he also makes pronouncements, gives teachings, makes various explanations, makes various distinctions, clarifies, and gives truthful accounts. Whatever is said, in the case of the third, the Omniscient One, it is a complete display, because it is said that all aspects included in the benefit of oneself and others are the cause of the Dharmas of understanding and explanation. Thus, thus the Prajnaparamita is shown, taught, spoken, designated, explained, distinguished, mentioned, clarified, and truly well-taught, this is the complete and pure display of the Prajnaparamita. The meaning of the words spoken is the self-nature of all Dharmas, the nature of various distinctions, the display of the collection of names, the establishment of words and speech, this meaning brings it close to the continuum of others, and in order to make the disciples believe in this Dharma, it is brought close to the meaning, and they themselves are made to manifestly cling to the objects of gathering such as generosity, and for those with weak diligence, all the trainings are summarized and shown, and for those with intermediate diligence, the nature of the Dharma mentioned is clarified, and for those with superior diligence, from the perspective of truly explaining all the Dharmas, it should be spoken in order as it is. Furthermore, for what reason is there no separate path of cultivation for the Omniscient One, like the Path-Knowing One? The perfection of the Hearers and the Solitary Buddhas is surpassed by looking at it with the knowledge and vision of the Bodhisattva, as it is said, this is meant to be because it is focused on others.
Tibetan
་ནོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །འདི་ག་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། ལམ་གཞན་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རིགས་དང་དབང་པོ་དང་ཚོགས་ཁྱད་ཞུགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པའི་བྱེད་པར་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་བྱེད་པ་མ་ལུས་པ་འདུས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་ཤེས་ པ་དང་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེའི་བཟོད་པ་ཡིན་གྱི། རྟོགས་པའི་ཚད་འདི་ཙམ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང༌། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་དང༌། །ཐབས་ཀྱིས་རིང་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་དང༌། །སྦྱོར་དང་དེ་ཡི་མཉམ་ཉིད་དང༌། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་མཐོང་བའི་ལམ། །དེ་འདྲ་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི། འདིར་རྗེས་སུ་འདས་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། མཐོང་བའི་ལམ་བཤད་པ།
Chinese
诺。此外，从入流果到独觉之间的智慧和断除，就是对不生之法的忍，如是所说。何为忍？即对苦谛生起法智忍。此如何得知？没有其他特殊的道，因为种姓、根和集合的差别会加入其中。因为菩萨的忍之作用，其他所有证悟的作用都会包含在内。那些智慧和断除，就是它们的忍，但证悟的程度不仅限于此。这是一种其他的分类。如此一来，智慧不住于有，慈悲不住于寂静，非方便则远离，方便则不远离。不顺品的对治品，以及结合和它的等性，声闻等所见的道，都应知晓这些。如是所说，在此应视为随后的关联。般若波罗蜜多窍诀论著《现观庄严论》中，一切智之境中行相差别的章节，即第三品。一切智性已宣说完毕。 宣说见道。
English
No. Furthermore, whatever wisdom and abandonment there is from Stream-enterer to Solitary Buddha, that is the forbearance of the unborn Dharma, as it is said. What is forbearance? It is the forbearance of knowing the Dharma of suffering. How is this known? There is no other special path, because the differences of lineage, faculties, and aggregates will be included. Because the actions of the Bodhisattva's forbearance, all the actions of others' realization will be included. Whatever wisdom and abandonment there is, that is their forbearance, but the extent of realization is not limited to this. This is another classification. Thus, wisdom does not abide in existence, compassion does not abide in peace, non-skillful means is far away, and skillful means is not far away. The opposing factors of discordant qualities, as well as the union and its equality, the path seen by the Hearers and so on, all such should be known. As it is said, here it should be regarded as a subsequent connection. The chapter on the differences in conduct in the realm of all-knowingness, the third chapter, from the Treatise on the Quintessence of the Prajñāpāramitā, the Ornament of Clear Realization. The nature of all-knowingness has been explained. Explanation of the Path of Seeing.