Tibetan
མཐོང་བའི་ལམ་བཤད་པ། མཐོང་བའི་ལམ་བཤད་པ། ད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་དེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ལྷའི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་སངས་རྒྱས་སྟོང་དང༌། འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུར་ཆད་པ་དང་ལྷག་པ་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་རྣམས་སེམས་ཀྱིས་མཐོང་བར་གྱུར་པས་གང་གསུངས་པས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལས་གཏོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་དབང་པོར་ དགོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་མ་བརྗོད་པ་དེ་ནི་དེའི་བསྟན་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་བརྗོད་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་དགོས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་སྟོང་གི་ངེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་དུ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་གྲངས་སྟོང་དུ་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་གཞན་སྒྲུབ་པ་དང་དག་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་རྣམས། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་འདི། །ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ཆོས་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འདས་ཞེས་བྱ་བའམ་མ་འོངས་ཞེས་བྱ་བའམ་ད་ལྟར་བྱུང་ཞེས་བྱ་བར་ཆོས་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་བར་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པ་ཅན་བཀག་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི། གཟུགས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་མེད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་ཆོས་སྟོན་པར་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་
Chinese
见道之解说 见道之解说 现在要讲述见道，因此，凭借佛陀的加持，所有天神在十方世界的每一方，都以心眼见到了无数佛陀，以及圣者弥勒等贤劫诸佛，他们毫无遗漏地宣说了般若波罗蜜多。因此，佛陀所说的是为了使人明白，见道包含了十六个刹那，没有其他的刹那。为了确立这一点， 所以没有提到过去的佛陀，是为了了解其教法的究竟。提到未来的佛陀，是为了揭示未来众生的利益之所需。确定为一千之数，是为了让人明白，在娑婆世界，贤劫以一千之数为名，这是善巧方便，没有其他的增减。什么是见道的十六个刹那呢？即：痛苦等真谛，法智与随智，以及智慧的刹那本身，这就是通达一切之道的见道。这是佛陀所说的。 其中，对痛苦的法智忍是这样的：从“色是常”或“色是无常”不应说法开始，直到“一切智是过去”、“未来”或“现在”不应说法为止，通过遮止与对治不相符的颠倒分别念，这就是佛陀所说的。对痛苦的法智是：从“色是极其清净”应说法开始，直到“一切智”为止，应说极其清净之法，通过允许如是宣说的无二分别念，不颠倒地宣说正法，这就是佛陀所说的。对痛苦的随智忍是：从色等直到一切智，完全清净的
English
Explanation of the Path of Seeing Explanation of the Path of Seeing Now, since the path of seeing is to be explained, therefore, by the power of the Buddha, all the deities in each of the ten directions have mentally seen thousands of Buddhas, and the Buddhas of the Good Kalpa such as the noble Maitreya, who have flawlessly taught the Prajnaparamita. Therefore, what the Buddha has said is to make it clear that the path of seeing includes sixteen moments, and there are no other moments. To establish this, Therefore, the past Buddhas are not mentioned, in order to understand the ultimate of their teachings. Mentioning the future Buddhas is to reveal the need for the benefit of future sentient beings. The certainty of the number one thousand is to make it clear that in the Saha world, the Good Kalpa is known by the number one thousand, which is skillful means, without other additions or subtractions. What are the sixteen moments of the path of seeing? They are: suffering and other truths, dharma-knowledge and subsequent-knowledge, and the moment of wisdom itself, this is the path of seeing that understands all. This is what the Buddha said. Among them, the forbearance of dharma-knowledge of suffering is like this: starting from "form is permanent" or "form is impermanent" one should not teach the Dharma, until "all-knowingness is past," "future," or "present" one should not teach the Dharma, by stopping the reversed conceptualizations that are incompatible with the antidote, this is what the Buddha said. The dharma-knowledge of suffering is: starting from "form is extremely pure" one should teach the Dharma of extreme purity, until "all-knowingness," one should teach the Dharma of extreme purity, by allowing the non-dual conceptualizations that are spoken as such, teaching the Dharma without reversal, this is what the Buddha said. The subsequent-knowledge forbearance of suffering is: from form etc. until all-knowingness, completely pure.
Tibetan
ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་ པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་བཀག་པའི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སླད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་བཀག་པའི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི། ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་གོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་གཟུང་དུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི། །སྒྲ་བརྙན་གཉིས་ཀྱི་དཔེས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཐ་སྙད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཐ་སྙད་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་བཀག་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་གཉིས་དཔེར་བརྗོད་པ་ཉན་པ་པོ་དང་འཆད་པ་པོ་དག་གིས་འདྲི་བ་དང་ལན་འདེབས་པའི་ཐ་སྙད་གཉིས་དང་ཚུལ་བསྟུན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པར་རྒྱུད་གཞན་ལ་དོན་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་བཀག་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་བརྗོད་པ་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་སོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང
Chinese
因此，凡是所说的般若波罗蜜多完全清净，都是这样。对于苦的随顺知，这是为什么呢？善现，从色无生无灭开始，直到一切种智之间，以遮止生灭、一切烦恼和清净的完全清净性来说明。对于集，法智忍是，世尊，如何为了虚空完全清净的缘故，般若波罗蜜多是完全清净的呢？从这里开始，直到一切种智之间，如前所说的遮止相的完全清净，就是以完全清净性来说明的。对于集，法智是，如同虚空，从色到一切种智之间，因为没有沾染，所以这是以没有沾染的相来说明的。对于集，随顺知忍是，如同虚空，从色到一切种智之间，以不可执取的相来说明的。对于集，随顺知是，以声音和影像两个比喻，如同虚空，从色到一切种智之间，因为没有名言，所以对于它，以没有名言的相，遮止名言的自性之义来说明。以声音二者为例，是为了听者和说者提问和回答这两个名言，以及顺应方式的意义。对于灭，法智忍是，如同虚空，从色到一切种智之间，因为不可言说，所以对于它，以善说的相，遮止在其他相续中获得那个意义，因为对他人说就是善说。对于灭，法智是，如同虚空，从色到一切种智之间，因为没有所缘，所以这是以没有所缘的相来说明的。对于灭，随顺知忍是，如同虚空，从色到一切种智之间，以极其清净性，没有生灭和一切烦恼。
English
Therefore, whatever is said to be the complete purity of the Perfection of Wisdom is thus. As for the subsequent knowledge of suffering, why is that? Subhuti, from the absence of arising and ceasing in form, up to the all-knowingness, it is explained by the complete purity that prevents arising, ceasing, all defilements, and purification. As for the forbearance of knowledge of Dharma regarding origination, it is: "Bhagavan, how is the Perfection of Wisdom completely pure for the sake of the complete purity of space?" From here up to the all-knowingness, the complete purity that prevents the aspects as previously stated is explained by the very nature of complete purity. As for the knowledge of Dharma regarding origination, like space, from form to all-knowingness, because there is no contamination, this is explained in the aspect of being uncontaminated. As for the forbearance of subsequent knowledge regarding origination, like space, from form to all-knowingness, it is explained in the aspect of being ungraspable. As for the subsequent knowledge regarding origination, with the example of two sounds and images, like space, from form to all-knowingness, because there are no terms, therefore, for it, it is explained in the aspect of being without terms, with the meaning of preventing the nature of terms. The example of the two sounds is for the sake of the two terms of questioning and answering by the listeners and speakers, and for the meaning of conforming to the manner. As for the forbearance of knowledge of Dharma regarding cessation, like space, from form to all-knowingness, because it is inexpressible, therefore, for it, in the aspect of well-spoken, it is explained by preventing the attainment of that meaning in other continuums, because speaking to others is well-spoken. As for the knowledge of Dharma regarding cessation, like space, from form to all-knowingness, because there is no object of focus, therefore, this is explained in the aspect of having no object of focus. As for the forbearance of subsequent knowledge regarding cessation, like space, from form to all-knowingness, with the nature of being extremely pure, there is no arising, no ceasing, and no all defilements.