Tibetan
གོག །ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་འཐོབ་པའི་རྒྱུ། །གཟུགས་སོགས་འདུ་འགོད་གནས་བྲལ་དང༌། །གནས་དང་བརྟགས་དང་བརྗོད་དུ་མེད། །གཟུགས་སོགས་མི་གནས་དེ་དག་ནི། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །དེ་མི་རྟག་སོགས་པར་མི་གནས། །དེ་རྣམས་དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་གང་ཡིན་དང༌། །དེ་དག་མཚན་མར་མཐོང་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་རྟོགས་པ། །ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རོ། །གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་དེ་དག་མཚན་མ་མེད། །དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་བརྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཏིང་འཛིན་དེ་ཡི་བྱེད་པ་ཉིད། །ལུང་སྟོན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །གཞིག་དེ་ཡི་གཉེར་པོ་ཡིས། །གཟུགས་བར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྨོངས་དང་ཕུང་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ནི་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ། །རྫས་དང་བརྟགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས། །འཛིན་པའང་རྣམ་གཉིས་སུ་འདོད། །རང་དབང་བདག་སོགས་ངོ་བོ་དང༌། །ཕུང་སོགས་རྟེན་ལས་དེ་བཞིན་ནོ། །སེམས་མི་འགོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སོགས་སྟོན་བྱེད། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ ཕྱོགས་བོར་བ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་འཛིན་ཡིན། །རྟོགས་པ་ཡིན་ནི་ཆོས་དྲུག་དང༌། །གཉེན་པོ་དང་ནི་སྤོང་བ་དང༌། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་དང༌། །ཤེས་རབ་སྙིང་བརྩེར་བཅས་པ་དང༌། །སློབ་མ་མཐུན་མོང་མིན་ཉིད་དང༌། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་རྩོལ་བ་མི་མའང་བར། །འཇུག་པའི་རྟེན་ལ་རིགས་ཤེས་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟོགས་པ་དང༌། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་འདས་འདོད་དང༌། །ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། །གང་དག་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །སློབ་མཐུན་མོང་ཆོས་རྣམས་དང༌། །གང་དག་ཐུབ་པའི་ཐུན་མོང་མིན། །སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང༌། །སྤངས་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བྱུང་གི །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཤེས་བྱ། །དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། །རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཡི
Chinese
གོག །三乘皆得之因，色等聚集离处，无处、无察、无说。色等不住彼等，彼之自性无有。彼等一之自性一，彼不住于无常等，彼等以彼之自性空，彼等一之自性一。何者不执诸法，彼等见为相，以智慧而遍了知，一切皆无所缘。色等自性无性，彼无性即自性，彼等无生无出离，清净与彼等无相。不依彼之相，故无信非信之想。彼之等持即是作用，预言与慢心尽。三者互为自性一，等持无分别。如是决定分之分，即小、中、大。摧毁彼之对治，色间之分别有二种，以愚痴与蕴等差别，彼则各别有九种。以物与所察之所依，执着亦说为二种。自主、我等自性，蕴等依彼亦如是。心不退转等，显示自性无性等。舍弃彼之不顺品，即是于一切相中之总持。若为证悟，则有六法，对治与舍弃，以及彼等之圆满通达，智慧与慈悲具足，弟子非共同性，以及利他之次第，智慧勤奋不减弱，入之所依当知为种姓。法界无别故，种姓不可有差别。以所依之法差别，彼之差别则遍说。所缘即一切诸法，彼亦为善等。世间人之证悟，以及何者欲求出世间，有漏无漏法，以及何者有为无为，弟子共同之法等，以及何者是佛陀之不共法。一切有情最胜之心，于断、证、三者，三大之自生，当知此为所为之事。彼等各别布施等，摄为六种。
English
Gog. The cause for attaining all three vehicles, forms, etc., are free from aggregation and location, without location, examination, or expression. Those forms, etc., do not abide, and they have no inherent nature. Those are one in nature, and they do not abide in impermanence, etc. Those are empty of their own nature, and those are one in nature. Whatever does not grasp phenomena, because they are seen as signs, is fully understood by wisdom, and all are without object. Forms, etc., are devoid of inherent nature, and that absence is the very nature. Those are unborn and without definite emergence, pure and without signs. Because they do not rely on those signs, there is no concept of belief or disbelief. That samadhi is its very activity, and prophecy and pride are exhausted. The three are mutually one in nature, samadhi is non-conceptual. Thus, the concordant parts of determination are small, medium, and large. Destroying that with its antidote, the discrimination between forms is twofold. Through the distinctions of ignorance and aggregates, etc., there are nine kinds separately. With substance and the basis of what is examined, grasping is also considered twofold. Self-mastery, self, etc., are the nature, and the aggregates, etc., are likewise dependent on that. Non-regression of mind, etc., reveals the absence of inherent nature, etc. Abandoning its unfavorable aspects is the complete holding in all aspects. If it is realization, then there are six dharmas: antidote and abandonment, and their complete attainment, wisdom accompanied by compassion, disciples not being common, and the order of benefiting others, wisdom and diligence not weakening. The basis for entering should be known as lineage. Because the realm of dharma is undifferentiated, lineage cannot be different. Through the distinctions of the dependent dharmas, its distinctions are fully expressed. The object is all phenomena, and that is also virtue, etc. The realization of worldly people, and those who desire to transcend the world, contaminated and uncontaminated dharmas, and those that are conditioned and unconditioned, the common dharmas of disciples, etc., and those that are not common to the Buddha. The mind that is supreme for all sentient beings, for abandonment, realization, and the three, the self-arising of the three great ones, this should be known as the purpose. Those are separately generosity, etc., summarized into six aspects.