Tibetan
གིས་བསྔོ་བར་བགྱི། །རྒྱལ་བ་རྣམས་དང་དེ་ཡི་སྲས། །བདག་དང་འགྲོ་བའི་བླ་མ་ལ། །བདག་གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་དབུལ་བར་བགྱི། །ཞེས་པ་འདིས་མཆོད་པ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་མཆོད་ནས། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་མུཿཞེས་པས་གཤེགས་སུ་གསོལ། དེ་ནས་ཚད་མེད་པ་བཞི་ནི་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ནི་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་བྱམས་པས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་པར་བྱེད་ཅིང༌། བུ་གཅིག་པ་ལྟར་མཉེས་གཤིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་ཅི་འདྲ་ན། གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་ལྷུང་བའི་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་གདོན་པར་འདོད་པའི་བསམ་པ་ཅན་ནོ། །ཡང་དགའ་བ་ནི་ཅི་འདྲ་ན། ཁམས་གསུམ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་གང་ཞིག་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་དེ་རྣམས་ལ་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སེམས་དགའ་བའོ། །གང་འདིར་བཏང་སྙོམས་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་དག་ངེས་པར་བཅིངས་ཤིང་ཕན་པ་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་པ་སྤངས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མཆོག་ཏུ་ཕན་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཚད་མེད་པ་བཞི་སྒོམ་ཞིང༌། དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འདི་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། ། འདི་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང༌། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ་ཞེས་པ་འདིས་བརྟན་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་གསར་དུ་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། གཞན་འདིར་འགྱུར་བ་དང་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་གང་ལས་འགྱུར་བ་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་སླར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མེད་པར་འགྱུར་ན། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་བསྒོམ་པ་དེས་འགོག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལས་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་མང་པོ་སྨྲས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡིད་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་དུ་འ
Chinese
作此回向。诸佛及彼之子，于我及众生之上师，我将一切事物，于一切处皆供养。以此七支供养后，以嗡啊吽穆（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་མུཿ）请其降临。之后，四无量心，即慈爱、悲心、喜悦、舍离之体性，将以下文所述之次第修习。其中，慈爱是对一切有情极有利益，如独子般可悦之体性。何为悲心？乃欲将沉溺于无底轮回大海中之无量有情界，由我彻底救度之意念。又，何为喜悦？乃对于安住于三界之有情，凡行善者，皆对其受用、权势等心生欢喜。此处之舍离，乃断除愤怒与偏爱，约束利益与损害，从而对有情行最上之利益。修习四无量心后，应思维一切法之自性完全清净。应显现一切法如是自性无有自性且完全清净等等。 如是，一切法自性完全清净，并以嗡 梭巴瓦 咻达 萨瓦 达玛 梭巴瓦 咻多 昂（藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ།，梵文天城体：ॐ स्वभाव शुद्धः सर्व धर्माः स्वभाव शुद्धोऽहम्，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva śuddhaḥ sarva dharmāḥ svabhāva śuddho'ham，汉语字面意思：嗡，自性清净，一切法，自性清净，我。）使之稳固。若问一切法自性完全清净，是否不会再新染污？诚然。此外，此处之变与不变，同样，由何而变？乃由轮回之因，贪欲等种种垢染之故。一切法又如何能不复存在？以殊胜之道修习即可遮止。故世尊云：应显现遮止。是故，如一切法自性完全清净等语所生起一般。此处多说何益？为显现一切法之自性完全清净，应修习一切法皆为空性。其中，空性仅以意念如是
English
I dedicate this. To the Buddhas and their sons, to the gurus of myself and all beings, I offer all things in all places. After making offerings with these seven branches, invite them to descend with Om Ah Hum Muh (藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་མུཿ). Then, the four immeasurables, namely loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, should be cultivated in the order that will be explained below. Among them, loving-kindness is extremely beneficial to all sentient beings and has the nature of being pleasing like an only child. What is compassion? It is the thought of wanting to completely liberate the infinite realm of sentient beings who are sinking in the bottomless ocean of samsara. Furthermore, what is joy? It is the joy in the minds of those sentient beings who dwell in the three realms, who practice well, and who possess enjoyment, power, and so on. Here, equanimity is the supreme benefit to sentient beings by abandoning anger and attachment, restraining benefit and harm. After cultivating the four immeasurables, one should contemplate the nature of all dharmas as completely pure. One should manifest that all dharmas are thus devoid of self-nature and completely pure, and so on. Thus, all dharmas are completely pure in nature, and this is stabilized by Om Svabhava Shuddhah Sarva Dharma Svabhava Shuddho 'Ham (藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ།，梵文天城体：ॐ स्वभाव शुद्धः सर्व धर्माः स्वभाव शुद्धोऽहम्，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva śuddhaḥ sarva dharmāḥ svabhāva śuddho'ham，汉语字面意思：嗡，自性清净，一切法，自性清净，我。). If one asks whether all dharmas, being completely pure in nature, will not be newly obscured, the answer is yes. Furthermore, here, change and non-change, similarly, from what does change arise? It is due to the various defilements of attachment, etc., which are the cause of samsara. How can all dharmas cease to exist again? By cultivating the supreme path, it can be prevented. Therefore, the Blessed One said, "One should manifest cessation." Therefore, it is like arising from the words "all dharmas are completely pure in nature," and so on. What is the use of saying much here? In order to manifest the complete purity of the nature of all dharmas, one should cultivate that all dharmas are emptiness. Among them, emptiness is just like that in the mind.
Tibetan
དིར་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པས་བདག་ཉིད་སྣང་ཞིང་སོ་སོར་གསལ་བར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་དུ་ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་མེད་དེ་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །གཟུང་བའི་དངོས་པོ་མེད་ན་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཇི་སྙེད་པ། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །འདིའི་དོན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གཡོ་བ་དང༌། མི་གཡོ་བའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསམ་པར་བྱའོ། །འདིར་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་པའི་སྔགས་འདིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །རི་དགས་ཀྱིས་མཚན་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་མོར་བྱེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཤིན་ཏུ་དཀར་ཞིང་དཀར་བའི་ཧྲཱིཿཡིག་གི་ས་བོན་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ལྡན་མཁའ་ལ་གཤེགས་པའི་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་དྲི་མ་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱ་ཤར་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དཀར་བའི་སྐུ་ཅན། མཆོག་ཏུ་སྒེག་པའི་ཉམས་འབར་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་ཅིང་རྣམ་པར་སྤྲས་པའི་སྐུ་མངའ་བ། རལ་བའི་ཅོད་པན་འཛིན་པ། པདྨ་ དཀར་པོ་རྒྱས་པའི་སྤྱན་མངའ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྒྱལ་བའི་རིན་པོ་ཆེས་དབུ་རྣམ་པར་མཛེས་པ། གངས་ཀྱི་བྱེ་མའི་ཆུས་བཀྲུས་པ་བཞིན་དཀར་བའི་ན་བཟའ་སྐུ་ལ་བསྣམས་པ། ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོའི་ཚད་ཙམ་པའི་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཆུ་སྐྱེས་དཀར་པོའི་སྟེང་ན་གནས་པའི་རི་དགས་ཀྱི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གདན་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པས་བཞུགས་པ། ཕྱག་གཡས་པ་མཆོག་སྦྱིན། གཡོན་པ་ཡིད་འཕྲོག་པའི་པདྨ་དཀར་པོ་ཁ་འབུས་པ་བསྣམས་པ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་ཅིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཡས་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་དང་ནོར་བཟངས་སོ། །གཡོན་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་དང་རྟ་མགྲིན་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །མགོ་བོར་དྲི་མ་མེད་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཨོཾ་ཡིག་གོ །དེའི་རྗེས་སུ་མགྲིན་པར་དྲི་མ་མེད་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཨཱཿཡིག་གོ །སྙིང་གར་དྲི་མ་མེད་པའི་ཀུ་མུ་ཏའི་གཉེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ཡིག་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེའི་རིམ་པ་འདིས་
Chinese
在此，應使自性以彼和彼之相顯現，且各自分明，譬如如夢一般。於外境，心無所執，乃是心也。若無所執之事物，則亦無能執之心。是故，一切法皆是心之自性。彼等之所執與能執等一切分別之戲論，究竟而言，乃是空性之如是性。此之義，應思惟一切二取不存，唯是顯現之自性，動與不動之一切行。於此，如是空性，應以「嗡，修尼雅达，嘉纳，班杂，梭巴瓦，阿玛，郭杭」（藏文：ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ śūnyatā jñāna vajra svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：嗡，空性，智慧，金刚，自性，我）之咒加持之。於具山羊標誌，遠離垢染之夜間施作者之壇城之上，由極白且白之啥（藏文：ཧྲཱིཿ）字種子字，生出薄伽梵，具吉祥，於虛空行之世間自在，如秋季之月，無垢之壇城，百倍照耀般，具極白之身。極其嬌美之姿態熾燃，且令人心悅。以珍寶等種種莊嚴，具足裝飾之身。持有髮髻。具盛開白蓮之眼。薄伽梵無量光，以勝利之珍寶莊嚴其首。如以雪山之沙水洗滌般，將潔白之衣穿於身上。於車輪大小，極其悅意之白蓮之上，於遠離山羊標誌之月亮壇城之座上，以半跏趺坐姿安住。右手順施。左手持令人心醉之初綻白蓮。應生起並觀想如是之薄伽梵之身。薄伽梵之右方，另觀想聖救度母與財源天女。左方，另觀想忿怒尊與馬頭明王。於頭頂，於無垢之月亮壇城之上，觀想嗡（藏文：ཨོཾ་）字。其後，於喉間，於無垢之月亮壇城之上，觀想阿（藏文：ཨཱཿ）字。於心間，於無垢之睡蓮親友之壇城之上，觀想吽（藏文：ཧཱུཾ་）字。以彼之次第
English
Here, one should make the self-nature appear with such and such aspects, and make them clear and distinct, like a dream. There is no grasping by the mind in the external realm; it is the mind itself. If there is no object to be grasped, then there is no grasping mind either. Therefore, all phenomena are the nature of mind. All the elaborations of conceptualization, such as grasping and apprehending, are, in ultimate truth, the suchness of emptiness. The meaning of this is that all moving and unmoving beings, which are the nature of mere appearance without duality, should be contemplated. Here, emptiness should be blessed with the mantra "Om Shunyata Jnana Vajra Svabhava Atmako'ham" (藏文：ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ śūnyatā jñāna vajra svabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：嗡，空性，智慧，金刚，自性，我). On the mandala of the one who makes the night, free from the stain marked by the deer, from the seed-syllable Hrih (藏文：ཧྲཱིཿ) which is extremely white and white, arises the Bhagavan, the glorious Lord of the World who goes in the sky, with a body as white as a hundred autumn moons shining in a stainless mandala. Blazing with supreme grace and delightful, possessing a body adorned and decorated with various jewels and so forth, holding a crown of matted hair, possessing eyes like blooming white lotuses. The Bhagavan Amitabha, whose head is beautifully adorned with the jewel of victory, wearing a garment as white as if washed with the water of snow sand. Seated in the half-lotus posture on a seat of a moon mandala free from the mark of the deer, on top of an extremely delightful white lotus the size of a chariot wheel. The right hand bestows the supreme, the left hand holds a delightful white lotus bud. One should generate and contemplate the body of the Bhagavan as such. On the right side of the Bhagavan, one should contemplate Arya Tara and Vasudhara separately. On the left side, one should contemplate Bhrikuti and Hayagriva separately. On the head, on top of a stainless moon mandala, is the syllable Om (藏文：ཨོཾ་). After that, in the throat, on top of a stainless moon mandala, is the syllable Ah (藏文：ཨཱཿ). In the heart, on top of the mandala of the friend of the stainless kumuda, one should visualize the syllable Hum (藏文：ཧཱུཾ་). In that order