Tibetan
འི་འབྲུའི་སྒྲ་ནི་ཕྱིའི་སྣང་བ་བེམས་པོ་རྣམས་ལ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་ན་ཕྱག་མཚན་སྟོང་གསལ་སྒྲའི་དམིགས་པ། འཕྲོ་འདུ་འོད་ཀྱི་སྒྲའི་དམིགས་པའོ། །དེ་རྣམས་འགྱུ་མེད་རྩ་སྟོང་དུ་གཅད་པས་རང་རྐྱེན་ཡུལ་དུ་མ་ཞེན། ཡུལ་འགགས་པས་སྒྲ་ཚིག་སྔགས་སུ་གསལ་ལ། བརྗོད་པ་ཕྲེང་ལུགས་སུ་རྫོགས་པས། ངན་ལམ་སྲོལ་དུ་ཆུད་པས་ཅི་བྱས་སྔགས་ཚིག་ཏུ་གསལ་ལ་ཙམ་ན་བདག་རྐྱེན་འགག་པ་ནི། དག་ལ་དབང་ཐོབ་པའོ། །འཕྲོ་འདུ་ཁ་དོག་གི་དམིགས་པ་ནི། ཞི་བ་དཀར་པོར་དམིགས་པ་དང༌། རྒྱས་པ་ལ་སེར་པོ། དབང་དམར་པོ། དྲག་པོ་ལྗང་གུ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་སྣང་བ་རང་དག་ཏུ་བཅད་པས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཚད་དུ་ཁ་དོག་རང་རྒྱུད་དུ་ཞེན་པ་ལས་བློ་བཟློག །དེ་ཉིད་ལོག་པར་ངོ་ཤེས་པས་རྟག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལྟ་བ་ འགག །དེ་ཉིད་འགིགས་པས་ཡིན་ལུགས་སྟོང་པར་ངོ་ཤེས་གཏན་ལ་ཕེབས་པས། ཡིད་ཀྱི་འཇུག་པ་རང་སར་གྲོལ་བས་ཡིད་རང་བྱུང་དུ་བདེ་ལ། སྣང་ལུགས་རང་ཤར་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་གསལ་བ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས། ཡིད་ཀྱི་དམིགས་པ་རང་ཆོད་པས་ཡིད་ཉིད་རང་སྣང་དུ་བདེ་བའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་གང་ལ་མི་གནས་ན། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དམིགས་པ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ལ་མི་གནས་པས་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་རང་གྲོལ་གྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་བཏགས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དོ། །སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྲགས་འཛིན་གྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་སྒྲ་དོན་ཚད་མ། རྟགས་ཚད་མ། དོན་རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས་བས་དམིགས་པ་སྒྲའི་ཞེན་པ་ལས་རང་ལོག་བས་ཆོས་ཉིད་དུ་མཐོང༌། སྐུ་གསུམ་སླར་མི་ལྡོག་པས་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རང་རྒྱུད་དང་གཉིས་འབྲེལ་པའོ། །སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་པའི་འཁོར་རྐྱེན་དྲུངས་ནས་འདོན་པ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། སྒྲ་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་བའི་འཁོར་རྐྱེན་དྲུངས་ནས་འདོན་པ།མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ།
Chinese
语的音是对于外在的顽固显现，当咒语之音的对境各异时，手印空明之音的对境，放射汇聚光之音的对境。那些都断定为无动摇的脉空，因此不执着于自因外境。境止息故，音词显明为咒语。言说圆满如念珠，堕入恶道传统，无论做什么都显明为咒语词，仅此而已，自因止息，即是获得清净之权。放射汇聚颜色的对境是：寂静对境为白色，增益为黄色，怀爱为红色，猛厉为绿色等，那些都断定为显现自净，因此因和缘完全清净，从执着于颜色自性为极限中转变心。认识到那本身是颠倒的，因此恒常做事情的见解止息。那本身止息故，认识到实相为空性而确定，因此心的运行在自处解脱，因此心自然而然安乐，显现方式确定为自生，因此明了确定为自性。心的对境自断，因此心本身安乐于自显。如是，不住于任何音，不住于生起次第的对境支分，因此即使命名为法性音自解脱的禅定，也没有相违。不住于咒语之音的缘故，更不用说世间名声执着的音等了。法性完全清净的自音是意义量，是理量，意义理量已确定，从对境音的执着中自还故，见为法性。三身不再退转，因此称为不住于音的禅定。因此，法性深奥成为佛的行境，与瑜伽士的自续二者相关联。名为不住于音的禅定，是从瑜伽士的轮涅中取出。大阿阇黎吉祥燃灯智所著完毕。 名为不住于音的禅定，是从瑜伽士的轮涅中取出。燃灯智。
English
The sound of speech is for the external, solid appearances. When the objects of the sound of mantra are different, the object of the sound of the empty and clear hand gestures, the object of the sound of radiating and gathering light. Those are all determined to be unmoving and empty channels, so there is no attachment to self-cause and external objects. Because the object is stopped, the sound and words are clear as mantra. Because the speech is complete like a rosary, falling into the tradition of evil paths, whatever is done is clear as mantra words, and that's it. The cessation of self-cause is the attainment of power over purity. The object of radiating and gathering colors is: the peaceful object is white, the increasing is yellow, the powerful is red, the fierce is green, etc. Those are all determined to be self-purified appearances, so the cause and condition are completely pure, and the mind is turned away from attachment to the color's own nature as the limit. Recognizing that itself as inverted, therefore the view of constantly doing things ceases. Because that itself ceases, recognizing the reality as emptiness is determined, so the mind's activity is liberated in its own place, so the mind is naturally happy, and the way of appearance is determined as self-arisen, so clarity is determined as its own nature. The mind's object is self-cut, so the mind itself is happy in self-appearance. Thus, not abiding in any sound, not abiding in the object of the generation stage with its limbs, therefore even if it is named the meditation of the self-liberation of the Dharma nature sound, there is no contradiction. Because of not abiding in the sound of mantra, what need is there to mention the sound of worldly fame and attachment, etc.? The self-sound of the completely pure Dharma nature is the measure of meaning, the measure of reason, the measure of meaning and reason is determined, and because of self-returning from the attachment to the object sound, it is seen as Dharma nature. The three bodies do not regress again, therefore it is called the meditation of not abiding in sound. Therefore, the profound Dharma nature becomes the realm of activity of the Buddha, and is related to both the yogi's own continuum. Called the meditation of not abiding in sound, it is taken out from the yogi's cycle of existence. Completed by the great teacher, the glorious Lamp Wisdom. Called the meditation of not abiding in sound, it is taken out from the yogi's cycle of existence. Lamp Wisdom.