Tibetan
་པར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བདུན་རྣམ་པར་དག་པ་ལན་ཅིག་བྱའོ། །དེ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་མཆོད་པ་དང་བ་སྟོད་པ་དང་བཤགས་པ་ལན་བདུན་ནམ་བཅུ་གཅིག་བྱའོ། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་དང་བླ་མར་བཅས་པ་འོད་དུ་ཞུ་ནས། བདག་གི་ལུས་མགོ་མཇུག་ཏུ་བསྟིམས་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱང་འོད་དུ་ལྟེམ་གྱིས་ཞུ་བ་ལས་སླར་གསོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་ལངས་ཏེ། ཡི་དམ་གྱི་སྒྱུ་ལུས་སུ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསོག་གོ །དངོས་དང་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱའོ། །ལུས་སེམས་བཅོས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་ལུས་བདེ་ལུགས་སུ་བཅོས་ལ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། །གཉིས་པ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕུང་པོར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །བཞི་པ་སླར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་སུ་ལངས་ལ། སེམས་ཉིད་དེ་ལ་འཁོར་བའི་ཚུལ་དུ་བལྟས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཆད། བརྐྱང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟས་པས་ཉག་གཅིག་གྲལ་དུ་ཆུད་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་བཅོས་པའི་གནད་ནི་འགྱུ་བ་ཧུར་ཕྱུང་བ་དང༌། དྲན་པ་ ཡས་སྤུར་བ་དང༌། གསལ་བ་ཕུགས་རྡིབ་པ་དང༌། གནས་པ་ཡུལ་དབྱུང་བའོ། །ཆོས་ལུགས་ནི་ན་མཁའ་ལ་ངོས་གཟུང༌། ཁོང་དུ་ལམ་དྲད་གནས་སུ་གཟུང་པའོ། །གསུམ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་གནས་པར་སེམས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་མན་ངན་ནི། རླུང་གིས་བདེས་བཙལ། ཡེ་ཤེས་མཚམས་དབྱེ། རྟོག་པའི་མགོ་ཕུར་དྲན་རིག་ལྷུག་པར་གཞག །ཕྱི་ཡུལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མིང་མེད། དེ་ཉིད་ལས་བཅོས་ས་མ་རྙེད་པས་ནང་སེམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མིང་མེད། དེ་ཉིད་གསལ་བ་རང་གསལ་ལ། དག་པ་རང་དག་ཏུ་འདུག་པས་ཕྱི་ནང་དུ་རྟོག་པའི་ཞེན་པ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་གནས་པའོ། །བཞི་པ་ཉམས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང༌། བོགས་འདོན་པའི་མན་ངག་ནི། དང་པོ་དྲན་པ་ཙམ་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་རྩིས་ཟིན་ཉམས་ཡིད་ལ་བྱུང་བས། ལུས་ངག་གི་གསལ་བ་ཤས་ཆེ་བ། གཉིས་པ་སེམས་ལམ་སྲོལ་དུ་སྣང་བའི་མཚམས་ཤེས་པའི་ཉམས་ལྡོག་པ་ཡིད་ལ་བྱུང་བས། རྟོག་པའི་སྒོ་འགགས་ཏེ་བདེ་བ་ཤས་ཆེ། གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་བྱུང་ཚོར་ཤེས་པས་རང་གི་སེམས་ལས་བྱུང་བས། རང་སེམས་ཚད་ལ་ཕེབས་པས་གནས་པ་ཤས་ཆེ། བཞི་ལ་འགྱུ་བ་ཡང་དག་པས་ཉམས་ལ་ཤེས་རབ་ལྔ་འབྱུང་བས། ཉོན་མོངས་པའི་ཕུགས་རྡིབ་པས་སྟོང་པ་ཤས་ཆེ། ལྔ་པ་ཡུལ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཉམས་ཆོས་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་བསམ་གཏན་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་དེ། བདེ་སྟོང་གསལ་བ་གསུམ་དུས་གཅིག་ལས་མི་བདེ་མི་སྲིད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་རང་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ན་ལུས་གཅུད་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་བྱ། སེམས་རྒྱ་བསྐྱེད་ཅིང་ཁོང་བསྐྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཆོས་ལས་སུམ་སོང་བས་ཡེ་ཤེས་ལས་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ། རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་རང་གསལ། རང་ཤར་དུ་འབྱུང་བར་ངེས་སོ། །ལྔ་པ་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པ་འབྲས་བུའི་ཡིན་ལུགས་སམ། ཐོབ་ལུགས་གཏན་ལ་དབབ་པ་རྟོག་པ་དུ་མའི་སྒྲ་ལ་ཤེས་པ་མི་གནས་པས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གྲག་པ་སྒྲ་ཚིག་གི་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པས། རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །གྲག་པ་ཡུལ་སྣང་གི་སྒྲ་ལ་དབང་པོ་མི་གནས་པས་མྱོང་བ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲ་ལ་མི་གནས་པ་མཐོང་བས་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྒྱས་ཐེབས་པས། གསལ་བ་རང་ཤེས་སུ་ཟིན་པས་འབྲས་བུ་འཁོར་བར་ལྡོག་མེད། གནས་པ་སྐུ་གསུམ་དུ་ཟིན་པས། དགོངས་ པ་བཅོས་པ་མེད་པས་འབྲས་བུ་བདེན་པ་ཡ་མ་བྲལ། བདེ་བ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྩིས་ཟིན་པས། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་མཚོམས་མེད་དེ་འབྲས་བུ་ཟུང་འཇུག་སྟོང་པ་ཁོ་ན་གནས་པའོ། །མཆོག་ཏུ་དམིགས་པ་བཅད་པའི་རིམ་པ་ནི་འཇུག་པ་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་དམིགས་བཅད་པས། རང་སེམས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་རྙེད་པ་དང༌། ལྷ་ལ་དམིགས་པ་བཅད་པས་ལུས་ཀྱི་བཟློག་མཚམས་ཤེས་པ་དང༌། ཡི་གེ་འབྲུག་སྒྲའི་དམིགས་པ་བཅད་པས་ངག་གི་ནུས་པ་རྙེད་པ་དང༌། འཕྲོ་འདུ་ཁ་དོག་གི་དམིགས་པ་བཅད་པས་ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཐོབ་པའོ། །འཇུག་པ་སྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་ནི་ཚད་མེད་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་རྣམས་རང་ཞི་རང་དག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་ཁྱེར་བར་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་འོད་གསལ། རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པས་བསྒོམ་བྱ་ཆོས་ཉིད་ལས་བློ་བཟློག །དེ་ལ་བློ་མི་གནས་པས་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་རང་རྟགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་ལྟ་བའི་ས་མེད་པ་འོ། །ལྷ་ལ་དམིགས་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འི་དམ་གྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་བཅད་པས་ལུས་ལ་ཞེན་པ་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པའི་ཡུལ་གང་ལ་བདག་ཏུ་སེམས་པ་དེ་ཉིད་ལམ་བྱུང་དུ་སྣང་བས་འཁོར་རྐྱེན་དམིགས་པ་ཐ་དད་དུ་བྱུང་བས། རང་བཞིན་དུ་བློ་ཆོས་ཉིད་རང་སྒྲ་ལ་མི་གནས་ཁྱད་པར་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དམིགས་པ་རང་ཆོད་པས་སེམས་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལ་མི་གནས་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ལུས་ཀྱི་བཟློག་མཚམས་ཤེས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་སྒྲ་དབང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །ཡི་གེ
Chinese
然后迎请，做一次七支净供。然后特别做七次或十一次供养、赞颂和忏悔。然后，坛城中的本尊众和上师都化为光，融入我的身体的头和尾，我自己也渐渐化为光，从光中再次生起，成为智慧身，受持本尊的幻身。然后，自己化现出无数的化身。用实物和实物等使其他会供圆满。身心调整是这样使会供圆满，然后以舒适的方式调整身体，第一刹那做天瑜伽。第二做光蕴。第三做空性。第四再次生起为智慧身，以轮回的方式观察自心，断绝轮回和涅槃的联系。以伸展的方式观察，进入唯一行列。这就是调整心的要点：驱除散乱，增加觉知，摧毁明晰，驱逐安住。法则是：在虚空中确定目标，在心中开辟道路，在安住中把握。第三，不执着于分别念，使心远离垢染的诀窍是：用气寻找快乐，区分智慧的界限，将分别念的头固定，使觉知放松。外境没有分别念的名称。因为无法从中找到调整之处，所以内心也没有分别念的名称。它本身就是明亮的自明，清净的自清净，因此内外都不执着于分别念。第四，体验如何产生，以及提取精华的诀窍是：首先，仅仅是忆念就足以被视为法，体验在心中产生，身体和语言的清晰度增加。第二，当知道心路显现的界限时，体验逆转在心中产生，分别念的门关闭，快乐增加。第三，因为知道心的生起和感受，所以从自己的心中产生，当自己的心达到极限时，安住增加。第四，由于正确的运动，体验中产生五种智慧，烦恼的根源被摧毁，空性增加。第五，获得对境和心的控制的体验，从法性中产生的禅定没有改变，乐空明三者同时存在。
English
Then invite, and do the seven-branch purification offering once. Then, in particular, make seven or eleven offerings, praises, and confessions. Then, the assembly of deities and gurus in the mandala dissolve into light, and are absorbed into the head and tail of my body, and I myself gradually dissolve into light, and from the light arise again, becoming a wisdom body, holding the illusory body of the yidam. Then, I emanate countless assemblies of emanations. Use objects and things, etc., to perfect other gatherings. Adjusting the body and mind is to perfect the gathering in this way, and then adjust the body in a comfortable way, and in the first moment do the yoga of the deity. Second, do the mass of light. Third, do emptiness. Fourth, arise again as a wisdom body, and observe the mind itself in the manner of samsara, cutting off the connection between samsara and nirvana. Observing in a stretched manner, enter the unique rank. That is the key to adjusting the mind: driving out distraction, increasing awareness, destroying clarity, and expelling dwelling. The law is: to fix the goal in the sky, to open the path in the heart, and to grasp in dwelling. Third, the secret instruction for not clinging to discrimination and keeping the mind free from defilement is: to seek happiness with the wind, to distinguish the boundaries of wisdom, to fix the head of discrimination, and to let awareness relax. There is no name for discrimination in the external world. Because there is no place to adjust from it, there is no name for discrimination in the inner mind. It itself is the bright self-illumination, the pure self-purification, so there is no clinging to discrimination in the inner and outer. Fourth, how experience arises, and the secret instruction for extracting essence is: First, just remembering is enough to be considered Dharma, experience arises in the mind, and the clarity of body and speech increases. Second, when the boundary of the appearance of the mind path is known, the reversal of experience arises in the mind, the door of discrimination is closed, and happiness increases. Third, because the arising and feeling of the mind are known, it arises from one's own mind, and when one's own mind reaches its limit, dwelling increases. Fourth, due to correct movement, five wisdoms arise in experience, the root of afflictions is destroyed, and emptiness increases. Fifth, the experience of gaining control over the object and the mind, the meditation arising from the nature of reality does not change, and the three of bliss, emptiness, and clarity exist at the same time.
Chinese
亦不可能有安乐。如果这种体验没有在自相续中生起，就做各种各样折磨身体的轮子。心要广大，而腹要收缩。这样做了，因为从法上三番五次地离开，所以从智慧到智慧清净的体验，瑜伽士的相续中自明，必定会自然生起。第五，法性不住于声音，是果的体性，或者说，确定获得的方法是，因为识不住于诸多分别念的声音，所以境变成了法性。显现不住于声音词语的声音，所以分别念转变为法性。显现境相的声音，根不住于此，所以体验转变为法性。这样，因为见到不住于声音，所以三身得以增长。明分被自知所摄持，所以果位不会退转轮回。住于三身，所以见解没有改造，所以果位真谛不可分离。安乐被三身所摄持，所以没有生圆次第的界限，果位双运空性唯独安住。最胜断除所缘的次第是，进入生起次第的支分，断除所缘，所以在自心中获得坛城。断除对本尊的所缘，所以了知身体的遮止处。断除文字咒语的声音所缘，所以获得语的能量。断除放收颜色的所缘，所以获得意的安乐。进入生起次第的支分是修持无量，修持空性等等。这些都以自寂自清净的方式在瑜伽士的相续中运用，心性空性光明，因为了知自性无生，所以从所修的法性中转变心。因为心不住于此，所以法性深奥，从自相的轮子中没有见解的处所。对本尊的所缘是，时时刻刻都将依怙本尊观想为道用。断除将此执为自相续的所缘，因为对身体的执着，凡是对执为自相续的境，凡是认为是我，那就会显现为道用，所以轮涅的所缘就成了各不相同。自性上，心是法性，不住于自声，特别是，因为意所作意的所缘自然断除，所以心是法性，不住于声音。因为法身了知身体的遮止处，所以空性就变成了没有被声音所控制的法性。文字
English
It is also impossible to have happiness. If such an experience does not arise in one's own mind-stream, then perform various kinds of wheels that torment the body. The mind should be vast, and the abdomen should be contracted. By doing so, because of repeatedly departing from the Dharma, the experience of purifying from wisdom to wisdom, self-luminosity will definitely arise naturally in the mind-stream of the yogi. Fifth, the nature of reality does not abide in sound, it is the nature of the result, or rather, establishing the method of attainment is that, because consciousness does not abide in the sound of many conceptual thoughts, the object becomes the nature of reality. Appearance does not abide in the sound of sound-words, so conceptual thoughts transform into the nature of reality. The sound of appearing objects, the senses do not abide in this, so experience transforms into the nature of reality. Thus, because seeing that it does not abide in sound, the three bodies are increased. Clarity is seized by self-knowing, so the result will not regress into samsara. Abiding in the three bodies, so the view is not fabricated, so the result is that truth is inseparable. Bliss is seized by the three bodies, so there is no boundary between the generation and completion stages, the result is that only emptiness, the union, abides. The supreme order of cutting off the object of focus is, entering the branch of the generation stage, cutting off the object of focus, so one obtains the mandala in one's own mind. Cutting off the object of focus on the deity, so one knows the stopping place of the body. Cutting off the object of focus on the sound of the letters and mantras, so one obtains the energy of speech. Cutting off the object of focus on the colors of emanation and absorption, so one obtains the bliss of mind. The branch of entering the generation stage is to practice the immeasurable, to practice emptiness, and so on. All of these are applied in the mind-stream of the yogi in a self-peaceful and self-purifying way, the nature of mind is emptiness and luminosity, because one knows the unborn nature, so one transforms the mind from the Dharma nature that is practiced. Because the mind does not abide in this, the Dharma nature is profound, and there is no place for view from the wheel of self-characteristics. The object of focus on the deity is to always practice the tutelary deity as the path. Cutting off the object of focus that holds this as one's own mind-stream, because of attachment to the body, whatever object is held as one's own mind-stream, whatever is thought of as "I", that will appear as the path, so the objects of samsara and nirvana become different. In its nature, the mind is the nature of reality, not abiding in its own sound, especially, because the object of focus of mental activity is naturally cut off, so the mind is the nature of reality, not abiding in sound. Because the Dharmakaya knows the stopping place of the body, so emptiness becomes the nature of reality that is not controlled by sound. Letters